మహాభారతం · అధ్యాయం 3.312
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.312.1
एवं हृतायां भार्यायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
प्रतिपद्य ततः कृष्णां किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१ ॥
ఈ విధంగా భార్య అపహరింపబడగా, అత్యధిక కష్టాన్ని పొంది, అప్పుడు కృష్ణను పొంది పాండవులు ఏమి చేసారు?
3.312.2
एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.३१२.२ ॥
ఈ విధంగా కృష్ణ అపహరింపబడగా, అత్యధిక కష్టాన్ని పొంది, రాజు అచ్యుతుడు సోదరులతో కలిసి కామ్యకవనాన్ని విడిచిపెట్టాడు.
3.312.3
पुनर्द्वैतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिरः ।
स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम् ॥ ३.३१२.३ ॥
యుధిష్ఠిరుడు తిరిగి మధురమైన వేళ్లు, ఫలాలు, అనేక విచిత్ర వృక్షాలు కలిగిన రమణీయ ద్వైతవనానికి వచ్చాడు.
3.312.4
अनुभुक्तफलाहाराः सर्व एव मिताशनाः ।
न्यवसन्पाण्डवास्तत्रकृष्णया सह भार्यया ॥ ३.३१२.४ ॥
పాండవులందరూ తినదగిన పండ్లను మాత్రమే ఆహారంగా తీసుకుంటూ, తక్కువగా భుజిస్తూ, అక్కడ భార్య కృష్ణతో కలిసి నివసించారు.
3.312.5
वसन्द्वैतवने राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ३.३१२.५ ॥
ద్వైతవనంలో నివసిస్తున్న కుంతీపుత్రుడు రాజు యుధిష్ఠిరుడు, భీమసేనుడు, అర్జునుడు, మాద్రీ కుమారులైన ఇద్దరు పాండవులు.
3.312.6
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रताः ।
क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्कं परंतपाः ॥ ३.३१२.६ ॥
బ్రాహ్మణుల కోసం పరాక్రమించిన, ధర్మాత్ములు, వ్రతనిష్ఠులు, శత్రువులను తపింపజేసే పాండవులు అత్యధిక కష్టాన్ని పొందారు; దాని ఫలం సుఖం.
3.312.7
तस्मिन्प्रतिवसन्तस्ते यत्प्रापुः कुरुसत्तमाः ।
वने क्लेशं सुखोदर्कं तत्प्रवक्ष्यामि ते शृणु ॥ ३.३१२.७ ॥
అక్కడ నివసిస్తూ కురుశ్రేష్ఠులు అరణ్యంలో పొందిన కష్టాన్ని — చివరికి సుఖాన్ని ఇచ్చిన దానిని — నీకు చెబుతాను, వినుము.
3.312.8
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
मृगस् घर्षणस्य विपाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.८ ॥
తపస్వి అయిన బ్రాహ్మణుని అరణులతో కూడిన పాత్ర, రుద్దుకుంటున్న జింక కొమ్మునకు చిక్కుకుంది.
3.312.9
तदादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमान्तरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.९ ॥
ఓ రాజా! దానిని తీసుకుని ఆ పెద్ద జింక త్వరగా వెళ్లిపోయింది — ఆశ్రమం నుండి మాయమై, ఎగిరి దూకుతూ, అతివేగంగా.
3.312.10
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा स विप्रः कुरुसत्तम ।
त्वरितोऽभ्यागमत्तत्रअग्निहोत्रपरीप्सया।
तेषां तु वसतां तत्र पाण्डवानां महारथम् ॥ ३.३१२.१० ॥
ఓ కురుశ్రేష్ఠా! అది తీసుకుపోబడుతుండగా చూసి ఆ బ్రాహ్మణుడు అగ్నిహోత్ర సామగ్రిని తిరిగి పొందాలన్న కోరికతో త్వరగా అక్కడ నివసిస్తున్న పాండవ మహారథుల వద్దకు వచ్చాడు.
3.312.11
अजातशत्रुमासीनं भ्रातृभिः सहितं वने ।
आगम्य ब्राह्मणस्तूर्णं संतप्तश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.३१२.११ ॥
అడవిలో సోదరులతో కూర్చుని ఉన్న అజాతశత్రువు (యుధిష్ఠిరుడు) వద్దకు బ్రాహ్మణుడు త్వరగా వచ్చి, దుఃఖితుడై ఇలా అన్నాడు.
3.312.12
अरणीसहितं भाण्डं समासक्तं वनस्पतौ ।
मृगस्य घऱ्षमाणस्य विषाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.१२ ॥
అరణులతో కూడిన పాత్ర ఒక చెట్టుపై — రుద్దుకుంటున్న జింక కొమ్మునకు — చిక్కుకుపోయింది.
3.312.13
तमादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमात्त्वरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.१३ ॥
ఓ రాజా, దానిని తీసుకుని ఆ మహామృగం ఆశ్రమం నుండి త్వరగా, గొప్ప వేగంతో దూకుతూ వెళ్ళింది.
3.312.14
तस्य गत्वा पदं राजन्नासाद्य च महामृगम् ।
अग्निहोत्रं न लुप्येत तदानयत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१४ ॥
ఓ రాజా, దాని అడుగుజాడలను అనుసరించి ఆ మహామృగాన్ని చేరి, అగ్నిహోత్రం ఆగిపోకుండా ఉండేలా, ఓ పాండవులారా, దానిని తిరిగి తీసుకురండి.
3.312.15
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सन्तप्तोऽथ युधिष्ठिरः ।
धनुरादाय कौन्तेयः प्राद्रवद्भ्रातृभिः सह ॥ ३.३१२.१५ ॥
బ్రాహ్మణుని మాటలు విని యుధిష్ఠిరుడు బాధపడ్డాడు; తరువాత ధనుస్సును తీసుకుని కౌంతేయుడు సోదరులతో కలిసి పరుగెత్తాడు.
3.312.16
सन्नद्धा धन्विनः सर्वे प्राद्रवन्नरपुङ्गवाः ।
ब्राह्मणार्थे यतन्तस्ते शीघ्रमन्वगमन्मृगम् ॥ ३.३१२.१६ ॥
కవచధారులైన ఆ ధనుర్ధరులు, నరశ్రేష్ఠులంతా పరుగెత్తారు; బ్రాహ్మణుని కొరకు ప్రయత్నిస్తూ వారు ఆ మృగాన్ని త్వరగా అనుసరించారు.
3.312.17
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्तो महारथाः ।
नाविध्यन्पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात् ॥ ३.३१२.१७ ॥
కర్ణి, ఆలీక, నారాచ బాణాలు వేసిన మహారథులైన పాండవులు, దగ్గరగా మృగాన్ని చూస్తూనే దానిని కొట్టలేకపోయారు.
3.312.18
तेषां प्रयतमानानां नादृश्यत महामृगः ।
अपश्यन्तोमृगं श्रान्ता दुःखं प्राप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१२.१८ ॥
ప్రయత్నిస్తున్న వారికి ఆ మహామృగం కనిపించలేదు; మృగాన్ని చూడలేక అలసిన ఉన్నతమనస్కులు దుఃఖాన్ని పొందారు.
3.312.19
शीतलच्छायमागमय् न्यग्रोधं गहने वने ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गाः पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ ३.३१२.१९ ॥
దట్టమైన అడవిలో చల్లని నీడనిచ్చే మర్రిచెట్టు వద్దకు చేరి, ఆకలిదప్పులతో అలసిన అవయవాలతో పాండవులు కూర్చున్నారు.
3.312.20
तेषां समुपविष्टानां नकुलो दुःखितस्तदा ।
अब्रवीद्भ्रातरं श्रेष्ठममर्षात्कुरुनन्दनम् ॥ ३.३१२.२० ॥
వారు కూర్చున్నప్పుడు, దుఃఖితుడైన నకులుడు కోపంతో కురువంశానందుడైన తన అన్నయ్యతో ఇలా అన్నాడు.
3.312.21
नास्मिन्कुले जातु ममज्ज धर्मो ।
न चालस्यादर्थलोपो बभूव।
अनुत्तराः सर्वभूतेषु भूप ।
संप्राप्ताः स्मः संशयं किंनु राजन् ॥ ३.३१२.२१ ॥
ఈ వంశంలో ధర్మం ఎన్నడూ నశించలేదు, సోమరితనం వల్ల ధనం నష్టపోలేదు; సర్వప్రాణుల్లో అసమానులమైన మనం, ఓ రాజా, ఇప్పుడు ఎందుకు సందేహంలో పడ్డాము?