ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.313
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.313.1
नापदामस्ति मर्यादा न निमित्तं न कारणम् ।
धर्मस्तु विभजत्यर्थमुभयोः पुण्यपापयोः ॥ ३.३१३.१ ॥
ಆಪತ್ತುಗಳಿಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ, ನಿಮಿತ್ತವೂ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲ. ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪ ಇವೆರಡರ ಫಲವನ್ನು ಧರ್ಮವೇ ಹಂಚುತ್ತದೆ.
3.313.2
प्रातिकाम्यनयत्कृष्णां सभायां प्रेष्यवत्तदा ।
न मया निहतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.२ ॥
ಪ್ರಾತಿಕಾಮ್ಯನು ಆಗ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವಕಿಯಂತೆ ಎಳೆದೊಯ್ದನು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದ ನಾವು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದೇವೆ.
3.313.3
वाचस्तीक्ष्णास्थिभेदिन्यः सूतपुत्रेण भाषिताः ।
अतितीव्रा मया क्षान्तास्तेन प्राप्ताः स्म संशयं ॥ ३.३१३.३ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನು ಆಡಿದ ಹರಿತ ಮಾತುಗಳು ಎಲುಬನ್ನೂ ಚುಚ್ಚುವಂತಿದ್ದವು, ಅತಿ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದವು. ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದೇವೆ.
3.313.4
शकुनिस्त्वां यदाऽजैषीदक्षद्यूतेन भारत ।
स मया न हतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.४ ॥
ಭಾರತ, ಶಕುನಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪಗಡೆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಾಗ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದೇವೆ.
3.313.5
ततो युधिष्ठिरो राजा नकुलं वाक्यमब्रवीत् ।
आरुह्य वृक्षं माद्रेय निरीक्षस्व दिशो दश ॥ ३.३१३.५ ॥
ಆಗ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನಕುಲನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೋಡು.
3.313.6
पानीयमन्तिके पश्य वृक्षान्वाप्युदकाश्रयान् ।
एते हि भ्रातरः श्रान्तास्तव तात पिपासिताः ॥ ३.३१३.६ ॥
ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ನೋಡು, ಅಥವಾ ನೀರಿನ ಆಶ್ರಯದ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡು. ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ದಣಿದು ಬಾಯಾರಿದ್ದಾರೆ.
3.313.7
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येऽष्ठस्य शासनात् ।
तत उत्थाय मतिमाञ्शीघ्रमारुह्य पादपम्।
अब्रवीद्धांतरं ज्येष्मभिवीक्ष्य समन्ततः ॥ ३.३१३.७ ॥
ನಕುಲನು 'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಎದ್ದು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮರವನ್ನು ಏರಿ, ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.313.8
पश्यामि बहुलान्राजन्वृक्षानुदकसंश्रयान् ।
सारसानां च निर्ह्रादस्तत्रोदकमसंशयम् ॥ ३.३१३.८ ॥
ರಾಜನೇ! ನೀರಿನ ಆಶ್ರಯದ ಅನೇಕ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಸಾರಸ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ನೀರಿದೆ.
3.313.9
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
गच्छ सौम्य ततः शीघ्रं तूणैः रपानीयमानय ॥ ३.३१३.९ ॥
ಆಗ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಸೌಮ್ಯನೇ! ಹೋಗು, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತಾ.'
3.313.10
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य शासनात् ।
प्राद्रवद्यत्र पानीयं शीघ्रं चैवान्वपद्यत ॥ ३.३१३.१० ॥
ನಕುಲನು 'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನೀರಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿ ತಲುಪಿದನು.
3.313.11
स दृष्ट्वा विमलं तोयं सारसैः परिवारितम् ।
पातुकामस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ॥ ३.३१३.११ ॥
ಅವನು ಸಾರಸ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಕುಡಿಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದಾಗ ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು.
3.313.12
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु माद्रेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.१२ ॥
'ಮಗೂ! ಈ ಸಾಹಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಡ; ಈ ನೀರು ನನ್ನ ಪೂರ್ವಾಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನೇ! ಮೊದಲು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ, ನಂತರ ಕುಡಿದು ತೆಗೆದುಕೋ.'
3.313.13
अनादृत्य तु तद्वाक्यं नकुलः सुपिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१३ ॥
ಆದರೆ ಆ ಮಾತನ್ನು ಲಕ್ಷಿಸದೆ, ಅತಿ ದಾಹಗೊಂಡಿದ್ದ ನಕುಲನು ತಣ್ಣೀರನ್ನು ಕುಡಿದನು; ಕುಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವನು ಬಿದ್ದನು.
3.313.14
चिरायमाणे नकुले कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीद्ध्रातरं वीरं सहदेवमरिंदमम् ॥ ३.३१३.१४ ॥
ನಕುಲನು ವಿಳಂಬಿಸಿದಾಗ, ಕುಂತಿಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ವೀರ ಸಹೋದರ, ಶತ್ರುನಿಗ್ರಹಿ ಸಹದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.313.15
भ्राता चिरायते तात सहदेव तवाग्रजः ।
तं चैवानय सोदर्यं पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.१५ ॥
ಪ್ರಿಯ ಸಹದೇವ, ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣ ವಿಳಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಸಹೋದರನನ್ನೂ ಕರೆತಾ; ನೀನೂ ನೀರನ್ನು ತಾ.
3.313.16
सहदेवस्तथेत्युक्त्वा तां दिशं प्रत्यपद्यत ।
ददर्श च हतं भूमौ भ्रातरं नकुलं तदा ॥ ३.३१३.१६ ॥
ಸಹದೇವನು 'ಸರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಹೋದನು; ಆಗ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಸಹೋದರ ನಕುಲನನ್ನು ಕಂಡನು.
3.313.17
भ्रातृशोकाभिसंतप्तस्तृषया च प्रपीडितः ।
अभिदुद्राव रपानीयं ततो वागभ्यभाषत ॥ ३.३१३.१७ ॥
ಸಹೋದರನ ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ, ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿ ಅವನು ನೀರಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು; ಆಗ ಒಂದು ವಾಣಿ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿತು.
3.313.18
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा यथाकामं पिबस्व च हरस्व च ॥ ३.३१३.१८ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಸಾಹಸ ಮಾಡಬೇಡ; ಈ ನೀರು ಮೊದಲೇ ನನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕುಡಿದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು.
3.313.19
अनादृत्य तु तद्वाक्यं सहदेवः पिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१९ ॥
ಆದರೆ ಆ ಮಾತನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ದಾಹಗೊಂಡಿದ್ದ ಸಹದೇವನು ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದನು; ಕುಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನು ಬಿದ್ದನು.
3.313.20
अथाब्रवीत्स विजयं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातरौ ते चिरगतौ बीभत्सो शत्रुकर्शन ॥ ३.३१३.२० ॥
ಆಗ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿಜಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—'ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವವನೇ, ಬೀಭತ್ಸು, ನಿನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.'
3.313.21
तौ चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां दुःखितानामपाश्रयः ॥ ३.३१३.२१ ॥
'ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆತಾ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನೀರನ್ನೂ ತಾ. ಮಗೂ, ದುಃಖಿತರಾದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನೀನೇ ಆಶ್ರಯ.'
3.313.22
एवमुक्तो गुडाकेशः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
आमुक्तखङ्गो मेधावी तत्सरः प्रत्यपद्यत ॥ ३.३१३.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಗುಡಾಕೇಶನು (ಅರ್ಜುನ) ಬಾಣಸಹಿತ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಆ ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
3.313.23
यतः पुरुषशार्दूलौ पानीयहरणे गतौ ।
तौ ददर्श हतौ तत्रभ्रातरौ श्वेतवाहनः ॥ ३.३१३.२३ ॥
ನೀರು ತರಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಹೋದರರು ಇದ್ದೆಡೆಯಲ್ಲಿ, ಶ್ವೇತವಾಹನನು (ಅರ್ಜುನ) ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹತರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
3.313.24
विगतासू नरव्याघ्रौ शयानौ वसुधातले ।
प्रसुप्ताविव तौ दृष्ट्वा नरसिंहः सुदुःखितः।
धनुरुद्यम्य कौन्तेयो व्यलोकयत तद्वनम् ॥ ३.३१३.२४ ॥
ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರವ್ಯಾಘ್ರರನ್ನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡು, ಆ ನರಸಿಂಹ ಕೌಂತೇಯನು (ಅರ್ಜುನ) ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿ ಆ ವನವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದನು.
3.313.25
नापश्यत्तत्रकिंचित्स भूतमस्मिन्महावने ।
सव्यसाची पिपासार्तः पानीयं सोभ्यधावत ॥ ३.३१३.२५ ॥
ಆ ಮಹಾವನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜೀವಿಯನ್ನೂ ಅವನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಸವ್ಯಸಾಚಿ ನೀರಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
3.313.26
अभिधावंस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ।
यत्त्वमिच्छसि पानीयं नैतच्छक्यं बलात्त्वया ॥ ३.३१३.२६ ॥
ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ವಾಣಿ ಕೇಳಿಸಿತು: 'ನೀನು ಬಯಸುವ ನೀರನ್ನು ಬಲದಿಂದ ನೀನು ಪಡೆಯಲಾರೆ.'
3.313.27
कौन्तेय यदि वै प्रश्नान्मयोक्तान्प्रतिवक्ष्यसि ।
ततः पास्यसि पानीयं हरिष्यसि च भारत ॥ ३.३१३.२७ ॥
ಕೌಂತೇಯ! ನಾನು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನೀನು ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ, ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವೆ; ಭಾರತ, ಅದನ್ನು ಒಯ್ಯಲೂ ಬಹುದು.
3.313.28
वारितस्त्वब्रवीत्पार्थो दृश्यमानो निवारय ।
यावद्बाणैर्विनिर्भिन्नः पुनर्नैवं वदिष्यसि ॥ ३.३१३.२८ ॥
ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪಾರ್ಥ ಹೇಳಿದನು: 'ಕಾಣುತ್ತಿರುವವನೇ, ನನ್ನನ್ನು ತಡೆ. ಬಾಣಗಳಿಂದ ನೀನು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ.'
3.313.29
एवमुक्त्वा ततः पार्थः शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ।
प्रववर्ष रदिशः कृत्स्नाः शब्दवेधं च दर्शयन्।
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्भरतर्षभः। ॥ ३.३१३.२९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪಾರ್ಥನು ಅಸ್ತ್ರ-ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆಗರೆದನು; ಶಬ್ದವೇಧದ ಕೌಶಲವನ್ನೂ ತೋರಿಸಿದನು. ಭರತರ್ಷಭ, ಕರ್ಣಿ, ನಾಲೀಕ, ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
3.313.30
स त्वमोघानिषून्मुक्त्वा तृष्णयाऽभिप्रपीडितः ।
अनेकैरिषुसंघातैरन्तरिक्षे ववर्ष ह ॥ ३.३१३.३० ॥
ಆದರೆ ದಾಹದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದ ಅವನು ಗುರಿತಪ್ಪದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾಣ-ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಮಳೆಗರೆದನು.
3.313.31
किं विधानेन ते पार्थ प्रश्नानुक्त्वा पयः पिब ।
अनुक्त्वा च पिबन्प्रश्नान्पीत्वैव नभविष्यसि ॥ ३.३१३.३१ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸದೆ ಈ ರೀತಿಯಿಂದ ನಿನಗೇನು ಲಾಭ? ನೀರು ಕುಡಿ. ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸದೆ ಕುಡಿದರೆ ನೀನು ಬದುಕುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.313.32
स च मोघानिषून्दृष्ट्वातृष्णया च प्रपीडितः ।
अवज्ञायैव तां वाचं पीत्वैव निपपात् ह ॥ ३.३१३.३२ ॥
ಅವನು ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಆ ಮಾತನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಕುಸಿದುಬಿದ್ದನು.
3.313.33
अथाब्रवीद्भीमसेनं कुनतीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च बीभत्सुश्च परंतप ॥ ३.३१३.३३ ॥
ಆಗ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ನಕುಲ, ಸಹದೇವ ಹಾಗೂ ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಹೇಳಿದನು, ಓ ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ!
3.313.34
चिरंगतास्तोयहेतोर्न चागच्छन्ति भारत ।
तांश्चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.३४ ॥
ಭಾರತ, ನೀರಿಗಾಗಿ ಹೋದವರು ಬಹಳ ಹೊತ್ತಾದರೂ ಹಿಂತಿರುಗಿಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಅವರನ್ನು ಕರೆತಾ, ನೀನೂ ನೀರನ್ನು ತಾ.
3.313.35
भीमसेनस्तथेत्युक्त्वा तं देशं प्रत्यपद्यत ।
रयत्रते पुरुषव्याघ्रा भ्रातरोस्य निपातिताः ॥ ३.३१३.३५ ॥
ಭೀಮಸೇನನು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಸ್ಥಳದತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಹೋದರರು, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು, ಬಿದ್ದಿದ್ದರು.
3.313.36
तान्दृष्ट्वा दुःखितो भीमस्तृषया च प्रपीडितः ।
अमन्यत महाबाहुः कर्म तद्यक्षरक्षसाम् ॥ ३.३१३.३६ ॥
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ದುಃಖಿತನಾದ, ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನು, ಅದು ಯಕ್ಷ-ರಾಕ್ಷಸರ ಕೃತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
3.313.37
सचिन्तयामास तदा योद्धव्यं ध्रुवमद्य मे ।
पास्यामि तावत्पानीयमिति पार्थो वृकोदरः ॥ ३.३१३.३७ ॥
ಆಗ ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು: "ಇಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾನು ಹೋರಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಪೃಥೆಯ ಮಗ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ).
3.313.38
ततोऽभ्यधावत्पानीयं पिपासुः पुरुषर्षभः ॥ ३.३१३.३८ ॥
ನಂತರ ದಾಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ನೀರಿನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
3.313.39
मा तात साहसंकार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.३९ ॥
"ಎಲೈ ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಪೂರ್ವ ಹಕ್ಕಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಹಸ ಮಾಡಬೇಡ. ಎಲೈ ಕೌಂತೇಯ, ಮೊದಲು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ, ನಂತರ ಕುಡಿದು ತೆಗೆದುಕೊ."
3.313.40
एवमुक्तस्तदा भीमो यक्षेणामिततेजसा ।
अनुक्त्वैव तु तान्प्रश्नान्पीत्वैव निपपात ह ॥ ३.३१३.४० ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಯಕ್ಷನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗಲೂ, ಭೀಮನು ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸದೆಯೇ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು ತಕ್ಷಣ ಬಿದ್ದನು.
3.313.41
ततः कुन्तीसुतो राजा प्रचिन्त्य पुरुषर्षभः ।
आत्मनाऽऽत्मानमन्विष्य विचारमकरोत्प्रभुः ॥ ३.३१३.४१ ॥
ನಂತರ ಕುಂತಿಯ ಮಗ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಭು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಶೋಧಿಸಿ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿದನು.
3.313.42
ततश्चिरगतान्भ्रातृनथाऽऽज्ञाय युधिष्ठिरः ।
चिरायमाणान्बहुशः पुनः पुनरुवाचह ॥ ३.३१३.४२ ॥
ನಂತರ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಹೋಗಿದ್ದ ಸಹೋದರರನ್ನು ತಿಳಿದು, ವಿಳಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪದೇಪದೇ ಹೇಳಿದನು.
3.313.43
किंस्विद्वनमिदं दग्धं किंखिद्दृष्टो मृतो भवेत् ।
प्रहरन्तो महाभूतं शप्तास्तेनाथ तेऽपतन् ॥ ३.३१३.४३ ॥
ಈ ಕಾಡು ಏಕೆ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದೆ? ಯಾರಾದರೂ ಕಂಡು ಸತ್ತರೇ? ಮಹಾಭೂತವನ್ನು ಹೊಡೆದು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತರಾಗಿ ಅವರು ಬಿದ್ದರೇ?
3.313.44
न पश्यन्त्यथवा वीराः पानीयं यत्रते गताः ।
अन्विच्छद्भिर्वने तोयं कालोऽयमतिपातितः ॥ ३.३१३.४४ ॥
ವೀರರು ನೋಡಲಿಲ್ಲವೇ, ಅಥವಾ ನೀರಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು? ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಹುಡುಕುವವರಿಗೆ ಈ ಕಾಲ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.
3.313.45
किंनु तत्कारणं येन नायान्ति पुरुषर्षभाः ।
गच्छाम्येषां पदं द्रष्टुमिति कृत्वा युधिष्ठिरः ॥ ३.३१३.४५ ॥
ಆ ಕಾರಣವೇನು, ಅದರಿಂದಾಗಿ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ? 'ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
3.313.46
समुत्थाय महाबुद्धिर्दह्यमानेन चेतसा ।
व्यपेतजननिर्घोषं प्रविवेश महावनम् ॥ ३.३१३.४६ ॥
ಎದ್ದುನಿಂತ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ಆ ಮಹಾವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.313.47
रुरुभिश्च वराहैश्च पक्षिभिश्च निषेवितम् ।
नीलभास्वरवर्णैश्च पादपैरुशोभितम् ॥ ३.३१३.४७ ॥
ರುರು ಜಿಂಕೆಗಳು, ಹಂದಿಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದದ್ದು, ನೀಲ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ವರ್ಣದ ಮರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದದ್ದು.
3.313.48
भ्रमरैरुपगीतं च पक्षिभिश् समन्ततः ।
मृदुशाड्वलसंकीर्णभूमिभागं मनोहरम् ॥ ३.३१३.४८ ॥
ಭ್ರಮರಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಮೃದುವಾದ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೆಲವುಳ್ಳ, ಮನೋಹರವಾದದ್ದು.
3.313.49
स गच्छन्कानने तस्मिन्हेमजालपरिष्कृतम् ।
ददर्श तत्सरः श्रीमान्विश्वकर्मकृतं यथा ॥ ३.३१३.४९ ॥
ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಚಿನ್ನದ ಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಸರೋವರವನ್ನು ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು ಕಂಡನು; ಅದು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಂತಿತ್ತು.
3.313.50
उपेतं नलिनीजालैः सिन्धुवारैः सचेतसैः ।
केतकैः करवीरैश्च पिप्पलैश्चैव संवृतम् ॥ ३.३१३.५० ॥
ಆ ಸರೋವರವು ತಾವರೆ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಸಿಂಧುವಾರ, ಕೇತಕಿ, ಕರವೀರ ಮತ್ತು ಅರಳಿ ಮರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
3.313.51
ततो धर्मसुतः श्रीमान्भ्रातृदर्शनलालसः ।
श्रमार्तस्तदुपागम्य सरो दृष्ट्वाऽथ विस्मितः ॥ ३.३१३.५१ ॥
ಆಗ ಧರ್ಮಪುತ್ರನಾದ ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು, ಸಹೋದರರನ್ನು ಕಾಣುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಣಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿ, ಆ ಸರೋವರದ ಬಳಿ ಬಂದು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಸ್ಮಿತನಾದನು.