ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.302
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.302.1
माऽहितं कर्ण कार्षीस्त्वमात्मनः सुहृदां तथा ।
पुत्राणामथ भार्याणामथो मातुरथो पितुः ॥ ३.३०२.१ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ନିଜର, ମିତ୍ରମାନଙ୍କର, ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର, ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କର, ମାତା ଓ ପିତାଙ୍କର ଅହିତ କରନାହିଁ।
3.302.2
शरीरस्याविरोधेन प्राणिनां प्राणभृद्वर ।
इष्यते यशसः प्राप्तिः कीर्तिश्च त्रिदिवे स्थिरा ॥ ३.३०२.२ ॥
ହେ ପ୍ରାଣୀଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶରୀରର କ୍ଷତି ନ କରି ଯଶ ପ୍ରାପ୍ତି ଇଚ୍ଛିତ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥାୟୀ କୀର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଅଛି।
3.302.3
यस्त्वं प्राणविरोधेन कीर्तिमिच्छसि शाश्वतीम् ।
सा ते प्राणान्समादाय गमिष्यति न संशयः ॥ ३.३०२.३ ॥
ପ୍ରାଣର ବିରୋଧ କରି ତୁମେ ଶାଶ୍ୱତ କୀର୍ତ୍ତି ଚାହୁଁଛ; ତାହା ତୁମର ପ୍ରାଣ ନେଇ ଚାଲିଯିବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
3.302.4
जीवतां कुरुते कार्यं पिता माता सुतास्तथा ।
ये चान्ये बान्धवाः केचिल्लोकेऽस्मिन्पुरुषर्षभ ॥ ३.३०२.४ ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏ ଜଗତରେ ଜୀବିତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ହିଁ ପିତା, ମାତା, ପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି।
3.302.5
राजानश्च नरव्याघ्र पौरुषेण निबोध तत् ।
कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्य महाद्युते ॥ ३.३०२.५ ॥
ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ରାଜାମାନେ ପରାକ୍ରମରେ ଏହା ବୁଝିବା ଉଚିତ; ହେ ମହାଦ୍ୟୁତି, ଜୀବିତ ପୁରୁଷର କୀର୍ତ୍ତି ହିଁ ଉତ୍ତମ।
3.302.6
मृतस्य कीर्त्या किं कार्यं भस्मीभूतस्य देहिनः ।
मृतः कीर्तिं न जानीते जीवन्कीर्ति समश्नुते ॥ ३.३०२.६ ॥
ମୃତର, ଭସ୍ମୀଭୂତ ଦେହଧାରୀର କୀର୍ତ୍ତିରେ କ'ଣ ଉପଯୋଗ? ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତି କୀର୍ତ୍ତି ଜାଣେ ନାହିଁ; ଜୀବିତ ହିଁ କୀର୍ତ୍ତି ପାଏ।
3.302.7
मृतस्य कीर्तिर्मर्त्यस्य यथा माला गतायुषः ।
अहं तु त्वां ब्रवीम्येतद्भक्तोसीति हितेप्सया ॥ ३.३०२.७ ॥
ମୃତ ମଣିଷର ଖ୍ୟାତି, ଆୟୁଷ ସରିଯାଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଶୁଖିଲା ମାଳା ପରି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଭକ୍ତ, ତେଣୁ ତୁମ ହିତ ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ଏହା ତୁମକୁ କହୁଛି।
3.302.8
भक्तिमन्तो हि मे रक्ष्या इत्येतेनापि हेतुना ।
भक्तोयं परया भक्त्या मामित्येव महाभुज ॥ ३.३०२.८ ॥
ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ମୋର ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ; ଏହି କାରଣରୁ ମଧ୍ୟ। ହେ ମହାବାହୁ, ଏହି ଭକ୍ତ ପରମ ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛି।
3.302.9
ममापि भक्तिरुत्पन्ना स त्वं कुरु वचो मम ।
अस्ति चात्र परं किंचिदध्यात्मं देवनिर्मितम्।
अतश्च त्वां ब्रवीम्येतत्क्रियतामविशङ्कया ॥ ३.३०२.९ ॥
ମୋ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ତୁମର ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; ତେଣୁ ମୋ କଥା କର। ଏଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏକ ପରମ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ରହସ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହା କହୁଛି; ସନ୍ଦେହ ନକରି ଏହା କର।
3.302.10
देवगुह्यं त्वया ज्ञातुं न शक्यं पुरुषर्षभ ।
नस्मान्नाख्यामि ते गुह्यं काले वेत्स्यति तद्भवान् ॥ ३.३०२.१० ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବତାଙ୍କ ରହସ୍ୟ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଜାଣିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ତେଣୁ ଏହି ରହସ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁନାହିଁ; ସମୟ ଆସିଲେ ତୁମେ ତାହା ଜାଣିବ।
3.302.11
पुनरुक्तं च वक्ष्यामि त्वं राधेय निबोध तत् ।
माऽस्मै ते कुण्डले दद्या भिक्षिते वज्रापाणिना ॥ ३.३०२.११ ॥
ଏବଂ ମୁଁ ପୁଣି ତାହା କହିବି; ହେ ରାଧେୟ, ତାହା ବୁଝ। ବଜ୍ରପାଣି ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ କୁଣ୍ଡଳ ଦେବ ନାହିଁ।
3.302.12
शोभसे कुण्डलाभ्यां च रुचिराभ्यां महाद्युते ।
विशाखयोर्मध्यगतः शशीव विमले दिवि ॥ ३.३०२.१२ ॥
ହେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଏହି ସୁନ୍ଦର କୁଣ୍ଡଳରେ ତୁମେ ଶୋଭା ପାଉଛ; ନିର୍ମଳ ଆକାଶରେ ବିଶାଖା ନକ୍ଷତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି।
3.302.13
कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्येति विद्धि तत् ।
प्रत्याख्येयस्त्वया तात कुण्डलार्थे सुरेश्वरः ॥ ३.३०२.१३ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ଜୀବିତ ମନୁଷ୍ୟର ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତି ହିଁ ତାର ପ୍ରକୃତ ଧନ, ଏହା ଜାଣ। କୁଣ୍ଡଳ ପାଇଁ ତୁମେ ଦେବରାଜଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାକୁ ହେବ।
3.302.14
पाण्डवानां हिते युक्तो भिक्षन्ब्राह्मणवेषधृत् ।
शक्त्या बहुविधैर्वाक्यैः कुण्डलेप्सा त्वयाऽनघ।
विहन्तुं देवराजस् हेतुयुक्तैः पुनःपुनः ॥ ३.३०२.१४ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶ ଧରି ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲ। କୁଣ୍ଡଳ ପାଇବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ବହୁ ପ୍ରକାର ବାକ୍ୟ ଓ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ କାରଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବରାଜଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ବାରମ୍ବାର ବିଫଳ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲ।
3.302.15
उपपत्त्युपपन्नार्थैर्माधुर्यकृतभूषणैः ।
पुरंदरस्य कर्ण त्वं बुद्धिमेतामपानुद ॥ ३.३०२.१५ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ମଧୁର ବାକ୍ୟରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଓ ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ପ୍ରମାଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦୂର କର।
3.302.16
त्वं हि नित्यं नरव्याघ्र स्पर्धसे सव्यसाचिना ।
सव्यसाची त्वया चेह युधि शूरः समेष्यति ॥ ३.३०२.१६ ॥
ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ତୁମେ ସର୍ବଦା ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ସହ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କର। ଏଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର ସବ୍ୟସାଚୀ ତୁମ ସହ ସାମ୍ନା କରିବେ।
3.302.17
न तु त्वामर्जुनः शक्तः कुण्डलाभ्यां समन्वितम् ।
विजेतुं युधि यद्यस्य स्वयमिन्द्रः शरो भवेत् ॥ ३.३०२.१७ ॥
କିନ୍ତୁ କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ଥିବା ତୁମକୁ ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି ପାରିବେ ନାହିଁ, ଯଦି ସ୍ୱୟଂ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବାଣ ହୁଅନ୍ତି।
3.302.18
तस्मान्न देये शख्राय त्वयैते कुण्डले शुभे ।
संग्रामे यदि निर्जेतुं कर्ण कामयसेऽर्जुनम् ॥ ३.३०२.१८ ॥
ତେଣୁ ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ଯଦି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ତେବେ ଏହି ଦୁଇଟି ଶୁଭ କୁଣ୍ଡଳ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅ ନାହିଁ।