മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.313
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.313.1
नापदामस्ति मर्यादा न निमित्तं न कारणम् ।
धर्मस्तु विभजत्यर्थमुभयोः पुण्यपापयोः ॥ ३.३१३.१ ॥
ആപത്തുകൾക്ക് പരിധിയില്ല, അവയ്ക്ക് നിമിത്തമോ കാരണമോ ഇല്ല. പുണ്യപാപങ്ങളുടെ ഫലം ഇരുവിധമായി വിഭജിക്കുന്നത് ധർമമാണ്.
3.313.2
प्रातिकाम्यनयत्कृष्णां सभायां प्रेष्यवत्तदा ।
न मया निहतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.२ ॥
അന്ന് പ്രാതികാമ്യൻ കൃഷ്ണയെ സഭയിൽ ദാസിയെപ്പോലെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. ഞാൻ അവനെ അവിടെവെച്ചു കൊന്നില്ല; അതിനാൽ നാം സംശയത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു.
3.313.3
वाचस्तीक्ष्णास्थिभेदिन्यः सूतपुत्रेण भाषिताः ।
अतितीव्रा मया क्षान्तास्तेन प्राप्ताः स्म संशयं ॥ ३.३१३.३ ॥
സൂതപുത്രൻ പറഞ്ഞ മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുകൾ അസ്ഥിയെപ്പോലും തുളയ്ക്കുന്നവയും അതിതീവ്രവുമായിരുന്നു. ഞാൻ അവ ക്ഷമിച്ചു; അതിനാൽ നാം സംശയത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു.
3.313.4
शकुनिस्त्वां यदाऽजैषीदक्षद्यूतेन भारत ।
स मया न हतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम् ॥ ३.३१३.४ ॥
ഭാരതാ, ചൂതുകളി കൊണ്ട് ശകുനി നിന്നെ തോൽപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ അവിടെവെച്ചു കൊന്നില്ല; അതിനാൽ നാം സംശയത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു.
3.313.5
ततो युधिष्ठिरो राजा नकुलं वाक्यमब्रवीत् ।
आरुह्य वृक्षं माद्रेय निरीक्षस्व दिशो दश ॥ ३.३१३.५ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ നകുലനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: മാദ്രിയുടെ പുത്രാ, മരത്തിൽ കയറി പത്തു ദിക്കുകളും നോക്കുക.
3.313.6
पानीयमन्तिके पश्य वृक्षान्वाप्युदकाश्रयान् ।
एते हि भ्रातरः श्रान्तास्तव तात पिपासिताः ॥ ३.३१३.६ ॥
അടുത്തു വെള്ളം നോക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ജലാശ്രയമായ മരങ്ങൾ നോക്കുക. പുത്രാ, നിന്റെ സഹോദരന്മാർ ക്ഷീണിതരും ദാഹിച്ചവരുമാണ്.
3.313.7
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येऽष्ठस्य शासनात् ।
तत उत्थाय मतिमाञ्शीघ्रमारुह्य पादपम्।
अब्रवीद्धांतरं ज्येष्मभिवीक्ष्य समन्ततः ॥ ३.३१३.७ ॥
നകുലൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു പറഞ്ഞ് മൂത്ത സഹോദരന്റെ കല്പനപ്രകാരം എഴുന്നേറ്റ്, ബുദ്ധിമാനായ അവൻ വേഗം ഒരു മരത്തിൽ കയറി, ചുറ്റും നോക്കി സഹോദരനോട് പറഞ്ഞു.
3.313.8
पश्यामि बहुलान्राजन्वृक्षानुदकसंश्रयान् ।
सारसानां च निर्ह्रादस्तत्रोदकमसंशयम् ॥ ३.३१३.८ ॥
രാജാവേ! ജലാശ്രയമുള്ള ധാരാളം മരങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നു; സാരസപ്പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും കേൾക്കുന്നു; അവിടെ സംശയമില്ലാതെ വെള്ളമുണ്ട്.
3.313.9
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
गच्छ सौम्य ततः शीघ्रं तूणैः रपानीयमानय ॥ ३.३१३.९ ॥
അപ്പോൾ സത്യത്തിൽ ഉറച്ച കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: 'സൗമ്യനേ! പോകൂ, വേഗം ആവനാഴിയിൽ വെള്ളം കൊണ്ടുവരൂ.'
3.313.10
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य शासनात् ।
प्राद्रवद्यत्र पानीयं शीघ्रं चैवान्वपद्यत ॥ ३.३१३.१० ॥
നകുലൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു പറഞ്ഞ് മൂത്ത സഹോദരന്റെ കല്പനപ്രകാരം വെള്ളമുള്ളിടത്തേക്ക് വേഗം ഓടി എത്തി.
3.313.11
स दृष्ट्वा विमलं तोयं सारसैः परिवारितम् ।
पातुकामस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ॥ ३.३१३.११ ॥
സാരസപ്പക്ഷികൾ ചുറ്റിയ തെളിഞ്ഞ വെള്ളം അവൻ കണ്ടു; കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു.
3.313.12
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु माद्रेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.१२ ॥
'കുഞ്ഞേ! ഈ സാഹസം ചെയ്യരുത്; ഈ വെള്ളം എന്റെ മുൻ അവകാശത്തിലാണ്. മാദ്രിയുടെ പുത്രാ! ആദ്യം എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറഞ്ഞ ശേഷം കുടിച്ച് എടുത്തുകൊള്ളൂ.'
3.313.13
अनादृत्य तु तद्वाक्यं नकुलः सुपिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१३ ॥
എന്നാൽ ആ വാക്കിനെ അവഗണിച്ച്, അതിദാഹിതനായ നകുലൻ തണുത്ത വെള്ളം കുടിച്ചു; കുടിച്ചയുടനെ അവൻ വീണുപോയി.
3.313.14
चिरायमाणे नकुले कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीद्ध्रातरं वीरं सहदेवमरिंदमम् ॥ ३.३१३.१४ ॥
നകുലൻ താമസിച്ചപ്പോൾ, കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ വീരനായ സഹോദരൻ, ശത്രുനിഗ്രഹിയായ സഹദേവനോട് പറഞ്ഞു.
3.313.15
भ्राता चिरायते तात सहदेव तवाग्रजः ।
तं चैवानय सोदर्यं पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.१५ ॥
പ്രിയ സഹദേവാ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ താമസിക്കുന്നു. ആ സഹോദരനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരൂ; നീ വെള്ളവും കൊണ്ടുവരൂ.
3.313.16
सहदेवस्तथेत्युक्त्वा तां दिशं प्रत्यपद्यत ।
ददर्श च हतं भूमौ भ्रातरं नकुलं तदा ॥ ३.३१३.१६ ॥
സഹദേവൻ 'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞ് ആ ദിക്കിലേക്ക് പോയി; അപ്പോൾ നിലത്തു വീണുകിടക്കുന്ന സഹോദരൻ നകുലനെ കണ്ടു.
3.313.17
भ्रातृशोकाभिसंतप्तस्तृषया च प्रपीडितः ।
अभिदुद्राव रपानीयं ततो वागभ्यभाषत ॥ ३.३१३.१७ ॥
സഹോദരന്റെ ശോകത്താൽ വ്യാകുലനായും ദാഹത്താൽ പീഡിതനായും അവൻ വെള്ളത്തിനടുത്തേക്ക് ഓടി; അപ്പോൾ ഒരു വാക്ക് അവനോട് പറഞ്ഞു.
3.313.18
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा यथाकामं पिबस्व च हरस्व च ॥ ३.३१३.१८ ॥
പ്രിയനേ, സാഹസം കാണിക്കരുത്; ഈ വെള്ളം മുമ്പേ എന്റെ അധീനതയിലാണ്. ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറഞ്ഞ ശേഷം, ഇഷ്ടമുള്ളത്ര കുടിച്ചു കൊണ്ടുപോകൂ.
3.313.19
अनादृत्य तु तद्वाक्यं सहदेवः पिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह ॥ ३.३१३.१९ ॥
എന്നാൽ ആ വാക്കിനെ അവഗണിച്ച്, ദാഹിച്ച സഹദേവൻ തണുത്ത വെള്ളം കുടിച്ചു; കുടിച്ചയുടനെ അവൻ വീണുപോയി.
3.313.20
अथाब्रवीत्स विजयं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातरौ ते चिरगतौ बीभत्सो शत्रुकर्शन ॥ ३.३१३.२० ॥
അപ്പോൾ കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ വിജയനോട് പറഞ്ഞു—'ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്നവനേ, ബീഭത്സു, നിന്റെ ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരും വളരെ നേരമായി പോയിരിക്കുന്നു.'
3.313.21
तौ चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां दुःखितानामपाश्रयः ॥ ३.३१३.२१ ॥
'അവരെ രണ്ടുപേരെയും തിരികെ കൊണ്ടുവരൂ, നിനക്ക് മംഗളം; വെള്ളവും കൊണ്ടുവരൂ. മകനേ, ദുഃഖിതരായ ഞങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും നീയാണ് അഭയം.'
3.313.22
एवमुक्तो गुडाकेशः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
आमुक्तखङ्गो मेधावी तत्सरः प्रत्यपद्यत ॥ ३.३१३.२२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ഗുഡാകേശൻ (അർജുനൻ) അമ്പോടുകൂടിയ വില്ലെടുത്ത്, വാൾ അരയിൽ കെട്ടി, ബുദ്ധിമാനായ അവൻ ആ തടാകത്തിലേക്ക് ചെന്നു.
3.313.23
यतः पुरुषशार्दूलौ पानीयहरणे गतौ ।
तौ ददर्श हतौ तत्रभ्रातरौ श्वेतवाहनः ॥ ३.३१३.२३ ॥
വെള്ളമെടുക്കാൻ പോയ ആ രണ്ടു നരവ്യാഘ്രങ്ങൾ എവിടെ പോയോ അവിടെ, ശ്വേതവാഹനൻ (അർജുനൻ) ആ സഹോദരന്മാർ ഹതരായി കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
3.313.24
विगतासू नरव्याघ्रौ शयानौ वसुधातले ।
प्रसुप्ताविव तौ दृष्ट्वा नरसिंहः सुदुःखितः।
धनुरुद्यम्य कौन्तेयो व्यलोकयत तद्वनम् ॥ ३.३१३.२४ ॥
പ്രാണൻ പോയി ഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്ന ആ രണ്ടു നരവ്യാഘ്രങ്ങളെ ഉറങ്ങുന്നതുപോലെ കണ്ട്, നരസിംഹനായ കൗന്തേയൻ (അർജുനൻ) അതിദുഃഖിതനായി, വില്ലുയർത്തി ആ വനത്തിലേക്ക് ചുറ്റും നോക്കി.
3.313.25
नापश्यत्तत्रकिंचित्स भूतमस्मिन्महावने ।
सव्यसाची पिपासार्तः पानीयं सोभ्यधावत ॥ ३.३१३.२५ ॥
ആ മഹാവനത്തിൽ അവിടെ ഒരു ജീവിയെയും അവൻ കണ്ടില്ല. ദാഹാർത്തനായ സവ്യസാചി വെള്ളത്തിന്റെ നേർക്ക് ഓടി.
3.313.26
अभिधावंस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ।
यत्त्वमिच्छसि पानीयं नैतच्छक्यं बलात्त्वया ॥ ३.३१३.२६ ॥
ഓടുമ്പോൾ അവൻ ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു വാക്ക് കേട്ടു: 'നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വെള്ളം ബലത്താൽ നിനക്ക് എടുക്കാനാവില്ല.'
3.313.27
कौन्तेय यदि वै प्रश्नान्मयोक्तान्प्रतिवक्ष्यसि ।
ततः पास्यसि पानीयं हरिष्यसि च भारत ॥ ३.३१३.२७ ॥
കൗന്തേയാ! ഞാൻ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് നീ ഉത്തരം പറഞ്ഞാൽ, നീ വെള്ളം കുടിക്കും; ഭാരതാ, അതു കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യും.
3.313.28
वारितस्त्वब्रवीत्पार्थो दृश्यमानो निवारय ।
यावद्बाणैर्विनिर्भिन्नः पुनर्नैवं वदिष्यसि ॥ ३.३१३.२८ ॥
തടയപ്പെട്ടപ്പോൾ പാർത്ഥൻ പറഞ്ഞു: 'കാണപ്പെടുന്നവനേ, എന്നെ തടഞ്ഞുനിർത്തൂ. അമ്പുകളാൽ നീ തുളയ്ക്കപ്പെടുന്നതുവരെ നീ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറയില്ല.'
3.313.29
एवमुक्त्वा ततः पार्थः शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ।
प्रववर्ष रदिशः कृत्स्नाः शब्दवेधं च दर्शयन्।
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्भरतर्षभः। ॥ ३.३१३.२९ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം പാർത്ഥൻ അസ്ത്രമന്ത്രങ്ങളാൽ അഭിമന്ത്രിതമായ അമ്പുകളാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും മഴ പെയ്യിച്ചു; ശബ്ദവേധത്തിന്റെ വൈദഗ്ധ്യവും കാട്ടി. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, കർണി, നാലീക, നാരാചം എന്നീ അമ്പുകൾ അയച്ചു.
3.313.30
स त्वमोघानिषून्मुक्त्वा तृष्णयाऽभिप्रपीडितः ।
अनेकैरिषुसंघातैरन्तरिक्षे ववर्ष ह ॥ ३.३१३.३० ॥
എന്നാൽ ദാഹത്താൽ അതിവേദന അനുഭവിച്ച അവൻ തെറ്റാത്ത അമ്പുകൾ അയച്ചു; ആകാശത്ത് പല അമ്പുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ മഴ പെയ്യിച്ചു.
3.313.31
किं विधानेन ते पार्थ प्रश्नानुक्त्वा पयः पिब ।
अनुक्त्वा च पिबन्प्रश्नान्पीत्वैव नभविष्यसि ॥ ३.३१३.३१ ॥
പാർത്ഥാ, ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറയാതെ ഈ രീതിയിൽ നിനക്കെന്ത് പ്രയോജനം? വെള്ളം കുടിക്കൂ. ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറയാതെ കുടിച്ചാൽ നീ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.
3.313.32
स च मोघानिषून्दृष्ट्वातृष्णया च प्रपीडितः ।
अवज्ञायैव तां वाचं पीत्वैव निपपात् ह ॥ ३.३१३.३२ ॥
അവൻ നിഷ്ഫലമായ അമ്പുകളെ കണ്ടു, ദാഹത്താൽ പീഡിതനായി, ആ വാക്ക് അവഗണിച്ച് വെള്ളം കുടിച്ച് വീണുപോയി.
3.313.33
अथाब्रवीद्भीमसेनं कुनतीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च बीभत्सुश्च परंतप ॥ ३.३१३.३३ ॥
അപ്പോൾ കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഭീമസേനനോട് പറഞ്ഞു; നകുലനോടും സഹദേവനോടും അർജുനനോടും പറഞ്ഞു, ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്നവനേ!
3.313.34
चिरंगतास्तोयहेतोर्न चागच्छन्ति भारत ।
तांश्चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ॥ ३.३१३.३४ ॥
ഭാരതാ, വെള്ളത്തിനായി പോയവർ വളരെ നേരമായിട്ടും മടങ്ങിവന്നിട്ടില്ല. നിനക്ക് ശുഭം; അവരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരൂ, നീയും വെള്ളം കൊണ്ടുവരൂ.
3.313.35
भीमसेनस्तथेत्युक्त्वा तं देशं प्रत्यपद्यत ।
रयत्रते पुरुषव्याघ्रा भ्रातरोस्य निपातिताः ॥ ३.३१३.३५ ॥
ഭീമസേനൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ സ്ഥലത്തേക്ക് വേഗം പോയി; അവിടെ അവന്റെ സഹോദരന്മാർ, പുരുഷവ്യാഘ്രങ്ങൾ, വീണുകിടന്നിരുന്നു.
3.313.36
तान्दृष्ट्वा दुःखितो भीमस्तृषया च प्रपीडितः ।
अमन्यत महाबाहुः कर्म तद्यक्षरक्षसाम् ॥ ३.३१३.३६ ॥
അവരെ കണ്ട് ദുഃഖിതനും ദാഹത്താൽ പീഡിതനുമായ മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ, അത് യക്ഷരുടെയും രാക്ഷസരുടെയും പ്രവൃത്തിയെന്ന് കരുതി.
3.313.37
सचिन्तयामास तदा योद्धव्यं ध्रुवमद्य मे ।
पास्यामि तावत्पानीयमिति पार्थो वृकोदरः ॥ ३.३१३.३७ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ചിന്തിച്ചു: "ഇന്ന് തീർച്ചയായും ഞാൻ പോരാടേണ്ടിവരും. ആദ്യം ഞാൻ വെള്ളം കുടിക്കും" എന്ന് പൃഥയുടെ പുത്രനായ വൃകോദരൻ (ഭീമൻ).
3.313.38
ततोऽभ्यधावत्पानीयं पिपासुः पुरुषर्षभः ॥ ३.३१३.३८ ॥
പിന്നെ ദാഹിച്ച ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ വെള്ളത്തിനരികിലേക്ക് ഓടി.
3.313.39
मा तात साहसंकार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च ॥ ३.३१३.३९ ॥
"പ്രിയ പുത്രാ, എന്റെ മുൻ അവകാശത്തിൽ സാഹസം കാണിക്കരുത്. കൗന്തേയാ, ആദ്യം എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറഞ്ഞിട്ട് കുടിച്ച് എടുത്തുകൊള്ളൂ."
3.313.40
एवमुक्तस्तदा भीमो यक्षेणामिततेजसा ।
अनुक्त्वैव तु तान्प्रश्नान्पीत्वैव निपपात ह ॥ ३.३१३.४० ॥
അമിത തേജസ്സുള്ള യക്ഷൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, ഭീമൻ ആ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറയാതെ വെള്ളം കുടിച്ച് ഉടനെ വീണുപോയി.
3.313.41
ततः कुन्तीसुतो राजा प्रचिन्त्य पुरुषर्षभः ।
आत्मनाऽऽत्मानमन्विष्य विचारमकरोत्प्रभुः ॥ ३.३१३.४१ ॥
പിന്നെ കുന്തിയുടെ പുത്രനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ, ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഭു, ആഴത്തിൽ ചിന്തിച്ച് സ്വയം അന്വേഷിച്ച് വിചാരം നടത്തി.
3.313.42
ततश्चिरगतान्भ्रातृनथाऽऽज्ञाय युधिष्ठिरः ।
चिरायमाणान्बहुशः पुनः पुनरुवाचह ॥ ३.३१३.४२ ॥
പിന്നെ വളരെ നേരമായി പോയ സഹോദരന്മാരെ അറിഞ്ഞ്, താമസിക്കുന്ന അവരോട് യുധിഷ്ഠിരൻ പലതവണ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
3.313.43
किंस्विद्वनमिदं दग्धं किंखिद्दृष्टो मृतो भवेत् ।
प्रहरन्तो महाभूतं शप्तास्तेनाथ तेऽपतन् ॥ ३.३१३.४३ ॥
ഈ കാട് എന്തിനാണ് കത്തിയത്? ആരെങ്കിലും കണ്ട് മരിച്ചുപോയോ? മഹാഭൂതത്തെ പ്രഹരിച്ചതിനാൽ ശപിക്കപ്പെട്ട് അവർ വീണുവോ?
3.313.44
न पश्यन्त्यथवा वीराः पानीयं यत्रते गताः ।
अन्विच्छद्भिर्वने तोयं कालोऽयमतिपातितः ॥ ३.३१३.४४ ॥
വീരന്മാർ കാണുന്നില്ലേ, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളത്തിനായി അവർ എവിടേക്കു പോയി? കാട്ടിൽ വെള്ളം തേടുന്നവർക്ക് ഈ സമയം കഴിഞ്ഞുപോയി.
3.313.45
किंनु तत्कारणं येन नायान्ति पुरुषर्षभाः ।
गच्छाम्येषां पदं द्रष्टुमिति कृत्वा युधिष्ठिरः ॥ ३.३१३.४५ ॥
ആ കാരണം എന്താണ്, അതുകൊണ്ട് പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ വരുന്നില്ല? 'അവരുടെ കാല്പാട് കാണാൻ ഞാൻ പോകുന്നു' എന്നു തീരുമാനിച്ച് യുധിഷ്ഠിരൻ.
3.313.46
समुत्थाय महाबुद्धिर्दह्यमानेन चेतसा ।
व्यपेतजननिर्घोषं प्रविवेश महावनम् ॥ ३.३१३.४६ ॥
എഴുന്നേറ്റ മഹാബുദ്ധിമാനായ യുധിഷ്ഠിരൻ, എരിയുന്ന മനസ്സോടെ മനുഷ്യശബ്ദമില്ലാത്ത ആ മഹാവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
3.313.47
रुरुभिश्च वराहैश्च पक्षिभिश्च निषेवितम् ।
नीलभास्वरवर्णैश्च पादपैरुशोभितम् ॥ ३.३१३.४७ ॥
രുരു മാനുകളും പന്നികളും പക്ഷികളും നിറഞ്ഞതും, നീലയും തിളങ്ങുന്ന നിറമുള്ള മരങ്ങളാൽ അലംകൃതവുമായത്.
3.313.48
भ्रमरैरुपगीतं च पक्षिभिश् समन्ततः ।
मृदुशाड्वलसंकीर्णभूमिभागं मनोहरम् ॥ ३.३१३.४८ ॥
വണ്ടുകളും പക്ഷികളും എല്ലായിടത്തും പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നതും, മൃദുവായ പച്ചപ്പുൽത്തകിടികൾ നിറഞ്ഞ ഭൂമിയുള്ളതും മനോഹരവുമായത്.
3.313.49
स गच्छन्कानने तस्मिन्हेमजालपरिष्कृतम् ।
ददर्श तत्सरः श्रीमान्विश्वकर्मकृतं यथा ॥ ३.३१३.४९ ॥
ആ കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ, സ്വർണ്ണവലകളാൽ അലംകൃതമായ ആ തടാകം ശ്രീമാൻ കണ്ടു; വിശ്വകർമ്മാവ് നിർമ്മിച്ചതുപോലെ അത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
3.313.50
उपेतं नलिनीजालैः सिन्धुवारैः सचेतसैः ।
केतकैः करवीरैश्च पिप्पलैश्चैव संवृतम् ॥ ३.३१३.५० ॥
ആ തടാകം താമരക്കൂട്ടങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും സിന്ധുവാര, കേതക, കരവീര, അരയാൽ മരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു.
3.313.51
ततो धर्मसुतः श्रीमान्भ्रातृदर्शनलालसः ।
श्रमार्तस्तदुपागम्य सरो दृष्ट्वाऽथ विस्मितः ॥ ३.३१३.५१ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മപുത്രനായ ആ ശ്രീമാൻ, സഹോദരന്മാരെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടും ക്ഷീണത്തോടും കൂടി ആ തടാകത്തിനരികിൽ എത്തി, കണ്ട് വിസ്മയിച്ചു.