Mahābhārata · Adhyāya 3.302
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.302.1
माऽहितं कर्ण कार्षीस्त्वमात्मनः सुहृदां तथा ।
पुत्राणामथ भार्याणामथो मातुरथो पितुः ॥ ३.३०२.१ ॥
Oh Karṇa, no hagas daño a ti mismo, a tus amigos, a tus hijos, a tus esposas, a tu madre ni a tu padre.
3.302.2
शरीरस्याविरोधेन प्राणिनां प्राणभृद्वर ।
इष्यते यशसः प्राप्तिः कीर्तिश्च त्रिदिवे स्थिरा ॥ ३.३०२.२ ॥
Oh mejor de los seres vivientes, se desea alcanzar la fama sin dañar el cuerpo, y en el cielo la gloria es duradera.
3.302.3
यस्त्वं प्राणविरोधेन कीर्तिमिच्छसि शाश्वतीम् ।
सा ते प्राणान्समादाय गमिष्यति न संशयः ॥ ३.३०२.३ ॥
Tú que deseas la fama eterna oponiéndote a la vida, esa fama tomará tus alientos vitales y se irá; no hay duda.
3.302.4
जीवतां कुरुते कार्यं पिता माता सुतास्तथा ।
ये चान्ये बान्धवाः केचिल्लोकेऽस्मिन्पुरुषर्षभ ॥ ३.३०२.४ ॥
Oh toro entre los hombres, es para los vivos que el padre, la madre, los hijos y cualesquiera otros parientes en este mundo cumplen su deber.
3.302.5
राजानश्च नरव्याघ्र पौरुषेण निबोध तत् ।
कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्य महाद्युते ॥ ३.३०२.५ ॥
Oh tigre entre los hombres, los reyes deben comprender esto por medio del valor; oh gran resplandeciente, la fama del hombre vivo es lo apropiado.
3.302.6
मृतस्य कीर्त्या किं कार्यं भस्मीभूतस्य देहिनः ।
मृतः कीर्तिं न जानीते जीवन्कीर्ति समश्नुते ॥ ३.३०२.६ ॥
¿Para qué sirve la fama al muerto, al ser encarnado convertido en cenizas? El muerto no conoce la fama; el vivo es quien la alcanza.
3.302.7
मृतस्य कीर्तिर्मर्त्यस्य यथा माला गतायुषः ।
अहं तु त्वां ब्रवीम्येतद्भक्तोसीति हितेप्सया ॥ ३.३०२.७ ॥
La fama de un mortal muerto es como una guirnalda marchita para quien ha agotado su vida. Pero te digo esto, porque eres devoto, por deseo de tu bien.
3.302.8
भक्तिमन्तो हि मे रक्ष्या इत्येतेनापि हेतुना ।
भक्तोयं परया भक्त्या मामित्येव महाभुज ॥ ३.३०२.८ ॥
Los devotos deben ser protegidos por mí, también por esta razón. Este devoto, con suprema devoción, se ha refugiado en mí solo, oh de brazos poderosos.
3.302.9
ममापि भक्तिरुत्पन्ना स त्वं कुरु वचो मम ।
अस्ति चात्र परं किंचिदध्यात्मं देवनिर्मितम्।
अतश्च त्वां ब्रवीम्येतत्क्रियतामविशङ्कया ॥ ३.३०२.९ ॥
También ha surgido en ti la devoción hacia mí; haz, pues, lo que digo. Aquí hay además un secreto espiritual supremo hecho por los dioses. Por eso te digo esto; hazlo sin vacilar.
3.302.10
देवगुह्यं त्वया ज्ञातुं न शक्यं पुरुषर्षभ ।
नस्मान्नाख्यामि ते गुह्यं काले वेत्स्यति तद्भवान् ॥ ३.३०२.१० ॥
Oh toro entre los hombres, el secreto de los dioses no puede ser conocido por ti. Por eso no te digo este secreto; a su debido tiempo lo sabrás.
3.302.11
पुनरुक्तं च वक्ष्यामि त्वं राधेय निबोध तत् ।
माऽस्मै ते कुण्डले दद्या भिक्षिते वज्रापाणिना ॥ ३.३०२.११ ॥
Y lo diré de nuevo; oh hijo de Rādhā, compréndelo. Cuando el de la mano del rayo pida limosna, no le des tus pendientes.
3.302.12
शोभसे कुण्डलाभ्यां च रुचिराभ्यां महाद्युते ।
विशाखयोर्मध्यगतः शशीव विमले दिवि ॥ ३.३०२.१२ ॥
Oh tú de gran esplendor, resplandeces con estos bellos pendientes, como la luna situada entre las estrellas Viśākhā en un cielo limpio.
3.302.13
कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्येति विद्धि तत् ।
प्रत्याख्येयस्त्वया तात कुण्डलार्थे सुरेश्वरः ॥ ३.३०२.१३ ॥
Sábelo, querido hijo: la buena fama de un hombre vivo es en verdad su verdadera riqueza. Por causa de los pendientes debes rechazar al señor de los dioses.
3.302.14
पाण्डवानां हिते युक्तो भिक्षन्ब्राह्मणवेषधृत् ।
शक्त्या बहुविधैर्वाक्यैः कुण्डलेप्सा त्वयाऽनघ।
विहन्तुं देवराजस् हेतुयुक्तैः पुनःपुनः ॥ ३.३०२.१४ ॥
Oh tú, sin mancha, dedicado al bienestar de los Pāṇḍavas, tomaste la forma de un brahmán y mendigaste; con muchas clases de palabras y argumentos razonados, por deseo de los pendientes, intentaste una y otra vez frustrar al rey de los dioses.
3.302.15
उपपत्त्युपपन्नार्थैर्माधुर्यकृतभूषणैः ।
पुरंदरस्य कर्ण त्वं बुद्धिमेतामपानुद ॥ ३.३०२.१५ ॥
Oh Karṇa, con argumentos bien fundados y palabras adornadas de dulzura, aleja esta intención de Purandara.
3.302.16
त्वं हि नित्यं नरव्याघ्र स्पर्धसे सव्यसाचिना ।
सव्यसाची त्वया चेह युधि शूरः समेष्यति ॥ ३.३०२.१६ ॥
Oh tigre entre los hombres, siempre compites con Savyasācin (Arjuna), y aquí, en la batalla, el héroe Savyasācin se enfrentará a ti.
3.302.17
न तु त्वामर्जुनः शक्तः कुण्डलाभ्यां समन्वितम् ।
विजेतुं युधि यद्यस्य स्वयमिन्द्रः शरो भवेत् ॥ ३.३०२.१७ ॥
Pero Arjuna no podrá vencerte en la batalla, tú que estás dotado de los pendientes, aunque el propio Indra se convirtiera en su flecha.
3.302.18
तस्मान्न देये शख्राय त्वयैते कुण्डले शुभे ।
संग्रामे यदि निर्जेतुं कर्ण कामयसेऽर्जुनम् ॥ ३.३०२.१८ ॥
Por tanto, oh Karṇa, no entregues estos dos pendientes auspiciosos a Śakra, si en la batalla deseas vencer a Arjuna.