മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.312
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.312.1
एवं हृतायां भार्यायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
प्रतिपद्य ततः कृष्णां किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१ ॥
ഇപ്രകാരം ഭാര്യ അപഹരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത്യുത്തമമായ ക്ലേശം അനുഭവിച്ച പാണ്ഡവർ പിന്നീട് കൃഷ്ണയെ പ്രാപിച്ച് എന്തു ചെയ്തു?
3.312.2
एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.३१२.२ ॥
ഇപ്രകാരം കൃഷ്ണ അപഹരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത്യുത്തമമായ ക്ലേശം പ്രാപിച്ച്, രാജാവായ അച്യുതൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം കാമ്യകവനം വിട്ടു.
3.312.3
पुनर्द्वैतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिरः ।
स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम् ॥ ३.३१२.३ ॥
യുധിഷ്ഠിരൻ വീണ്ടും മധുരമായ കിഴങ്ങും ഫലങ്ങളും വിചിത്രമായ അനേകം വൃക്ഷങ്ങളുമുള്ള രമ്യമായ ദ്വൈതവനത്തിൽ എത്തി.
3.312.4
अनुभुक्तफलाहाराः सर्व एव मिताशनाः ।
न्यवसन्पाण्डवास्तत्रकृष्णया सह भार्यया ॥ ३.३१२.४ ॥
പാണ്ഡവരെല്ലാവരും ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഫലങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, മിതമായി ആഹാരം കഴിച്ച്, അവിടെ ഭാര്യ കൃഷ്ണയോടൊപ്പം വസിച്ചു.
3.312.5
वसन्द्वैतवने राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ३.३१२.५ ॥
ദ്വൈതവനത്തിൽ വസിച്ച കുന്തീപുത്രനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ, ഭീമസേനൻ, അർജുനൻ, മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരായ പാണ്ഡവർ.
3.312.6
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रताः ।
क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्कं परंतपाः ॥ ३.३१२.६ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്കായി പരാക്രമിച്ച, ധർമ്മാത്മാക്കളും വ്രതനിഷ്ഠരുമായ, ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്ന പാണ്ഡവർ വലിയ ക്ലേശം ഏറ്റുവാങ്ങി; അതിന്റെ ഫലം സുഖമാണ്.
3.312.7
तस्मिन्प्रतिवसन्तस्ते यत्प्रापुः कुरुसत्तमाः ।
वने क्लेशं सुखोदर्कं तत्प्रवक्ष्यामि ते शृणु ॥ ३.३१२.७ ॥
അവിടെ വസിക്കുമ്പോൾ കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാർ കാട്ടിൽ അനുഭവിച്ച ക്ലേശം — അവസാനം സുഖം നൽകിയ അതിനെ — നിന്നോടു ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കുക.
3.312.8
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
मृगस् घर्षणस्य विपाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.८ ॥
തപസ്വിയായ ബ്രാഹ്മണന്റെ അരണിയോടുകൂടിയ പാത്രം, ഉരസിക്കൊണ്ടിരുന്ന മാനിന്റെ കൊമ്പിൽ കുടുങ്ങി.
3.312.9
तदादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमान्तरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.९ ॥
ഹേ രാജൻ! അതുമായി ആ മഹാമൃഗം വേഗത്തിൽ പോയി — ആശ്രമത്തിൽനിന്ന് മറഞ്ഞ്, ചാടിക്കുതിച്ച്, അതിവേഗത്തിൽ.
3.312.10
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा स विप्रः कुरुसत्तम ।
त्वरितोऽभ्यागमत्तत्रअग्निहोत्रपरीप्सया।
तेषां तु वसतां तत्र पाण्डवानां महारथम् ॥ ३.३१२.१० ॥
ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠാ! അത് കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ട ആ ബ്രാഹ്മണൻ അഗ്നിഹോത്രസാമഗ്രി വീണ്ടെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വേഗത്തിൽ അവിടെ വസിക്കുന്ന പാണ്ഡവ മഹാരഥന്മാരുടെ അടുത്തെത്തി.
3.312.11
अजातशत्रुमासीनं भ्रातृभिः सहितं वने ।
आगम्य ब्राह्मणस्तूर्णं संतप्तश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.३१२.११ ॥
കാട്ടിൽ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന അജാതശത്രുവിന്റെ അടുത്ത് ബ്രാഹ്മണൻ വേഗത്തിലെത്തി, ദുഃഖിതനായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
3.312.12
अरणीसहितं भाण्डं समासक्तं वनस्पतौ ।
मृगस्य घऱ्षमाणस्य विषाणे समसज्जत ॥ ३.३१२.१२ ॥
അരണിയോടുകൂടിയ പാത്രം ഒരു മരത്തിൽ — ഉരസിക്കൊണ്ടിരുന്ന മാനിന്റെ കൊമ്പിൽ — കുടുങ്ങിയിരുന്നു.
3.312.13
तमादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमात्त्वरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः ॥ ३.३१२.१३ ॥
രാജാവേ, അതിനെ എടുത്തുകൊണ്ട് ആ മഹാമൃഗം ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ, മഹാവേഗത്തോടെ ചാടിക്കുതിച്ചുപോയി.
3.312.14
तस्य गत्वा पदं राजन्नासाद्य च महामृगम् ।
अग्निहोत्रं न लुप्येत तदानयत पाण्डवाः ॥ ३.३१२.१४ ॥
രാജാവേ, അതിന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ പിന്തുടർന്ന് ആ മഹാമൃഗത്തെ പിടികൂടി, അഗ്നിഹോത്രം മുടങ്ങാതിരിക്കാൻ, പാണ്ഡവരേ, അത് കൊണ്ടുവരൂ.
3.312.15
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सन्तप्तोऽथ युधिष्ठिरः ।
धनुरादाय कौन्तेयः प्राद्रवद्भ्रातृभिः सह ॥ ३.३१२.१५ ॥
ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് യുധിഷ്ഠിരൻ ദുഃഖിതനായി; പിന്നെ വില്ലെടുത്ത് കൗന്തേയൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ഓടി.
3.312.16
सन्नद्धा धन्विनः सर्वे प्राद्रवन्नरपुङ्गवाः ।
ब्राह्मणार्थे यतन्तस्ते शीघ्रमन्वगमन्मृगम् ॥ ३.३१२.१६ ॥
കവചധാരികളായ വില്ലാളികളായ നരശ്രേഷ്ഠന്മാരെല്ലാം ഓടി; ബ്രാഹ്മണനുവേണ്ടി യത്നിച്ച് അവർ വേഗത്തിൽ ആ മൃഗത്തെ പിന്തുടർന്നു.
3.312.17
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्तो महारथाः ।
नाविध्यन्पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात् ॥ ३.३१२.१७ ॥
കർണി, ആലീക, നാരാചം എന്നീ അമ്പുകൾ തൊടുത്ത മഹാരഥന്മാരായ പാണ്ഡവർക്ക് അടുത്തുനിന്ന് മൃഗത്തെ കണ്ടിട്ടും അതിനെ എയ്യാനായില്ല.
3.312.18
तेषां प्रयतमानानां नादृश्यत महामृगः ।
अपश्यन्तोमृगं श्रान्ता दुःखं प्राप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१२.१८ ॥
ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവർക്ക് ആ മഹാമൃഗം കാണപ്പെട്ടില്ല; മൃഗത്തെ കാണാതെ ക്ഷീണിച്ച മനസ്വികൾ ദുഃഖം പ്രാപിച്ചു.
3.312.19
शीतलच्छायमागमय् न्यग्रोधं गहने वने ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गाः पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ ३.३१२.१९ ॥
ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ കുളിർനിഴലുള്ള ആൽമരത്തിനടുത്ത് എത്തി, വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് തളർന്ന അംഗങ്ങളോടെ പാണ്ഡവർ ഇരുന്നു.
3.312.20
तेषां समुपविष्टानां नकुलो दुःखितस्तदा ।
अब्रवीद्भ्रातरं श्रेष्ठममर्षात्कुरुनन्दनम् ॥ ३.३१२.२० ॥
അവർ ഇരുന്നപ്പോൾ, ദുഃഖിതനായ നകുലൻ അസഹ്യതയോടെ കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ തന്റെ ജ്യേഷ്ഠനോടു പറഞ്ഞു.
3.312.21
नास्मिन्कुले जातु ममज्ज धर्मो ।
न चालस्यादर्थलोपो बभूव।
अनुत्तराः सर्वभूतेषु भूप ।
संप्राप्ताः स्मः संशयं किंनु राजन् ॥ ३.३१२.२१ ॥
ഈ കുലത്തിൽ ധർമ്മം ഒരിക്കലും മുങ്ങിയിട്ടില്ല; അലസതകൊണ്ട് ധനനഷ്ടവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും അനുപമരായ നാം, രാജാവേ, ഇപ്പോൾ എന്തിന് സംശയത്തിൽ വീണു?