మహాభారతం · అధ్యాయం 3.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.34.1
स एवमुक्तस्तु महानुभावः ।
सत्यव्रतो भीमसेनेन राजा।
अजातशत्रुस्तदनन्तरं वै ।
धैर्यान्वितो वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.३४.१ ॥
భీమసేనుడు ఇలా అనగా, మహానుభావుడు, సత్యవ్రతుడు అయిన రాజు అజాతశత్రువు (యుధిష్ఠిరుడు) ఆ తర్వాత ధైర్యంతో ఈ మాటలు పలికాడు.
3.34.2
असंशयं भारत सत्यमेत-
द्यन्मां तुदन्वाक्यशल्यैः क्षिणोषि।
न त्वां विगर्हे प्रतिकूलमेत-
न्ममानयाद्धि व्यसनं व आगात् ॥ ३.३४.२ ॥
భారతా, నీవు నీ మాటల బాణాలతో నన్ను బాధిస్తూ క్షీణింపజేయడం నిస్సందేహంగా నిజమే. నిన్ను నేను నిందించను; ఈ ప్రతికూల కష్టం నా అన్యాయం వల్లనే నీకు వచ్చింది.
3.34.3
अहं ह्यक्षानन्वपद्यं जिहीर्षन् ।
राज्यंसराष्ट्रं धृतराष्ट्रस्य पुत्रात्।
तन्मां शठः कितव प्रत्यदेवी-
त्सुयोधनार्थं सुबलस्य पुत्रः ॥ ३.३४.३ ॥
ధృతరాష్ట్రుని కుమారుల నుండి రాజ్యాన్ని, రాష్ట్రాన్ని తిరిగి పొందాలనే కోరికతో నేను పాచికలను ఆడటం ప్రారంభించాను. అప్పుడు సుబలుని కుమారుడైన ఆ మోసగాడు, జూదగాడు, దుర్యోధనుని కోసం నన్ను ఓడించాడు.
3.34.4
महामायः शकुनिः पार्वतीयः ।
सभामध्ये प्रवपन्नक्षपूगान्।
अमायिनं मायया प्रत्यजैषी-
त्ततोऽपश्यं वृजिनं भीमसेन ॥ ३.३४.४ ॥
మహామాయావి అయిన పార్వతీయుడు శకుని సభామధ్యంలో పాచికల రాశులను విసిరి, కపటం లేని నన్ను మాయతో ఓడించాడు. భీమసేనా, అప్పుడే నేను ఆపదను చూశాను.
3.34.5
अक्षांश्च दृष्ट्वा शकुनेर्यथावत् ।
कामानुकूलानयुजो युजश्च।
शक्यो नियन्तुमभविष्यदात्मा ।
मन्युस्तु हन्यात्पुरुषस्य धैर्यम् ॥ ३.३४.५ ॥
శకుని పాచికలను యథార్థంగా చూసి, కోరికకు అనుకూలమైనవి, సమమైనవీ, అసమమైనవీ తెలుసుకుని, నా ఆత్మను నియంత్రించగలిగేవాడిని. కానీ కోపం మనిషి ధైర్యాన్ని నాశనం చేస్తుంది.
3.34.6
यन्तुं नात्मा शक्यते पौरुषेण ।
मानेन वीर्येण च तात नद्धः।
न ते वाचो भीमसेनाभ्यसूये ।
मन्ये तथा तद्भवितव्यमासीत् ॥ ३.३४.६ ॥
అహంకారంతోనూ వీర్యంతోనూ బంధించబడిన ఆత్మ పౌరుషంతో అదుపు చేయబడదు, తాతా. భీమసేనా, నీ మాటలను నేను నిందించను; అలా జరగవలసి ఉండెనని నేను భావిస్తున్నాను.
3.34.7
स नो राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
न्यपातयद्व्यसने राज्यमिच्छन्।
दास्यं च नोऽगमयद्भीमसेन ।
यत्राभवच्छरणं द्रौपदी नः ॥ ३.३४.७ ॥
ఆ మన రాజు, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు, రాజ్యాన్ని కోరి మమ్మల్ని కష్టంలోకి పడదోశాడు; భీమసేనా, మమ్మల్ని దాస్యంలోకి కూడా తీసుకెళ్లాడు, అక్కడ మాకు శరణ్యమైనది ద్రౌపదే.
3.34.8
त्वं चापि तद्वेत्थ धनंजयश्च ।
पुनर्द्यूतायागतास्तां सभां नः।
यन्माऽब्हवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्र ।
एकग्लहार्थं भरतानां समक्षम् ॥ ३.३४.८ ॥
నువ్వు కూడా అది తెలుసు, ధనంజయుడు కూడా; జూదం కోసం మేము మళ్లీ ఆ సభకు వచ్చాము, అక్కడ ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు భరతుల సమక్షంలో, ఒకే ఆటకోసం నాతో అన్నది.
3.34.9
वने समा द्वादश राजपुत्र ।
यथाकामं विदितमजातशत्रो।
अथापरं चाविदितश्चरेथाः ।
सर्वैः सह भ्रातृभिश्छद्मरूपः ॥ ३.३४.९ ॥
రాజకుమారా, అడవిలో పన్నెండు సంవత్సరాలు, నీ ఇష్టం వచ్చినట్లు, అది తెలిసినదే; అజాతశత్రూ, తరువాత మరో సంవత్సరం గుర్తుతెలియనివాడిగా, సోదరులందరితో కలిసి, వేషం మార్చుకొని సంచరించు.
3.34.10
त्वां चेच्छ्रुत्वा तात तथा चरन्त-
मवभोत्स्यन्ते भारतानां चराश्च।
अन्यांश्चरेथास्तावतोऽब्दांस्तथात्वं ।
निश्चित्य तत्प्रतिजानीहि पार्थ ॥ ३.३४.१० ॥
నువ్వు అలా తిరుగుతున్నావని భరతుల గూఢచారులు విని తెలుసుకుంటే, తాతా, అన్ని సంవత్సరాలు నువ్వు వేరే రూపంలో సంచరించాలి; పార్థా, దీన్ని నిశ్చయించి ప్రతిజ్ఞ చేయి.
3.34.11
चरैश्चेन्नो विदितः कालमेतं ।
युक्तो राजन्मोहयित्वा मदीयान्।
ब्रवीमि सत्यं कुरुसंसदीह ।
तवैव ता भारत पञ्च नद्यः ॥ ३.३४.११ ॥
రాజా, మా గూఢచారులు ఈ కాలాన్ని తెలుసుకుంటే, వారు నా ప్రజలను మోసగించి నిమగ్నమవుతారు. కురుసభలో ఇక్కడ సత్యం చెబుతున్నాను; భారతా, ఆ ఐదు నదులు నీవే.
3.34.12
वयं चैतद्भारत सर्व एव ।
त्वया जिताः कालमपास्य भोगान्।
चरेम इत्याह पुरा स राजा ।
मध्ये कुरूणां स मयोक्तस्तथेति ॥ ३.३४.१२ ॥
మేమంతా, భారతా, నీచేత ఓడించబడి, భోగాలను విడిచి కాలం గడుపుదాం అని పూర్వం కురువుల మధ్య ఆ రాజు అన్నాడు. నేను 'అలాగే' అన్నాను.
3.34.13
तत्र द्यूतमभवन्नो जघन्यं ।
यस्मिञ्जिताः प्रव्रजिताश् सर्वे।
इत्थं तु देशाननुसंचरामो ।
वनानि कृच्छ्राणि च कृच्छ्ररूपाः ॥ ३.३४.१३ ॥
అక్కడ మన జూదం నీచమైనది; దాంట్లో మనమంతా ఓడి బహిష్కరించబడ్డాము. ఇలా మనం దేశాలలో తిరుగుతున్నాము; కష్టమైన అడవులలో, కష్టరూపాలలో.
3.34.14
सुयोधनश्चापि न शान्तिमिच्छत् ।
भूयः स मन्योर्वशमन्वगच्छत्।
उद्योजयामास कुरूंश्च सर्वान् ।
येचास्य केचिद्वशमन्वगच्छन् ॥ ३.३४.१४ ॥
సుయోధనుడు కూడా శాంతిని కోరలేదు; అతడు మళ్లీ కోపానికి వశమయ్యాడు. అతడు కురువులందరినీ రెచ్చగొట్టాడు; అతని వారిలో కొందరు అతనికి వశులయ్యారు.
3.34.15
तां सिद्धिमास्थाय सतां सकाशे ।
को नाम जह्यादिह राज्यहेतोः।
आर्यस्य मन्ये मरणाद्गरीयो ।
यद्धर्ममुत्क्रम्य महीं प्रशासेत् ॥ ३.३४.१५ ॥
ఆ సిద్ధిని ఆశ్రయించి, సత్పురుషుల సమక్షంలో, ఇక్కడ రాజ్యం కోసం ఎవరు దాన్ని వదులుకుంటారు? ధర్మాన్ని అతిక్రమించి భూమిని పాలించడం ఆర్యునికి మరణం కంటే బరువైనదని నేను భావిస్తాను.
3.34.16
तदैव चेद्वीरकर्माकरिष्यो ।
यदा द्यूते परिघं पर्यमृक्षः।
बाहू दिधक्षन्वारितः फल्गुनेन ।
किं दुष्कृतंभीम तदाऽभविष्यत् ॥ ३.३४.१६ ॥
నువ్వు వీరకార్యం చేసి ఉంటే, జూదంలో అడ్డుగడియను పట్టుకున్నప్పుడు, ఫల్గునుడు అడ్డుకున్నప్పుడు, నీ బాహువులు దహించాలని కోరినప్పుడు, ఓ భీమా, అప్పుడు ఏ దుష్కృత్యం జరిగి ఉండేది?
3.34.17
प्रागेव चैवं समयक्रियायाः ।
किं नाब्रवीः पौरुषमाविदानः।
प्राप्तं तु कालं त्वभिपद्यपश्चात् ।
किं मामिदानीमतिवेलमात्थ ॥ ३.३४.१७ ॥
ముందుగానే, ఈ ఒప్పందపు సమయంలో, నీ పౌరుషాన్ని చూపుతూ ఎందుకు చెప్పలేదు? కాలం వచ్చిన తర్వాత, ఇప్పుడు ఎందుకు సమయం దాటిపోయాక నాతో మాట్లాడుతున్నావు?
3.34.18
भूयोपि दुःखं मम भीमसेन ।
दूये विषस्येव रसं हि पीत्वा।
यद्याज्ञसेनीं परिक्लिश्यमानां ।
संदृश्य तत्क्षान्तमिति स्म भीम ॥ ३.३४.१८ ॥
ఓ భీమసేనా, విషపు రుచి తాగినట్లు నేను మళ్ళీ దుఃఖంతో బాధపడుతున్నాను; యాజ్ఞసేనిని బాధపెట్టబడుతుండగా చూసి నువ్వు దానిని సహించావు, ఓ భీమా.
3.34.19
न त्वद्य शक्यं भरतप्रवीर ।
कृत्वा यदुक्तं कुरुवीरमध्ये।
कालं प्रतीक्षस्व सुखोदयाय ।
पाकं फलानामिव बीजवापः ॥ ३.३४.१९ ॥
ఓ భరతులలో శ్రేష్ఠుడా, కురువీరుల మధ్య చెప్పినది ఈరోజు చేయడం సాధ్యం కాదు; సుఖోదయం కోసం కాలాన్ని నిరీక్షించు, విత్తనం వేసినవాడు ఫలాలు పండేందుకు ఎదురుచూసినట్లు.
3.34.20
यदा हि पूर्वं निकृतोनिकृन्ते-
द्वैरं सपुष्पं सफलं विदित्वा।
महागुणं हरति हि पौरुषेण ।
तदा वीरो जीवति जीवलोके ॥ ३.३४.२० ॥
పూర్వం అవమానించబడినవాడు శత్రుత్వాన్ని పూలు, ఫలాలతో సహా తెలుసుకుని, పౌరుష ప్రయత్నంతో గొప్ప గుణాన్ని తీసుకున్నప్పుడు, అప్పుడు వీరుడు ఈ జీవలోకంలో బ్రతుకుతాడు.
3.34.21
श्रियं च लोके लभते समग्रां ।
मन्ये चास्मै शत्रवः सन्नमन्ते।
मित्राणि चैनमतिरागाद्भजन्ते ।
देवा इवेनद्रमुपजीवन्ति चैनम् ॥ ३.३४.२१ ॥
అతడు లోకంలో పరిపూర్ణమైన సంపదను పొందుతాడు. అతని శత్రువులు అతని ముందు తలవంచుతారని నేను భావిస్తున్నాను; మిత్రులు అపారమైన అనురాగంతో అతనిని సేవిస్తారు, దేవతలు ఇంద్రుని ఆశ్రయించినట్లు.
3.34.22
मम प्रतिज्ञां च निबोध सत्यां ।
वृणे सत्यममृतीज्जीविताच्च।
राज्यं च पुत्राश्च यशो धनं च ।
सर्वं न सत्यस्य कलामुपैति ॥ ३.३४.२२ ॥
నా సత్య ప్రతిజ్ఞను తెలుసుకో. అమరత్వం కంటే, జీవితం కంటే కూడా నేను సత్యాన్నే ఎన్నుకుంటాను. రాజ్యం, పుత్రులు, కీర్తి, ధనం, ఇవన్నీ కలిసినా సత్యంలోని ఒక కళకు సమానం కావు.