ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.303
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.303.1
भगवन्तमहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते ।
तथा परमतिग्मांशो नास्त्यदेयं कथंचन ॥ ३.३०३.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ୍, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତ; ଆପଣ ମୋତେ ଯେପରି ଜାଣନ୍ତି, ହେ ଗୋପତି! ହେ ପରମ ତେଜସ୍ୱୀ, ମୋ ପାଖରେ କିଛି ଦେବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ନାହିଁ।
3.303.2
न मे दारा न मेपुत्रा न चात्मा सुहृदो न च ।
तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम ॥ ३.३०३.२ ॥
ମୋ ପତ୍ନୀମାନେ ନୁହଁନ୍ତି, ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ନୁହଁନ୍ତି, ମୋ ଆତ୍ମା ବି ନୁହେଁ, ମିତ୍ରମାନେ ବି ନୁହଁନ୍ତି; ହେ ଗୋପତି, ଭକ୍ତିରେ ଆପଣ ମୋତେ ଯେପରି ସଦା ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ସେପରି ନୁହଁନ୍ତି।
3.303.3
इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयः ।
कुर्वन्ति भक्तिमिष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर ॥ ३.३०३.३ ॥
ପ୍ରିୟଜନ ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମହାତ୍ମାମାନେ ନିଃସନ୍ଦେହରେ ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତି; ହେ ଭାସ୍କର, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ତାହା ଜାଣନ୍ତି।
3.303.4
इष्टो भक्तश्च मे कर्णो न चान्यद्दैवतं दिवि ।
जानीत इतिवै कृत्वा भगवानाह मद्धितम् ॥ ३.३०३.४ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ମୋର ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନାହାଁନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି ଭଗବାନ୍ ମୋ ହିତ କଥା କହିଲେ।
3.303.5
भूयश्च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनःपुनः ।
इति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुमर्हसि ॥ ३.३०३.५ ॥
ପୁଣି ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇ ଯାଚନା କରୁଛି; ବାରମ୍ବାର ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଏହା କହୁଛି; ହେ ତୀକ୍ଷ୍ଣକିରଣ, ଆପଣ ମୋତେ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
3.303.6
बिभेमि न तथा मृत्योर्यथा बिभ्येऽनृतादहम् ।
विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम् ॥ ३.३०३.६ ॥
ମୃତ୍ୟୁକୁ ମୁଁ ସେତେ ଭୟ କରେ ନାହିଁ, ଯେତେ ମିଥ୍ୟାକୁ ଭୟ କରେ; ବିଶେଷ କରି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଓ ସର୍ବଦା ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କୁ।
3.303.7
प्रदाने जीवितस्यापि न मेऽत्रास्ति विचारणा ।
यच्च मामात्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति ॥ ३.३०३.७ ॥
ହେ ଦେବ, ଜୀବନ ଦାନ କରିବାରେ ମଧ୍ୟ ମୋ ମନରେ କୌଣସି ବିଚାର ନାହିଁ। ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ବିଷୟରେ ଆପଣ ମୋତେ ଯାହା କହିଥିଲେ—
3.303.8
व्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम् ।
अर्जुनप्रतिमं चैव विजेष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥ ३.३०३.८ ॥
ହେ ଭାସ୍କର, ଆପଣଙ୍କ ମନର ସନ୍ତାପରୁ ଜାତ ଏହି ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଉ। ଅର୍ଜୁନ ସଦୃଶ ବୀରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ହିଁ ଜିତିବି।
3.303.9
तवापि विदितं देव ममाप्यस्त्रबलं महत् ।
जामदग्न्यादुपात्तं यत्तथा द्रोणान्महात्मनः ॥ ३.३०३.९ ॥
ହେ ଦେବ, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି; ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର (ପରଶୁରାମ) ଓ ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୋଣଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ପାଇଥିବା ମୋର ଅସ୍ତ୍ରବଳ ମଧ୍ୟ ମହାନ।
3.303.10
इदं त्वमनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम ।
भिक्षते वज्रिणे दद्यामपि जीवितमात्मनः ॥ ३.३०३.१० ॥
ହେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ଏହି ବ୍ରତରେ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ—ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିବା ବଜ୍ରଧାରୀ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ମୁଁ ମୋ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବି।
3.303.11
यदि तात ददास्येते वज्रिणे कुण्डले शुभे ।
त्वमप्येनमथो ब्रूया विजयार्थं महाबल ॥ ३.३०३.११ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ଯଦି ତୁମେ ଏହି ଶୁଭ କୁଣ୍ଡଳ ବଜ୍ରଧାରୀ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ଦେବ, ତେବେ ହେ ମହାବଳ, ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ ପାଇଁ (କିଛି) କହିବ।
3.303.12
नियमेन प्रदद्यास्त्वं कुण्डलेवै शतक्रतोः ।
अवध्यो ह्यसि भूतानां कुण्डलाभ्यां समन्वितः ॥ ३.३०३.१२ ॥
ତୁମେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡଳ ଦେବ। କାରଣ କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ରହିଲେ ତୁମେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବଧ୍ୟ।
3.303.13
अर्जुनन विनाशं हि तव दानवसूदनः ।
प्रार्तयानो रणे वत्स कुण्डले ते जिहीर्षति ॥ ३.३०३.१३ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଥିବା ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ବିନାଶ ଚାହୁଁଛନ୍ତି; ସେ ତୁମର କୁଣ୍ଡଳ ହରଣ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
3.303.14
स त्वमप्येनमाराध्य सूनृताभिः पुनः पुनः ।
अभ्यर्थयेथा देवेशममोघार्थं पुरंदरम् ॥ ३.३०३.१४ ॥
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମଧୁର ବାକ୍ୟରେ ବାରମ୍ବାର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଦେବେଶ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କଠାରୁ କଦାପି ବିଫଳ ନ ହେଉଥିବା ବର ଯାଚନା କର।
3.303.15
अमोघां देहि मे शक्तिममित्रविनिबर्हिणीम् ।
दास्यामि ते सहस्राक्ष कुण्डले वर्म चोत्तमम् ॥ ३.३०३.१५ ॥
"ହେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ, ଶତ୍ରୁ ବିନାଶକାରୀ ଅମୋଘ ଶକ୍ତି ମୋତେ ଦିଅ; ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଉତ୍ତମ କବଚ ଦେବି।"
3.303.16
इत्येव नियमेन त्वं दद्याः शक्राय कुण्डले ।
तया त्वं कर्ण संग्रामे हनिष्यसि रणे रिपून् ॥ ३.३०३.१६ ॥
ଏହିପରି ନିୟମାନୁସାରେ ତୁମେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡଳ ଦେବ; କର୍ଣ୍ଣ, ସେହି ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବ।
3.303.17
नाहत्वा हि महाबाहो शत्रूनेति करं पुनः ।
सा शक्तिर्देवराजस्य शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.३०३.१७ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଦେବରାଜଙ୍କର ସେହି ଶକ୍ତି ଶତ୍ରୁ ବଧ ନ କରି ପୁନଶ୍ଚ ହସ୍ତକୁ ଫେରେ ନାହିଁ; ତାହା ଶତ ଓ ସହସ୍ର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଂହାର କରେ।
3.303.18
एवमुक्त्वा सहस्रांशुः सहसाऽन्तरधीयत ।
कर्णस्तु बुबुधे राजन्स्वप्नान्ते प्रव्यथन्निव ॥ ३.३०३.१८ ॥
ଏହିପରି କହି ସହସ୍ରାଂଶୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହଠାତ୍ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେଲେ; ହେ ରାଜନ୍, କର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱପ୍ନ ଶେଷରେ ଯେପରି ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ।
3.303.19
प्रतिबुद्धस्तु राधेयः स्वप्नं संचिन्त्य भारत ।
चकार निश्चयं राजञ्शक्त्यर्थं वदतांवर ॥ ३.३०३.१९ ॥
ଜାଗ୍ରତ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱପ୍ନ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି, ହେ ଭାରତ, ହେ ରାଜନ, ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
3.303.20
यदि मामिन्द्र आयाति कुण्डलार्थं परन्तप ।
शक्त्या तस्मै प्रदास्यामि कुण्डले वर्म चैव ह ॥ ३.३०३.२० ॥
ଯଦି ଇନ୍ଦ୍ର କୁଣ୍ଡଳ ପାଇଁ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ହେ ଶତ୍ରୁତାପକ, ମୁଁ ମୋ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚ ଦେବି।
3.303.21
स कृत्वा प्रातरुत्थाय कार्याणि भरतर्षभ ।
ब्राह्मणान्वाचयित्वा च यथाकार्यमुपाक्रमत् ॥ ३.३०३.२१ ॥
ସେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ କର୍ମ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପାଠ କରାଇ, ଯଥାକର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
3.303.22
विधिना राजशार्दूल मुहूर्तमजपत्तदा ।
ततः सूर्याय जप्यान्ते कर्णः स्वप्नं न्यवेदयत् ॥ ३.३०३.२२ ॥
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ବିଧି ଅନୁସାରେ ସେତେବେଳେ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ଜପ କଲେ। ତା'ପରେ ଜପ ଶେଷରେ କର୍ଣ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନ ନିବେଦନ କଲେ।
3.303.23
यथा दृष्टं यथातत्त्वं यथोक्तमुभयोर्निसि ।
तत्सर्वमानुपूर्व्येण शशंसास्मै वृषस्तदा ॥ ३.३०३.२३ ॥
ଯେପରି ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ସତ୍ୟ, ରାତିରେ ଉଭୟ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେ ସବୁ କ୍ରମରେ ସେହି ବୃଷ (କର୍ଣ୍ଣ) ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.303.24
तच्छ्रुत्वा भगवान्देवो भानुः स्वर्भानुसूदनः ।
उवाच तं तथेत्येव कर्णं सूर्यः स्मयन्निव ॥ ३.३०३.२४ ॥
ତାହା ଶୁଣି, ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କୁ ସଂହାରକାରୀ ଭଗବାନ ଦେବ ଭାନୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ହସୁଥିବା ପରି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ସେହିପରି ହେଉ।'
3.303.25
ततस्तत्त्वमिति ज्ञात्वा राधेयः परवीरहा ।
शक्तिमेवाभिकाङ्क्षन्वै वासवं प्रत्यपालयत् ॥ ३.३०३.२५ ॥
ଏବେ ଏହା ସତ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣି, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣ, ଶକ୍ତିକୁ ହିଁ ଇଚ୍ଛା କରି, ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଜ ବଚନ ରକ୍ଷା କଲେ।