ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.34.1
स एवमुक्तस्तु महानुभावः ।
सत्यव्रतो भीमसेनेन राजा।
अजातशत्रुस्तदनन्तरं वै ।
धैर्यान्वितो वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.३४.१ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮಹಾನುಭಾವನೂ ಸತ್ಯವ್ರತನೂ ಆದ ರಾಜ ಅಜಾತಶತ್ರು (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ತದನಂತರ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದನು.
3.34.2
असंशयं भारत सत्यमेत-
द्यन्मां तुदन्वाक्यशल्यैः क्षिणोषि।
न त्वां विगर्हे प्रतिकूलमेत-
न्ममानयाद्धि व्यसनं व आगात् ॥ ३.३४.२ ॥
ಭಾರತನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಾತಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯ. ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಪ್ರತಿಕೂಲ ವಿಪತ್ತು ನನ್ನ ಅನ್ಯಾಯದಿಂದಲೇ ನಿಮಗೆ ಬಂತು.
3.34.3
अहं ह्यक्षानन्वपद्यं जिहीर्षन् ।
राज्यंसराष्ट्रं धृतराष्ट्रस्य पुत्रात्।
तन्मां शठः कितव प्रत्यदेवी-
त्सुयोधनार्थं सुबलस्य पुत्रः ॥ ३.३४.३ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರಿಂದ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಜೂಜಿನ ದಾಳಗಳನ್ನು ಆಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಆಗ ಸುಬಲನ ಮಗನಾದ ಆ ವಂಚಕ ಜೂಜುಗಾರನು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು.
3.34.4
महामायः शकुनिः पार्वतीयः ।
सभामध्ये प्रवपन्नक्षपूगान्।
अमायिनं मायया प्रत्यजैषी-
त्ततोऽपश्यं वृजिनं भीमसेन ॥ ३.३४.४ ॥
ಮಹಾ ಮಾಯಾವಿಯಾದ ಪಾರ್ವತೀಯ ಶಕುನಿ ಸಭೆಯ ನಡುವೆ ದಾಳಗಳ ರಾಶಿಗಳನ್ನು ಎಸೆದು, ವಂಚನೆಯಿಲ್ಲದ ನನ್ನನ್ನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸೋಲಿಸಿದನು. ಭೀಮಸೇನ, ಆಗಲೇ ನಾನು ಆಪತ್ತನ್ನು ಕಂಡೆ.
3.34.5
अक्षांश्च दृष्ट्वा शकुनेर्यथावत् ।
कामानुकूलानयुजो युजश्च।
शक्यो नियन्तुमभविष्यदात्मा ।
मन्युस्तु हन्यात्पुरुषस्य धैर्यम् ॥ ३.३४.५ ॥
ಶಕುನಿಯ ದಾಳಗಳನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನೋಡಿ, ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾದವು ಮತ್ತು ಸಮವಲ್ಲದವು, ಸಮವಾದವು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕ್ರೋಧವು ಮನುಷ್ಯನ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
3.34.6
यन्तुं नात्मा शक्यते पौरुषेण ।
मानेन वीर्येण च तात नद्धः।
न ते वाचो भीमसेनाभ्यसूये ।
मन्ये तथा तद्भवितव्यमासीत् ॥ ३.३४.६ ॥
ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದಿಂದ ಬದ್ಧವಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪೌರುಷದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮಗು. ಭೀಮಸೇನ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ದೂಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆ ಆಗಬೇಕಿತ್ತೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.34.7
स नो राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
न्यपातयद्व्यसने राज्यमिच्छन्।
दास्यं च नोऽगमयद्भीमसेन ।
यत्राभवच्छरणं द्रौपदी नः ॥ ३.३४.७ ॥
ಆ ನಮ್ಮ ರಾಜ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದನು; ಭೀಮಸೇನ, ನಮ್ಮನ್ನು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೂ ಒಯ್ದನು, ಅಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದವಳು ದ್ರೌಪದಿ.
3.34.8
त्वं चापि तद्वेत्थ धनंजयश्च ।
पुनर्द्यूतायागतास्तां सभां नः।
यन्माऽब्हवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्र ।
एकग्लहार्थं भरतानां समक्षम् ॥ ३.३४.८ ॥
ನೀನೂ ಅದನ್ನು ಬಲ್ಲೆ, ಧನಂಜಯನೂ ಬಲ್ಲನು; ದ್ಯೂತಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಮತ್ತೆ ಆ ಸಭೆಗೆ ಬಂದೆವು, ಅಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ಭರತರ ಮುಂದೆ, ಒಂದೇ ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು.
3.34.9
वने समा द्वादश राजपुत्र ।
यथाकामं विदितमजातशत्रो।
अथापरं चाविदितश्चरेथाः ।
सर्वैः सह भ्रातृभिश्छद्मरूपः ॥ ३.३४.९ ॥
ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಅದು ತಿಳಿದಿದೆ; ಅಜಾತಶತ್ರುವೇ, ಅನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಷ ಗುರುತು ಸಿಗದವನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ವೇಷ ಮರೆಸಿ ಸಂಚರಿಸು.
3.34.10
त्वां चेच्छ्रुत्वा तात तथा चरन्त-
मवभोत्स्यन्ते भारतानां चराश्च।
अन्यांश्चरेथास्तावतोऽब्दांस्तथात्वं ।
निश्चित्य तत्प्रतिजानीहि पार्थ ॥ ३.३४.१० ॥
ನೀನು ಹಾಗೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಭರತರ ಗೂಢಚಾರರು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದರೆ, ಮಗು, ಅಷ್ಟು ವರ್ಷ ನೀನು ಬೇರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಬೇಕು; ಪಾರ್ಥ, ಇದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡು.
3.34.11
चरैश्चेन्नो विदितः कालमेतं ।
युक्तो राजन्मोहयित्वा मदीयान्।
ब्रवीमि सत्यं कुरुसंसदीह ।
तवैव ता भारत पञ्च नद्यः ॥ ३.३४.११ ॥
ರಾಜನೇ, ನಮ್ಮ ಚಾರರು ಈ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದರೆ, ಅವರು ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಭಾರತ, ಆ ಐದು ನದಿಗಳು ನಿನ್ನವೇ.
3.34.12
वयं चैतद्भारत सर्व एव ।
त्वया जिताः कालमपास्य भोगान्।
चरेम इत्याह पुरा स राजा ।
मध्ये कुरूणां स मयोक्तस्तथेति ॥ ३.३४.१२ ॥
ನಾವೆಲ್ಲರೂ, ಭಾರತ, ನಿನ್ನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಭೋಗಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯೋಣ ಎಂದು ಹಿಂದೆ ಆ ರಾಜನು ಕುರುಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಳಿದನು. ನಾನು 'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದೆ.
3.34.13
तत्र द्यूतमभवन्नो जघन्यं ।
यस्मिञ्जिताः प्रव्रजिताश् सर्वे।
इत्थं तु देशाननुसंचरामो ।
वनानि कृच्छ्राणि च कृच्छ्ररूपाः ॥ ३.३४.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜೂಜು ನೀಚವಾಗಿತ್ತು; ಅದರಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೋತು ಗಡಿಪಾರಾದೆವು. ಹೀಗೆ ನಾವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಕಷ್ಟಕರ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟರೂಪಗಳಲ್ಲಿ.
3.34.14
सुयोधनश्चापि न शान्तिमिच्छत् ।
भूयः स मन्योर्वशमन्वगच्छत्।
उद्योजयामास कुरूंश्च सर्वान् ।
येचास्य केचिद्वशमन्वगच्छन् ॥ ३.३४.१४ ॥
ಸುಯೋಧನನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕೋಪದ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದನು; ಅವನ ಕೆಲವರು ಅವನ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
3.34.15
तां सिद्धिमास्थाय सतां सकाशे ।
को नाम जह्यादिह राज्यहेतोः।
आर्यस्य मन्ये मरणाद्गरीयो ।
यद्धर्ममुत्क्रम्य महीं प्रशासेत् ॥ ३.३४.१५ ॥
ಆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಸತ್ಪುರುಷರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರು ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವರು? ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವುದು ಆರ್ಯನಿಗೆ ಮರಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಾರವಾದುದು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.34.16
तदैव चेद्वीरकर्माकरिष्यो ।
यदा द्यूते परिघं पर्यमृक्षः।
बाहू दिधक्षन्वारितः फल्गुनेन ।
किं दुष्कृतंभीम तदाऽभविष्यत् ॥ ३.३४.१६ ॥
ನೀನು ವೀರಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ದ್ಯೂತದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಗಂಬಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಫಲ್ಗುನನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಸುಡಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಓ ಭೀಮ, ಆಗ ಯಾವ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು?
3.34.17
प्रागेव चैवं समयक्रियायाः ।
किं नाब्रवीः पौरुषमाविदानः।
प्राप्तं तु कालं त्वभिपद्यपश्चात् ।
किं मामिदानीमतिवेलमात्थ ॥ ३.३४.१७ ॥
ಮೊದಲೇ, ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಪೌರುಷವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಏಕೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ? ಕಾಲ ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಈಗ ಏಕೆ ಸಮಯ ಮೀರಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀ?
3.34.18
भूयोपि दुःखं मम भीमसेन ।
दूये विषस्येव रसं हि पीत्वा।
यद्याज्ञसेनीं परिक्लिश्यमानां ।
संदृश्य तत्क्षान्तमिति स्म भीम ॥ ३.३४.१८ ॥
ಓ ಭೀಮಸೇನ, ವಿಷದ ರಸವನ್ನು ಕುಡಿದಂತೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ದುಃಖದಿಂದ ನೋಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನೀನು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೆಯಲ್ಲವೇ, ಓ ಭೀಮ.
3.34.19
न त्वद्य शक्यं भरतप्रवीर ।
कृत्वा यदुक्तं कुरुवीरमध्ये।
कालं प्रतीक्षस्व सुखोदयाय ।
पाकं फलानामिव बीजवापः ॥ ३.३४.१९ ॥
ಓ ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರನೇ, ಕುರುವೀರರ ಮಧ್ಯೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಇಂದು ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಸುಖೋದಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯು, ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದವನು ಫಲಗಳ ಪಕ್ವತೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವಂತೆ.
3.34.20
यदा हि पूर्वं निकृतोनिकृन्ते-
द्वैरं सपुष्पं सफलं विदित्वा।
महागुणं हरति हि पौरुषेण ।
तदा वीरो जीवति जीवलोके ॥ ३.३४.२० ॥
ಮೊದಲು ಅವಮಾನಿತನಾದವನು ವೈರವನ್ನು ಹೂವು ಮತ್ತು ಫಲಗಳೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿದು, ಪೌರುಷದಿಂದ ಮಹಾ ಗುಣವನ್ನು ಗಳಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ವೀರನು ಈ ಜೀವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.
3.34.21
श्रियं च लोके लभते समग्रां ।
मन्ये चास्मै शत्रवः सन्नमन्ते।
मित्राणि चैनमतिरागाद्भजन्ते ।
देवा इवेनद्रमुपजीवन्ति चैनम् ॥ ३.३४.२१ ॥
ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಶತ್ರುಗಳು ಅವನ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮಿತ್ರರು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದಂತೆ.
3.34.22
मम प्रतिज्ञां च निबोध सत्यां ।
वृणे सत्यममृतीज्जीविताच्च।
राज्यं च पुत्राश्च यशो धनं च ।
सर्वं न सत्यस्य कलामुपैति ॥ ३.३४.२२ ॥
ನನ್ನ ಸತ್ಯ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊ. ಅಮರತ್ವಕ್ಕಿಂತ, ಜೀವನಕ್ಕಿಂತಲೂ ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ. ರಾಜ್ಯ, ಪುತ್ರರು, ಕೀರ್ತಿ, ಧನ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯದ ಒಂದು ಕಲೆಗೂ ಸಮನಲ್ಲ.