Mahābhārata · Adhyāya 3.313
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.313.1
नापदामस्ति मर्यादा न निमित्तं न कारणम् ।
धर्मस्तु विभजत्यर्थमुभयोः पुण्यपापयोः ॥ ३.३१३.१ ॥
Não há limite para as calamidades, nem ocasião nem causa. É o dharma que distribui o fruto do mérito e do pecado.
3.313.2
प्रातिकाम्यनयत्कृष्णां सभायां प्रेष्यवत्तदा ।
न मया निहतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.२ ॥
Prātikāmya arrastou então Kṛṣṇā para a assembleia como a uma serva. Não o matei ali, e por isso caímos em dúvida.
3.313.3
वाचस्तीक्ष्णास्थिभेदिन्यः सूतपुत्रेण भाषिताः ।
अतितीव्रा मया क्षान्तास्तेन प्राप्ताः स्म संशयं ॥ ३.३१३.३ ॥
As palavras afiadas que o filho do cocheiro proferiu, que atravessam os ossos e eram muito ferinas, eu suportei; e por isso caímos em dúvida.
3.313.4
शकुनिस्त्वां यदाऽजैषीदक्षद्यूतेन भारत ।
स मया न हतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.४ ॥
Ó Bhārata, quando Śakuni te venceu no jogo de dados, não o matei ali; e por isso caímos em dúvida.
3.313.5
ततो युधिष्ठिरो राजा नकुलं वाक्यमब्रवीत् ।
आरुह्य वृक्षं माद्रेय निरीक्षस्व दिशो दश ॥ ३.३१३.५ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira disse estas palavras a Nakula: Ó filho de Mādrī, suba na árvore e observe as dez direções.
3.313.6
पानीयमन्तिके पश्य वृक्षान्वाप्युदकाश्रयान् ।
एते हि भ्रातरः श्रान्तास्तव तात पिपासिताः ॥ ३.३१३.६ ॥
Procura água por perto, ou árvores que vivam junto à água. Querido filho, estes teus irmãos estão cansados e sedentos.
3.313.7
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येऽष्ठस्य शासनात् ।
तत उत्थाय मतिमाञ्शीघ्रमारुह्य पादपम्।
अब्रवीद्धांतरं ज्येष्मभिवीक्ष्य समन्ततः ॥ ३.३१३.७ ॥
Nakula, dizendo «Assim seja», por ordem de seu irmão mais velho, levantou-se; o sábio subiu rapidamente numa árvore, olhou em volta e falou ao irmão mais velho.
3.313.8
पश्यामि बहुलान्राजन्वृक्षानुदकसंश्रयान् ।
सारसानां च निर्ह्रादस्तत्रोदकमसंशयम् ॥ ३.३१३.८ ॥
Ó rei, vejo muitas árvores que se apoiam na água, e ouve-se o grito dos grous; ali há água, sem dúvida.
3.313.9
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
गच्छ सौम्य ततः शीघ्रं तूणैः रपानीयमानय ॥ ३.३१३.९ ॥
Então Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, firme na verdade, disse: «Vai, gentil, e traz depressa água na aljava.»
3.313.10
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य शासनात् ।
प्राद्रवद्यत्र पानीयं शीघ्रं चैवान्वपद्यत ॥ ३.३१३.१० ॥
Nakula, dizendo «Assim seja», por ordem de seu irmão mais velho, correu depressa até onde estava a água e logo a alcançou.
3.313.11
स दृष्ट्वा विमलं तोयं सारसैः परिवारितम् ।
पातुकामस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ॥ ३.३१३.११ ॥
Ao ver a água límpida cercada de grous, e desejando beber, ouviu uma voz vinda do céu.
3.313.12
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु माद्रेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.१२ ॥
«Querido, não cometas esta temeridade; esta água está sob minha prioridade. Filho de Mādrī, responde primeiro às minhas perguntas, e depois bebe e leva-a.»
3.313.13
अनादृत्य तु तद्वाक्यं नकुलः सुपिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१३ ॥
Mas, desconsiderando aquelas palavras, Nakula, muito sedento, bebeu a água fresca; e, tendo bebido, caiu.
3.313.14
चिरायमाणे नकुले कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीद्ध्रातरं वीरं सहदेवमरिंदमम् ॥ ३.३१३.१४ ॥
Quando Nakula demorou, Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, falou ao seu bravo irmão Sahadeva, o subjugador de inimigos.
3.313.15
भ्राता चिरायते तात सहदेव तवाग्रजः ।
तं चैवानय सोदर्यं पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.१५ ॥
Querido Sahadeva, teu irmão mais velho está demorando. Traz também aquele irmão de sangue, e traz tu a água.
3.313.16
सहदेवस्तथेत्युक्त्वा तां दिशं प्रत्यपद्यत ।
ददर्श च हतं भूमौ भ्रातरं नकुलं तदा ॥ ३.३१३.१६ ॥
Sahadeva, dizendo «Assim seja», dirigiu-se para aquela direção e então viu seu irmão Nakula caído no chão, abatido.
3.313.17
भ्रातृशोकाभिसंतप्तस्तृषया च प्रपीडितः ।
अभिदुद्राव रपानीयं ततो वागभ्यभाषत ॥ ३.३१३.१७ ॥
Atormentado pela dor do irmão e atormentado pela sede, correu em direção à água; então uma voz lhe falou.
3.313.18
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा यथाकामं पिबस्व च हरस्व च ॥ ३.३१३.१८ ॥
Querido, não ajas com temeridade; esta água já está sob a minha posse. Responde às minhas perguntas, depois bebe quanto quiseres e leva também.
3.313.19
अनादृत्य तु तद्वाक्यं सहदेवः पिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१९ ॥
Mas, desconsiderando aquelas palavras, o sedento Sahadeva bebeu a água fresca e, depois de beber, caiu.
3.313.20
अथाब्रवीत्स विजयं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातरौ ते चिरगतौ बीभत्सो शत्रुकर्शन ॥ ३.३१३.२० ॥
Então Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, disse a Vijaya: 'Ó Bībhatsu, destruidor de inimigos, teus dois irmãos partiram há muito tempo.'
3.313.21
तौ चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां दुःखितानामपाश्रयः ॥ ३.३१३.२१ ॥
'Traze de volta aqueles dois, que tudo de bom te aconteça, e traze também água. Querido filho, tu és o refúgio de todos nós, os aflitos.'
3.313.22
एवमुक्तो गुडाकेशः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
आमुक्तखङ्गो मेधावी तत्सरः प्रत्यपद्यत ॥ ३.३१३.२२ ॥
Assim dirigido, Guḍākeśa pegou o arco com a flecha, cingiu a espada e o sábio dirigiu-se àquele lago.
3.313.23
यतः पुरुषशार्दूलौ पानीयहरणे गतौ ।
तौ ददर्श हतौ तत्रभ्रातरौ श्वेतवाहनः ॥ ३.३१३.२३ ॥
Onde os dois irmãos, tigres entre os homens, tinham ido buscar água, ali Śvetavāhana viu os dois irmãos caídos, mortos.
3.313.24
विगतासू नरव्याघ्रौ शयानौ वसुधातले ।
प्रसुप्ताविव तौ दृष्ट्वा नरसिंहः सुदुःखितः।
धनुरुद्यम्य कौन्तेयो व्यलोकयत तद्वनम् ॥ ३.३१३.२४ ॥
Ao ver aqueles dois tigres entre os homens sem vida, deitados no chão como se dormissem, o leão entre os homens, Kaunteya, ficou profundamente aflito; erguendo o arco, olhou em volta daquela floresta.
3.313.25
नापश्यत्तत्रकिंचित्स भूतमस्मिन्महावने ।
सव्यसाची पिपासार्तः पानीयं सोभ्यधावत ॥ ३.३१३.२५ ॥
Naquela grande floresta não viu ali nenhuma criatura. Savyasācin, atormentado pela sede, correu em direção à água.
3.313.26
अभिधावंस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ।
यत्त्वमिच्छसि पानीयं नैतच्छक्यं बलात्त्वया ॥ ३.३१३.२६ ॥
Enquanto corria, ouviu uma voz do céu: 'A água que desejas não pode ser tomada por ti pela força.'
3.313.27
कौन्तेय यदि वै प्रश्नान्मयोक्तान्प्रतिवक्ष्यसि ।
ततः पास्यसि पानीयं हरिष्यसि च भारत ॥ ३.३१३.२७ ॥
Filho de Kuntī, se responderes às perguntas que te faço, então beberás a água e também a levarás, descendente de Bharata.
3.313.28
वारितस्त्वब्रवीत्पार्थो दृश्यमानो निवारय ।
यावद्बाणैर्विनिर्भिन्नः पुनर्नैवं वदिष्यसि ॥ ३.३१३.२८ ॥
Embora impedido, Pārtha respondeu: 'Tu que te mostras, detém-me. Até que sejas trespassado por flechas, não voltarás a falar assim.'
3.313.29
एवमुक्त्वा ततः पार्थः शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ।
प्रववर्ष रदिशः कृत्स्नाः शब्दवेधं च दर्शयन्।
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्भरतर्षभः। ॥ ३.३१३.२९ ॥
Dito isso, Pārtha fez chover flechas consagradas com mantras de armas sobre todas as direções, e mostrou sua destreza em atingir pelo som. Touro dos Bharatas, lançou flechas farpadas, flechas de ferro e flechas nārāca.
3.313.30
स त्वमोघानिषून्मुक्त्वा तृष्णयाऽभिप्रपीडितः ।
अनेकैरिषुसंघातैरन्तरिक्षे ववर्ष ह ॥ ३.३१३.३० ॥
Mas, cruelmente atormentado pela sede, lançou flechas infalíveis e fez chover multidões de flechas sobre o céu.
3.313.31
किं विधानेन ते पार्थ प्रश्नानुक्त्वा पयः पिब ।
अनुक्त्वा च पिबन्प्रश्नान्पीत्वैव नभविष्यसि ॥ ३.३१३.३१ ॥
Pārtha, o que ganharás desta maneira? Bebe a água. Se beberes sem responder às perguntas, não sobreviverás.
3.313.32
स च मोघानिषून्दृष्ट्वातृष्णया च प्रपीडितः ।
अवज्ञायैव तां वाचं पीत्वैव निपपात् ह ॥ ३.३१३.३२ ॥
Ao ver suas flechas inúteis e atormentado pela sede, desdenhou aquelas palavras, bebeu a água e caiu.
3.313.33
अथाब्रवीद्भीमसेनं कुनतीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च बीभत्सुश्च परंतप ॥ ३.३१३.३३ ॥
Então Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, falou a Bhīmasena, e também a Nakula, Sahadeva e Bībhatsu (Arjuna), ó queimador de inimigos!
3.313.34
चिरंगतास्तोयहेतोर्न चागच्छन्ति भारत ।
तांश्चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.३४ ॥
Bhārata, os que foram buscar água demoram muito e não voltaram. Que o bem te acompanhe: traze-os de volta e traz tu mesmo a água.
3.313.35
भीमसेनस्तथेत्युक्त्वा तं देशं प्रत्यपद्यत ।
रयत्रते पुरुषव्याघ्रा भ्रातरोस्य निपातिताः ॥ ३.३१३.३५ ॥
Bhīmasena, dizendo «Assim seja», apressou-se para aquele lugar, onde jaziam abatidos seus irmãos, tigres entre os homens.
3.313.36
तान्दृष्ट्वा दुःखितो भीमस्तृषया च प्रपीडितः ।
अमन्यत महाबाहुः कर्म तद्यक्षरक्षसाम् ॥ ३.३१३.३६ ॥
Ao vê-los, Bhīma, o de braços poderosos, aflito e atormentado pela sede, pensou que aquilo era obra de yakṣas e rākṣasas.
3.313.37
सचिन्तयामास तदा योद्धव्यं ध्रुवमद्य मे ।
पास्यामि तावत्पानीयमिति पार्थो वृकोदरः ॥ ३.३१३.३७ ॥
Então refletiu: "Hoje certamente deverei combater. Primeiro beberei a água" — assim pensou Pārtha Vṛkodara (Bhīma).
3.313.38
ततोऽभ्यधावत्पानीयं पिपासुः पुरुषर्षभः ॥ ३.३१३.३८ ॥
Então o touro entre os homens, sedento, correu para a água.
3.313.39
मा तात साहसंकार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.३९ ॥
"Querido filho, não ajas com temeridade contra meu direito anterior. Filho de Kuntī, primeiro responde às minhas perguntas, depois bebe e toma."
3.313.40
एवमुक्तस्तदा भीमो यक्षेणामिततेजसा ।
अनुक्त्वैव तु तान्प्रश्नान्पीत्वैव निपपात ह ॥ ३.३१३.४० ॥
Embora assim interpelado pelo yakṣa de esplendor sem limites, Bhīma bebeu a água sem responder àquelas perguntas e logo caiu.
3.313.41
ततः कुन्तीसुतो राजा प्रचिन्त्य पुरुषर्षभः ।
आत्मनाऽऽत्मानमन्विष्य विचारमकरोत्प्रभुः ॥ ३.३१३.४१ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, aquele touro entre os homens e poderoso senhor, refletiu profundamente, examinou a si mesmo e deliberou.
3.313.42
ततश्चिरगतान्भ्रातृनथाऽऽज्ञाय युधिष्ठिरः ।
चिरायमाणान्बहुशः पुनः पुनरुवाचह ॥ ३.३१३.४२ ॥
Então Yudhiṣṭhira, percebendo que seus irmãos estavam fora há muito tempo e demoravam, falou-lhes repetidas vezes.
3.313.43
किंस्विद्वनमिदं दग्धं किंखिद्दृष्टो मृतो भवेत् ।
प्रहरन्तो महाभूतं शप्तास्तेनाथ तेऽपतन् ॥ ३.३१३.४३ ॥
Por que esta floresta foi queimada? Alguém foi visto e morreu? Ao ferirem o grande ser, amaldiçoados por ele, eles caíram?
3.313.44
न पश्यन्त्यथवा वीराः पानीयं यत्रते गताः ।
अन्विच्छद्भिर्वने तोयं कालोऽयमतिपातितः ॥ ३.३१३.४४ ॥
Os heróis não veem, ou para onde foram em busca de água? Para os que buscam água na floresta, este tempo já passou.
3.313.45
किंनु तत्कारणं येन नायान्ति पुरुषर्षभाः ।
गच्छाम्येषां पदं द्रष्टुमिति कृत्वा युधिष्ठिरः ॥ ३.३१३.४५ ॥
Qual é então a causa pela qual os touros entre os homens não voltam? Decidindo: 'Vou ver suas pegadas', Yudhiṣṭhira.
3.313.46
समुत्थाय महाबुद्धिर्दह्यमानेन चेतसा ।
व्यपेतजननिर्घोषं प्रविवेश महावनम् ॥ ३.३१३.४६ ॥
Levantando-se, Yudhiṣṭhira de grande mente, com o coração em chamas, entrou na grande floresta, sem o rumor dos homens.
3.313.47
रुरुभिश्च वराहैश्च पक्षिभिश्च निषेवितम् ।
नीलभास्वरवर्णैश्च पादपैरुशोभितम् ॥ ३.३१३.४७ ॥
Frequentado por cervos ruru, javalis e aves, adornado com árvores de cores escuras e brilhantes.
3.313.48
भ्रमरैरुपगीतं च पक्षिभिश् समन्ततः ।
मृदुशाड्वलसंकीर्णभूमिभागं मनोहरम् ॥ ३.३१३.४८ ॥
Cantado por todos os lados por abelhas e aves, com um solo coberto de relva macia e verde, encantador.
3.313.49
स गच्छन्कानने तस्मिन्हेमजालपरिष्कृतम् ।
ददर्श तत्सरः श्रीमान्विश्वकर्मकृतं यथा ॥ ३.३१३.४९ ॥
Caminhando por aquela floresta, o glorioso viu aquele lago adornado com uma rede de ouro, como se tivesse sido feito por Viśvakarman.
3.313.50
उपेतं नलिनीजालैः सिन्धुवारैः सचेतसैः ।
केतकैः करवीरैश्च पिप्पलैश्चैव संवृतम् ॥ ३.३१३.५० ॥
Aquele lago estava cheio de cachos de lótus e cercado por arbustos sindhuvāra, flores ketaka, loendros e árvores pippala.
3.313.51
ततो धर्मसुतः श्रीमान्भ्रातृदर्शनलालसः ।
श्रमार्तस्तदुपागम्य सरो दृष्ट्वाऽथ विस्मितः ॥ ३.३१३.५१ ॥
Então o glorioso filho de Dharma, ansioso por ver seus irmãos e afligido pelo cansaço, aproximou-se daquele lago e, ao vê-lo, ficou maravilhado.