ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.312
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.312.1
एवं हृतायां भार्यायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
प्रतिपद्य ततः कृष्णां किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१ ॥
ଏହିପରି ଭାର୍ଯ୍ୟା ହରଣ ହେଲେ, ପରମ କ୍ଳେଶ ପାଇ, ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ପାଇ ପାଣ୍ଡବମାନେ କ'ଣ କଲେ?
3.312.2
एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.३१२.२ ॥
ଏହିପରି କୃଷ୍ଣା ହରଣ ହେଲେ, ପରମ କ୍ଳେଶ ପାଇ, ରାଜା ଅଚ୍ୟୁତ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ କାମ୍ୟକ ବନ ଛାଡ଼ିଲେ।
3.312.3
पुनर्द्वैतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिरः ।
स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम् ॥ ३.३१२.३ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପୁଣି ମଧୁର ମୂଳ-ଫଳ ଓ ଅନେକ ବିଚିତ୍ର ବୃକ୍ଷଥିବା ରମଣୀୟ ଦ୍ୱୈତବନକୁ ଆସିଲେ।
3.312.4
अनुभुक्तफलाहाराः सर्व एव मिताशनाः ।
न्यवसन्पाण्डवास्तत्रकृष्णया सह भार्यया ॥ ३.३१२.४ ॥
ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଚଖାଯାଇଥିବା ଫଳ ଖାଇ, ମିତାହାର କରି, ସେଠାରେ ଭାର୍ଯ୍ୟା କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ।
3.312.5
वसन्द्वैतवने राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ३.३१२.५ ॥
ଦ୍ୱୈତବନରେ ବାସ କରୁଥିବା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବ।
3.312.6
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रताः ।
क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्कं परंतपाः ॥ ३.३१२.६ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରାକ୍ରମ କରୁଥିବା, ଧର୍ମାତ୍ମା, ବ୍ରତନିଷ୍ଠ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତାପ ଦେଉଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନେ ବିପୁଳ କ୍ଳେଶ ସହିଲେ; ଯାହାର ଫଳ ସୁଖ।
3.312.7
तस्मिन्प्रतिवसन्तस्ते यत्प्रापुः कुरुसत्तमाः ।
वने क्लेशं सुखोदर्कं तत्प्रवक्ष्यामि ते शृणु ॥ ३.३१२.७ ॥
ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ବନରେ ଯେଉଁ କ୍ଳେଶ ପାଇଥିଲେ, ଯାହାର ଶେଷ ସୁଖରେ ହେଲା, ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ।
3.312.8
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
मृगस् घर्षणस्य विपाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.८ ॥
ତପସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅରଣୀ ସହିତ ପାତ୍ର, ଘଷୁଥିବା ହରିଣର ଶିଙ୍ଗରେ ଫସିଗଲା।
3.312.9
तदादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमान्तरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.९ ॥
ହେ ରାଜନ! ତାହା ନେଇ ସେ ମହାମୃଗ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲା — ଆଶ୍ରମରୁ ଲୁଚି, ଡେଇଁ ଡେଇଁ, ଅତି ବେଗରେ।
3.312.10
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा स विप्रः कुरुसत्तम ।
त्वरितोऽभ्यागमत्तत्रअग्निहोत्रपरीप्सया।
तेषां तु वसतां तत्र पाण्डवानां महारथम् ॥ ३.३१२.१० ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତାହା ହରଣ ହେଉଥିବା ଦେଖି ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ସାମଗ୍ରୀ ଫେରି ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଶୀଘ୍ର ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ପାଣ୍ଡବ ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
3.312.11
अजातशत्रुमासीनं भ्रातृभिः सहितं वने ।
आगम्य ब्राह्मणस्तूर्णं संतप्तश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.३१२.११ ॥
ବନରେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ବସିଥିବା ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୀଘ୍ର ଆସି, ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇ ଏହା କହିଲେ।
3.312.12
अरणीसहितं भाण्डं समासक्तं वनस्पतौ ।
मृगस्य घऱ्षमाणस्य विषाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.१२ ॥
ଅରଣୀ ସହିତ ପାତ୍ର ଏକ ଗଛରେ — ଘଷୁଥିବା ହରିଣର ଶିଙ୍ଗରେ — ଫସି ରହିଥିଲା।
3.312.13
तमादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमात्त्वरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.१३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତାହାକୁ ନେଇ ସେହି ମହାମୃଗ ଆଶ୍ରମରୁ ଶୀଘ୍ର, ମହାବେଗରେ ଡେଇଁ ଡେଇଁ ଚାଲିଗଲା।
3.312.14
तस्य गत्वा पदं राजन्नासाद्य च महामृगम् ।
अग्निहोत्रं न लुप्येत तदानयत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତାହାର ପାଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରି ସେହି ମହାମୃଗ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯେପରି ଅଟକି ନ ଯାଏ, ହେ ପାଣ୍ଡବଗଣ, ତାହା ଫେରାଅ।
3.312.15
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सन्तप्तोऽथ युधिष्ठिरः ।
धनुरादाय कौन्तेयः प्राद्रवद्भ्रातृभिः सह ॥ ३.३१२.१५ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସନ୍ତପ୍ତ ହେଲେ; ତା'ପରେ ଧନୁ ଧରି କୌନ୍ତେୟ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଧାଇଁଲେ।
3.312.16
सन्नद्धा धन्विनः सर्वे प्राद्रवन्नरपुङ्गवाः ।
ब्राह्मणार्थे यतन्तस्ते शीघ्रमन्वगमन्मृगम् ॥ ३.३१२.१६ ॥
ସଜ୍ଜିତ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧର ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଧାଇଁଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ସେହି ମୃଗର ପଛେ ଗଲେ।
3.312.17
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्तो महारथाः ।
नाविध्यन्पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात् ॥ ३.३१२.१७ ॥
କର୍ଣୀ, ଆଲୀକ, ନାରାଚ ବାଣ ଛାଡ଼ୁଥିବା ମହାରଥୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିକଟରୁ ମୃଗକୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ବିଦ୍ଧ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
3.312.18
तेषां प्रयतमानानां नादृश्यत महामृगः ।
अपश्यन्तोमृगं श्रान्ता दुःखं प्राप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१२.१८ ॥
ଯତ୍ନ କରୁଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ମହାମୃଗ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ; ମୃଗକୁ ନ ଦେଖି କ୍ଳାନ୍ତ ମନସ୍ବୀମାନେ ଦୁଃଖ ପାଇଲେ।
3.312.19
शीतलच्छायमागमय् न्यग्रोधं गहने वने ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गाः पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ ३.३१२.१९ ॥
ଘନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୀତଳ ଛାଇଥିବା ବଟ ଗଛ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, କ୍ଷୁଧା-ତୃଷ୍ଣାରେ କ୍ଳାନ୍ତ ଶରୀରରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବସିଲେ।
3.312.20
तेषां समुपविष्टानां नकुलो दुःखितस्तदा ।
अब्रवीद्भ्रातरं श्रेष्ठममर्षात्कुरुनन्दनम् ॥ ३.३१२.२० ॥
ସେମାନେ ବସିଥିବା ସମୟରେ, ଦୁଃଖିତ ନକୁଳ କ୍ରୋଧରେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଇଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.312.21
नास्मिन्कुले जातु ममज्ज धर्मो ।
न चालस्यादर्थलोपो बभूव।
अनुत्तराः सर्वभूतेषु भूप ।
संप्राप्ताः स्मः संशयं किंनु राजन् ॥ ३.३१२.२१ ॥
ଏହି କୁଳରେ ଧର୍ମ କେବେ ବି ଡୁବି ନାହିଁ, ଆଳସ୍ୟରୁ ଧନହାନି ମଧ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ; ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତୁଳନୀୟ ଆମେ, ହେ ରାଜନ, ଏବେ କାହିଁକି ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଛୁ?