Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 3.303

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

3.303.1

भगवन्तमहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते ।
तथा परमतिग्मांशो नास्त्यदेयं कथंचन ॥ ३.३०३.१ ॥

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าเป็นผู้ภักดีต่อพระองค์ ดังที่พระองค์ทรงทราบข้าพเจ้า ข้าแต่ผู้เป็นเจ้าแห่งรัศมี ผู้มีแสงแรงกล้ายิ่ง ข้าพเจ้าไม่มีสิ่งใดที่จะไม่ให้เลย

3.303.2

न मे दारा न मेपुत्रा न चात्मा सुहृदो न च ।
तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम ॥ ३.३०३.२ ॥

ภรรยาของข้าพเจ้า บุตรของข้าพเจ้า ตัวข้าพเจ้าเอง และมิตรสหายของข้าพเจ้า ไม่เป็นที่รักของข้าพเจ้าเท่าพระองค์ ข้าแต่ผู้เป็นเจ้าแห่งรัศมี ผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้าเสมอด้วยความภักดี

3.303.3

इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयः ।
कुर्वन्ति भक्तिमिष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर ॥ ३.३०३.३ ॥

มหาตมะทั้งหลายย่อมแสดงความภักดีอันเป็นที่รักต่อผู้เป็นที่รักของตนและต่อผู้ภักดี ไม่มีข้อสงสัย และพระองค์ทรงทราบเรื่องนี้ ข้าแต่ภาสกระ

3.303.4

इष्टो भक्तश्च मे कर्णो न चान्यद्दैवतं दिवि ।
जानीत इतिवै कृत्वा भगवानाह मद्धितम् ॥ ३.३०३.४ ॥

กรรณะเป็นผู้ภักดีที่เป็นที่รักของข้าพเจ้า และไม่มีเทพองค์อื่นในสวรรค์ พระผู้เป็นเจ้าทรงทราบดังนี้จึงตรัสสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ข้าพเจ้า

3.303.5

भूयश्च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनःपुनः ।
इति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुमर्हसि ॥ ३.३०३.५ ॥

ข้าพเจ้าขอร้องอีกครั้งด้วยศีรษะที่ก้มลง และขอเอาใจพระองค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้าพเจ้ากล่าวดังนี้ ข้าแต่ผู้มีรัศมีแหลมคม ขอพระองค์โปรดให้อภัยข้าพเจ้า

3.303.6

बिभेमि न तथा मृत्योर्यथा बिभ्येऽनृतादहम् ।
विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम् ॥ ३.३०३.६ ॥

ข้าพเจ้าไม่กลัวความตายเท่ากับที่กลัวความเท็จ โดยเฉพาะต่อหน้าผู้เกิดสองครั้ง ต่อหน้าทุกคน และต่อหน้าผู้ดีเสมอ

3.303.7

प्रदाने जीवितस्यापि न मेऽत्रास्ति विचारणा ।
यच्च मामात्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति ॥ ३.३०३.७ ॥

ข้าแต่เทพ แม้การสละชีวิต ข้าพเจ้าก็ไม่ลังเลเลย ส่วนที่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าเกี่ยวกับปาณฑพผู้ชื่อผลคุนะ (อรชุน)—

3.303.8

व्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम् ।
अर्जुनप्रतिमं चैव विजेष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥ ३.३०३.८ ॥

ข้าแต่ภาสกระ ขอให้ความทุกข์ที่เกิดจากความกระวนกระวายในพระทัยของพระองค์สิ้นไปเถิด ข้าพเจ้าจะชนะอรชุนในสนามรบ แม้ผู้ที่เสมอด้วยอรชุน ก็คืออรชุนนั่นเอง

3.303.9

तवापि विदितं देव ममाप्यस्त्रबलं महत् ।
जामदग्न्यादुपात्तं यत्तथा द्रोणान्महात्मनः ॥ ३.३०३.९ ॥

ข้าแต่เทพ พระองค์ก็ทรงทราบแล้วว่า กำลังอาวุธของข้าพเจ้ายิ่งใหญ่ ซึ่งได้มาจากบุตรแห่งชมทัคนี (ปรศุราม) และในทำนองเดียวกันจากโทรณะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่

3.303.10

इदं त्वमनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम ।
भिक्षते वज्रिणे दद्यामपि जीवितमात्मनः ॥ ३.३०३.१० ॥

ขอพระองค์โปรดอนุญาตคำปฏิญาณของข้าพเจ้าข้อนี้ ข้าแด่ผู้ดีเลิศในหมู่เทพ แก่ผู้ทรงสายฟ้าผู้ขอทาน ข้าพเจ้าจะให้แม้ชีวิตของตนเอง

3.303.11

यदि तात ददास्येते वज्रिणे कुण्डले शुभे ।
त्वमप्येनमथो ब्रूया विजयार्थं महाबल ॥ ३.३०३.११ ॥

ลูกเอ๋ย หากเจ้ามอบต่างหูอันเป็นมงคลคู่นี้แก่ผู้ทรงสายฟ้า ข้าแต่ผู้มีกำลังมาก เจ้าก็ควรกล่าวกับเขาดังนี้เพื่อชัยชนะ

3.303.12

नियमेन प्रदद्यास्त्वं कुण्डलेवै शतक्रतोः ।
अवध्यो ह्यसि भूतानां कुण्डलाभ्यां समन्वितः ॥ ३.३०३.१२ ॥

เจ้าควรมอบต่างหูให้แก่อินทร์โดยข้อตกลง เพราะตราบใดที่เจ้ายังมีต่างหูอยู่ เจ้าก็ไม่อาจถูกสังหารโดยสิ่งมีชีวิตใดๆ

3.303.13

अर्जुनन विनाशं हि तव दानवसूदनः ।
प्रार्तयानो रणे वत्स कुण्डले ते जिहीर्षति ॥ ३.३०३.१३ ॥

ลูกเอ๋ย อรชุนผู้สังหารทานพทั้งหลาย แสวงหาความพินาศของเจ้าในการรบ และเขาก็จะปรารถนาจะเอาต่างหูของเจ้าไปเช่นกัน

3.303.14

स त्वमप्येनमाराध्य सूनृताभिः पुनः पुनः ।
अभ्यर्थयेथा देवेशममोघार्थं पुरंदरम् ॥ ३.३०३.१४ ॥

แม้เจ้าเองก็ควรบูชาเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยถ้อยคำอันไพเราะ แล้วขอพรต่อปุรันทระ เจ้าแห่งเทพ เพื่อประโยชน์ที่ไม่มีวันพลาด

3.303.15

अमोघां देहि मे शक्तिममित्रविनिबर्हिणीम् ।
दास्यामि ते सहस्राक्ष कुण्डले वर्म चोत्तमम् ॥ ३.३०३.१५ ॥

"ขอพระองค์โปรดประทานพลังอันไม่พลาดเป้าแก่ข้าพเจ้า ซึ่งทำลายศัตรูได้ ข้าแต่ผู้มีตาพันดวง ข้าพเจ้าจะให้ต่างหูและเกราะอันประเสริฐแก่พระองค์"

3.303.16

इत्येव नियमेन त्वं दद्याः शक्राय कुण्डले ।
तया त्वं कर्ण संग्रामे हनिष्यसि रणे रिपून् ॥ ३.३०३.१६ ॥

ดังนั้น ตามข้อตกลง เจ้าต้องมอบต่างหูแก่ศักระ และด้วยอาวุธนั้น กรรณะ เจ้าจะสังหารศัตรูในสนามรบ

3.303.17

नाहत्वा हि महाबाहो शत्रूनेति करं पुनः ।
सा शक्तिर्देवराजस्य शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.३०३.१७ ॥

ข้าแต่ผู้มีแขนใหญ่ พลังนั้นของเจ้าแห่งเทพจะไม่กลับคืนสู่มือ หากยังไม่ได้สังหารศัตรู มันสังหารได้ทีละหลายร้อยและหลายพัน

3.303.18

एवमुक्त्वा सहस्रांशुः सहसाऽन्तरधीयत ।
कर्णस्तु बुबुधे राजन्स्वप्नान्ते प्रव्यथन्निव ॥ ३.३०३.१८ ॥

เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว ภาสกระผู้มีพันรัศมีก็อันตรธานไปอย่างฉับพลัน ข้าแต่พระราชา กรรณะตื่นขึ้นเมื่อสิ้นความฝัน ราวกับว่าเจ็บปวดกระวนกระวาย

3.303.19

प्रतिबुद्धस्तु राधेयः स्वप्नं संचिन्त्य भारत ।
चकार निश्चयं राजञ्शक्त्यर्थं वदतांवर ॥ ३.३०३.१९ ॥

กรรณะบุตรแห่งราธา เมื่อตื่นแล้วก็ครุ่นคิดถึงความฝันนั้น ข้าแต่ภารตะ และตัดสินใจเรื่องหอกของตน ข้าแต่พระราชา ผู้ประเสริฐในหมู่ผู้กล่าว

3.303.20

यदि मामिन्द्र आयाति कुण्डलार्थं परन्तप ।
शक्त्या तस्मै प्रदास्यामि कुण्डले वर्म चैव ह ॥ ३.३०३.२० ॥

หากอินทร์มาหาข้าพเจ้าเพื่อขอต่างหู ข้าแต่ผู้เผาผลาญศัตรู ข้าพเจ้าจะมอบต่างหูและเกราะให้แก่เขาด้วยหอกของข้าพเจ้า

3.303.21

स कृत्वा प्रातरुत्थाय कार्याणि भरतर्षभ ।
ब्राह्मणान्वाचयित्वा च यथाकार्यमुपाक्रमत् ॥ ३.३०३.२१ ॥

กรรณะตื่นขึ้นในยามเช้า ประกอบพิธีกรรมที่ต้องทำ ให้พราหมณ์สวดมนต์ แล้วจึงเริ่มทำตามที่ควรทำ โอ้ผู้เป็นวัวแห่งภรตะ

3.303.22

विधिना राजशार्दूल मुहूर्तमजपत्तदा ।
ततः सूर्याय जप्यान्ते कर्णः स्वप्नं न्यवेदयत् ॥ ३.३०३.२२ ॥

ตามวิธีที่กำหนด โอ้ผู้เป็นเสือในหมู่กษัตริย์ เขาสวดมนต์อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเมื่อการสวดจบลง กรรณะจึงกราบทูลความฝันต่อพระอาทิตย์

3.303.23

यथा दृष्टं यथातत्त्वं यथोक्तमुभयोर्निसि ।
तत्सर्वमानुपूर्व्येण शशंसास्मै वृषस्तदा ॥ ३.३०३.२३ ॥

ตามที่ได้เห็น ตามความจริงของมัน ตามที่ทั้งสองได้กล่าวกันในยามค่ำคืน กรรณะซึ่งเป็นดั่งวัวได้เล่าทั้งหมดนั้นแก่พระอาทิตย์ตามลำดับ

3.303.24

तच्छ्रुत्वा भगवान्देवो भानुः स्वर्भानुसूदनः ।
उवाच तं तथेत्येव कर्णं सूर्यः स्मयन्निव ॥ ३.३०३.२४ ॥

เมื่อได้ฟังดังนั้นแล้ว พระภาณุผู้เป็นเทพอันประเสริฐ ผู้ทรงสังหารสวรภาณุ คือพระอาทิตย์ ตรัสกับกรรณะ ราวกับจะยิ้มว่า "เป็นเช่นนั้นเถิด"

3.303.25

ततस्तत्त्वमिति ज्ञात्वा राधेयः परवीरहा ।
शक्तिमेवाभिकाङ्क्षन्वै वासवं प्रत्यपालयत् ॥ ३.३०३.२५ ॥

ครั้นแล้ว กรรณะบุตรของราธา ผู้สังหารวีรบุรุษของข้าศึก รู้ว่าเป็นความจริงเช่นนั้น และปรารถนาหอกศักติเป็นแน่แท้ จึงรักษาคำมั่นต่อพระวาสวะ คือพระอินทร์