Mahābhārata · Adhyāya 3.303
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.303.1
भगवन्तमहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते ।
तथा परमतिग्मांशो नास्त्यदेयं कथंचन ॥ ३.३०३.१ ॥
Gesegneter, ich bin dein Verehrer; wie du mich kennst, o Herr der Strahlen, o Allerglühendster, es gibt nichts, was ich nicht geben könnte.
3.303.2
न मे दारा न मेपुत्रा न चात्मा सुहृदो न च ।
तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम ॥ ३.३०३.२ ॥
Weder meine Frauen noch meine Söhne, weder mein eigenes Selbst noch meine Freunde sind mir so lieb wie du, o Herr der Strahlen, der du mir durch Hingabe stets lieb warst.
3.303.3
इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयः ।
कुर्वन्ति भक्तिमिष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर ॥ ३.३०३.३ ॥
Die großen Seelen erweisen den Lieben und den Verehrern ohne Zweifel liebevolle Hingabe; und das weißt du, o Bhāskara.
3.303.4
इष्टो भक्तश्च मे कर्णो न चान्यद्दैवतं दिवि ।
जानीत इतिवै कृत्वा भगवानाह मद्धितम् ॥ ३.३०३.४ ॥
Karṇa ist mein lieber Verehrer, und es gibt keine andere Gottheit im Himmel; in diesem Wissen sprach der Gesegnete, was mir zum Besten dient.
3.303.5
भूयश्च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनःपुनः ।
इति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुमर्हसि ॥ ३.३०३.५ ॥
Abermals, mit geneigtem Haupt, bitte ich; immer wieder besänftige ich dich und sage dies: o Scharfstrahliger, du solltest mir verzeihen.
3.303.6
बिभेमि न तथा मृत्योर्यथा बिभ्येऽनृतादहम् ।
विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम् ॥ ३.३०३.६ ॥
Ich fürchte den Tod nicht so sehr, wie ich die Lüge fürchte, besonders gegenüber den Zweimalgeborenen, gegenüber allen und stets gegenüber den Guten.
3.303.7
प्रदाने जीवितस्यापि न मेऽत्रास्ति विचारणा ।
यच्च मामात्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति ॥ ३.३०३.७ ॥
O Gott, beim Hingeben selbst meines Lebens habe ich keinerlei Zögern. Und was du mir über den Pāṇḍava Phalguna (Arjuna) gesagt hast—
3.303.8
व्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम् ।
अर्जुनप्रतिमं चैव विजेष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥ ३.३०३.८ ॥
O Bhāskara, möge dieser aus Kummer geborene Schmerz in deinem Geist vergehen. Ich werde im Kampf auch einen, der Arjuna gleicht, besiegen — Arjuna selbst.
3.303.9
तवापि विदितं देव ममाप्यस्त्रबलं महत् ।
जामदग्न्यादुपात्तं यत्तथा द्रोणान्महात्मनः ॥ ३.३०३.९ ॥
O Gott, auch du weißt es: Meine Waffenkraft ist groß, erlangt vom Sohn des Jamadagni (Paraśurāma) und ebenso vom großherzigen Droṇa.
3.303.10
इदं त्वमनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम ।
भिक्षते वज्रिणे दद्यामपि जीवितमात्मनः ॥ ३.३०३.१० ॥
O Bester der Götter, gewähre mir die Erlaubnis für dieses mein Gelübde: Dem Donnerkeilträger, der bittet, würde ich sogar mein eigenes Leben geben.
3.303.11
यदि तात ददास्येते वज्रिणे कुण्डले शुभे ।
त्वमप्येनमथो ब्रूया विजयार्थं महाबल ॥ ३.३०३.११ ॥
O Sohn, wenn du diese glückbringenden Ohrringe dem Donnerkeilträger gibst, dann, o Starker, sollst du ihm dies für den Sieg sagen.
3.303.12
नियमेन प्रदद्यास्त्वं कुण्डलेवै शतक्रतोः ।
अवध्यो ह्यसि भूतानां कुण्डलाभ्यां समन्वितः ॥ ३.३०३.१२ ॥
Du sollst Indra die Ohrringe gemäß dem Vertrag geben; denn solange du mit den Ohrringen ausgestattet bist, bist du für alle Wesen unbesiegbar.
3.303.13
अर्जुनन विनाशं हि तव दानवसूदनः ।
प्रार्तयानो रणे वत्स कुण्डले ते जिहीर्षति ॥ ३.३०३.१३ ॥
Kind, Arjuna, der Töter der Dānavas, sucht im Kampf deinen Untergang; er begehrt auch, dir deine Ohrringe zu nehmen.
3.303.14
स त्वमप्येनमाराध्य सूनृताभिः पुनः पुनः ।
अभ्यर्थयेथा देवेशममोघार्थं पुरंदरम् ॥ ३.३०३.१४ ॥
Auch du sollst ihn immer wieder mit freundlichen Worten besänftigen und Purandara, den Herrn der Götter, um eine Gabe bitten, deren Zweck niemals fehlschlägt.
3.303.15
अमोघां देहि मे शक्तिममित्रविनिबर्हिणीम् ।
दास्यामि ते सहस्राक्ष कुण्डले वर्म चोत्तमम् ॥ ३.३०३.१५ ॥
"O Sahasrākṣa, gib mir eine unfehlbare Kraft, die die Feinde vernichtet; dann werde ich dir die Ohrringe und die vortreffliche Rüstung geben."
3.303.16
इत्येव नियमेन त्वं दद्याः शक्राय कुण्डले ।
तया त्वं कर्ण संग्रामे हनिष्यसि रणे रिपून् ॥ ३.३०३.१६ ॥
So sollst du gemäß der Abmachung Śakra die Ohrringe geben; und mit jener Waffe, Karṇa, wirst du deine Feinde im Kampf erschlagen.
3.303.17
नाहत्वा हि महाबाहो शत्रूनेति करं पुनः ।
सा शक्तिर्देवराजस्य शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.३०३.१७ ॥
O Starkarmiger, jene Kraft des Götterkönigs kehrt nicht in die Hand zurück, ohne Feinde erschlagen zu haben; sie erschlägt Hunderte und Tausende.
3.303.18
एवमुक्त्वा सहस्रांशुः सहसाऽन्तरधीयत ।
कर्णस्तु बुबुधे राजन्स्वप्नान्ते प्रव्यथन्निव ॥ ३.३०३.१८ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, verschwand die Sonne mit den tausend Strahlen plötzlich; und Karṇa, o König, erwachte am Ende des Traumes, wie bekümmert.
3.303.19
प्रतिबुद्धस्तु राधेयः स्वप्नं संचिन्त्य भारत ।
चकार निश्चयं राजञ्शक्त्यर्थं वदतांवर ॥ ३.३०३.१९ ॥
Erwacht, Karṇa, Sohn der Rādhā, sann über den Traum nach, o Bhārata, und fasste einen Entschluss für seinen Speer, o König, Bester der Redner.
3.303.20
यदि मामिन्द्र आयाति कुण्डलार्थं परन्तप ।
शक्त्या तस्मै प्रदास्यामि कुण्डले वर्म चैव ह ॥ ३.३०३.२० ॥
Wenn Indra wegen der Ohrringe zu mir kommt, o Feindesbezwinger, werde ich ihm mit meinem Speer die Ohrringe und den Panzer geben.
3.303.21
स कृत्वा प्रातरुत्थाय कार्याणि भरतर्षभ ।
ब्राह्मणान्वाचयित्वा च यथाकार्यमुपाक्रमत् ॥ ३.३०३.२१ ॥
Am Morgen aufgestanden, o Stier der Bharatas, verrichtete er seine Pflichten, ließ die Brahmanen rezitieren und begann, wie es erforderlich war.
3.303.22
विधिना राजशार्दूल मुहूर्तमजपत्तदा ।
ततः सूर्याय जप्यान्ते कर्णः स्वप्नं न्यवेदयत् ॥ ३.३०३.२२ ॥
Nach der Vorschrift, o Tiger unter den Königen, rezitierte er einen Augenblick; dann, am Ende des Rezitierens, berichtete Karṇa dem Sonnengott den Traum.
3.303.23
यथा दृष्टं यथातत्त्वं यथोक्तमुभयोर्निसि ।
तत्सर्वमानुपूर्व्येण शशंसास्मै वृषस्तदा ॥ ३.३०३.२३ ॥
So wie er es gesehen hatte, wie es wirklich war, wie beide es in der Nacht gesagt hatten, berichtete der Stier (Karṇa) ihm alles der Reihe nach.
3.303.24
तच्छ्रुत्वा भगवान्देवो भानुः स्वर्भानुसूदनः ।
उवाच तं तथेत्येव कर्णं सूर्यः स्मयन्निव ॥ ३.३०३.२४ ॥
Als er das gehört hatte, sprach der erhabene Gott Bhānu, die Sonne, der Töter des Svarbhānu, zu Karṇa, gleichsam lächelnd: »So sei es.«
3.303.25
ततस्तत्त्वमिति ज्ञात्वा राधेयः परवीरहा ।
शक्तिमेवाभिकाङ्क्षन्वै वासवं प्रत्यपालयत् ॥ ३.३०३.२५ ॥
Da Karṇa, der Sohn Rādhās, der Töter feindlicher Helden, dies als Wahrheit erkannte, hielt er, nach dem Speer verlangend, sein Versprechen gegenüber Vāsava (Indra).