మహాభారతం · అధ్యాయం 3.308
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.308.1
सा तु कन्या बहुविधं ब्रुवन्ती मधुरं वचः ।
अनुनेतुं सहस्रांशुं न शशाक मनस्विनी ॥ ३.३०८.१ ॥
ఆ కన్య అనేక విధాలుగా మధురమైన మాటలు పలికినా, వేయి కిరణాల సూర్యుడిని అనునయించలేకపోయింది.
3.308.2
न शशाक यदा बाला प्रत्याख्यातुं तमोनुदम् ।
भीता शापात्ततो राजन्दध्यौ दीर्घमथान्तरम् ॥ ३.३०८.२ ॥
ఆ బాలిక తమస్సును పోగొట్టే సూర్యుడిని తిరస్కరించలేకపోయినప్పుడు, ఓ రాజా, శాపానికి భయపడి చాలాసేపు ఆలోచనలో మునిగిపోయింది.
3.308.3
अनागसः पितुः शापो ब्राह्मणस्य तथैव च ।
मन्निमित्तः कथं न स्यात्क्रुद्धादस्माद्विभावसोः ॥ ३.३०८.३ ॥
నిర్దోషి అయిన తండ్రికి, అలాగే బ్రాహ్మణునికి శాపం, నా కారణంగా, ఈ కోపించిన విభావసు నుండి ఎందుకు కలగదు?
3.308.4
बालेनापि सता मोहाद्भृशं सापह्नवान्यपि ।
नाऽभ्यासादयितव्यानि तेजांसि च तपांसि च ॥ ३.३०८.४ ॥
బాలుడైనా సజ్జనుడు మోహంతో, అతిగా దాచబడిన తేజస్సులను, తపస్సులను సమీపించకూడదు.
3.308.5
साहमद्य भृशं भीता गृहीत्वा च करे भृशम् ।
कथं त्वकार्यं कुर्यां वै प्रदानं ह्यात्मनः स्वयम् ॥ ३.३०८.५ ॥
నేను ఈ రోజు ఎంతో భయపడి, చేయి పట్టుకున్నప్పటికీ, అయోగ్యమైన పనిని, నన్ను నేనే సమర్పించుకోవడాన్ని ఎలా చేయగలను?
3.308.6
सा वै शापपरित्रस्ता बहु चिन्तयती हृदा ।
मोहेनाभिपरीताङ्गी स्मयमाना पुनःपुनः ॥ ३.३०८.६ ॥
శాపంతో మిక్కిలి భయపడిన ఆమె, హృదయంలో ఎంతో ఆలోచిస్తూ, మోహంతో అవయవాలు ఆవరించబడినదై, మళ్ళీ మళ్ళీ నవ్వుతూ ఉంది.
3.308.7
तं देवमब्रवीद्भीता बन्धूनां राजसत्तम ।
व्रीडाविह्वलया वाचा शापत्रस्ता विशांपते ॥ ३.३०८.७ ॥
రాజశ్రేష్ఠా, శాపభయంతో, సిగ్గుతో కంపించిన మాటతో, భయపడిన ఆమె ఆ దేవునితో, తన బంధువుల గురించి ఇలా అన్నది, ప్రజాపాలకా.
3.308.8
पिता मे ध्रियते देव माता चान्ये च बान्धवाः ।
न तेषु ध्रियमाणएषु विदिलोपो भवेदयम् ॥ ३.३०८.८ ॥
దేవా, నా తండ్రి జీవించి ఉన్నాడు, తల్లి, ఇతర బంధువులు కూడా ఉన్నారు. వారు జీవించి ఉండగా ఇది విధి ఉల్లంఘనం అవుతుంది.
3.308.9
त्वया तु संगमो देव यदि स्याद्विधिवर्जितः ।
मन्निमित्तं कुलस्यास्य लोकेऽकीर्तिर्न संशयः ॥ ३.३०८.९ ॥
దేవా, నీతో ఈ సంగమం విధి లేకుండా జరిగితే, నా కారణంగా ఈ కులానికి లోకంలో అపకీర్తి కలుగుతుంది, సందేహం లేదు.
3.308.10
अथवा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतांवर ।
ऋते प्रदानाद्बन्धुभ्यस्तव कामं करोम्यहम् ॥ ३.३०८.१० ॥
లేదా తపస్వులలో శ్రేష్ఠుడా, నీవు దీనినే ధర్మమని భావిస్తే, బంధువుల దానం లేకుండానే నీ కోరిక తీరుస్తాను.
3.308.11
आत्मप्रदानं दुर्धर्ष तव कृत्वासती त्वहम् ।
त्वयि धर्मो यशश्चैव कीर्तिरायुश्च देहिनाम् ॥ ३.३०८.११ ॥
దుర్ధర్షా, నీకు నన్ను నేను అర్పించుకుంటే నేను అసతి అవుతాను. నీలో ధర్మం, యశస్సు, కీర్తి, దేహధారుల ఆయువు నిలిచి ఉన్నాయి.
3.308.12
न ते पिता न ते माता गुरवो वा शुचिस्मिते ।
प्रभवन्ति प्रदाने ते भद्रं ते शृणु मे वचः ॥ ३.३०८.१२ ॥
శుచిస్మితా, నీ తండ్రికి గానీ, నీ తల్లికి గానీ, గురువులకు గానీ నీ దానంపై అధికారం లేదు. నీకు మంగళం, నా మాట విను.
3.308.13
सर्वान्कामयते यस्मात्कनेर्धातोश्च भामिनि ।
तस्मात्कन्येह सुश्रोणी स्वतन्त्रा वरवर्णिनि ॥ ३.३०८.१३ ॥
ఎందుకంటే ఆమె అందరినీ కోరుతుంది; కాబట్టి ఓ సుశ్రోణీ, ఓ భామినీ, ఇక్కడ నీవు కన్యవు, స్వతంత్రురాలివి, ఓ శ్రేష్ఠవర్ణురాలా.
3.308.14
नाधर्मश्चरितः कश्चित्त्वया भवति भामिनि ।
अधर्मंकुत एवाहं वरेयं लोककाम्यया ॥ ३.३०८.१४ ॥
ఓ భామినీ, నీవు ఏ అధర్మమూ చేయలేదు; అధర్మం నా వల్లనే జరుగుతోంది; లోక హితాన్ని కోరి నేను నిన్ను వరిస్తున్నాను.
3.308.15
अनावृताः स्त्रियः सर्वा नराश्च वरवर्णिनि ।
स्वभाव एष लोकानां विकारोऽन्य इति स्मृतः ॥ ३.३०८.१५ ॥
ఓ శ్రేష్ఠవర్ణురాలా, స్త్రీలంతా, పురుషులంతా నిర్బంధం లేనివారు; ఇదే లోకాల స్వభావం; దీనికి భిన్నమైనది వికారమని స్మరించబడింది.
3.308.16
सा मया सहसंगम्य पुनः कन्या भविष्यसि ।
पुत्रश्च ते महावाद्दुर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.३०८.१६ ॥
నాతో సంగమించిన తర్వాత నీవు మళ్ళీ కన్యవే అవుతావు; నీ కుమారుడు మహాబాహువు అవుతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.
3.308.17
यदि पुत्रो मम भवेत्त्वत्तः सर्वतमोनुद ।
कुण्डली कवची शूरो महाबाहुर्महाबलः।
अस्तु मे सङ्गमो देव अनेन समयेन ते ॥ ३.३०८.१७ ॥
నీ నుండి నాకు కుమారుడు కలిగితే, ఓ సర్వతమోనుద్, కుండలాలు కవచం ధరించిన, శూరుడైన, మహాబాహువు, మహాబలుడైన కుమారుడు కలిగితే, ఓ దేవా, నీ ఈ నియమం ప్రకారం నాకు నీతో సంగమం కలుగుగాక.
3.308.18
भविष्यति महाबाहुः कुण्डली दिव्यवर्मभृत् ।
उभयं चामृतमयं तस् भद्रे भविष्यति ॥ ३.३०८.१८ ॥
అతడు మహాబాహువు, కుండలధారి, దివ్యకవచం ధరించినవాడు అవుతాడు; ఓ భద్రే, అతని ఈ రెండూ, కుండలం కవచం అమృతమయమై ఉంటాయి.
3.308.19
यद्यतदमृतादस्ति कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
मम पुत्रस्य यं वै त्वं मत्त उत्पादयिष्यसि ॥ ३.३०८.१९ ॥
ఈ అమృతము నుండి పుట్టిన కుండలములు, ఉత్తమ కవచము ఉన్నవైతే, నా ద్వారా నీవు కనిపించబోయే నా కుమారుడు అలాగే ఉండుగాక.
3.308.20
अस्तु मे सङ्गमो देव यथोक्तं भगवंस्त्वया ।
त्वद्वीर्यरूपसत्वौजा धऱ्मयुक्तो भवेत्स च ॥ ३.३०८.२० ॥
దేవా, భగవాన్, మీరు చెప్పినట్లే నాతో మీ సంగమం అగుగాక. మీ వీర్యము, రూపము, సత్త్వము, తేజస్సుతో కూడి ఆయన ధర్మయుక్తుడగుగాక.
3.308.21
अदित्या कुण्डले राज्ञि दत्ते मे मत्तकाशिनि ।
तस्मै दास्यामि वामोरु वर्म चैवेदमुत्तमम् ॥ ३.३०८.२१ ॥
రాణీ, మదముతో ప్రకాశించువదీ, అదితి నాకు ఇచ్చిన ఈ కుండలములను, సుందర ఊరువులు గలదానా, ఆయనకు ఈ ఉత్తమ కవచమును కూడా ఇస్తాను.
3.308.22
परमं भगवन्नेवं सङ्गमिष्ये त्वया सह ।
यदि पुत्रो भवेदेवं यथा वदसि गोपते ॥ ३.३०८.२२ ॥
పరమ భగవంతుడా, ఈ విధంగా నేను మీతో సంగమిస్తాను. మీరు చెప్పినట్లు కుమారుడు కలిగితే, గోపతీ.
3.308.23
तथेत्युक्त्वा तु तां कुन्तीमाविवेश विहंगमः ।
स्वर्भानुशत्रुर्योगात्मा नाभ्यां पस्पर्श चैव ताम् ॥ ३.३०८.२३ ॥
'అలాగే కానీ' అని చెప్పి ఆ పక్షి (సూర్యుడు) ఆమెలో ప్రవేశించాడు. స్వర్భానువు శత్రువైన, యోగాత్మకుడు ఆమెను నాభి ద్వారా స్పృశించాడు.
3.308.24
तत सा विह्वलेवासीत्कन्या सूरय्स् तेजसा ।
पपात चाथ सा देवी शयने मूढचेतना ॥ ३.३०८.२४ ॥
అప్పుడా కన్య సూర్యుని తేజస్సుతో విహ్వలురాలైనట్లు ఉంది. తరువాత ఆ దేవి మూఢచేతనతో శయ్యపై పడిపోయింది.
3.308.25
साधयिष्यामि सुश्रोणि पुत्रं वै जनयिष्यसि ।
सर्वशस्त्रभृतांश्रेष्ठं कन्या चैव भविष्यसि ॥ ३.३०८.२५ ॥
అందమైన నడుము కలదానా, నేను దానిని సాధిస్తాను; నీవు నిశ్చయంగా ఒక కుమారుని కంటావు, అతడు శస్త్రధారులందరిలో శ్రేష్ఠుడవుతాడు; నీవు కన్యగానే ఉంటావు.
3.308.26
ततः सा व्रीडिता बाला तदा सूर्यमथाब्रवीत् ।
एवमस्त्विति राजेन्द्रप्रस्थितं भूरिवर्चसम् ॥ ३.३०८.२६ ॥
అప్పుడు సిగ్గుపడిన ఆ బాలిక, ఎదుట నిలిచిన అత్యంత తేజోవంతుడైన సూర్యునితో ఇలా పలికింది: 'అలాగే కానివ్వు' — ఓ రాజేంద్రా.
3.308.27
इतिस्मोक्ता कुन्तिराजात्मजा सा ।
विवस्वन्तं याचमाना सलज्जा।
तस्मिन्पुण्ये शयनीये पपात ।
मोहाविष्टा वेपमाना लतेव ॥ ३.३०८.२७ ॥
ఈ విధంగా చెప్పబడిన కుంతిరాజు కుమార్తె, వివస్వంతుని ప్రార్థిస్తూ, సిగ్గుతో, ఆ పవిత్ర శయ్యపై పడిపోయింది — మోహంతో ఆవేశితురాలై, తీగలా వణుకుతూ.
3.308.28
तिग्मांशुस्तां तेजसा मोहयित्वा ।
योगेनाविश्यात्मसंस्थां चकार।
न चैवैनां दूषयामास भानुः ।
संज्ञां लेभे भूय एवात बाला ॥ ३.३०८.२८ ॥
తీక్ష్ణకిరణుడైన సూర్యుడు తన తేజస్సుతో ఆమెను మోహింపజేసి, యోగబలంతో ఆమె అంతరాత్మలో ప్రవేశించి అలా చేశాడు; భానుడు ఆమెను చెరచలేదు; ఆ బాలిక మళ్లీ స్పృహ పొందింది.