Mahābhārata · Adhyāya 3.313
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.313.1
नापदामस्ति मर्यादा न निमित्तं न कारणम् ।
धर्मस्तु विभजत्यर्थमुभयोः पुण्यपापयोः ॥ ३.३१३.१ ॥
No hay límite para las calamidades, ni ocasión ni causa. Es el dharma el que reparte el fruto del mérito y del pecado.
3.313.2
प्रातिकाम्यनयत्कृष्णां सभायां प्रेष्यवत्तदा ।
न मया निहतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.२ ॥
Prātikāmya arrastró entonces a Kṛṣṇā hasta la asamblea como a una sirvienta. No lo maté allí, y por eso hemos caído en la duda.
3.313.3
वाचस्तीक्ष्णास्थिभेदिन्यः सूतपुत्रेण भाषिताः ।
अतितीव्रा मया क्षान्तास्तेन प्राप्ताः स्म संशयं ॥ ३.३१३.३ ॥
Las palabras afiladas que pronunció el hijo del auriga, que atraviesan los huesos y eran muy hirientes, yo las soporté; y por eso hemos caído en la duda.
3.313.4
शकुनिस्त्वां यदाऽजैषीदक्षद्यूतेन भारत ।
स मया न हतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.४ ॥
Oh Bhārata, cuando Śakuni te venció en el juego de dados, no lo maté allí; y por eso hemos caído en la duda.
3.313.5
ततो युधिष्ठिरो राजा नकुलं वाक्यमब्रवीत् ।
आरुह्य वृक्षं माद्रेय निरीक्षस्व दिशो दश ॥ ३.३१३.५ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira dijo estas palabras a Nakula: Oh hijo de Mādrī, sube al árbol y mira las diez direcciones.
3.313.6
पानीयमन्तिके पश्य वृक्षान्वाप्युदकाश्रयान् ।
एते हि भ्रातरः श्रान्तास्तव तात पिपासिताः ॥ ३.३१३.६ ॥
Busca agua cerca, o árboles que crezcan junto al agua. Querido hijo, estos hermanos tuyos están cansados y sedientos.
3.313.7
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येऽष्ठस्य शासनात् ।
तत उत्थाय मतिमाञ्शीघ्रमारुह्य पादपम्।
अब्रवीद्धांतरं ज्येष्मभिवीक्ष्य समन्ततः ॥ ३.३१३.७ ॥
Nakula, diciendo «Así sea», por orden de su hermano mayor, se levantó; el sabio trepó rápidamente a un árbol, miró a su alrededor y habló a su hermano mayor.
3.313.8
पश्यामि बहुलान्राजन्वृक्षानुदकसंश्रयान् ।
सारसानां च निर्ह्रादस्तत्रोदकमसंशयम् ॥ ३.३१३.८ ॥
Oh rey, veo muchos árboles que se alzan junto al agua, y se oye el clamor de las grullas; allí hay agua, sin duda.
3.313.9
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
गच्छ सौम्य ततः शीघ्रं तूणैः रपानीयमानय ॥ ३.३१३.९ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, firme en la verdad, dijo: «Ve, amable, y tráeme pronto agua en el carcaj.»
3.313.10
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य शासनात् ।
प्राद्रवद्यत्र पानीयं शीघ्रं चैवान्वपद्यत ॥ ३.३१३.१० ॥
Nakula, diciendo «Así sea», por orden de su hermano mayor, corrió veloz hasta donde estaba el agua y pronto llegó a ella.
3.313.11
स दृष्ट्वा विमलं तोयं सारसैः परिवारितम् ।
पातुकामस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ॥ ३.३१३.११ ॥
Al ver el agua clara rodeada de grullas, y deseando beber, oyó una voz desde el cielo.
3.313.12
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु माद्रेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.१२ ॥
«Querido, no cometas esta temeridad; esta agua está bajo mi derecho previo. Hijo de Mādrī, primero responde mis preguntas, y luego bebe y llévatela.»
3.313.13
अनादृत्य तु तद्वाक्यं नकुलः सुपिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१३ ॥
Pero, desatendiendo aquellas palabras, Nakula, muy sediento, bebió el agua fría; y apenas la bebió, cayó al suelo.
3.313.14
चिरायमाणे नकुले कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीद्ध्रातरं वीरं सहदेवमरिंदमम् ॥ ३.३१३.१४ ॥
Cuando Nakula tardaba, Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, habló a su valiente hermano Sahadeva, el subyugador de enemigos.
3.313.15
भ्राता चिरायते तात सहदेव तवाग्रजः ।
तं चैवानय सोदर्यं पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.१५ ॥
Querido Sahadeva, tu hermano mayor se demora. Trae también a aquel hermano de nuestra misma madre, y trae tú el agua.
3.313.16
सहदेवस्तथेत्युक्त्वा तां दिशं प्रत्यपद्यत ।
ददर्श च हतं भूमौ भ्रातरं नकुलं तदा ॥ ३.३१३.१६ ॥
Sahadeva, diciendo «Así sea», se dirigió hacia aquella dirección, y entonces vio a su hermano Nakula tendido en el suelo, abatido.
3.313.17
भ्रातृशोकाभिसंतप्तस्तृषया च प्रपीडितः ।
अभिदुद्राव रपानीयं ततो वागभ्यभाषत ॥ ३.३१३.१७ ॥
Atormentado por el dolor de su hermano y afligido por la sed, corrió hacia el agua; entonces una voz le habló.
3.313.18
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा यथाकामं पिबस्व च हरस्व च ॥ ३.३१३.१८ ॥
Querido, no actúes con temeridad; esta agua ya está bajo mi dominio. Responde a mis preguntas, y luego bebe cuanto quieras y llévate también.
3.313.19
अनादृत्य तु तद्वाक्यं सहदेवः पिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१९ ॥
Pero, desatendiendo aquellas palabras, el sediento Sahadeva bebió el agua fría, y al beberla cayó.
3.313.20
अथाब्रवीत्स विजयं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातरौ ते चिरगतौ बीभत्सो शत्रुकर्शन ॥ ३.३१३.२० ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, dijo a Vijaya: 'Oh Bībhatsu, destructor de enemigos, tus dos hermanos han tardado mucho.'
3.313.21
तौ चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां दुःखितानामपाश्रयः ॥ ३.३१३.२१ ॥
'Trae de vuelta a esos dos, que te vaya bien, y trae también agua. Querido hijo, tú eres el refugio de todos nosotros, los afligidos.'
3.313.22
एवमुक्तो गुडाकेशः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
आमुक्तखङ्गो मेधावी तत्सरः प्रत्यपद्यत ॥ ३.३१३.२२ ॥
Así dirigido, Guḍākeśa tomó su arco con la flecha, se ciñó la espada y el sabio se dirigió hacia aquel lago.
3.313.23
यतः पुरुषशार्दूलौ पानीयहरणे गतौ ।
तौ ददर्श हतौ तत्रभ्रातरौ श्वेतवाहनः ॥ ३.३१३.२३ ॥
Allí donde habían ido a buscar agua los dos hermanos, tigres entre los hombres, Śvetavāhana vio a ambos hermanos yacer muertos.
3.313.24
विगतासू नरव्याघ्रौ शयानौ वसुधातले ।
प्रसुप्ताविव तौ दृष्ट्वा नरसिंहः सुदुःखितः।
धनुरुद्यम्य कौन्तेयो व्यलोकयत तद्वनम् ॥ ३.३१३.२४ ॥
Al ver a aquellos dos tigres entre los hombres sin vida, tendidos en el suelo como si durmieran, el león entre hombres, Kaunteya, quedó profundamente afligido; alzando su arco, miró alrededor de aquel bosque.
3.313.25
नापश्यत्तत्रकिंचित्स भूतमस्मिन्महावने ।
सव्यसाची पिपासार्तः पानीयं सोभ्यधावत ॥ ३.३१३.२५ ॥
En aquel gran bosque no vio allí ninguna criatura. Savyasācin, atormentado por la sed, corrió hacia el agua.
3.313.26
अभिधावंस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ।
यत्त्वमिच्छसि पानीयं नैतच्छक्यं बलात्त्वया ॥ ३.३१३.२६ ॥
Mientras corría hacia allí, oyó una voz desde el cielo: 'El agua que deseas no puede ser tomada por ti por la fuerza.'
3.313.27
कौन्तेय यदि वै प्रश्नान्मयोक्तान्प्रतिवक्ष्यसि ।
ततः पास्यसि पानीयं हरिष्यसि च भारत ॥ ३.३१३.२७ ॥
Hijo de Kuntī, si respondes a las preguntas que te planteo, entonces beberás el agua, y también la llevarás, descendiente de Bharata.
3.313.28
वारितस्त्वब्रवीत्पार्थो दृश्यमानो निवारय ।
यावद्बाणैर्विनिर्भिन्नः पुनर्नैवं वदिष्यसि ॥ ३.३१३.२८ ॥
Aunque se le prohibió, Pārtha respondió: 'Tú que te dejas ver, deténme. Hasta que seas traspasado por las flechas, no volverás a hablar así.'
3.313.29
एवमुक्त्वा ततः पार्थः शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ।
प्रववर्ष रदिशः कृत्स्नाः शब्दवेधं च दर्शयन्।
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्भरतर्षभः। ॥ ३.३१३.२९ ॥
Dicho esto, Pārtha hizo llover flechas consagradas con mantras de armas sobre todas las direcciones, y mostró su destreza de acertar por el sonido. Toro de los Bharatas, disparó flechas dentadas, flechas de hierro y flechas nārāca.
3.313.30
स त्वमोघानिषून्मुक्त्वा तृष्णयाऽभिप्रपीडितः ।
अनेकैरिषुसंघातैरन्तरिक्षे ववर्ष ह ॥ ३.३१३.३० ॥
Pero, cruelmente atormentado por la sed, lanzó flechas infalibles y llovió masas de flechas sobre el cielo.
3.313.31
किं विधानेन ते पार्थ प्रश्नानुक्त्वा पयः पिब ।
अनुक्त्वा च पिबन्प्रश्नान्पीत्वैव नभविष्यसि ॥ ३.३१३.३१ ॥
Pārtha, ¿qué ganarás de este modo? Bebe el agua. Si bebes sin responder a las preguntas, no sobrevivirás.
3.313.32
स च मोघानिषून्दृष्ट्वातृष्णया च प्रपीडितः ।
अवज्ञायैव तां वाचं पीत्वैव निपपात् ह ॥ ३.३१३.३२ ॥
Al ver sus flechas inútiles y atormentado por la sed, desdeñó aquellas palabras, bebió el agua y cayó.
3.313.33
अथाब्रवीद्भीमसेनं कुनतीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च बीभत्सुश्च परंतप ॥ ३.३१३.३३ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, habló a Bhīmasena, y también a Nakula, Sahadeva y Bībhatsu (Arjuna), ¡oh abrasador de enemigos!
3.313.34
चिरंगतास्तोयहेतोर्न चागच्छन्ति भारत ।
तांश्चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.३४ ॥
Bhārata, los que fueron por agua llevan mucho tiempo fuera y no han regresado. Que te vaya bien: tráelos de vuelta, y trae tú mismo el agua.
3.313.35
भीमसेनस्तथेत्युक्त्वा तं देशं प्रत्यपद्यत ।
रयत्रते पुरुषव्याघ्रा भ्रातरोस्य निपातिताः ॥ ३.३१३.३५ ॥
Bhīmasena, diciendo «Así sea», se dirigió rápidamente hacia aquel lugar, donde yacían derribados sus hermanos, tigres entre los hombres.
3.313.36
तान्दृष्ट्वा दुःखितो भीमस्तृषया च प्रपीडितः ।
अमन्यत महाबाहुः कर्म तद्यक्षरक्षसाम् ॥ ३.३१३.३६ ॥
Al verlos, Bhīma, el de brazos poderosos, afligido y atormentado por la sed, pensó que aquello era obra de yakṣas y rākṣasas.
3.313.37
सचिन्तयामास तदा योद्धव्यं ध्रुवमद्य मे ।
पास्यामि तावत्पानीयमिति पार्थो वृकोदरः ॥ ३.३१३.३७ ॥
Entonces reflexionó: "Hoy sin duda deberé combatir. Primero beberé el agua". Así pensó Pārtha Vṛkodara (Bhīma).
3.313.38
ततोऽभ्यधावत्पानीयं पिपासुः पुरुषर्षभः ॥ ३.३१३.३८ ॥
Entonces el toro entre los hombres, sediento, corrió hacia el agua.
3.313.39
मा तात साहसंकार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.३९ ॥
"Querido hijo, no actúes con temeridad contra mi derecho previo. Hijo de Kuntī, primero responde mis preguntas, y luego bebe y toma."
3.313.40
एवमुक्तस्तदा भीमो यक्षेणामिततेजसा ।
अनुक्त्वैव तु तान्प्रश्नान्पीत्वैव निपपात ह ॥ ३.३१३.४० ॥
Aunque el yakṣa de esplendor sin límites le habló así, Bhīma bebió el agua sin responder a aquellas preguntas, y de inmediato cayó.
3.313.41
ततः कुन्तीसुतो राजा प्रचिन्त्य पुरुषर्षभः ।
आत्मनाऽऽत्मानमन्विष्य विचारमकरोत्प्रभुः ॥ ३.३१३.४१ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, aquel toro entre los hombres y poderoso señor, reflexionó profundamente, se examinó a sí mismo y deliberó.
3.313.42
ततश्चिरगतान्भ्रातृनथाऽऽज्ञाय युधिष्ठिरः ।
चिरायमाणान्बहुशः पुनः पुनरुवाचह ॥ ३.३१३.४२ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, percibiendo que sus hermanos llevaban mucho tiempo fuera y se demoraban, les habló una y otra vez.
3.313.43
किंस्विद्वनमिदं दग्धं किंखिद्दृष्टो मृतो भवेत् ।
प्रहरन्तो महाभूतं शप्तास्तेनाथ तेऽपतन् ॥ ३.३१३.४३ ॥
¿Por qué ha sido quemado este bosque? ¿Acaso alguien fue visto y murió? ¿Habiéndole golpeado al gran ser, maldecidos por él, cayeron?
3.313.44
न पश्यन्त्यथवा वीराः पानीयं यत्रते गताः ।
अन्विच्छद्भिर्वने तोयं कालोऽयमतिपातितः ॥ ३.३१३.४४ ॥
¿Acaso los héroes no ven, o adónde fueron en busca de agua? Para quienes buscan agua en el bosque, este tiempo ha pasado.
3.313.45
किंनु तत्कारणं येन नायान्ति पुरुषर्षभाः ।
गच्छाम्येषां पदं द्रष्टुमिति कृत्वा युधिष्ठिरः ॥ ३.३१३.४५ ॥
¿Cuál es entonces la causa por la que no vuelven los toros entre los hombres? Resuelto a 'ir a ver sus huellas', Yudhiṣṭhira.
3.313.46
समुत्थाय महाबुद्धिर्दह्यमानेन चेतसा ।
व्यपेतजननिर्घोषं प्रविवेश महावनम् ॥ ३.३१३.४६ ॥
Levantándose, Yudhiṣṭhira de gran mente, con el corazón ardiente, entró en el gran bosque, libre del rumor de hombres.
3.313.47
रुरुभिश्च वराहैश्च पक्षिभिश्च निषेवितम् ।
नीलभास्वरवर्णैश्च पादपैरुशोभितम् ॥ ३.३१३.४७ ॥
Frecuentado por ciervos ruru, jabalíes y aves, adornado con árboles de tonos azules y brillantes.
3.313.48
भ्रमरैरुपगीतं च पक्षिभिश् समन्ततः ।
मृदुशाड्वलसंकीर्णभूमिभागं मनोहरम् ॥ ३.३१३.४८ ॥
Cantado por todas partes por abejorros y aves, con un suelo cubierto de hierba verde y suave, encantador.
3.313.49
स गच्छन्कानने तस्मिन्हेमजालपरिष्कृतम् ।
ददर्श तत्सरः श्रीमान्विश्वकर्मकृतं यथा ॥ ३.३१३.४९ ॥
Caminando por aquel bosque, el glorioso vio aquel lago adornado con una red de oro, como si hubiera sido hecho por Viśvakarman.
3.313.50
उपेतं नलिनीजालैः सिन्धुवारैः सचेतसैः ।
केतकैः करवीरैश्च पिप्पलैश्चैव संवृतम् ॥ ३.३१३.५० ॥
Aquel lago estaba lleno de racimos de loto y rodeado de arbustos sindhuvāra, flores ketaka, adelfas y árboles pippala.
3.313.51
ततो धर्मसुतः श्रीमान्भ्रातृदर्शनलालसः ।
श्रमार्तस्तदुपागम्य सरो दृष्ट्वाऽथ विस्मितः ॥ ३.३१३.५१ ॥
Entonces el glorioso hijo de Dharma, ansioso por ver a sus hermanos y afligido por el cansancio, llegó a aquel lago y, al verlo, quedó asombrado.