മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.34.1
स एवमुक्तस्तु महानुभावः ।
सत्यव्रतो भीमसेनेन राजा।
अजातशत्रुस्तदनन्तरं वै ।
धैर्यान्वितो वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.३४.१ ॥
ഭീമസേനൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാനുഭാവനും സത്യവ്രതനുമായ അജാതശത്രു രാജാവ് (യുധിഷ്ഠിരൻ) അനന്തരം ധൈര്യത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.34.2
असंशयं भारत सत्यमेत-
द्यन्मां तुदन्वाक्यशल्यैः क्षिणोषि।
न त्वां विगर्हे प्रतिकूलमेत-
न्ममानयाद्धि व्यसनं व आगात् ॥ ३.३४.२ ॥
ഭാരതാ, നീ നിന്റെ വാക്കുകളാകുന്ന അമ്പുകളാൽ എന്നെ കുത്തി ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നത് സംശയമില്ലാത്ത സത്യമാണ്. ഞാൻ നിന്നെ നിന്ദിക്കുന്നില്ല; ഈ പ്രതികൂല ദുരിതം എന്റെ തെറ്റിൽ നിന്നാണ് നിങ്ങൾക്ക് വന്നത്.
3.34.3
अहं ह्यक्षानन्वपद्यं जिहीर्षन् ।
राज्यंसराष्ट्रं धृतराष्ट्रस्य पुत्रात्।
तन्मां शठः कितव प्रत्यदेवी-
त्सुयोधनार्थं सुबलस्य पुत्रः ॥ ३.३४.३ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രരിൽ നിന്ന് രാജ്യവും രാഷ്ട്രവും തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഞാൻ ചൂതുകളിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ സുബലന്റെ പുത്രനായ ആ വഞ്ചകനായ ചൂതുകളിക്കാരൻ ദുര്യോധനനുവേണ്ടി എന്നെ തോൽപ്പിച്ചു.
3.34.4
महामायः शकुनिः पार्वतीयः ।
सभामध्ये प्रवपन्नक्षपूगान्।
अमायिनं मायया प्रत्यजैषी-
त्ततोऽपश्यं वृजिनं भीमसेन ॥ ३.३४.४ ॥
മഹാമായാവിയായ പാർവതീയനായ ശകുനി സദസ്സിന്റെ മധ്യത്തിൽ ചൂതുകളുടെ കൂനകൾ എറിഞ്ഞ്, കപടമില്ലാത്ത എന്നെ മായയാൽ തോൽപ്പിച്ചു. ഭീമസേനാ, അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ദുരിതം കണ്ടത്.
3.34.5
अक्षांश्च दृष्ट्वा शकुनेर्यथावत् ।
कामानुकूलानयुजो युजश्च।
शक्यो नियन्तुमभविष्यदात्मा ।
मन्युस्तु हन्यात्पुरुषस्य धैर्यम् ॥ ३.३४.५ ॥
ശകുനിയുടെ ചൂതുകൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ, ആഗ്രഹത്തിന് അനുകൂലമായവയും അനുചിതമായവയും, ഉചിതമായവയും കണ്ട് എന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ കോപം മനുഷ്യന്റെ ധൈര്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
3.34.6
यन्तुं नात्मा शक्यते पौरुषेण ।
मानेन वीर्येण च तात नद्धः।
न ते वाचो भीमसेनाभ्यसूये ।
मन्ये तथा तद्भवितव्यमासीत् ॥ ३.३४.६ ॥
അഹങ്കാരത്താലും വീര്യത്താലും ബന്ധിതമായ ആത്മാവിനെ പൗരുഷംകൊണ്ട് അടക്കാനാവില്ല, പ്രിയ പുത്രാ. ഭീമസേനാ, നിന്റെ വാക്കുകളെ ഞാൻ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; അങ്ങനെ സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
3.34.7
स नो राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
न्यपातयद्व्यसने राज्यमिच्छन्।
दास्यं च नोऽगमयद्भीमसेन ।
यत्राभवच्छरणं द्रौपदी नः ॥ ३.३४.७ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ നമ്മുടെ ആ രാജാവ് രാജ്യമോഹത്താൽ നമ്മെ ദുരിതത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു; ഭീമസേനാ, നമ്മെ അടിമത്തത്തിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി, അവിടെ നമുക്ക് ശരണമായത് ദ്രൌപദിയായിരുന്നു.
3.34.8
त्वं चापि तद्वेत्थ धनंजयश्च ।
पुनर्द्यूतायागतास्तां सभां नः।
यन्माऽब्हवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्र ।
एकग्लहार्थं भरतानां समक्षम् ॥ ३.३४.८ ॥
നീയും അത് അറിയുന്നു, ധനഞ്ജയനും അറിയുന്നു; ചൂതിനായി നാം വീണ്ടും ആ സഭയിൽ വന്നു, അവിടെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ഭരതന്മാരുടെ മുന്നിൽ, ഒരേ ഒരു കളിക്കായി എന്നോട് പറഞ്ഞത്.
3.34.9
वने समा द्वादश राजपुत्र ।
यथाकामं विदितमजातशत्रो।
अथापरं चाविदितश्चरेथाः ।
सर्वैः सह भ्रातृभिश्छद्मरूपः ॥ ३.३४.९ ॥
രാജകുമാരാ, കാട്ടിൽ പന്ത്രണ്ട് വർഷം, നിനക്കിഷ്ടമുള്ളതുപോലെ, അത് അറിയപ്പെട്ടതാണ്; അജാതശത്രുവേ, പിന്നെ ഒരു വർഷം അജ്ഞാതനായി, എല്ലാ സഹോദരന്മാരോടുമൊപ്പം, വേഷം മാറി സഞ്ചരിക്കുക.
3.34.10
त्वां चेच्छ्रुत्वा तात तथा चरन्त-
मवभोत्स्यन्ते भारतानां चराश्च।
अन्यांश्चरेथास्तावतोऽब्दांस्तथात्वं ।
निश्चित्य तत्प्रतिजानीहि पार्थ ॥ ३.३४.१० ॥
നീ അങ്ങനെ അലയുന്നത് ഭരതന്മാരുടെ ചാരന്മാർ കേട്ടറിഞ്ഞാൽ, പ്രിയ പുത്രാ, അത്രയും വർഷം നീ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കണം; പാർത്ഥാ, ഇത് ഉറപ്പിച്ച് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുക.
3.34.11
चरैश्चेन्नो विदितः कालमेतं ।
युक्तो राजन्मोहयित्वा मदीयान्।
ब्रवीमि सत्यं कुरुसंसदीह ।
तवैव ता भारत पञ्च नद्यः ॥ ३.३४.११ ॥
രാജാവേ, നമ്മുടെ ചാരന്മാർ ഈ കാലം അറിഞ്ഞാൽ, അവർ എന്റെ ജനങ്ങളെ വഞ്ചിച്ച് വ്യാപൃതരാകും. കുരുസഭയിൽ ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു; ഭാരതാ, ആ അഞ്ചു നദികളും നിന്റേതാണ്.
3.34.12
वयं चैतद्भारत सर्व एव ।
त्वया जिताः कालमपास्य भोगान्।
चरेम इत्याह पुरा स राजा ।
मध्ये कुरूणां स मयोक्तस्तथेति ॥ ३.३४.१२ ॥
ഞങ്ങളെല്ലാവരും, ഭാരതാ, നിന്നാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട്, ഭോഗങ്ങൾ വിട്ട് കാലം കഴിക്കാം എന്ന് മുൻപ് ആ രാജാവ് കുരുക്കളുടെ മധ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു. ഞാൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
3.34.13
तत्र द्यूतमभवन्नो जघन्यं ।
यस्मिञ्जिताः प्रव्रजिताश् सर्वे।
इत्थं तु देशाननुसंचरामो ।
वनानि कृच्छ्राणि च कृच्छ्ररूपाः ॥ ३.३४.१३ ॥
അവിടെ നമ്മുടെ ചൂതാട്ടം നീചമായിരുന്നു; അതിൽ നാമെല്ലാവരും തോറ്റ് പ്രവാസിയായി. ഇങ്ങനെ നാം ദേശങ്ങളിൽ അലയുന്നു; കഠിനമായ കാടുകളിലും ദുരിതരൂപങ്ങളിലും.
3.34.14
सुयोधनश्चापि न शान्तिमिच्छत् ।
भूयः स मन्योर्वशमन्वगच्छत्।
उद्योजयामास कुरूंश्च सर्वान् ।
येचास्य केचिद्वशमन्वगच्छन् ॥ ३.३४.१४ ॥
സുയോധനനും സമാധാനം ആഗ്രഹിച്ചില്ല; അവൻ വീണ്ടും കോപത്തിന്റെ വശത്തായി. അവൻ എല്ലാ കുരുക്കളെയും ഇളക്കിവിട്ടു; അവന്റെ ചിലരും അവന്റെ വശത്തായി.
3.34.15
तां सिद्धिमास्थाय सतां सकाशे ।
को नाम जह्यादिह राज्यहेतोः।
आर्यस्य मन्ये मरणाद्गरीयो ।
यद्धर्ममुत्क्रम्य महीं प्रशासेत् ॥ ३.३४.१५ ॥
ആ സിദ്ധിയെ ആശ്രയിച്ച്, സജ്ജനങ്ങളുടെ മുന്നിൽ, ഇവിടെ രാജ്യത്തിനായി ആരാണ് അതു വിട്ടുകളയുക? ധർമ്മം ലംഘിച്ച് ഭൂമി ഭരിക്കുന്നത് ആര്യന് മരണത്തേക്കാൾ ഭാരമുള്ളതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
3.34.16
तदैव चेद्वीरकर्माकरिष्यो ।
यदा द्यूते परिघं पर्यमृक्षः।
बाहू दिधक्षन्वारितः फल्गुनेन ।
किं दुष्कृतंभीम तदाऽभविष्यत् ॥ ३.३४.१६ ॥
നീ വീരകർമ്മം ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, ചൂതിൽ നീ വാതിൽക്കുറ്റി പിടിച്ചപ്പോൾ, ഫല്ഗുനനാൽ തടയപ്പെട്ട് നിന്റെ ബാഹുക്കൾ ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ഓ ഭീമാ, അന്ന് എന്ത് ദുഷ്കൃത്യം സംഭവിക്കുമായിരുന്നു?
3.34.17
प्रागेव चैवं समयक्रियायाः ।
किं नाब्रवीः पौरुषमाविदानः।
प्राप्तं तु कालं त्वभिपद्यपश्चात् ।
किं मामिदानीमतिवेलमात्थ ॥ ३.३४.१७ ॥
മുമ്പേ, ഈ കരാർ സമയത്ത്, നിന്റെ പൗരുഷം കാട്ടിക്കൊണ്ട് എന്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞില്ല? സമയം വന്നശേഷം, പിന്നീട് ഇപ്പോൾ എന്തിന് കാലം കടന്ന് എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു?
3.34.18
भूयोपि दुःखं मम भीमसेन ।
दूये विषस्येव रसं हि पीत्वा।
यद्याज्ञसेनीं परिक्लिश्यमानां ।
संदृश्य तत्क्षान्तमिति स्म भीम ॥ ३.३४.१८ ॥
ഹേ ഭീമസേനാ, വിഷരസം കുടിച്ചതുപോലെ ഞാൻ വീണ്ടും ദുഃഖിക്കുന്നു; യാജ്ഞസേനി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടിട്ടും നീ അതു സഹിച്ചുവല്ലോ, ഓ ഭീമാ.
3.34.19
न त्वद्य शक्यं भरतप्रवीर ।
कृत्वा यदुक्तं कुरुवीरमध्ये।
कालं प्रतीक्षस्व सुखोदयाय ।
पाकं फलानामिव बीजवापः ॥ ३.३४.१९ ॥
ഭരതരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വീരാ, കുരുവീരരുടെ മധ്യേ പറഞ്ഞത് ഇന്ന് ചെയ്യുക സാധ്യമല്ല; സുഖോദയത്തിനായി കാലം കാത്തിരിക്കുക, വിത്തു വിതയ്ക്കുന്നവൻ ഫലങ്ങൾ പാകമാകാൻ കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ.
3.34.20
यदा हि पूर्वं निकृतोनिकृन्ते-
द्वैरं सपुष्पं सफलं विदित्वा।
महागुणं हरति हि पौरुषेण ।
तदा वीरो जीवति जीवलोके ॥ ३.३४.२० ॥
മുമ്പ് അപമാനിതനായവൻ ശത്രുതയെ പൂവും ഫലവുമടക്കം അറിഞ്ഞ്, പൗരുഷത്താൽ മഹത്തായ ഗുണം നേടുമ്പോൾ, അപ്പോൾ വീരൻ ഈ ജീവലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നു.
3.34.21
श्रियं च लोके लभते समग्रां ।
मन्ये चास्मै शत्रवः सन्नमन्ते।
मित्राणि चैनमतिरागाद्भजन्ते ।
देवा इवेनद्रमुपजीवन्ति चैनम् ॥ ३.३४.२१ ॥
അവൻ ലോകത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണമായ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു. അവന്റെ ശത്രുക്കൾ അവന്റെ മുന്നിൽ തല കുനിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; മിത്രങ്ങൾ അതിയായ സ്നേഹത്തോടെ അവനെ സേവിക്കുന്നു, ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെ ആശ്രയിക്കുന്നതുപോലെ.
3.34.22
मम प्रतिज्ञां च निबोध सत्यां ।
वृणे सत्यममृतीज्जीविताच्च।
राज्यं च पुत्राश्च यशो धनं च ।
सर्वं न सत्यस्य कलामुपैति ॥ ३.३४.२२ ॥
എന്റെ സത്യപ്രതിജ്ഞ അറിയുക. അമരത്വത്തേക്കാളും ജീവിതത്തേക്കാളും ഞാൻ സത്യത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. രാജ്യം, പുത്രന്മാർ, യശസ്സ്, സമ്പത്ത് ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാലും സത്യത്തിന്റെ ഒരു കലയ്ക്കുപോലും തുല്യമല്ല.