மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.302
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.302.1
माऽहितं कर्ण कार्षीस्त्वमात्मनः सुहृदां तथा ।
पुत्राणामथ भार्याणामथो मातुरथो पितुः ॥ ३.३०२.१ ॥
கர்ணா, உனக்கும், நண்பர்களுக்கும், மகன்களுக்கும், மனைவிகளுக்கும், தாய்க்கும், தந்தைக்கும் தீங்கு செய்யாதே.
3.302.2
शरीरस्याविरोधेन प्राणिनां प्राणभृद्वर ।
इष्यते यशसः प्राप्तिः कीर्तिश्च त्रिदिवे स्थिरा ॥ ३.३०२.२ ॥
உயிர் தாங்கிகளில் சிறந்தவனே, உடலுக்குத் தீங்கின்றியே புகழ் அடைவது விரும்பத்தக்கது; சொர்க்கத்தில் நிலையான புகழும் உண்டு.
3.302.3
यस्त्वं प्राणविरोधेन कीर्तिमिच्छसि शाश्वतीम् ।
सा ते प्राणान्समादाय गमिष्यति न संशयः ॥ ३.३०२.३ ॥
உயிருக்குத் தீங்கு செய்து நிலையான புகழை நீ விரும்புகிறாய்; அது உன் உயிர்களை எடுத்துக்கொண்டு போகும், இதில் சந்தேகமில்லை.
3.302.4
जीवतां कुरुते कार्यं पिता माता सुतास्तथा ।
ये चान्ये बान्धवाः केचिल्लोकेऽस्मिन्पुरुषर्षभ ॥ ३.३०२.४ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இவ்வுலகில் உயிருடன் இருப்பவர்களே தந்தையும் தாயும் மகன்களும் மற்ற உறவினர்களும் தங்கள் கடமைகளைச் செய்ய முடியும்.
3.302.5
राजानश्च नरव्याघ्र पौरुषेण निबोध तत् ।
कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्य महाद्युते ॥ ३.३०२.५ ॥
மனிதர்களில் புலியே, அரசர்கள் வீரத்தால் இதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்; மகா ஒளியுள்ளவனே, உயிருடன் இருக்கும் மனிதனின் புகழே நல்லது.
3.302.6
मृतस्य कीर्त्या किं कार्यं भस्मीभूतस्य देहिनः ।
मृतः कीर्तिं न जानीते जीवन्कीर्ति समश्नुते ॥ ३.३०२.६ ॥
இறந்தவனுக்கும், சாம்பலாகிவிட்ட உடல் உடையவனுக்கும் புகழால் என்ன பயன்? இறந்தவன் புகழை அறிவதில்லை; உயிருடன் இருப்பவனே புகழை அடைகிறான்.
3.302.7
मृतस्य कीर्तिर्मर्त्यस्य यथा माला गतायुषः ।
अहं तु त्वां ब्रवीम्येतद्भक्तोसीति हितेप्सया ॥ ३.३०२.७ ॥
இறந்த மனிதனின் புகழ், ஆயுள் முடிந்த மனிதனுக்கு வாடிய மாலை போன்றது. ஆனால் நீ பக்தன் என்பதால், உன் நலனை விரும்பி இதை உனக்குச் சொல்கிறேன்.
3.302.8
भक्तिमन्तो हि मे रक्ष्या इत्येतेनापि हेतुना ।
भक्तोयं परया भक्त्या मामित्येव महाभुज ॥ ३.३०२.८ ॥
பக்தர்கள் என்னால் காக்கப்பட வேண்டியவர்கள்; இந்தக் காரணத்தாலும். மகாபாகுவே, இந்தப் பக்தன் பரம பக்தியுடன் என்னையே (பற்றியிருக்கிறான்).
3.302.9
ममापि भक्तिरुत्पन्ना स त्वं कुरु वचो मम ।
अस्ति चात्र परं किंचिदध्यात्मं देवनिर्मितम्।
अतश्च त्वां ब्रवीम्येतत्क्रियतामविशङ्कया ॥ ३.३०२.९ ॥
என்மீதும் உனக்கு பக்தி உண்டாகியுள்ளது; ஆகவே என் சொல்லைச் செய். இங்கே தேவர்களால் படைக்கப்பட்ட ஒரு உயர்ந்த ஆன்மிக ரகசியமும் உள்ளது. ஆகவே இதை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்; ஐயமின்றி இதைச் செய்.
3.302.10
देवगुह्यं त्वया ज्ञातुं न शक्यं पुरुषर्षभ ।
नस्मान्नाख्यामि ते गुह्यं काले वेत्स्यति तद्भवान् ॥ ३.३०२.१० ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, தேவர்களின் ரகசியத்தை நீ அறிய முடியாது. ஆகவே இந்த ரகசியத்தை உனக்குச் சொல்லேன்; தக்க காலத்தில் நீ அதை அறிவாய்.
3.302.11
पुनरुक्तं च वक्ष्यामि त्वं राधेय निबोध तत् ।
माऽस्मै ते कुण्डले दद्या भिक्षिते वज्रापाणिना ॥ ३.३०२.११ ॥
மீண்டும் அதையே சொல்வேன்; ராதேயனே, அதைக் கேள். வஜ்ரத்தைக் கையில் ஏந்தியவன் பிச்சை கேட்கும்போது அவனுக்கு உன் குண்டலங்களைக் கொடுக்காதே.
3.302.12
शोभसे कुण्डलाभ्यां च रुचिराभ्यां महाद्युते ।
विशाखयोर्मध्यगतः शशीव विमले दिवि ॥ ३.३०२.१२ ॥
மகா ஒளியுடையவனே, இந்த அழகான குண்டலங்களால் நீ விளங்குகிறாய்; தெளிந்த வானில் விசாகை நட்சத்திரங்களின் நடுவே நிலவு விளங்குவது போல.
3.302.13
कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्येति विद्धि तत् ।
प्रत्याख्येयस्त्वया तात कुण्डलार्थे सुरेश्वरः ॥ ३.३०२.१३ ॥
அன்பு மகனே, உயிருடன் இருக்கும் மனிதனின் நல்ல புகழே அவனுடைய உண்மையான செல்வம் என்பதை அறிவாய். குண்டலங்களுக்காக தேவர்களின் தலைவனை நீ மறுக்க வேண்டும்.
3.302.14
पाण्डवानां हिते युक्तो भिक्षन्ब्राह्मणवेषधृत् ।
शक्त्या बहुविधैर्वाक्यैः कुण्डलेप्सा त्वयाऽनघ।
विहन्तुं देवराजस् हेतुयुक्तैः पुनःपुनः ॥ ३.३०२.१४ ॥
குற்றமற்றவனே, பாண்டவர்களின் நலனுக்காக நீ அந்தணன் வேடம் பூண்டு பிச்சை கேட்டாய். குண்டலங்களை அடையும் விருப்பத்துடன், பல வகைச் சொற்களாலும் வலுவான காரணங்களாலும் தேவராஜனின் நோக்கத்தை மீண்டும் மீண்டும் தடுக்க முயன்றாய்.
3.302.15
उपपत्त्युपपन्नार्थैर्माधुर्यकृतभूषणैः ।
पुरंदरस्य कर्ण त्वं बुद्धिमेतामपानुद ॥ ३.३०२.१५ ॥
கர்ணா, இனிமையான சொற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நியாயமான வாதங்களால் அமைந்த பேச்சுகளால் நீ இந்திரனின் இந்த எண்ணத்தைப் போக்கிவிடு.
3.302.16
त्वं हि नित्यं नरव्याघ्र स्पर्धसे सव्यसाचिना ।
सव्यसाची त्वया चेह युधि शूरः समेष्यति ॥ ३.३०२.१६ ॥
நரவியாக்ரனே, நீ எப்போதும் சவ்யசாசியுடன் போட்டியிடுகிறாய். இங்கே போரில் வீரனான சவ்யசாசி உன்னை எதிர்கொள்வான்.
3.302.17
न तु त्वामर्जुनः शक्तः कुण्डलाभ्यां समन्वितम् ।
विजेतुं युधि यद्यस्य स्वयमिन्द्रः शरो भवेत् ॥ ३.३०२.१७ ॥
ஆனால் குண்டலங்களுடன் கூடிய உன்னை அர்ஜுனனால் போரில் வெல்ல முடியாது; இந்திரனே அவனுடைய அம்பாக ஆனாலும் கூட.
3.302.18
तस्मान्न देये शख्राय त्वयैते कुण्डले शुभे ।
संग्रामे यदि निर्जेतुं कर्ण कामयसेऽर्जुनम् ॥ ३.३०२.१८ ॥
ஆகவே, கர்ணா, நீ அர்ஜுனனை போரில் வெல்ல விரும்பினால், இந்த இரண்டு அழகிய குண்டலங்களையும் சக்கரனுக்குக் கொடுக்காதே.