மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.312
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.312.1
एवं हृतायां भार्यायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
प्रतिपद्य ततः कृष्णां किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१ ॥
இவ்வாறு மனைவி கவரப்பட்டபோது, பெரும் துன்பத்தை அடைந்த பாண்டவர்கள் பின்னர் கிருஷ்ணையை அடைந்து என்ன செய்தார்கள்?
3.312.2
एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.३१२.२ ॥
இவ்வாறு கிருஷ்ணை கவரப்பட்டபோது பெரும் துன்பத்தை அடைந்த அரசர் அச்யுதர் சகோதரர்களுடன் காம்யக வனத்தை விட்டுச் சென்றார்.
3.312.3
पुनर्द्वैतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिरः ।
स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम् ॥ ३.३१२.३ ॥
யுதிஷ்டிரர் மீண்டும் இனிய வேர்களும் பழங்களும் பல வண்ண மரங்களும் கொண்ட அழகிய த்வைத வனத்திற்கு வந்தார்.
3.312.4
अनुभुक्तफलाहाराः सर्व एव मिताशनाः ।
न्यवसन्पाण्डवास्तत्रकृष्णया सह भार्यया ॥ ३.३१२.४ ॥
அனைத்து பாண்டவர்களும், உண்ட பழங்களையே உண்டு, குறைவாக உணவு கொண்டு, அங்கு மனைவி கிருஷ்ணையுடன் வாழ்ந்தனர்.
3.312.5
वसन्द्वैतवने राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ३.३१२.५ ॥
த்வைத வனத்தில் வசித்த குந்தியின் மகன் அரசர் யுதிஷ்டிரர், பீமசேனர், அர்ஜுனர், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்கள்.
3.312.6
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रताः ।
क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्कं परंतपाः ॥ ३.३१२.६ ॥
பிராமணர்களுக்காக முயன்ற, தர்மாத்மாக்களும் விரதநிஷ்டர்களுமான, எதிரிகளை வாட்டும் பாண்டவர்கள் பெரும் துன்பத்தை ஏற்றனர்; அதன் பயன் இன்பம்.
3.312.7
तस्मिन्प्रतिवसन्तस्ते यत्प्रापुः कुरुसत्तमाः ।
वने क्लेशं सुखोदर्कं तत्प्रवक्ष्यामि ते शृणु ॥ ३.३१२.७ ॥
அங்கு வாழ்ந்தபோது குருசிறந்தவர்கள் காட்டில் அனுபவித்த துன்பத்தை — இறுதியில் இன்பம் விளைந்த அதை — உனக்குச் சொல்கிறேன், கேள்.
3.312.8
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
मृगस् घर्षणस्य विपाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.८ ॥
தவசியான அந்தணரின் அரணியுடன் கூடிய பாத்திரம், தேய்த்துக்கொண்டிருந்த மானின் கொம்பில் சிக்கிக்கொண்டது.
3.312.9
तदादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमान्तरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.९ ॥
ஓ அரசே! அதை எடுத்துக்கொண்டு அந்தப் பெரிய மான் விரைந்து சென்றது — ஆசிரமத்திலிருந்து மறைந்து, தாவிக் குதித்து, மிக வேகமாக.
3.312.10
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा स विप्रः कुरुसत्तम ।
त्वरितोऽभ्यागमत्तत्रअग्निहोत्रपरीप्सया।
तेषां तु वसतां तत्र पाण्डवानां महारथम् ॥ ३.३१२.१० ॥
ஓ குருசிறந்தவனே! அது கொண்டுசெல்லப்படுவதைக் கண்ட அந்த அந்தணர், அக்னிஹோத்ரப் பொருளை மீட்க விரைந்து, அங்கே வாழ்ந்துகொண்டிருந்த பாண்டவ மகாரதர்களிடம் வந்தார்.
3.312.11
अजातशत्रुमासीनं भ्रातृभिः सहितं वने ।
आगम्य ब्राह्मणस्तूर्णं संतप्तश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.३१२.११ ॥
காட்டில் சகோதரர்களுடன் அமர்ந்திருந்த அஜாதசத்ருவிடம் அந்தணர் விரைந்து வந்து, துயருற்றவராய் இவ்வாறு கூறினார்.
3.312.12
अरणीसहितं भाण्डं समासक्तं वनस्पतौ ।
मृगस्य घऱ्षमाणस्य विषाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.१२ ॥
அரணியுடன் கூடிய பாத்திரம், ஒரு மரத்தில் — தேய்த்துக்கொண்டிருந்த மானின் கொம்பில் — சிக்கியிருந்தது.
3.312.13
तमादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमात्त्वरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.१३ ॥
அரசே, அவனை எடுத்துக்கொண்டு அந்த மாபெரும் மான் அவசரமாக ஆசிரமத்திலிருந்து விரைவாகச் சென்றது; பெரும் வேகத்துடன் துள்ளிக் குதித்தபடி.
3.312.14
तस्य गत्वा पदं राजन्नासाद्य च महामृगम् ।
अग्निहोत्रं न लुप्येत तदानयत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१४ ॥
அரசே, அதன் தடத்தைப் பின்தொடர்ந்து சென்று அந்த மாபெரும் மானை அடையுங்கள்; அக்னிஹோத்திரம் தடைபடாதிருக்க, பாண்டவர்களே, அதைக் கொண்டு வாருங்கள்.
3.312.15
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सन्तप्तोऽथ युधिष्ठिरः ।
धनुरादाय कौन्तेयः प्राद्रवद्भ्रातृभिः सह ॥ ३.३१२.१५ ॥
அந்தணரின் சொற்களைக் கேட்ட யுதிஷ்டிரர் துயருற்றார்; பின்னர் வில்லை எடுத்துக்கொண்டு குந்தியின் மகன் தம்பியருடன் ஓடினார்.
3.312.16
सन्नद्धा धन्विनः सर्वे प्राद्रवन्नरपुङ्गवाः ।
ब्राह्मणार्थे यतन्तस्ते शीघ्रमन्वगमन्मृगम् ॥ ३.३१२.१६ ॥
கவசம் அணிந்த வில்வீரர்களாகிய அந்த நரசிறந்தவர்கள் அனைவரும் ஓடினர்; அந்தணருக்காக முயன்று விரைவாக அந்த மானைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.312.17
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्तो महारथाः ।
नाविध्यन्पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात् ॥ ३.३१२.१७ ॥
கர்ணி, ஆலீகம், நாராசம் என்னும் அம்புகளை எய்த மாபெரும் தேர்வீரர் பாண்டவர்கள், அருகிலிருந்து மானைக் கண்டும் அதைத் தாக்க முடியவில்லை.
3.312.18
तेषां प्रयतमानानां नादृश्यत महामृगः ।
अपश्यन्तोमृगं श्रान्ता दुःखं प्राप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१२.१८ ॥
முயன்று கொண்டிருந்த அவர்களுக்கு அந்த மாபெரும் மான் தென்படவில்லை; மானைக் காணாது களைத்த அந்த மனம் படைத்தவர்கள் துயரடைந்தனர்.
3.312.19
शीतलच्छायमागमय् न्यग्रोधं गहने वने ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गाः पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ ३.३१२.१९ ॥
அடர்ந்த காட்டில் குளிர்ந்த நிழலுள்ள ஆலமரத்தை அடைந்து, பசியாலும் தாகத்தாலும் வாடிய உடலுடன் பாண்டவர்கள் அமர்ந்தனர்।
3.312.20
तेषां समुपविष्टानां नकुलो दुःखितस्तदा ।
अब्रवीद्भ्रातरं श्रेष्ठममर्षात्कुरुनन्दनम् ॥ ३.३१२.२० ॥
அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது, துயருற்ற நகுலன் சினத்துடன் குருகுலத்தின் மகிழ்ச்சியாகிய தன் சிறந்த அண்ணனிடம் பேசினான்।
3.312.21
नास्मिन्कुले जातु ममज्ज धर्मो ।
न चालस्यादर्थलोपो बभूव।
अनुत्तराः सर्वभूतेषु भूप ।
संप्राप्ताः स्मः संशयं किंनु राजन् ॥ ३.३१२.२१ ॥
இந்தக் குலத்தில் தர்மம் ஒருபோதும் மூழ்கவில்லை; சோம்பலால் செல்வ இழப்பும் ஏற்படவில்லை. எல்லா உயிர்களிலும் இணையற்றவர்களாகிய நாம், அரசே, இப்போது ஏன் சந்தேகத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறோம்?