மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.313
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.313.1
नापदामस्ति मर्यादा न निमित्तं न कारणम् ।
धर्मस्तु विभजत्यर्थमुभयोः पुण्यपापयोः ॥ ३.३१३.१ ॥
ஆபத்துகளுக்கு எல்லையில்லை, காரணமும் இல்லை, நிமித்தமும் இல்லை. புண்ணியம், பாவம் இரண்டின் பலனையும் தர்மமே பகிர்ந்தளிக்கிறது.
3.313.2
प्रातिकाम्यनयत्कृष्णां सभायां प्रेष्यवत्तदा ।
न मया निहतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.२ ॥
பிரதிகாம்யன் அப்போது கிருஷ்ணையை சபையில் ஏவலாளைப் போல இழுத்துச் சென்றான். நான் அவனை அங்கேயே கொல்லவில்லை; அதனால் நாம் ஐயத்தில் விழுந்துள்ளோம்.
3.313.3
वाचस्तीक्ष्णास्थिभेदिन्यः सूतपुत्रेण भाषिताः ।
अतितीव्रा मया क्षान्तास्तेन प्राप्ताः स्म संशयं ॥ ३.३१३.३ ॥
சூதன் மகன் சொன்ன கூர்மையான சொற்கள், எலும்பையும் துளைப்பவை, மிகக் கடுமையானவை. அவற்றை நான் பொறுத்துக்கொண்டேன்; அதனால் நாம் ஐயத்தில் விழுந்துள்ளோம்.
3.313.4
शकुनिस्त्वां यदाऽजैषीदक्षद्यूतेन भारत ।
स मया न हतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.४ ॥
பாரதா, சகுனி உன்னை பகடை ஆட்டத்தில் வென்றபோது, நான் அவனை அங்கேயே கொல்லவில்லை; அதனால் நாம் ஐயத்தில் விழுந்துள்ளோம்.
3.313.5
ततो युधिष्ठिरो राजा नकुलं वाक्यमब्रवीत् ।
आरुह्य वृक्षं माद्रेय निरीक्षस्व दिशो दश ॥ ३.३१३.५ ॥
அப்போது அரசன் யுதிஷ்டிரன் நகுலனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: மாத்ரியின் மகனே, மரத்தில் ஏறி பத்துத் திசைகளையும் நோக்கு.
3.313.6
पानीयमन्तिके पश्य वृक्षान्वाप्युदकाश्रयान् ।
एते हि भ्रातरः श्रान्तास्तव तात पिपासिताः ॥ ३.३१३.६ ॥
அருகில் நீரைப் பார், அல்லது நீர் சார்ந்த மரங்களைப் பார். அன்பனே, உன் சகோதரர்கள் களைத்தும் தாகத்தாலும் இருக்கிறார்கள்.
3.313.7
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येऽष्ठस्य शासनात् ।
तत उत्थाय मतिमाञ्शीघ्रमारुह्य पादपम्।
अब्रवीद्धांतरं ज्येष्मभिवीक्ष्य समन्ततः ॥ ३.३१३.७ ॥
நகுலன் 'அவ்வாறே' என்று கூறி மூத்த சகோதரரின் கட்டளையின்படி எழுந்து, அறிவுள்ளவன் விரைவாக ஒரு மரத்தில் ஏறி, எங்கும் பார்த்து மூத்த சகோதரரிடம் கூறினான்.
3.313.8
पश्यामि बहुलान्राजन्वृक्षानुदकसंश्रयान् ।
सारसानां च निर्ह्रादस्तत्रोदकमसंशयम् ॥ ३.३१३.८ ॥
அரசே! நீர் சார்ந்த பல மரங்களைக் காண்கிறேன்; சாரசப் பறவைகளின் ஒலியும் கேட்கிறது; அங்கே நிச்சயமாக நீர் உண்டு.
3.313.9
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
गच्छ सौम्य ततः शीघ्रं तूणैः रपानीयमानय ॥ ३.३१३.९ ॥
அப்போது உண்மையில் உறுதியான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் கூறினான்: 'அன்புள்ளவனே! போ, விரைவாக நீரை அம்பறாத்தூணியில் கொண்டு வா.'
3.313.10
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य शासनात् ।
प्राद्रवद्यत्र पानीयं शीघ्रं चैवान्वपद्यत ॥ ३.३१३.१० ॥
நகுலன் 'அவ்வாறே' என்று கூறி மூத்த சகோதரரின் கட்டளைப்படி நீர் இருந்த இடத்திற்கு விரைவாக ஓடிச் சென்றடைந்தான்.
3.313.11
स दृष्ट्वा विमलं तोयं सारसैः परिवारितम् ।
पातुकामस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ॥ ३.३१३.११ ॥
அவன் சாரசப் பறவைகள் சூழ்ந்த தெளிந்த நீரைக் கண்டான்; பருக விரும்பியபோது, வானிலிருந்து ஒரு குரல் கேட்டது.
3.313.12
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु माद्रेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.१२ ॥
'அன்பனே! இந்த அவசரச் செயலைச் செய்யாதே; இந்த நீர் எனது முந்தைய உரிமையில் உள்ளது. மாத்ரியின் மகனே! முதலில் என் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லிவிட்டு, பின்னர் குடித்து எடுத்துக்கொள்.'
3.313.13
अनादृत्य तु तद्वाक्यं नकुलः सुपिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१३ ॥
ஆனால் அந்த வார்த்தையைப் புறக்கணித்து, மிகுந்த தாகமுடைய நகுலன் குளிர்ந்த நீரைக் குடித்தான்; குடித்ததும் அவன் கீழே விழுந்தான்.
3.313.14
चिरायमाणे नकुले कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीद्ध्रातरं वीरं सहदेवमरिंदमम् ॥ ३.३१३.१४ ॥
நகுலன் தாமதித்தபோது, குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் தன் வீர சகோதரனும் எதிரிகளை அடக்குபவனுமான சகதேவனிடம் கூறினான்.
3.313.15
भ्राता चिरायते तात सहदेव तवाग्रजः ।
तं चैवानय सोदर्यं पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.१५ ॥
அன்பே சகதேவா, உன் மூத்த சகோதரன் தாமதிக்கிறான். அந்த உடன்பிறந்தவனையும் அழைத்து வா; நீயும் நீரைக் கொண்டு வா.
3.313.16
सहदेवस्तथेत्युक्त्वा तां दिशं प्रत्यपद्यत ।
ददर्श च हतं भूमौ भ्रातरं नकुलं तदा ॥ ३.३१३.१६ ॥
சகதேவன் 'சரி' என்று கூறி அந்தத் திசையை நோக்கிச் சென்றான்; அப்போது தரையில் வீழ்ந்து கிடந்த சகோதரன் நகுலனைக் கண்டான்.
3.313.17
भ्रातृशोकाभिसंतप्तस्तृषया च प्रपीडितः ।
अभिदुद्राव रपानीयं ततो वागभ्यभाषत ॥ ३.३१३.१७ ॥
சகோதரனின் துயரால் வருந்தியும் தாகத்தால் வாட்டப்பட்டும் அவன் நீரை நோக்கி ஓடினான்; அப்போது ஒரு குரல் அவனிடம் பேசியது.
3.313.18
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा यथाकामं पिबस्व च हरस्व च ॥ ३.३१३.१८ ॥
அன்பே, துணிச்சலான செயலைச் செய்யாதே; இந்த நீர் முன்பே என் உரிமையில் உள்ளது. கேள்விகளுக்கு விடையளித்துவிட்டு, விரும்பியவாறு குடித்து எடுத்துச் செல்.
3.313.19
अनादृत्य तु तद्वाक्यं सहदेवः पिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१९ ॥
ஆனால் அந்தச் சொல்லைப் புறக்கணித்து, தாகமுற்ற சகதேவன் குளிர்ந்த நீரைப் பருகினான்; பருகியவுடன் அவன் விழுந்தான்.
3.313.20
अथाब्रवीत्स विजयं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातरौ ते चिरगतौ बीभत्सो शत्रुकर्शन ॥ ३.३१३.२० ॥
அப்போது குந்தியின் மகன் யுதிட்டிரன் விஜயனிடம் சொன்னான்—'பகைவரை வாட்டுபவனே, பீபத்ஸு, உன் இரு சகோதரர்களும் நெடுநேரமாகப் போய்விட்டனர்.'
3.313.21
तौ चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां दुःखितानामपाश्रयः ॥ ३.३१३.२१ ॥
'அவர்கள் இருவரையும் அழைத்து வா, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நீரையும் கொண்டு வா. அன்பனே, துன்பப்படும் எங்கள் அனைவருக்கும் நீயே புகலிடம்.'
3.313.22
एवमुक्तो गुडाकेशः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
आमुक्तखङ्गो मेधावी तत्सरः प्रत्यपद्यत ॥ ३.३१३.२२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், குடாகேசன் (அர்ஜுனன்) அம்புடன் வில்லை எடுத்து, வாளைக் கட்டிக்கொண்டு, அறிவுள்ள அவன் அந்தக் குளத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
3.313.23
यतः पुरुषशार्दूलौ पानीयहरणे गतौ ।
तौ ददर्श हतौ तत्रभ्रातरौ श्वेतवाहनः ॥ ३.३१३.२३ ॥
நீர் எடுக்கச் சென்ற அந்த இரு மனித புலிகளான சகோதரர்கள் இருந்த இடத்தில், வெள்ளைக் குதிரையுடைய அர்ஜுனன் அவர்கள் இருவரும் கொல்லப்பட்டிருப்பதைக் கண்டான்.
3.313.24
विगतासू नरव्याघ्रौ शयानौ वसुधातले ।
प्रसुप्ताविव तौ दृष्ट्वा नरसिंहः सुदुःखितः।
धनुरुद्यम्य कौन्तेयो व्यलोकयत तद्वनम् ॥ ३.३१३.२४ ॥
உயிரற்று பூமியில் கிடந்த அந்த இரு மனித புலிகளையும் தூங்குபவர்கள் போலக் கண்டு, அந்த நரசிம்மனாகிய குந்தியின் மகன் மிகவும் துயருற்று, வில்லை உயர்த்தி அந்தக் காட்டை நோக்கினான்.
3.313.25
नापश्यत्तत्रकिंचित्स भूतमस्मिन्महावने ।
सव्यसाची पिपासार्तः पानीयं सोभ्यधावत ॥ ३.३१३.२५ ॥
அந்த மகாவனத்தில் அங்கே எந்த உயிரையும் அவர் காணவில்லை. தாகத்தால் வருந்திய சவ்யசாசி நீரை நோக்கி ஓடினார்.
3.313.26
अभिधावंस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ।
यत्त्वमिच्छसि पानीयं नैतच्छक्यं बलात्त्वया ॥ ३.३१३.२६ ॥
ஓடும்போது அவர் வானிலிருந்து ஒரு குரலைக் கேட்டார்: 'நீ விரும்பும் நீரை வலிமையால் உன்னால் எடுக்க முடியாது.'
3.313.27
कौन्तेय यदि वै प्रश्नान्मयोक्तान्प्रतिवक्ष्यसि ।
ततः पास्यसि पानीयं हरिष्यसि च भारत ॥ ३.३१३.२७ ॥
குந்தியின் மகனே! நான் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு நீ பதில் சொன்னால், நீ நீரைக் குடிப்பாய்; பரதனின் வழித்தோன்றலே, அதை எடுத்துச் செல்லவும் செய்வாய்.
3.313.28
वारितस्त्वब्रवीत्पार्थो दृश्यमानो निवारय ।
यावद्बाणैर्विनिर्भिन्नः पुनर्नैवं वदिष्यसि ॥ ३.३१३.२८ ॥
தடுக்கப்பட்டபோது பார்த்தன் கூறினார்: 'கண்ணுக்குத் தெரியும் நீ, என்னைத் தடுத்து நிறுத்து. அம்புகளால் துளைக்கப்படும் வரை நீ மீண்டும் இவ்வாறு பேசமாட்டாய்.'
3.313.29
एवमुक्त्वा ततः पार्थः शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ।
प्रववर्ष रदिशः कृत्स्नाः शब्दवेधं च दर्शयन्।
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्भरतर्षभः। ॥ ३.३१३.२९ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், பார்த்தன் அஸ்திர மந்திரங்களால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட அம்புகளால் எல்லாத் திசைகளிலும் மழை பொழிந்தார்; ஒலியைக் கொண்டு குறி தவறாத் திறமையையும் காட்டினார். பரதர்களில் சிறந்தவரே, கர்ணி, நாலீக, நாராசம் ஆகிய அம்புகளை ஏவினார்.
3.313.30
स त्वमोघानिषून्मुक्त्वा तृष्णयाऽभिप्रपीडितः ।
अनेकैरिषुसंघातैरन्तरिक्षे ववर्ष ह ॥ ३.३१३.३० ॥
ஆனால் தாகத்தால் மிகவும் வருந்திய அவர், குறி தவறாத அம்புகளை ஏவினார்; ஆகாயத்தில் பல அம்புக் கூட்டங்களால் மழை பொழிந்தார்.
3.313.31
किं विधानेन ते पार्थ प्रश्नानुक्त्वा पयः पिब ।
अनुक्त्वा च पिबन्प्रश्नान्पीत्वैव नभविष्यसि ॥ ३.३१३.३१ ॥
பார்த்தா, கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல் இம்முறையால் உனக்கு என்ன பயன்? நீர் அருந்து. கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல் அருந்தினால் நீ உயிர் பிழைக்க மாட்டாய்.
3.313.32
स च मोघानिषून्दृष्ट्वातृष्णया च प्रपीडितः ।
अवज्ञायैव तां वाचं पीत्वैव निपपात् ह ॥ ३.३१३.३२ ॥
அவன் வீணான அம்புகளைக் கண்டு, தாகத்தால் வருந்தி, அந்த வார்த்தையை அலட்சியம் செய்து நீரைக் குடித்தவுடனே விழுந்தான்.
3.313.33
अथाब्रवीद्भीमसेनं कुनतीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च बीभत्सुश्च परंतप ॥ ३.३१३.३३ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் பீமசேனனிடம் கூறினான்; நகுலன், சகதேவன், அர்ஜுனன் ஆகியோரிடமும் கூறினான், பகைவரை வாட்டுபவனே!
3.313.34
चिरंगतास्तोयहेतोर्न चागच्छन्ति भारत ।
तांश्चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.३४ ॥
பாரதா, நீர் தேடிச் சென்றவர்கள் நீண்ட நேரமாகியும் திரும்பவில்லை. உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; அவர்களை அழைத்து வா, நீ நீரையும் கொண்டு வா.
3.313.35
भीमसेनस्तथेत्युक्त्वा तं देशं प्रत्यपद्यत ।
रयत्रते पुरुषव्याघ्रा भ्रातरोस्य निपातिताः ॥ ३.३१३.३५ ॥
பீமசேனன் 'அப்படியே' என்று கூறிவிட்டு அந்த இடத்தை நோக்கி விரைந்தான்; அங்கே இவனுடைய சகோதரர்கள், மனிதர்களில் புலிகளாகிய அவர்கள் வீழ்த்தப்பட்டிருந்தனர்.
3.313.36
तान्दृष्ट्वा दुःखितो भीमस्तृषया च प्रपीडितः ।
अमन्यत महाबाहुः कर्म तद्यक्षरक्षसाम् ॥ ३.३१३.३६ ॥
அவர்களைக் கண்டு துயருற்றவனும் தாகத்தால் வருந்தியவனுமான பீமன், அந்த மகாபாகு, அது யக்ஷர்களும் ராக்ஷசர்களும் செய்த செயல் என்று எண்ணினான்.
3.313.37
सचिन्तयामास तदा योद्धव्यं ध्रुवमद्य मे ।
पास्यामि तावत्पानीयमिति पार्थो वृकोदरः ॥ ३.३१३.३७ ॥
அப்போது அவன் சிந்தித்தான்: "இன்று நிச்சயமாக நான் போராட வேண்டும். முதலில் நான் நீரைப் பருகுவேன்" என்று பிருதையின் மகன் வ்ருகோதரன் (பீமன்).
3.313.38
ततोऽभ्यधावत्पानीयं पिपासुः पुरुषर्षभः ॥ ३.३१३.३८ ॥
பின்னர் தாகத்துடன் அந்த ஆடவர்களில் காளை (பீமன்) நீரை நோக்கி விரைந்தான்.
3.313.39
मा तात साहसंकार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.३९ ॥
"அன்பு மகனே, என் முந்திய உரிமையில் துணிச்சலாகச் செயல்படாதே. குந்தியின் மகனே, முதலில் என் கேள்விகளுக்கு விடையளித்துவிட்டு, பின்னர் பருகி எடுத்துக்கொள்."
3.313.40
एवमुक्तस्तदा भीमो यक्षेणामिततेजसा ।
अनुक्त्वैव तु तान्प्रश्नान्पीत्वैव निपपात ह ॥ ३.३१३.४० ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய யக்ஷன் இவ்வாறு சொன்னபோதும், பீமன் அந்தக் கேள்விகளுக்கு விடை சொல்லாமலே நீரைப் பருகி உடனே விழுந்தான்.
3.313.41
ततः कुन्तीसुतो राजा प्रचिन्त्य पुरुषर्षभः ।
आत्मनाऽऽत्मानमन्विष्य विचारमकरोत्प्रभुः ॥ ३.३१३.४१ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகனான அரசன் யுதிட்டிரன், அந்த ஆடவர்களில் காளையான வல்லமை மிக்கவன், ஆழ்ந்து சிந்தித்து தன்னுள்ளே ஆராய்ந்து முடிவு செய்தான்.
3.313.42
ततश्चिरगतान्भ्रातृनथाऽऽज्ञाय युधिष्ठिरः ।
चिरायमाणान्बहुशः पुनः पुनरुवाचह ॥ ३.३१३.४२ ॥
பின்னர் நீண்ட நேரம் சென்ற சகோதரர்களை அறிந்து, தாமதித்த அவர்களிடம் யுதிட்டிரன் பலமுறை பேசினான்.
3.313.43
किंस्विद्वनमिदं दग्धं किंखिद्दृष्टो मृतो भवेत् ।
प्रहरन्तो महाभूतं शप्तास्तेनाथ तेऽपतन् ॥ ३.३१३.४३ ॥
இந்தக் காடு ஏன் எரிந்திருக்கிறது? ஒருவேளை யாராவது காணப்பட்டு இறந்தாரோ? மகாபூதத்தைத் தாக்கியதால் சபிக்கப்பட்டு அவர்கள் வீழ்ந்தனரோ?
3.313.44
न पश्यन्त्यथवा वीराः पानीयं यत्रते गताः ।
अन्विच्छद्भिर्वने तोयं कालोऽयमतिपातितः ॥ ३.३१३.४४ ॥
வீரர்கள் பார்க்கவில்லையா, அல்லது நீர் எங்கே சென்றார்களோ? காட்டில் நீரைத் தேடியவர்களுக்கு இந்த நேரம் கழிந்துவிட்டது.
3.313.45
किंनु तत्कारणं येन नायान्ति पुरुषर्षभाः ।
गच्छाम्येषां पदं द्रष्टुमिति कृत्वा युधिष्ठिरः ॥ ३.३१३.४५ ॥
அந்த காரணம் என்ன, அதனால் அந்த மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள் வரவில்லையா? 'அவர்களின் தடத்தைக் காண்பேன்' என்று தீர்மானித்து யுதிஷ்டிரர்.
3.313.46
समुत्थाय महाबुद्धिर्दह्यमानेन चेतसा ।
व्यपेतजननिर्घोषं प्रविवेश महावनम् ॥ ३.३१३.४६ ॥
எழுந்த மகாபுத்தியுள்ள யுதிஷ்டிரர், எரியும் மனத்துடன் மனிதர் ஒலியற்ற அந்த மகாவனத்தினுள் நுழைந்தார்.
3.313.47
रुरुभिश्च वराहैश्च पक्षिभिश्च निषेवितम् ।
नीलभास्वरवर्णैश्च पादपैरुशोभितम् ॥ ३.३१३.४७ ॥
ருரு மான்களாலும், பன்றிகளாலும், பறவைகளாலும் வாழப்பட்டதும், நீலமும் ஒளிரும் நிறங்களுடைய மரங்களால் அழகு பெற்றதுமான அது.
3.313.48
भ्रमरैरुपगीतं च पक्षिभिश् समन्ततः ।
मृदुशाड्वलसंकीर्णभूमिभागं मनोहरम् ॥ ३.३१३.४८ ॥
வண்டுகளாலும் பறவைகளாலும் எங்கும் இசைக்கப்பட்டதும், மென்மையான பசும் புல் நிறைந்த நிலப்பகுதி கொண்டதுமான மனோகரமானது.
3.313.49
स गच्छन्कानने तस्मिन्हेमजालपरिष्कृतम् ।
ददर्श तत्सरः श्रीमान्विश्वकर्मकृतं यथा ॥ ३.३१३.४९ ॥
அந்தக் காட்டில் நடந்து சென்றபோது, பொன் வலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த ஏரியை அவர் கண்டார்; அது விஸ்வகர்மாவால் செய்யப்பட்டது போல் இருந்தது.
3.313.50
उपेतं नलिनीजालैः सिन्धुवारैः सचेतसैः ।
केतकैः करवीरैश्च पिप्पलैश्चैव संवृतम् ॥ ३.३१३.५० ॥
அந்த ஏரி தாமரைக் கொத்துகளால் நிறைந்து, சிந்துவாரம், தாழை, அரளி, அரசமரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
3.313.51
ततो धर्मसुतः श्रीमान्भ्रातृदर्शनलालसः ।
श्रमार्तस्तदुपागम्य सरो दृष्ट्वाऽथ विस्मितः ॥ ३.३१३.५१ ॥
அப்போது தர்மனின் மகனான அந்த மகிமைமிக்கவர், சகோதரர்களைக் காணும் ஆவலும் களைப்பும் கொண்டவராய், அந்த ஏரியை அடைந்து கண்டு வியப்படைந்தார்.