மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.308
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.308.1
सा तु कन्या बहुविधं ब्रुवन्ती मधुरं वचः ।
अनुनेतुं सहस्रांशुं न शशाक मनस्विनी ॥ ३.३०८.१ ॥
அந்தப் பெண் பலவிதமாக இனிய சொற்களைப் பேசியும், ஆயிரம் கதிர்களை உடைய சூரியனைச் சமாதானப்படுத்த அவளால் இயலவில்லை.
3.308.2
न शशाक यदा बाला प्रत्याख्यातुं तमोनुदम् ।
भीता शापात्ततो राजन्दध्यौ दीर्घमथान्तरम् ॥ ३.३०८.२ ॥
அந்த இளம்பெண் இருளை நீக்கும் சூரியனை மறுக்க இயலாதபோது, அரசே, சாபத்திற்கு அஞ்சி நீண்ட நேரம் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தாள்.
3.308.3
अनागसः पितुः शापो ब्राह्मणस्य तथैव च ।
मन्निमित्तः कथं न स्यात्क्रुद्धादस्माद्विभावसोः ॥ ३.३०८.३ ॥
குற்றமற்ற தந்தைக்கும் அவ்வாறே பிராமணருக்கும் உண்டாகும் சாபம் என் காரணமாக, இந்தக் கோபமுள்ள விபாவசுவிடமிருந்து ஏன் வராமல் இருக்கும்?
3.308.4
बालेनापि सता मोहाद्भृशं सापह्नवान्यपि ।
नाऽभ्यासादयितव्यानि तेजांसि च तपांसि च ॥ ३.३०८.४ ॥
குழந்தையாக இருந்தாலும் நல்லவன் மயக்கத்தால் மிகவும் மறைக்கப்பட்ட வலிமைகளையும் தவங்களையும் அணுகக்கூடாது.
3.308.5
साहमद्य भृशं भीता गृहीत्वा च करे भृशम् ।
कथं त्वकार्यं कुर्यां वै प्रदानं ह्यात्मनः स्वयम् ॥ ३.३०८.५ ॥
நான் இன்று மிகவும் அஞ்சி, கையைப் பற்றியும்கூட, தகாத செயலை எப்படிச் செய்வேன், என்னையே தானமாகக் கொடுப்பது?
3.308.6
सा वै शापपरित्रस्ता बहु चिन्तयती हृदा ।
मोहेनाभिपरीताङ्गी स्मयमाना पुनःपुनः ॥ ३.३०८.६ ॥
சாபத்தால் மிகவும் அஞ்சியவள், மனதில் பலவாறு சிந்தித்து, மயக்கத்தால் உடல் ஆட்கொள்ளப்பட்டவளாய், மீண்டும் மீண்டும் புன்னகைத்தாள்.
3.308.7
तं देवमब्रवीद्भीता बन्धूनां राजसत्तम ।
व्रीडाविह्वलया वाचा शापत्रस्ता विशांपते ॥ ३.३०८.७ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, சாபத்தால் அஞ்சியவளாய், வெட்கத்தால் தடுமாறிய குரலில், பயந்தவளாய் அந்தத் தேவனிடம், தன் உறவினர்களைக் குறித்து, இவ்வாறு கூறினாள், மக்களின் தலைவனே.
3.308.8
पिता मे ध्रियते देव माता चान्ये च बान्धवाः ।
न तेषु ध्रियमाणएषु विदिलोपो भवेदयम् ॥ ३.३०८.८ ॥
தேவனே, என் தந்தை உயிருடன் இருக்கிறார், தாயும் மற்ற உறவினர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது இது சடங்கின் மீறலாகும்.
3.308.9
त्वया तु संगमो देव यदि स्याद्विधिवर्जितः ।
मन्निमित्तं कुलस्यास्य लोकेऽकीर्तिर्न संशयः ॥ ३.३०८.९ ॥
தேவனே, உன்னுடனான இந்தச் சேர்க்கை சடங்கின்றி நடந்தால், என்னால் இந்தக் குலத்துக்கு உலகில் அவமானம் வரும், இதில் ஐயமில்லை.
3.308.10
अथवा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतांवर ।
ऋते प्रदानाद्बन्धुभ्यस्तव कामं करोम्यहम् ॥ ३.३०८.१० ॥
அல்லது, தவம் செய்வோரில் சிறந்தவனே, நீ இதையே தர்மமாகக் கருதினால், உறவினர்களின் அளிப்பின்றியும் நான் உன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவேன்.
3.308.11
आत्मप्रदानं दुर्धर्ष तव कृत्वासती त्वहम् ।
त्वयि धर्मो यशश्चैव कीर्तिरायुश्च देहिनाम् ॥ ३.३०८.११ ॥
வெல்ல முடியாதவனே, உனக்கு என்னையே அர்ப்பணித்தால் நான் கற்பிழந்தவளாவேன். உன்னில் தர்மமும் புகழும் கீர்த்தியும் உடல் பெற்றவர்களின் ஆயுளும் நிலைக்கின்றன.
3.308.12
न ते पिता न ते माता गुरवो वा शुचिस्मिते ।
प्रभवन्ति प्रदाने ते भद्रं ते शृणु मे वचः ॥ ३.३०८.१२ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, உன் தந்தையும் இல்லை, தாயும் இல்லை, பெரியோர்களும் உன் கொடையின்மேல் அதிகாரம் கொண்டவர்கள் அல்லர். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், என் சொல்லைக் கேள்.
3.308.13
सर्वान्कामयते यस्मात्कनेर्धातोश्च भामिनि ।
तस्मात्कन्येह सुश्रोणी स्वतन्त्रा वरवर्णिनि ॥ ३.३०८.१३ ॥
ஏனெனில் அவள் அனைவரையும் விரும்புகிறாள்; ஆகவே, அழகிய இடையுடையவளே, ஒளிரும் பெண்ணே, இங்கு நீ கன்னியாவாய், சுதந்திரமானவளாவாய், சிறந்த நிறமுடையவளே.
3.308.14
नाधर्मश्चरितः कश्चित्त्वया भवति भामिनि ।
अधर्मंकुत एवाहं वरेयं लोककाम्यया ॥ ३.३०८.१४ ॥
ஓ ஒளிரும் பெண்ணே, உன்னால் எந்தத் தவறும் செய்யப்படவில்லை; தவறு என்னாலேயே செய்யப்படுகிறது; உலக நன்மையை விரும்பி நான் உன்னை வரிக்கிறேன்.
3.308.15
अनावृताः स्त्रियः सर्वा नराश्च वरवर्णिनि ।
स्वभाव एष लोकानां विकारोऽन्य इति स्मृतः ॥ ३.३०८.१५ ॥
ஓ சிறந்த நிறமுடையவளே, அனைத்துப் பெண்களும் ஆண்களும் கட்டுப்பாடற்றவர்கள்; இதுவே உலகின் இயல்பு; வேறெதும் விகாரம் என நினைவுகூரப்படுகிறது.
3.308.16
सा मया सहसंगम्य पुनः कन्या भविष्यसि ।
पुत्रश्च ते महावाद्दुर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.३०८.१६ ॥
என்னுடன் கூடிய பின் நீ மீண்டும் கன்னியாவாய்; உனக்குப் பிறக்கும் மகன் மிகுந்த வலிமையுள்ளவனாவான்; இதில் ஐயமில்லை.
3.308.17
यदि पुत्रो मम भवेत्त्वत्तः सर्वतमोनुद ।
कुण्डली कवची शूरो महाबाहुर्महाबलः।
अस्तु मे सङ्गमो देव अनेन समयेन ते ॥ ३.३०८.१७ ॥
உன்னிடமிருந்து எனக்கு மகன் பிறந்தால், இருளைப் போக்குபவனே, குண்டலமும் கவசமும் உடைய, வீரனான, மிகுந்த தோள் வலிமையும் பெரும் பலமும் உள்ள மகன் பிறந்தால், ஓ தேவனே, உன் இந்த நிபந்தனைப்படி எனக்கு உன்னுடன் கூடல் உண்டாகட்டும்.
3.308.18
भविष्यति महाबाहुः कुण्डली दिव्यवर्मभृत् ।
उभयं चामृतमयं तस् भद्रे भविष्यति ॥ ३.३०८.१८ ॥
அவன் மிகுந்த தோள் வலிமையுடையவனாகவும், குண்டலம் அணிந்தவனாகவும், தெய்வீகக் கவசம் தரித்தவனாகவும் இருப்பான்; ஓ நற்குணமுள்ளவளே, அவனுடைய அவை இரண்டும் அமுதமயமானவையாக இருக்கும்.
3.308.19
यद्यतदमृतादस्ति कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
मम पुत्रस्य यं वै त्वं मत्त उत्पादयिष्यसि ॥ ३.३०८.१९ ॥
அமுதத்திலிருந்து பிறந்த இந்தக் குண்டலங்களும் சிறந்த கவசமும் உண்டானால், என்னிடமிருந்து நீ பெற்றுத் தரவிருக்கும் என் மகன் அவ்வாறே இருக்கட்டும்.
3.308.20
अस्तु मे सङ्गमो देव यथोक्तं भगवंस्त्वया ।
त्वद्वीर्यरूपसत्वौजा धऱ्मयुक्तो भवेत्स च ॥ ३.३०८.२० ॥
தேவரே, பகவானே, நீர் சொன்னபடியே என்னுடன் உமது சேர்க்கை நிகழட்டும். உமது வீர்யம், அழகு, சத்துவம், ஒளி ஆகியவற்றைப் பெற்று அவன் தர்மத்தில் நிலைத்தவனாக இருக்கட்டும்.
3.308.21
अदित्या कुण्डले राज्ञि दत्ते मे मत्तकाशिनि ।
तस्मै दास्यामि वामोरु वर्म चैवेदमुत्तमम् ॥ ३.३०८.२१ ॥
அரசியே, களிப்பால் ஒளிவீசுபவளே, அதிதி எனக்குக் கொடுத்த இந்தக் குண்டலங்களை, அழகிய தொடைகளை உடையவளே, அவனுக்கு இந்தச் சிறந்த கவசத்தையும் நான் தருவேன்.
3.308.22
परमं भगवन्नेवं सङ्गमिष्ये त्वया सह ।
यदि पुत्रो भवेदेवं यथा वदसि गोपते ॥ ३.३०८.२२ ॥
பகவானே, மேலானது. இவ்வாறு நான் உம்முடன் சேர்வேன். நீர் சொல்வதுபோல் மகன் பிறந்தால், கோபதியே.
3.308.23
तथेत्युक्त्वा तु तां कुन्तीमाविवेश विहंगमः ।
स्वर्भानुशत्रुर्योगात्मा नाभ्यां पस्पर्श चैव ताम् ॥ ३.३०८.२३ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, அந்தப் பறவை (சூரியன்) குந்தியில் புகுந்தது. ஸ்வர்பானுவின் எதிரியான, யோக ஆன்மாவானவன் தொப்புள் வழியாக அவளைத் தொட்டான்.
3.308.24
तत सा विह्वलेवासीत्कन्या सूरय्स् तेजसा ।
पपात चाथ सा देवी शयने मूढचेतना ॥ ३.३०८.२४ ॥
அப்போது அந்தக் கன்னி சூரியனின் ஒளியால் நிலைகுலைந்தவள் போலானாள். பின் அந்தத் தெய்வப் பெண் மயங்கிய மனத்துடன் படுக்கையில் வீழ்ந்தாள்.
3.308.25
साधयिष्यामि सुश्रोणि पुत्रं वै जनयिष्यसि ।
सर्वशस्त्रभृतांश्रेष्ठं कन्या चैव भविष्यसि ॥ ३.३०८.२५ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, நான் அதைச் செய்வேன்; நீ நிச்சயமாக ஒரு மகனைப் பெறுவாய், அவன் அனைத்து ஆயுதம் தரித்தவர்களிலும் சிறந்தவனாக இருப்பான்; நீயோ கன்னியாகவே இருப்பாய்.
3.308.26
ततः सा व्रीडिता बाला तदा सूर्यमथाब्रवीत् ।
एवमस्त्विति राजेन्द्रप्रस्थितं भूरिवर्चसम् ॥ ३.३०८.२६ ॥
பின்னர் வெட்கமுற்ற அந்தப் பெண் அப்போது ஒளி மிகுந்த சூரியனிடம் கூறினாள்: 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' — ஓ அரசர்களின் தலைவனே, முன்னே நின்றிருந்த அவனிடம்.
3.308.27
इतिस्मोक्ता कुन्तिराजात्मजा सा ।
विवस्वन्तं याचमाना सलज्जा।
तस्मिन्पुण्ये शयनीये पपात ।
मोहाविष्टा वेपमाना लतेव ॥ ३.३०८.२७ ॥
இவ்வாறு குந்திராஜனின் மகள் சொல்லப்பட்டவளாய், விவஸ்வானிடம் வேண்டியவளாய், வெட்கத்துடன், அந்தப் புனித படுக்கையில் விழுந்தாள் — மயக்கத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, கொடி போல நடுங்கியவளாய்.
3.308.28
तिग्मांशुस्तां तेजसा मोहयित्वा ।
योगेनाविश्यात्मसंस्थां चकार।
न चैवैनां दूषयामास भानुः ।
संज्ञां लेभे भूय एवात बाला ॥ ३.३०८.२८ ॥
கூரிய கதிர் சூரியன் தன் ஒளியால் அவளை மயக்கி, யோகத்தால் அவளது உள்ளத்தில் புகுந்து அவ்வாறு செய்தான்; பானு அவளைக் கெடுக்கவில்லை; அந்தப் பெண் மீண்டும் உணர்வு பெற்றாள்.