مهابهاراتا · أدهيايا 3.313
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.313.1
नापदामस्ति मर्यादा न निमित्तं न कारणम् ।
धर्मस्तु विभजत्यर्थमुभयोः पुण्यपापयोः ॥ ३.३१३.१ ॥
لا حدّ للنوازل، ولا سبب لها ولا علّة. والدّارما هي التي توزّع ثمرة الفضل والإثم.
3.313.2
प्रातिकाम्यनयत्कृष्णां सभायां प्रेष्यवत्तदा ।
न मया निहतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.२ ॥
جرّ برّاتيكامْيا حينها كرشنا إلى المجلس كأنها خادمة. ولم أقتله هناك، فوقعنا في الشكّ.
3.313.3
वाचस्तीक्ष्णास्थिभेदिन्यः सूतपुत्रेण भाषिताः ।
अतितीव्रा मया क्षान्तास्तेन प्राप्ताः स्म संशयं ॥ ३.३१३.३ ॥
الكلمات الحادّة التي نطق بها ابن السائس، النافذة حتى العظم والشديدة جدًا، احتملتُها؛ ولذلك وقعنا في الشكّ.
3.313.4
शकुनिस्त्वां यदाऽजैषीदक्षद्यूतेन भारत ।
स मया न हतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.४ ॥
يا بهارَتا، حين غلبك شَكُني في لعبة النرد لم أقتله هناك؛ ولذلك وقعنا في الشكّ.
3.313.5
ततो युधिष्ठिरो राजा नकुलं वाक्यमब्रवीत् ।
आरुह्य वृक्षं माद्रेय निरीक्षस्व दिशो दश ॥ ३.३१३.५ ॥
فقال الملك يُدِشْتِيرا لِنَكولا هذه الكلمات: يا ابن مادري، اصعد الشجرة وانظر إلى الجهات العشر.
3.313.6
पानीयमन्तिके पश्य वृक्षान्वाप्युदकाश्रयान् ।
एते हि भ्रातरः श्रान्तास्तव तात पिपासिताः ॥ ३.३१३.६ ॥
ابحث عن الماء قريبًا، أو عن الأشجار التي تنمو قرب الماء. يا بنيّ، إخوتك هؤلاء قد أنهكهم التعب والعطش.
3.313.7
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येऽष्ठस्य शासनात् ।
तत उत्थाय मतिमाञ्शीघ्रमारुह्य पादपम्।
अब्रवीद्धांतरं ज्येष्मभिवीक्ष्य समन्ततः ॥ ३.३१३.७ ॥
فقال ناكولا: «ليكن كذلك»، وبأمر أخيه الأكبر نهض، فتسلّق الحكيم الشجرة بسرعة، ونظر حوله، وقال لأخيه الأكبر.
3.313.8
पश्यामि बहुलान्राजन्वृक्षानुदकसंश्रयान् ।
सारसानां च निर्ह्रादस्तत्रोदकमसंशयम् ॥ ३.३१३.८ ॥
أيها الملك، أرى أشجارًا كثيرة تستند إلى الماء، وأسمع صياح طيور الكركي؛ فهناك ماء بلا شك.
3.313.9
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
गच्छ सौम्य ततः शीघ्रं तूणैः रपानीयमानय ॥ ३.३१३.९ ॥
ثم قال يودهيشثيرا، ابن كونتي، الثابت في الحق: «اذهب أيها الودود، وأحضر الماء بسرعة في الجعبة.»
3.313.10
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य शासनात् ।
प्राद्रवद्यत्र पानीयं शीघ्रं चैवान्वपद्यत ॥ ३.३१३.१० ॥
فقال ناكولا: «ليكن كذلك»، وبأمر أخيه الأكبر، أسرع يعدو إلى حيث الماء، فوصل إليه سريعًا.
3.313.11
स दृष्ट्वा विमलं तोयं सारसैः परिवारितम् ।
पातुकामस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ॥ ३.३१३.११ ॥
لما رأى الماء الصافي محاطًا بطيور الكركي، ورغب في الشرب، سمع صوتًا من السماء.
3.313.12
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु माद्रेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.१२ ॥
«يا بنيّ، لا ترتكب هذه الحماقة؛ فهذا الماء يخضع لحقي السابق. يا ابن مادري، أجب أولًا عن أسئلتي، ثم اشرب واحمل.»
3.313.13
अनादृत्य तु तद्वाक्यं नकुलः सुपिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१३ ॥
لكنّ نكولا، وقد أهمل تلك الكلمات، وكان عطشانًا جدًا، شرب الماء البارد؛ وما إن شربه حتى سقط.
3.313.14
चिरायमाणे नकुले कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीद्ध्रातरं वीरं सहदेवमरिंदमम् ॥ ३.३१३.१४ ॥
لما تأخر نكولا، قال يودهيشتيرا ابن كونتي لأخيه البطل سَهَديفا، قاهر الأعداء.
3.313.15
भ्राता चिरायते तात सहदेव तवाग्रजः ।
तं चैवानय सोदर्यं पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.१५ ॥
يا عزيزي سهديفا، أخوك الأكبر يتأخر. أحضر ذلك الأخ الشقيق أيضًا، وأحضر أنت الماء.
3.313.16
सहदेवस्तथेत्युक्त्वा तां दिशं प्रत्यपद्यत ।
ददर्श च हतं भूमौ भ्रातरं नकुलं तदा ॥ ३.३१३.१६ ॥
قال سهديفا «ليكن ذلك»، ومضى نحو تلك الجهة، فرأى أخاه نكولا مطروحًا على الأرض، قد صُرع.
3.313.17
भ्रातृशोकाभिसंतप्तस्तृषया च प्रपीडितः ।
अभिदुद्राव रपानीयं ततो वागभ्यभाषत ॥ ३.३१३.१७ ॥
وقد أنهكه الحزن على أخيه والعطش، اندفع نحو الماء؛ فكلّمه صوت.
3.313.18
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा यथाकामं पिबस्व च हरस्व च ॥ ३.३१३.१८ ॥
يا عزيزي، لا تتهوّر؛ فهذا الماء قد صار تحت سلطاني منذ قبل. أجب عن أسئلتي، ثم اشرب ما شئت وخذ معك أيضًا.
3.313.19
अनादृत्य तु तद्वाक्यं सहदेवः पिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१९ ॥
غير أن سهاديفا العطشان، متجاهلاً تلك الكلمات، شرب الماء البارد، وما إن شرب حتى سقط.
3.313.20
अथाब्रवीत्स विजयं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातरौ ते चिरगतौ बीभत्सो शत्रुकर्शन ॥ ३.३१३.२० ॥
فقال يودهيشثيرا ابن كونتي لفيجايا: «يا بيبهاتسو، يا قاهر الأعداء، لقد مضى أخواك منذ زمن طويل.»
3.313.21
तौ चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां दुःखितानामपाश्रयः ॥ ३.३१३.२१ ॥
«أعد ذينك الاثنين، ولك الخير، وأحضر الماء أيضاً. يا بني، أنت ملاذ كل من أصابه الأسى منا.»
3.313.22
एवमुक्तो गुडाकेशः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
आमुक्तखङ्गो मेधावी तत्सरः प्रत्यपद्यत ॥ ३.३१३.२२ ॥
فلما قيل له ذلك، حمل غودакيشا قوسه مع سهمه، وشد سيفه، ومضى ذلك الحكيم نحو تلك البحيرة.
3.313.23
यतः पुरुषशार्दूलौ पानीयहरणे गतौ ।
तौ ददर्श हतौ तत्रभ्रातरौ श्वेतवाहनः ॥ ३.३१३.२३ ॥
هناك، حيث ذهب الأخوان، أسدا الرجال، ليجلبا الماء، رأى شفيتافاهانا الأخوين مقتولين.
3.313.24
विगतासू नरव्याघ्रौ शयानौ वसुधातले ।
प्रसुप्ताविव तौ दृष्ट्वा नरसिंहः सुदुःखितः।
धनुरुद्यम्य कौन्तेयो व्यलोकयत तद्वनम् ॥ ३.३१३.२४ ॥
فلما رأى ذينك الأسدين بين الرجال قد فارقا الحياة، ممددين على الأرض كأنهما نائمان، حزن نرسيمها كونتيا حزناً شديداً؛ ورفع قوسه، ونظر حوله إلى ذلك الغابة.
3.313.25
नापश्यत्तत्रकिंचित्स भूतमस्मिन्महावने ।
सव्यसाची पिपासार्तः पानीयं सोभ्यधावत ॥ ३.३१३.२५ ॥
لم ير في تلك الغابة العظيمة أي كائن هناك. فاندفع سافياساتشين، المعذَّب بالعطش، نحو الماء.
3.313.26
अभिधावंस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ।
यत्त्वमिच्छसि पानीयं नैतच्छक्यं बलात्त्वया ॥ ३.३१३.२६ ॥
وبينما كان يركض، سمع صوتًا من السماء: «لا يمكنك أن تأخذ بالقوة الماء الذي تشتهيه.»
3.313.27
कौन्तेय यदि वै प्रश्नान्मयोक्तान्प्रतिवक्ष्यसि ।
ततः पास्यसि पानीयं हरिष्यसि च भारत ॥ ३.३१३.२७ ॥
يا ابن كونتي، إن أجبتَ عن الأسئلة التي أطرحها عليك، فستشرب الماء، وستحمله أيضًا، يا سليل بهارتا.
3.313.28
वारितस्त्वब्रवीत्पार्थो दृश्यमानो निवारय ।
यावद्बाणैर्विनिर्भिन्नः पुनर्नैवं वदिष्यसि ॥ ३.३१३.२८ ॥
ومع أنه مُنِع، قال بارثا: «أيها الظاهر، أوقفني. حتى تُثقَب بالسهام، لن تتكلم هكذا مرة أخرى.»
3.313.29
एवमुक्त्वा ततः पार्थः शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ।
प्रववर्ष रदिशः कृत्स्नाः शब्दवेधं च दर्शयन्।
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्भरतर्षभः। ॥ ३.३१३.२९ ॥
قال ذلك، ثم أمطر بارثا السهام المشحونة بتعاويذ الأسلحة على جميع الجهات، وأظهر براعته في الإصابة بالصوت. يا ثور البهاراتا، أطلق السهام ذات الخطاطيف والسهام الحديدية وسهام النارا.
3.313.30
स त्वमोघानिषून्मुक्त्वा तृष्णयाऽभिप्रपीडितः ।
अनेकैरिषुसंघातैरन्तरिक्षे ववर्ष ह ॥ ३.३१३.३० ॥
لكنه، وقد أنهكه العطش، أطلق سهامًا لا تخطئ، وأمطر السماء بأسراب كثيرة من السهام.
3.313.31
किं विधानेन ते पार्थ प्रश्नानुक्त्वा पयः पिब ।
अनुक्त्वा च पिबन्प्रश्नान्पीत्वैव नभविष्यसि ॥ ३.३१३.३१ ॥
يا بارثا، ماذا ستكسب بهذه الطريقة؟ اشرب الماء. إن شربت دون أن تجيب عن الأسئلة، فلن تبقى حيًا.
3.313.32
स च मोघानिषून्दृष्ट्वातृष्णया च प्रपीडितः ।
अवज्ञायैव तां वाचं पीत्वैव निपपात् ह ॥ ३.३१३.३२ ॥
ولما رأى سهامه ضائعة، وقد أنهكه العطش، تجاهل ذلك الكلام وشرب الماء فسقط.
3.313.33
अथाब्रवीद्भीमसेनं कुनतीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च बीभत्सुश्च परंतप ॥ ३.३१३.३३ ॥
ثم قال يودهيشتيرا ابن كونتي لبهيماسينا، وكذلك لناكولا وساهاديفا وبيبهاتسو (أرجونا)، يا مُحرق الأعداء!
3.313.34
चिरंगतास्तोयहेतोर्न चागच्छन्ति भारत ।
तांश्चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.३४ ॥
يا بهارata، لقد مضى زمن طويل على الذين ذهبوا لطلب الماء ولم يعودوا. عليك السلامة: أحضرهم، وأحضر أنت الماء أيضًا.
3.313.35
भीमसेनस्तथेत्युक्त्वा तं देशं प्रत्यपद्यत ।
रयत्रते पुरुषव्याघ्रा भ्रातरोस्य निपातिताः ॥ ३.३१३.३५ ॥
قال بهيماسينا: «ليكن ذلك»، ثم أسرع نحو ذلك المكان حيث كان إخوته، نمور بين الرجال، مطروحين صرعى.
3.313.36
तान्दृष्ट्वा दुःखितो भीमस्तृषया च प्रपीडितः ।
अमन्यत महाबाहुः कर्म तद्यक्षरक्षसाम् ॥ ३.३१३.३६ ॥
ولما رآهم، حزن بهيما ذو الذراعين القويتين، وأنهكه العطش، فظن أن هذا فعل اليكشا والراكشاسا.
3.313.37
सचिन्तयामास तदा योद्धव्यं ध्रुवमद्य मे ।
पास्यामि तावत्पानीयमिति पार्थो वृकोदरः ॥ ३.३१३.३७ ॥
فكّر حينئذ: «لا بدّ أن أقاتل اليوم. سأشرب الماء أولاً» — هكذا فكّر پارثا فريكودارا (بهيما).
3.313.38
ततोऽभ्यधावत्पानीयं पिपासुः पुरुषर्षभः ॥ ३.३१३.३८ ॥
ثم اندفع ثور الرجال العطشان نحو الماء.
3.313.39
मा तात साहसंकार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.३९ ॥
«يا بُنيّ، لا تتهوّر تجاه حقّي السابق. يا ابن كونتي، أجب أولاً عن أسئلتي، ثم اشرب وخذ.»
3.313.40
एवमुक्तस्तदा भीमो यक्षेणामिततेजसा ।
अनुक्त्वैव तु तान्प्रश्नान्पीत्वैव निपपात ह ॥ ३.३१३.४० ॥
ومع أن اليكشا ذا الجلال الذي لا يُحدّ خاطبه هكذا، شرب بهيما الماء دون أن يجيب عن تلك الأسئلة، وسقط في الحال.
3.313.41
ततः कुन्तीसुतो राजा प्रचिन्त्य पुरुषर्षभः ।
आत्मनाऽऽत्मानमन्विष्य विचारमकरोत्प्रभुः ॥ ३.३१३.४१ ॥
ثم فكّر الملك يُدهشثيرا ابن كونتي، ذلك ثور الرجال والسيد القدير، تفكيراً عميقاً، وفحص نفسه في داخله، ثم تدبّر الأمر.
3.313.42
ततश्चिरगतान्भ्रातृनथाऽऽज्ञाय युधिष्ठिरः ।
चिरायमाणान्बहुशः पुनः पुनरुवाचह ॥ ३.३१३.४२ ॥
ثم علم يُدهشثيرا أن إخوته قد مضى عليهم وقت طويل ويتأخرون، فخاطبهم مراراً وتكراراً.
3.313.43
किंस्विद्वनमिदं दग्धं किंखिद्दृष्टो मृतो भवेत् ।
प्रहरन्तो महाभूतं शप्तास्तेनाथ तेऽपतन् ॥ ३.३१३.४३ ॥
لماذا احترقت هذه الغابة؟ هل رأى أحد فمات؟ هل ضربوا الكائن العظيم فلعنهم فسقطوا؟
3.313.44
न पश्यन्त्यथवा वीराः पानीयं यत्रते गताः ।
अन्विच्छद्भिर्वने तोयं कालोऽयमतिपातितः ॥ ३.३१३.४४ ॥
ألا يرى الأبطال، أو أين ذهبوا طلبا للماء؟ لقد مضى هذا الوقت على من يبحثون عن الماء في الغابة.
3.313.45
किंनु तत्कारणं येन नायान्ति पुरुषर्षभाः ।
गच्छाम्येषां पदं द्रष्टुमिति कृत्वा युधिष्ठिरः ॥ ३.३१३.४५ ॥
ما عساه يكون السبب الذي به لا يعود سادة الرجال؟ فعزم يودهشتهرا قائلا: «أذهب لأرى آثارهم».
3.313.46
समुत्थाय महाबुद्धिर्दह्यमानेन चेतसा ।
व्यपेतजननिर्घोषं प्रविवेश महावनम् ॥ ३.३१३.४६ ॥
نهض يودهشتهرا عظيم الفكر، وقلبه يحترق، فدخل الغابة العظيمة الخالية من أصوات الناس.
3.313.47
रुरुभिश्च वराहैश्च पक्षिभिश्च निषेवितम् ।
नीलभास्वरवर्णैश्च पादपैरुशोभितम् ॥ ३.३१३.४७ ॥
تعمره غزلان الرورو والخنازير والطيور، ويزينه شجر ذو ألوان زرقاء لامعة.
3.313.48
भ्रमरैरुपगीतं च पक्षिभिश् समन्ततः ।
मृदुशाड्वलसंकीर्णभूमिभागं मनोहरम् ॥ ३.३१३.४८ ॥
يُغنّى فيه من كل جانب بالنحل والطيور، أرضه مغطاة بعشب أخضر ناعم، ساحر.
3.313.49
स गच्छन्कानने तस्मिन्हेमजालपरिष्कृतम् ।
ददर्श तत्सरः श्रीमान्विश्वकर्मकृतं यथा ॥ ३.३१३.४९ ॥
وبينما كان يمشي في تلك الغابة، رأى ذلك المجيد تلك البحيرة المزينة بشبكة من ذهب، كأن فيشفاكارمان قد صنعها.
3.313.50
उपेतं नलिनीजालैः सिन्धुवारैः सचेतसैः ।
केतकैः करवीरैश्च पिप्पलैश्चैव संवृतम् ॥ ३.३१३.५० ॥
كانت تلك البحيرة مليئة بعناقيد اللوتس ومحاطة بشجيرات السندهوارا وزهور الكيتاكا والدفلى وأشجار البيبالا.
3.313.51
ततो धर्मसुतः श्रीमान्भ्रातृदर्शनलालसः ।
श्रमार्तस्तदुपागम्य सरो दृष्ट्वाऽथ विस्मितः ॥ ३.३१३.५१ ॥
ثم وصل ابن دارما المجيد، متلهفا لرؤية إخوته ومنهكا من التعب، إلى تلك البحيرة، فلما رآها اندهش.