Mahābhārata · Adhyāya 3.312
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.312.1
एवं हृतायां भार्यायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
प्रतिपद्य ततः कृष्णां किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१ ॥
Was taten die Pāṇḍavas, nachdem die Gattin so entführt worden war und ihr höchstes Leid erlitten hatten, als sie Kṛṣṇā wiedergewonnen hatten?
3.312.2
एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.३१२.२ ॥
So verließ der König, der Unvergängliche, nachdem Kṛṣṇā entführt worden war und höchstes Leid erduldet wurde, zusammen mit seinen Brüdern den Kāmyaka-Wald.
3.312.3
पुनर्द्वैतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिरः ।
स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम् ॥ ३.३१२.३ ॥
Yudhiṣṭhira kam wieder in den lieblichen Dvaita-Wald, reich an süßen Wurzeln und Früchten und vielen bunten Bäumen.
3.312.4
अनुभुक्तफलाहाराः सर्व एव मिताशनाः ।
न्यवसन्पाण्डवास्तत्रकृष्णया सह भार्यया ॥ ३.३१२.४ ॥
Alle Pāṇḍavas, die nur bereits gekostete Früchte aßen und sparsam speisten, wohnten dort mit Kṛṣṇā, ihrer Gattin.
3.312.5
वसन्द्वैतवने राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ३.३१२.५ ॥
Im Dvaita-Wald wohnten König Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, Bhīmasena, Arjuna und die beiden Pāṇḍavas, die Söhne Mādrīs.
3.312.6
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रताः ।
क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्कं परंतपाः ॥ ३.३१२.६ ॥
Um der Brahmanen willen mühten sich die Pāṇḍavas, rechtschaffen gesinnt, ihren Gelübden treu, Verbrenner ihrer Feinde, und trugen großes Leid, dessen Frucht Glück sein würde.
3.312.7
तस्मिन्प्रतिवसन्तस्ते यत्प्रापुः कुरुसत्तमाः ।
वने क्लेशं सुखोदर्कं तत्प्रवक्ष्यामि ते शृणु ॥ ३.३१२.७ ॥
Während sie dort wohnten, erduldeten die Besten der Kurus im Walde eine Not, die im Glück endete; das will ich dir erzählen, höre zu.
3.312.8
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
मृगस् घर्षणस्य विपाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.८ ॥
Das Gefäß des asketischen Brahmanen samt den Feuerhölzern verfing sich am Geweih eines sich reibenden Hirsches.
3.312.9
तदादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमान्तरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.९ ॥
Es nehmend, o König, eilte der große Hirsch davon — aus den Augen der Einsiedelei, springend, sehr schnell.
3.312.10
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा स विप्रः कुरुसत्तम ।
त्वरितोऽभ्यागमत्तत्रअग्निहोत्रपरीप्सया।
तेषां तु वसतां तत्र पाण्डवानां महारथम् ॥ ३.३१२.१० ॥
O Bester der Kurus, als der Brahmane sah, wie es fortgetragen wurde, eilte er, um die Geräte für das Feueropfer zurückzugewinnen, zu den großen Kämpfern, den Pāṇḍavas, die dort wohnten.
3.312.11
अजातशत्रुमासीनं भ्रातृभिः सहितं वने ।
आगम्य ब्राह्मणस्तूर्णं संतप्तश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.३१२.११ ॥
Im Walde kam der Brahmane eilig zu Ajātaśatru (Yudhiṣṭhira), der mit seinen Brüdern saß, und, betrübt, sprach er diese Worte.
3.312.12
अरणीसहितं भाण्डं समासक्तं वनस्पतौ ।
मृगस्य घऱ्षमाणस्य विषाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.१२ ॥
Das Gefäß samt den Feuerhölzern hatte sich an einem Baum verfangen, am Geweih eines sich reibenden Hirsches.
3.312.13
तमादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमात्त्वरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.१३ ॥
O König, es mitnehmend, eilte der große Hirsch in Eile von der Einsiedelei davon, springend mit großer Geschwindigkeit.
3.312.14
तस्य गत्वा पदं राजन्नासाद्य च महामृगम् ।
अग्निहोत्रं न लुप्येत तदानयत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१४ ॥
O König, seiner Spur folgend und den großen Hirsch erreichend, bringt ihn zurück, o Pāṇḍavas, damit das Feueropfer nicht unterbrochen wird.
3.312.15
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सन्तप्तोऽथ युधिष्ठिरः ।
धनुरादाय कौन्तेयः प्राद्रवद्भ्रातृभिः सह ॥ ३.३१२.१५ ॥
Als er die Worte des Brahmanen hörte, war Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, betrübt; er nahm seinen Bogen und lief mit seinen Brüdern davon.
3.312.16
सन्नद्धा धन्विनः सर्वे प्राद्रवन्नरपुङ्गवाः ।
ब्राह्मणार्थे यतन्तस्ते शीघ्रमन्वगमन्मृगम् ॥ ३.३१२.१६ ॥
Alle gerüsteten Bogenschützen, Stiere unter den Männern, liefen los; um des Brahmanen willen sich mühend, verfolgten sie rasch den Hirsch.
3.312.17
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्तो महारथाः ।
नाविध्यन्पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात् ॥ ३.३१२.१७ ॥
Die großen Krieger schossen Karṇin-, Ālīka- und Nārāca-Pfeile ab; die Pāṇḍavas, obwohl sie den Hirsch in der Nähe sahen, trafen ihn nicht.
3.312.18
तेषां प्रयतमानानां नादृश्यत महामृगः ।
अपश्यन्तोमृगं श्रान्ता दुःखं प्राप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१२.१८ ॥
Der große Hirsch war für sie, die sich mühten, nicht sichtbar; den Hirsch nicht sehend, gerieten die erschöpften, hochgesinnten Männer in Kummer.
3.312.19
शीतलच्छायमागमय् न्यग्रोधं गहने वने ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गाः पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ ३.३१२.१९ ॥
Als sie einen Banyanbaum mit kühlem Schatten im dichten Wald erreicht hatten, setzten sich die Pāṇḍavas nieder, ihre Glieder von Hunger und Durst gezeichnet.
3.312.20
तेषां समुपविष्टानां नकुलो दुःखितस्तदा ।
अब्रवीद्भ्रातरं श्रेष्ठममर्षात्कुरुनन्दनम् ॥ ३.३१२.२० ॥
Während sie dasaßen, sprach der betrübte Nakula voll Unmut zu seinem ältesten Bruder, der Freude des Kuru-Geschlechts.
3.312.21
नास्मिन्कुले जातु ममज्ज धर्मो ।
न चालस्यादर्थलोपो बभूव।
अनुत्तराः सर्वभूतेषु भूप ।
संप्राप्ताः स्मः संशयं किंनु राजन् ॥ ३.३१२.२१ ॥
In diesem Geschlecht ist der Dharma nie untergegangen, und Reichtum ging nicht durch Trägheit verloren. Wir, unübertroffen unter allen Wesen, o König, warum sind wir nun in Zweifel geraten?