Mahābhārata · Adhyāya 3.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.34.1
स एवमुक्तस्तु महानुभावः ।
सत्यव्रतो भीमसेनेन राजा।
अजातशत्रुस्तदनन्तरं वै ।
धैर्यान्वितो वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.३४.१ ॥
Quando Bhīmasena falou assim, o rei Ajātaśatru (Yudhiṣṭhira), magnânimo e firme em seu voto de verdade, então proferiu com firmeza estas palavras.
3.34.2
असंशयं भारत सत्यमेत-
द्यन्मां तुदन्वाक्यशल्यैः क्षिणोषि।
न त्वां विगर्हे प्रतिकूलमेत-
न्ममानयाद्धि व्यसनं व आगात् ॥ ३.३४.२ ॥
Ó Bhārata, é sem dúvida verdade que me feres e me desgastas com tuas palavras como flechas. Não te censuro; esta desgraça indesejada caiu sobre vós por minha própria injustiça.
3.34.3
अहं ह्यक्षानन्वपद्यं जिहीर्षन् ।
राज्यंसराष्ट्रं धृतराष्ट्रस्य पुत्रात्।
तन्मां शठः कितव प्रत्यदेवी-
त्सुयोधनार्थं सुबलस्य पुत्रः ॥ ३.३४.३ ॥
Desejando reaver o reino e o território dos filhos de Dhṛtarāṣṭra, dediquei-me aos dados. Então Śakuni, o filho de Subala, aquele trapaceiro e jogador, venceu-me por causa de Duryodhana.
3.34.4
महामायः शकुनिः पार्वतीयः ।
सभामध्ये प्रवपन्नक्षपूगान्।
अमायिनं मायया प्रत्यजैषी-
त्ततोऽपश्यं वृजिनं भीमसेन ॥ ३.३४.४ ॥
No meio da assembleia, Śakuni, o montanhês de grande engano, lançando montes de dados, venceu-me, o sem astúcia, pela trapaça. Então vi a desgraça, ó Bhīmasena.
3.34.5
अक्षांश्च दृष्ट्वा शकुनेर्यथावत् ।
कामानुकूलानयुजो युजश्च।
शक्यो नियन्तुमभविष्यदात्मा ।
मन्युस्तु हन्यात्पुरुषस्य धैर्यम् ॥ ३.३४.५ ॥
Se eu tivesse visto os dados de Śakuni tal como eram, uns favoráveis ao desejo, outros ímpares e outros pares, meu eu teria podido ser contido. Mas a ira destrói a firmeza do homem.
3.34.6
यन्तुं नात्मा शक्यते पौरुषेण ।
मानेन वीर्येण च तात नद्धः।
न ते वाचो भीमसेनाभ्यसूये ।
मन्ये तथा तद्भवितव्यमासीत् ॥ ३.३४.६ ॥
O eu, preso pelo orgulho e pelo valor, não pode ser dominado pelo esforço humano, caro filho. Bhīmasena, não censuro tuas palavras; penso que assim tinha de ser.
3.34.7
स नो राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
न्यपातयद्व्यसने राज्यमिच्छन्।
दास्यं च नोऽगमयद्भीमसेन ।
यत्राभवच्छरणं द्रौपदी नः ॥ ३.३४.७ ॥
Aquele filho de Dhṛtarāṣṭra, nosso rei, desejando o reino, lançou-nos na desgraça; Bhīmasena, também nos levou à servidão, onde Draupadī se tornou nosso refúgio.
3.34.8
त्वं चापि तद्वेत्थ धनंजयश्च ।
पुनर्द्यूतायागतास्तां सभां नः।
यन्माऽब्हवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्र ।
एकग्लहार्थं भरतानां समक्षम् ॥ ३.३४.८ ॥
Tu também sabes disso, e Dhanaṃjaya também sabe: voltamos àquela assembleia para o jogo de dados, onde o filho de Dhṛtarāṣṭra, diante dos Bharatas, me falou por causa de um único lance.
3.34.9
वने समा द्वादश राजपुत्र ।
यथाकामं विदितमजातशत्रो।
अथापरं चाविदितश्चरेथाः ।
सर्वैः सह भ्रातृभिश्छद्मरूपः ॥ ३.३४.९ ॥
Príncipe, doze anos na floresta, como desejares — isso é sabido; depois, Ajātaśatru, vagueia mais um ano sem ser reconhecido, com todos os teus irmãos, em forma disfarçada.
3.34.10
त्वां चेच्छ्रुत्वा तात तथा चरन्त-
मवभोत्स्यन्ते भारतानां चराश्च।
अन्यांश्चरेथास्तावतोऽब्दांस्तथात्वं ।
निश्चित्य तत्प्रतिजानीहि पार्थ ॥ ३.३४.१० ॥
Se os espiões dos Bharatas ouvirem que vagueias assim e o souberem, caro filho, então por tantos anos deves vagar sob outra forma. Tendo decidido isso, faz esta promessa, filho de Pṛthā.
3.34.11
चरैश्चेन्नो विदितः कालमेतं ।
युक्तो राजन्मोहयित्वा मदीयान्।
ब्रवीमि सत्यं कुरुसंसदीह ।
तवैव ता भारत पञ्च नद्यः ॥ ३.३४.११ ॥
Se nossos espiões souberem deste tempo, ó rei, eles se engajarão enganando o meu povo. Digo a verdade aqui na assembleia dos Kurus: esses cinco rios são teus, ó Bhārata.
3.34.12
वयं चैतद्भारत सर्व एव ।
त्वया जिताः कालमपास्य भोगान्।
चरेम इत्याह पुरा स राजा ।
मध्ये कुरूणां स मयोक्तस्तथेति ॥ ३.३४.१२ ॥
Todos nós, ó Bhārata, vencidos por ti, deixaremos os prazeres de lado e passaremos o tempo — assim disse outrora o rei no meio dos Kurus. Eu respondi: 'Assim seja.'
3.34.13
तत्र द्यूतमभवन्नो जघन्यं ।
यस्मिञ्जिताः प्रव्रजिताश् सर्वे।
इत्थं तु देशाननुसंचरामो ।
वनानि कृच्छ्राणि च कृच्छ्ररूपाः ॥ ३.३४.१३ ॥
Ali nosso jogo de dados foi vil, pelo qual todos fomos derrotados e exilados. Assim vagamos pelas terras, por florestas difíceis, em formas penosas.
3.34.14
सुयोधनश्चापि न शान्तिमिच्छत् ।
भूयः स मन्योर्वशमन्वगच्छत्।
उद्योजयामास कुरूंश्च सर्वान् ।
येचास्य केचिद्वशमन्वगच्छन् ॥ ३.३४.१४ ॥
Suyodhana também não desejou a paz; voltou a submeter-se à ira. Incitou todos os Kurus, e alguns dos seus também se submeteram ao seu controle.
3.34.15
तां सिद्धिमास्थाय सतां सकाशे ।
को नाम जह्यादिह राज्यहेतोः।
आर्यस्य मन्ये मरणाद्गरीयो ।
यद्धर्ममुत्क्रम्य महीं प्रशासेत् ॥ ३.३४.१५ ॥
Tendo recorrido àquele sucesso na presença dos bons, quem o abandonaria aqui por causa de um reino? Penso que, para o nobre, governar a terra tendo transgredido o dharma é mais pesado que a morte.
3.34.16
तदैव चेद्वीरकर्माकरिष्यो ।
यदा द्यूते परिघं पर्यमृक्षः।
बाहू दिधक्षन्वारितः फल्गुनेन ।
किं दुष्कृतंभीम तदाऽभविष्यत् ॥ ३.३४.१६ ॥
Se então tivesses realizado um feito heroico, quando no jogo de dados agarraste a barra da porta e foste contido por Phalguna enquanto desejavas queimar os teus braços, que mal teria acontecido então, ó Bhīma?
3.34.17
प्रागेव चैवं समयक्रियायाः ।
किं नाब्रवीः पौरुषमाविदानः।
प्राप्तं तु कालं त्वभिपद्यपश्चात् ।
किं मामिदानीमतिवेलमात्थ ॥ ३.३४.१७ ॥
Por que não falaste antes, no momento desse procedimento combinado, mostrando a tua virilidade? Quando chegou o tempo, por que agora me falas fora de hora?
3.34.18
भूयोपि दुःखं मम भीमसेन ।
दूये विषस्येव रसं हि पीत्वा।
यद्याज्ञसेनीं परिक्लिश्यमानां ।
संदृश्य तत्क्षान्तमिति स्म भीम ॥ ३.३४.१८ ॥
Ó Bhīmasena, de novo uma grande dor me consome, como se eu tivesse bebido o sabor do veneno, pois vendo Yājñasenī atormentada, tu a suportaste, ó Bhīma.
3.34.19
न त्वद्य शक्यं भरतप्रवीर ।
कृत्वा यदुक्तं कुरुवीरमध्ये।
कालं प्रतीक्षस्व सुखोदयाय ।
पाकं फलानामिव बीजवापः ॥ ३.३४.१९ ॥
Ó melhor dos Bharatas, o que foi dito no meio dos heróis Kurus não pode ser feito hoje; espera o tempo do surgimento da felicidade, como o semeador de sementes espera que os frutos amadureçam.
3.34.20
यदा हि पूर्वं निकृतोनिकृन्ते-
द्वैरं सपुष्पं सफलं विदित्वा।
महागुणं हरति हि पौरुषेण ।
तदा वीरो जीवति जीवलोके ॥ ३.३४.२० ॥
Quando aquele que foi antes lesado, tendo compreendido a inimizade com suas flores e frutos, arrebata grande mérito pelo esforço viril, então o herói vive neste mundo dos vivos.
3.34.21
श्रियं च लोके लभते समग्रां ।
मन्ये चास्मै शत्रवः सन्नमन्ते।
मित्राणि चैनमतिरागाद्भजन्ते ।
देवा इवेनद्रमुपजीवन्ति चैनम् ॥ ३.३४.२१ ॥
Ele alcança a prosperidade completa no mundo. Penso que seus inimigos se curvam diante dele, e seus amigos o servem com grande afeição, como os deuses dependem de Indra.
3.34.22
मम प्रतिज्ञां च निबोध सत्यां ।
वृणे सत्यममृतीज्जीविताच्च।
राज्यं च पुत्राश्च यशो धनं च ।
सर्वं न सत्यस्य कलामुपैति ॥ ३.३४.२२ ॥
Comprende meu voto verdadeiro: escolho a verdade acima da imortalidade e até da própria vida. Reino, filhos, fama e riqueza, juntos, não equivalem a uma fração da verdade.