ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.308
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.308.1
सा तु कन्या बहुविधं ब्रुवन्ती मधुरं वचः ।
अनुनेतुं सहस्रांशुं न शशाक मनस्विनी ॥ ३.३०८.१ ॥
ସେ କନ୍ୟା ବହୁ ପ୍ରକାରେ ମଧୁର ବାକ୍ୟ କହିଲେ ମଧ୍ୟ ସହସ୍ରାଂଶୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିଲା ନାହିଁ।
3.308.2
न शशाक यदा बाला प्रत्याख्यातुं तमोनुदम् ।
भीता शापात्ततो राजन्दध्यौ दीर्घमथान्तरम् ॥ ३.३०८.२ ॥
ସେହି ବାଳିକା ଅନ୍ଧକାରନାଶକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିପାରିଲା ନାହିଁ, ତେଣୁ ହେ ରାଜନ୍, ଅଭିଶାପରୁ ଭୀତ ହୋଇ ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କଲା।
3.308.3
अनागसः पितुः शापो ब्राह्मणस्य तथैव च ।
मन्निमित्तः कथं न स्यात्क्रुद्धादस्माद्विभावसोः ॥ ३.३०८.३ ॥
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ପିତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଅଭିଶାପ ମୋ ହେତୁ ଏହି କ୍ରୁଦ୍ଧ ବିଭାବସୁଙ୍କଠାରୁ କାହିଁକି ନ ହେବ?
3.308.4
बालेनापि सता मोहाद्भृशं सापह्नवान्यपि ।
नाऽभ्यासादयितव्यानि तेजांसि च तपांसि च ॥ ३.३०८.४ ॥
ବାଳକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସଜ୍ଜନ ମୋହବଶତଃ ଅତ୍ୟଧିକ ଗୋପନ ତେଜ ଓ ତପ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.308.5
साहमद्य भृशं भीता गृहीत्वा च करे भृशम् ।
कथं त्वकार्यं कुर्यां वै प्रदानं ह्यात्मनः स्वयम् ॥ ३.३०८.५ ॥
ମୁଁ ଆଜି ଅତ୍ୟଧିକ ଭୀତ, ହାତ ଧରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅକାର୍ଯ୍ୟ କିପରି କରିବି, ନିଜକୁ ନିଜେ ଦେବା?
3.308.6
सा वै शापपरित्रस्ता बहु चिन्तयती हृदा ।
मोहेनाभिपरीताङ्गी स्मयमाना पुनःपुनः ॥ ३.३०८.६ ॥
ଅଭିଶାପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ତ୍ରସ୍ତ ସେ, ହୃଦୟରେ ବହୁ ଚିନ୍ତା କରି, ମୋହରେ ଅଙ୍ଗ ଆବୃତ ହୋଇ, ବାରମ୍ବାର ହସୁଥିଲା।
3.308.7
तं देवमब्रवीद्भीता बन्धूनां राजसत्तम ।
व्रीडाविह्वलया वाचा शापत्रस्ता विशांपते ॥ ३.३०८.७ ॥
ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାପରେ ତ୍ରସ୍ତ ଓ ଲଜ୍ଜାରେ ବିହ୍ୱଳ ସ୍ୱରରେ ଭୀତା ସେ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହା କହିଲା, ହେ ପ୍ରଜାପାଳକ।
3.308.8
पिता मे ध्रियते देव माता चान्ये च बान्धवाः ।
न तेषु ध्रियमाणएषु विदिलोपो भवेदयम् ॥ ३.३०८.८ ॥
ହେ ଦେବ, ମୋ ପିତା ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି, ମାତା ଓ ଅନ୍ୟ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ଏହା ବିଧିଲୋପ ହେବ।
3.308.9
त्वया तु संगमो देव यदि स्याद्विधिवर्जितः ।
मन्निमित्तं कुलस्यास्य लोकेऽकीर्तिर्न संशयः ॥ ३.३०८.९ ॥
ହେ ଦେବ, ତୁମ ସହିତ ଏହି ସଂଗମ ଯଦି ବିଧିହୀନ ହୁଏ, ତେବେ ମୋ କାରଣରୁ ଏହି କୁଳର ଜଗତରେ ଅପକୀର୍ତ୍ତି ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
3.308.10
अथवा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतांवर ।
ऋते प्रदानाद्बन्धुभ्यस्तव कामं करोम्यहम् ॥ ३.३०८.१० ॥
କିମ୍ବା ହେ ତପସ୍ୱୀଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ଧର୍ମ ମନେ କର, ତେବେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଦାନ ବିନା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି।
3.308.11
आत्मप्रदानं दुर्धर्ष तव कृत्वासती त्वहम् ।
त्वयि धर्मो यशश्चैव कीर्तिरायुश्च देहिनाम् ॥ ३.३०८.११ ॥
ହେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ତୁମକୁ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କଲେ ମୁଁ ଅସତୀ ହେବି। ତୁମରେ ଧର୍ମ, ଯଶ, କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କ ଆୟୁ ସ୍ଥିତ ଅଛି।
3.308.12
न ते पिता न ते माता गुरवो वा शुचिस्मिते ।
प्रभवन्ति प्रदाने ते भद्रं ते शृणु मे वचः ॥ ३.३०८.१२ ॥
ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତା, ତୁମ ପିତା, ମାତା କିମ୍ବା ଗୁରୁଜନମାନେ ତୁମ ଦାନ ଉପରେ ଅଧିକାର ରଖନ୍ତି ନାହିଁ। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
3.308.13
सर्वान्कामयते यस्मात्कनेर्धातोश्च भामिनि ।
तस्मात्कन्येह सुश्रोणी स्वतन्त्रा वरवर्णिनि ॥ ३.३०८.१३ ॥
କାରଣ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କାମନା କରେ; ତେଣୁ ହେ ସୁଶ୍ରୋଣୀ, ହେ ଭାମିନୀ, ଏଠାରେ ତୁମେ କନ୍ୟା, ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠବର୍ଣ୍ଣା।
3.308.14
नाधर्मश्चरितः कश्चित्त्वया भवति भामिनि ।
अधर्मंकुत एवाहं वरेयं लोककाम्यया ॥ ३.३०८.१४ ॥
ହେ ଭାମିନୀ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ଅଧର୍ମ ହୋଇନାହିଁ; ଅଧର୍ମ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ହେଉଛି; ଲୋକକଲ୍ୟାଣ କାମନାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବରଣ କରୁଛି।
3.308.15
अनावृताः स्त्रियः सर्वा नराश्च वरवर्णिनि ।
स्वभाव एष लोकानां विकारोऽन्य इति स्मृतः ॥ ३.३०८.१५ ॥
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠବର୍ଣ୍ଣା, ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଅନାବୃତ; ଏହା ଲୋକମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ; ଅନ୍ୟ ଯାହା ତାହା ବିକାର ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
3.308.16
सा मया सहसंगम्य पुनः कन्या भविष्यसि ।
पुत्रश्च ते महावाद्दुर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.३०८.१६ ॥
ମୋ ସହିତ ସଙ୍ଗମ କରି ତୁମେ ପୁଣି କନ୍ୟା ହେବ; ତୁମ ପୁତ୍ର ମହାବାହୁ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
3.308.17
यदि पुत्रो मम भवेत्त्वत्तः सर्वतमोनुद ।
कुण्डली कवची शूरो महाबाहुर्महाबलः।
अस्तु मे सङ्गमो देव अनेन समयेन ते ॥ ३.३०८.१७ ॥
ତୁମ ଠାରୁ ମୋର ପୁତ୍ର ହୁଏ, ଯିଏ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚଧାରୀ, ଶୂର, ମହାବାହୁ, ମହାବଳ ହେବ, ତେବେ ହେ ସର୍ବତମୋନୁଦ୍ ଦେବ, ତୁମ ଏହି ସର୍ତ୍ତାନୁସାରେ ମୋ ସହିତ ସଙ୍ଗମ ହେଉ।
3.308.18
भविष्यति महाबाहुः कुण्डली दिव्यवर्मभृत् ।
उभयं चामृतमयं तस् भद्रे भविष्यति ॥ ३.३०८.१८ ॥
ସେ ମହାବାହୁ, କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ, ଦିବ୍ୟ କବଚ ଧାରଣକାରୀ ହେବ; ହେ ଭଦ୍ରେ, ତାର ଏହି ଉଭୟ ଅମୃତମୟ ହେବ।
3.308.19
यद्यतदमृतादस्ति कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
मम पुत्रस्य यं वै त्वं मत्त उत्पादयिष्यसि ॥ ३.३०८.१९ ॥
ଯଦି ଏହି ଅମୃତରୁ ଜାତ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଉତ୍ତମ କବଚ ଅଛି, ତେବେ ମୋଠାରୁ ତୁମେ ଯେଉଁ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମାଇବ, ସେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ହେଉ।
3.308.20
अस्तु मे सङ्गमो देव यथोक्तं भगवंस्त्वया ।
त्वद्वीर्यरूपसत्वौजा धऱ्मयुक्तो भवेत्स च ॥ ३.३०८.२० ॥
ହେ ଦେବ, ଭଗବାନ୍, ଆପଣ କହିଥିବାପରି ମୋ ସହିତ ଆପଣଙ୍କର ସଙ୍ଗମ ହେଉ। ଆପଣଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟ, ରୂପ, ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ତେଜରେ ଯୁକ୍ତ ସେ ଧର୍ମଯୁକ୍ତ ହେଉ।
3.308.21
अदित्या कुण्डले राज्ञि दत्ते मे मत्तकाशिनि ।
तस्मै दास्यामि वामोरु वर्म चैवेदमुत्तमम् ॥ ३.३०८.२१ ॥
ହେ ରାଣୀ, ମଦରେ ଦୀପ୍ତିମତୀ, ଅଦିତି ମୋତେ ଦେଇଥିବା ଏହି କୁଣ୍ଡଳ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଊରୁଯୁକ୍ତା, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତମ କବଚ ମଧ୍ୟ ଦେବି।
3.308.22
परमं भगवन्नेवं सङ्गमिष्ये त्वया सह ।
यदि पुत्रो भवेदेवं यथा वदसि गोपते ॥ ३.३०८.२२ ॥
ହେ ପରମ ଭଗବାନ୍, ଏହିପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ସଙ୍ଗମ କରିବି। ଆପଣ କହୁଥିବାପରି ଯଦି ପୁତ୍ର ହୁଏ, ହେ ଗୋପତି।
3.308.23
तथेत्युक्त्वा तु तां कुन्तीमाविवेश विहंगमः ।
स्वर्भानुशत्रुर्योगात्मा नाभ्यां पस्पर्श चैव ताम् ॥ ३.३०८.२३ ॥
'ସେହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି ସେହି ପକ୍ଷୀ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) କୁନ୍ତୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ସ୍ୱର୍ଭାନୁର ଶତ୍ରୁ, ଯୋଗାତ୍ମା ସେ ନାଭି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲା।
3.308.24
तत सा विह्वलेवासीत्कन्या सूरय्स् तेजसा ।
पपात चाथ सा देवी शयने मूढचेतना ॥ ३.३०८.२४ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ କନ୍ୟା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତେଜରେ ଯେପରି ବିହ୍ୱଳ ହୋଇଗଲେ। ତା'ପରେ ସେ ଦେବୀ ମୂଢ଼ଚେତନ ହୋଇ ଶଯ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
3.308.25
साधयिष्यामि सुश्रोणि पुत्रं वै जनयिष्यसि ।
सर्वशस्त्रभृतांश्रेष्ठं कन्या चैव भविष्यसि ॥ ३.३०८.२५ ॥
ସୁନ୍ଦର କଟିଦେଶା, ମୁଁ ତାହା ସାଧନ କରିବି; ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେବ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ; ଏବଂ ତୁମେ କନ୍ୟା ହିଁ ରହିବ।
3.308.26
ततः सा व्रीडिता बाला तदा सूर्यमथाब्रवीत् ।
एवमस्त्विति राजेन्द्रप्रस्थितं भूरिवर्चसम् ॥ ३.३०८.२६ ॥
ତା'ପରେ ଲଜ୍ଜିତା ସେଇ ବାଳିକା, ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ମହାତେଜସ୍ୱୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲା: 'ସେହିପରି ହେଉ' — ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର।
3.308.27
इतिस्मोक्ता कुन्तिराजात्मजा सा ।
विवस्वन्तं याचमाना सलज्जा।
तस्मिन्पुण्ये शयनीये पपात ।
मोहाविष्टा वेपमाना लतेव ॥ ३.३०८.२७ ॥
ଏପରି କହିଲେ କୁନ୍ତିରାଜଙ୍କ କନ୍ୟା, ବିବସ୍ୱାନଙ୍କୁ ଯାଚନା କରି, ଲଜ୍ଜାରେ, ସେହି ପବିତ୍ର ଶଯ୍ୟାରେ ଖସି ପଡ଼ିଲା — ମୋହରେ ଆବିଷ୍ଟା, ଲତା ପରି କମ୍ପମାନା।
3.308.28
तिग्मांशुस्तां तेजसा मोहयित्वा ।
योगेनाविश्यात्मसंस्थां चकार।
न चैवैनां दूषयामास भानुः ।
संज्ञां लेभे भूय एवात बाला ॥ ३.३०८.२८ ॥
ତୀକ୍ଷ୍ଣକିରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ତେଜରେ ତାକୁ ମୋହିତ କରି, ଯୋଗବଳରେ ତାର ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଏପରି କଲେ; ଭାନୁ ତାକୁ ଦୂଷିତ କଲେ ନାହିଁ; ସେହି ବାଳିକା ପୁଣି ଚେତନା ପାଇଲା।