ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.312
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.312.1
एवं हृतायां भार्यायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
प्रतिपद्य ततः कृष्णां किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१ ॥
ಹೀಗೆ ಭಾರ್ಯೆಯು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಕಟವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಆಮೇಲೆ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಪಾಂಡವರು ಏನು ಮಾಡಿದರು?
3.312.2
एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.३१२.२ ॥
ಹೀಗೆ ಕೃಷ್ಣೆ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಕಟವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ರಾಜ ಅಚ್ಯುತನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಕಾಮ್ಯಕ ವನವನ್ನು ತೊರೆದನು.
3.312.3
पुनर्द्वैतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिरः ।
स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम् ॥ ३.३१२.३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮತ್ತೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಬೇರು ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಮರಗಳಿರುವ ರಮಣೀಯ ದ್ವೈತವನಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
3.312.4
अनुभुक्तफलाहाराः सर्व एव मिताशनाः ।
न्यवसन्पाण्डवास्तत्रकृष्णया सह भार्यया ॥ ३.३१२.४ ॥
ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ, ಮಿತವಾಗಿ ಊಟಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿ ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಿದರು.
3.312.5
वसन्द्वैतवने राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ३.३१२.५ ॥
ದ್ವೈತವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕುಂತಿಪುತ್ರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ, ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಾದ ಪಾಂಡವರು.
3.312.6
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रताः ।
क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्कं परंतपाः ॥ ३.३१२.६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಸಿದ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರೂ ವ್ರತನಿಷ್ಠರೂ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರೂ ಆದ ಪಾಂಡವರು ಅಪಾರ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು; ಅದರ ಫಲ ಸುಖ.
3.312.7
तस्मिन्प्रतिवसन्तस्ते यत्प्रापुः कुरुसत्तमाः ।
वने क्लेशं सुखोदर्कं तत्प्रवक्ष्यामि ते शृणु ॥ ३.३१२.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು — ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಖ ನೀಡಿದ ಅದನ್ನು — ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.
3.312.8
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
मृगस् घर्षणस्य विपाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.८ ॥
ತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಅರಣಿ ಸಹಿತ ಪಾತ್ರೆ, ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದ ಜಿಂಕೆಯ ಕೊಂಬಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತು.
3.312.9
तदादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमान्तरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ದೊಡ್ಡ ಜಿಂಕೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೋಯಿತು — ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿ, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ, ಅತಿವೇಗವಾಗಿ.
3.312.10
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा स विप्रः कुरुसत्तम ।
त्वरितोऽभ्यागमत्तत्रअग्निहोत्रपरीप्सया।
तेषां तु वसतां तत्र पाण्डवानां महारथम् ॥ ३.३१२.१० ॥
ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅದನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವ ಮಹಾರಥರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
3.312.11
अजातशत्रुमासीनं भ्रातृभिः सहितं वने ।
आगम्य ब्राह्मणस्तूर्णं संतप्तश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.३१२.११ ॥
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಜಾತಶತ್ರುವಿನ ಬಳಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದು, ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.312.12
अरणीसहितं भाण्डं समासक्तं वनस्पतौ ।
मृगस्य घऱ्षमाणस्य विषाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.१२ ॥
ಅರಣಿ ಸಹಿತ ಪಾತ್ರೆ ಮರವೊಂದರ ಮೇಲೆ — ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದ ಜಿಂಕೆಯ ಕೊಂಬಿಗೆ — ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
3.312.13
तमादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमात्त्वरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.१३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಮಹಾಮೃಗವು ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಅವಸರದಿಂದ, ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಓಡಿತು.
3.312.14
तस्य गत्वा पदं राजन्नासाद्य च महामृगम् ।
अग्निहोत्रं न लुप्येत तदानयत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅದರ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಆ ಮಹಾಮೃಗವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ನಿಲ್ಲದಂತೆ, ಓ ಪಾಂಡವರೇ, ಅದನ್ನು ತನ್ನಿರಿ.
3.312.15
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सन्तप्तोऽथ युधिष्ठिरः ।
धनुरादाय कौन्तेयः प्राद्रवद्भ्रातृभिः सह ॥ ३.३१२.१५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಂತಾಪಗೊಂಡನು; ನಂತರ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೌಂತೇಯನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಓಡಿದನು.
3.312.16
सन्नद्धा धन्विनः सर्वे प्राद्रवन्नरपुङ्गवाः ।
ब्राह्मणार्थे यतन्तस्ते शीघ्रमन्वगमन्मृगम् ॥ ३.३१२.१६ ॥
ಕವಚ ಧರಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಓಡಿದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಆ ಮೃಗವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
3.312.17
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्तो महारथाः ।
नाविध्यन्पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात् ॥ ३.३१२.१७ ॥
ಕರ್ಣಿ, ಆಲೀಕ, ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಥರಾದ ಪಾಂಡವರು, ಸಮೀಪದಿಂದ ಮೃಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಹೊಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
3.312.18
तेषां प्रयतमानानां नादृश्यत महामृगः ।
अपश्यन्तोमृगं श्रान्ता दुःखं प्राप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१२.१८ ॥
ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಆ ಮಹಾಮೃಗವು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಮೃಗವನ್ನು ಕಾಣದೆ ಬಳಲಿದ ಮನಸ್ವಿಗಳು ದುಃಖಿತರಾದರು.
3.312.19
शीतलच्छायमागमय् न्यग्रोधं गहने वने ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गाः पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ ३.३१२.१९ ॥
ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ನೆರಳಿನ ಆಲದ ಮರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿದ ದೇಹದಿಂದ ಪಾಂಡವರು ಕುಳಿತರು.
3.312.20
तेषां समुपविष्टानां नकुलो दुःखितस्तदा ।
अब्रवीद्भ्रातरं श्रेष्ठममर्षात्कुरुनन्दनम् ॥ ३.३१२.२० ॥
ಅವರು ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ದುಃಖಿತನಾದ ನಕುಲನು ಕೋಪದಿಂದ ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದವಾದ ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.312.21
नास्मिन्कुले जातु ममज्ज धर्मो ।
न चालस्यादर्थलोपो बभूव।
अनुत्तराः सर्वभूतेषु भूप ।
संप्राप्ताः स्मः संशयं किंनु राजन् ॥ ३.३१२.२१ ॥
ಈ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ಎಂದಿಗೂ ಮುಳುಗಲಿಲ್ಲ, ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಸಂಪತ್ತು ನಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಪಮರಾದ ನಾವು, ಓ ರಾಜನೇ, ಈಗ ಏಕೆ ಸಂದೇಹಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದೇವೆ?