Mahābhārata · Adhyāya 3.312
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.312.1
एवं हृतायां भार्यायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
प्रतिपद्य ततः कृष्णां किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१ ॥
Así, habiendo sido raptada la esposa y sufrido un dolor supremo, ¿qué hicieron entonces los Pāṇḍavas tras recuperar a Kṛṣṇā?
3.312.2
एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.३१२.२ ॥
Así, habiendo sido raptada Kṛṣṇā y soportado un dolor supremo, el rey, el inmutable, abandonó el bosque de Kāmyaka junto con sus hermanos.
3.312.3
पुनर्द्वैतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिरः ।
स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम् ॥ ३.३१२.३ ॥
Yudhiṣṭhira volvió al agradable bosque de Dvaita, con raíces y frutos dulces y muchos árboles variados.
3.312.4
अनुभुक्तफलाहाराः सर्व एव मिताशनाः ।
न्यवसन्पाण्डवास्तत्रकृष्णया सह भार्यया ॥ ३.३१२.४ ॥
Todos los Pāṇḍavas, comiendo sólo frutos ya probados y con moderación, habitaron allí junto con Kṛṣṇā, su esposa.
3.312.5
वसन्द्वैतवने राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ३.३१२.५ ॥
Habitando en el bosque de Dvaita estaban el rey Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, Bhīmasena, Arjuna, y los dos Pāṇḍavas, hijos de Mādrī.
3.312.6
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रताः ।
क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्कं परंतपाः ॥ ३.३१२.६ ॥
Por el bien de los brahmanes, los Pāṇḍavas, de alma recta, firmes en sus votos, abrasadores de enemigos, se esforzaron y soportaron una gran penuria cuyo fruto sería la felicidad.
3.312.7
तस्मिन्प्रतिवसन्तस्ते यत्प्रापुः कुरुसत्तमाः ।
वने क्लेशं सुखोदर्कं तत्प्रवक्ष्यामि ते शृणु ॥ ३.३१२.७ ॥
Mientras habitaban allí, los mejores de los Kurus soportaron en el bosque una dura prueba que terminó en dicha; te la contaré, escucha.
3.312.8
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
मृगस् घर्षणस्य विपाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.८ ॥
El recipiente del asceta brahmán, junto con los palos de fuego, se enganchó en la cornamenta de un ciervo que se frotaba.
3.312.9
तदादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमान्तरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.९ ॥
Llevándoselo, oh rey, el gran ciervo se marchó apresurado — fuera de la vista del ermitaño, saltando, de gran velocidad.
3.312.10
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा स विप्रः कुरुसत्तम ।
त्वरितोऽभ्यागमत्तत्रअग्निहोत्रपरीप्सया।
तेषां तु वसतां तत्र पाण्डवानां महारथम् ॥ ३.३१२.१० ॥
Oh mejor de los Kurus, al ver que se lo llevaban, aquel brahmán, deseoso de recuperar los utensilios del fuego sagrado, acudió apresurado donde habitaban los grandes guerreros pandavas.
3.312.11
अजातशत्रुमासीनं भ्रातृभिः सहितं वने ।
आगम्य ब्राह्मणस्तूर्णं संतप्तश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.३१२.११ ॥
En el bosque, el brahmán se acercó presuroso a Ajātaśatru (Yudhiṣṭhira), sentado junto a sus hermanos, y afligido le habló así.
3.312.12
अरणीसहितं भाण्डं समासक्तं वनस्पतौ ।
मृगस्य घऱ्षमाणस्य विषाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.१२ ॥
El recipiente con los palos de fuego había quedado enganchado en un árbol, en la cornamenta de un ciervo que se frotaba.
3.312.13
तमादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमात्त्वरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.१३ ॥
Oh rey, llevándolo consigo, el gran ciervo se alejó presuroso del ermitaño, saltando con gran velocidad.
3.312.14
तस्य गत्वा पदं राजन्नासाद्य च महामृगम् ।
अग्निहोत्रं न लुप्येत तदानयत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१४ ॥
Oh rey, siguiendo su rastro y alcanzando al gran ciervo, traedlo de vuelta, oh Pāṇḍavas, para que el sacrificio del fuego no se interrumpa.
3.312.15
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सन्तप्तोऽथ युधिष्ठिरः ।
धनुरादाय कौन्तेयः प्राद्रवद्भ्रातृभिः सह ॥ ३.३१२.१५ ॥
Al oír las palabras del brahmán, Yudhiṣṭhira, afligido, tomó su arco y corrió con sus hermanos, el hijo de Kuntī.
3.312.16
सन्नद्धा धन्विनः सर्वे प्राद्रवन्नरपुङ्गवाः ।
ब्राह्मणार्थे यतन्तस्ते शीघ्रमन्वगमन्मृगम् ॥ ३.३१२.१६ ॥
Todos los arqueros armados, toros entre los hombres, corrieron; esforzándose por el bien del brahmán, persiguieron rápidamente al ciervo.
3.312.17
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्तो महारथाः ।
नाविध्यन्पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात् ॥ ३.३१२.१७ ॥
Los grandes guerreros, disparando flechas karṇin, ālīka y nārāca, los Pāṇḍavas, viendo al ciervo cerca, no lograron herirlo.
3.312.18
तेषां प्रयतमानानां नादृश्यत महामृगः ।
अपश्यन्तोमृगं श्रान्ता दुःखं प्राप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१२.१८ ॥
Aquel gran ciervo no fue visto por ellos mientras se esforzaban; sin ver al ciervo, los hombres de noble ánimo, cansados, cayeron en la aflicción.
3.312.19
शीतलच्छायमागमय् न्यग्रोधं गहने वने ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गाः पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ ३.३१२.१९ ॥
Habiendo llegado a un banyán de fresca sombra en la espesa selva, los Pāṇḍavas, con sus miembros vencidos por el hambre y la sed, se sentaron.
3.312.20
तेषां समुपविष्टानां नकुलो दुःखितस्तदा ।
अब्रवीद्भ्रातरं श्रेष्ठममर्षात्कुरुनन्दनम् ॥ ३.३१२.२० ॥
Mientras ellos estaban sentados, el afligido Nakula, lleno de indignación, habló a su hermano mayor, la alegría de la estirpe de los Kurus.
3.312.21
नास्मिन्कुले जातु ममज्ज धर्मो ।
न चालस्यादर्थलोपो बभूव।
अनुत्तराः सर्वभूतेषु भूप ।
संप्राप्ताः स्मः संशयं किंनु राजन् ॥ ३.३१२.२१ ॥
En este linaje el dharma nunca ha decaído, ni la riqueza se ha perdido por la pereza. Nosotros, incomparables entre todos los seres, ¿por qué hemos caído ahora en la duda, oh rey?