Mahābhārata · Adhyāya 3.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.34.1
स एवमुक्तस्तु महानुभावः ।
सत्यव्रतो भीमसेनेन राजा।
अजातशत्रुस्तदनन्तरं वै ।
धैर्यान्वितो वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.३४.१ ॥
Als Bhīmasena so gesprochen hatte, sprach der König Ajātaśatru (Yudhiṣṭhira), großherzig und fest in seinem Wahrheitsgelübde, darauf mit Standhaftigkeit diese Worte.
3.34.2
असंशयं भारत सत्यमेत-
द्यन्मां तुदन्वाक्यशल्यैः क्षिणोषि।
न त्वां विगर्हे प्रतिकूलमेत-
न्ममानयाद्धि व्यसनं व आगात् ॥ ३.३४.२ ॥
O Bhārata, es ist zweifellos wahr, dass du mich mit deinen pfeilartigen Worten durchbohrst und aufreibst. Ich tadle dich nicht; dieses unerwünschte Unglück ist durch mein eigenes Unrecht über euch gekommen.
3.34.3
अहं ह्यक्षानन्वपद्यं जिहीर्षन् ।
राज्यंसराष्ट्रं धृतराष्ट्रस्य पुत्रात्।
तन्मां शठः कितव प्रत्यदेवी-
त्सुयोधनार्थं सुबलस्य पुत्रः ॥ ३.३४.३ ॥
Ich wollte das Königreich und das Land von den Söhnen Dhṛtarāṣṭras zurückgewinnen und begann mit den Würfeln. Da besiegte mich Śakuni, der Sohn Subalas, dieser Betrüger und Spieler, um Duryodhanas willen.
3.34.4
महामायः शकुनिः पार्वतीयः ।
सभामध्ये प्रवपन्नक्षपूगान्।
अमायिनं मायया प्रत्यजैषी-
त्ततोऽपश्यं वृजिनं भीमसेन ॥ ३.३४.४ ॥
Inmitten der Versammlung besiegte mich Śakuni, der Bergbewohner von großer Täuschung, der Haufen von Würfeln warf, den Arglosen durch List. Da sah ich das Unglück, o Bhīmasena.
3.34.5
अक्षांश्च दृष्ट्वा शकुनेर्यथावत् ।
कामानुकूलानयुजो युजश्च।
शक्यो नियन्तुमभविष्यदात्मा ।
मन्युस्तु हन्यात्पुरुषस्य धैर्यम् ॥ ३.३४.५ ॥
Hätte ich Śakunis Würfel so gesehen, wie sie wirklich waren, einige dem Verlangen günstig, andere ungerade und andere gerade, so wäre mein Selbst zu bezähmen gewesen. Doch der Zorn zerstört die Standhaftigkeit des Menschen.
3.34.6
यन्तुं नात्मा शक्यते पौरुषेण ।
मानेन वीर्येण च तात नद्धः।
न ते वाचो भीमसेनाभ्यसूये ।
मन्ये तथा तद्भवितव्यमासीत् ॥ ३.३४.६ ॥
Das Selbst, gebunden durch Stolz und Tapferkeit, lässt sich nicht durch männliche Anstrengung bezwingen, lieber Sohn. Bhīmasena, ich tadle deine Worte nicht; ich denke, es musste so kommen.
3.34.7
स नो राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
न्यपातयद्व्यसने राज्यमिच्छन्।
दास्यं च नोऽगमयद्भीमसेन ।
यत्राभवच्छरणं द्रौपदी नः ॥ ३.३४.७ ॥
Jener Sohn Dhṛtarāṣṭras, unser König, begehrte das Reich und stürzte uns ins Unglück; Bhīmasena, er führte uns auch in die Knechtschaft, wo Draupadī unsere Zuflucht wurde.
3.34.8
त्वं चापि तद्वेत्थ धनंजयश्च ।
पुनर्द्यूतायागतास्तां सभां नः।
यन्माऽब्हवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्र ।
एकग्लहार्थं भरतानां समक्षम् ॥ ३.३४.८ ॥
Du weißt es, und Dhanaṃjaya weiß es auch: Wir kamen zum Würfelspiel erneut in jene Versammlung, wo der Sohn Dhṛtarāṣṭras vor den Bharatas zu mir sprach, um eines einzigen Wurfes willen.
3.34.9
वने समा द्वादश राजपुत्र ।
यथाकामं विदितमजातशत्रो।
अथापरं चाविदितश्चरेथाः ।
सर्वैः सह भ्रातृभिश्छद्मरूपः ॥ ३.३४.९ ॥
Prinz, zwölf Jahre im Wald, wie du willst – das ist bekannt; dann, Ajātaśatru, wandere noch ein Jahr unerkannt, mit allen deinen Brüdern, in verkleideter Gestalt.
3.34.10
त्वां चेच्छ्रुत्वा तात तथा चरन्त-
मवभोत्स्यन्ते भारतानां चराश्च।
अन्यांश्चरेथास्तावतोऽब्दांस्तथात्वं ।
निश्चित्य तत्प्रतिजानीहि पार्थ ॥ ३.३४.१० ॥
Wenn die Spione der Bharatas von deinem Umherziehen hören und es erfahren, lieber Sohn, dann solltest du so viele Jahre in anderer Gestalt wandern. Nachdem du dies beschlossen hast, gelobe es, Sohn der Pṛthā.
3.34.11
चरैश्चेन्नो विदितः कालमेतं ।
युक्तो राजन्मोहयित्वा मदीयान्।
ब्रवीमि सत्यं कुरुसंसदीह ।
तवैव ता भारत पञ्च नद्यः ॥ ३.३४.११ ॥
Wenn unsere Späher diese Zeit erfahren, o König, werden sie sich einlassen und meine Leute täuschen. Ich spreche hier die Wahrheit in der Versammlung der Kurus: Jene fünf Flüsse gehören dir, o Bhārata.
3.34.12
वयं चैतद्भारत सर्व एव ।
त्वया जिताः कालमपास्य भोगान्।
चरेम इत्याह पुरा स राजा ।
मध्ये कुरूणां स मयोक्तस्तथेति ॥ ३.३४.१२ ॥
Wir alle, o Bhārata, von dir besiegt, werden die Genüsse beiseitelegen und die Zeit verbringen — so sagte es einst der König inmitten der Kurus. Ich antwortete: „So sei es.“
3.34.13
तत्र द्यूतमभवन्नो जघन्यं ।
यस्मिञ्जिताः प्रव्रजिताश् सर्वे।
इत्थं तु देशाननुसंचरामो ।
वनानि कृच्छ्राणि च कृच्छ्ररूपाः ॥ ३.३४.१३ ॥
Dort war unser Würfelspiel niederträchtig, durch das wir alle besiegt und verbannt wurden. So ziehen wir durch die Länder, durch schwierige Wälder, in harten Gestalten.
3.34.14
सुयोधनश्चापि न शान्तिमिच्छत् ।
भूयः स मन्योर्वशमन्वगच्छत्।
उद्योजयामास कुरूंश्च सर्वान् ।
येचास्य केचिद्वशमन्वगच्छन् ॥ ३.३४.१४ ॥
Auch Suyodhana wünschte keinen Frieden; er ergab sich wieder dem Zorn. Er stachelte alle Kurus auf, und auch einige der Seinen unterwarfen sich seiner Herrschaft.
3.34.15
तां सिद्धिमास्थाय सतां सकाशे ।
को नाम जह्यादिह राज्यहेतोः।
आर्यस्य मन्ये मरणाद्गरीयो ।
यद्धर्ममुत्क्रम्य महीं प्रशासेत् ॥ ३.३४.१५ ॥
Wer würde, sich jenem Erfolg in Gegenwart der Guten verschrieben, ihn hier um eines Reiches willen aufgeben? Ich meine, für den Edlen wiegt es schwerer als der Tod, die Erde zu regieren, nachdem er das dharma überschritten hat.
3.34.16
तदैव चेद्वीरकर्माकरिष्यो ।
यदा द्यूते परिघं पर्यमृक्षः।
बाहू दिधक्षन्वारितः फल्गुनेन ।
किं दुष्कृतंभीम तदाऽभविष्यत् ॥ ३.३४.१६ ॥
Hättest du damals eine heldenhafte Tat vollbracht, als du beim Würfelspiel den Türriegel ergriffst und von Phalguna zurückgehalten wurdest, während du deine Arme verbrennen wolltest, welches Unheil wäre dann geschehen, o Bhīma?
3.34.17
प्रागेव चैवं समयक्रियायाः ।
किं नाब्रवीः पौरुषमाविदानः।
प्राप्तं तु कालं त्वभिपद्यपश्चात् ।
किं मामिदानीमतिवेलमात्थ ॥ ३.३४.१७ ॥
Warum hast du nicht schon früher, zur Zeit dieses vereinbarten Verfahrens, deine Manneskraft zeigend gesprochen? Als die Zeit gekommen war, warum sprichst du jetzt, zur Unzeit, zu mir?
3.34.18
भूयोपि दुःखं मम भीमसेन ।
दूये विषस्येव रसं हि पीत्वा।
यद्याज्ञसेनीं परिक्लिश्यमानां ।
संदृश्य तत्क्षान्तमिति स्म भीम ॥ ३.३४.१८ ॥
O Bhīmasena, wieder brennt großer Schmerz in mir, als hätte ich den Geschmack von Gift getrunken, weil du, Yājñasenī quälen sehend, es ertragen hast, o Bhīma.
3.34.19
न त्वद्य शक्यं भरतप्रवीर ।
कृत्वा यदुक्तं कुरुवीरमध्ये।
कालं प्रतीक्षस्व सुखोदयाय ।
पाकं फलानामिव बीजवापः ॥ ३.३४.१९ ॥
O Bester der Bharatas, was inmitten der Kuru-Helden gesagt wurde, kann heute nicht getan werden; warte auf die Zeit des Aufgangs des Glücks, wie der Sämann auf das Reifen der Früchte wartet.
3.34.20
यदा हि पूर्वं निकृतोनिकृन्ते-
द्वैरं सपुष्पं सफलं विदित्वा।
महागुणं हरति हि पौरुषेण ।
तदा वीरो जीवति जीवलोके ॥ ३.३४.२० ॥
Wenn einer, der früher Unrecht erlitten hat, die Feindschaft mit ihren Blüten und Früchten erkannt hat und durch mannhafte Anstrengung großes Verdienst an sich reißt, dann lebt der Held in dieser Welt der Lebenden.
3.34.21
श्रियं च लोके लभते समग्रां ।
मन्ये चास्मै शत्रवः सन्नमन्ते।
मित्राणि चैनमतिरागाद्भजन्ते ।
देवा इवेनद्रमुपजीवन्ति चैनम् ॥ ३.३४.२१ ॥
Er erlangt vollkommenen Wohlstand in der Welt. Ich glaube, seine Feinde verneigen sich vor ihm, und seine Freunde dienen ihm aus großer Zuneigung, so wie die Götter auf Indra angewiesen sind.
3.34.22
मम प्रतिज्ञां च निबोध सत्यां ।
वृणे सत्यममृतीज्जीविताच्च।
राज्यं च पुत्राश्च यशो धनं च ।
सर्वं न सत्यस्य कलामुपैति ॥ ३.३४.२२ ॥
Verstehe mein wahres Gelübde: Ich wähle die Wahrheit über Unsterblichkeit und sogar über das Leben. Königreich, Söhne, Ruhm und Reichtum zusammen ergeben nicht einen Bruchteil der Wahrheit.