Mahābhārata · Adhyāya 3.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.38.1
भगवञ्श्रोतुमिच्छासमि पार्थस्याक्लिष्टकर्मणः ।
विस्तरेण कथामेतां यथाऽस्त्राण्युपलब्धवान् ॥ ३.३८.१ ॥
Oh venerable, deseo oír en detalle esta historia de Pārtha (Arjuna), cuyas acciones fueron sin esfuerzo: cómo obtuvo las armas.
3.38.2
कथं च पुरुषव्याघ्रो दीर्घबाहुर्धनंजयः ।
वनं प्रविष्टस्तेजस्वी निर्मनुष्यमभीतवत् ॥ ३.३८.२ ॥
¿Y cómo entró Dhanaṃjaya (Arjuna), tigre entre los hombres, de brazos largos y resplandeciente, en el bosque sin gente, sin miedo?
3.38.3
किंचानेन कृतंतत्रवसता ब्रह्मवित्तम ।
कथं च भगवान्स्थाणुर्देवराजश्च तोषितः ॥ ३.३८.३ ॥
Oh mejor de los conocedores del Brahman, ¿qué hizo él mientras moraba allí? ¿Y cómo se complacieron el venerable Sthāṇu (Śiva) y el rey de los dioses (Indra)?
3.38.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्प्रसादाद्द्विजोत्तम ।
त्वं हि सर्वज्ञ दिव्यं च मानुषं चैव वेत्थ ॥ ३.३८.४ ॥
Oh mejor de los dvija, por tu gracia deseo oír esto. Tú eres omnisciente; conoces tanto lo divino como lo humano.
3.38.5
अत्यद्भुतं महाप्राज्ञ रोमहर्षणमर्जुनः ।
भवेन सह संग्रामं चकाराप्रतिमं किल।
पुरा प्रहरतांश्रेष्ठः संग्रामेष्वपराजितः ॥ ३.३८.५ ॥
Oh muy sabio, algo sumamente asombroso y estremecedor: Arjuna libró una batalla sin igual con Bhava (Śiva). El mejor de los guerreros, invencible en las batallas, lo hizo.
3.38.6
यच्छ्रुत्वा नरसिंहानां दैन्यहर्षातिविस्मयात् ।
शूराणामपि पार्थानां हृदयानि चकम्पिरे ॥ ३.३८.६ ॥
Al oírlo, incluso los corazones de los hombres-león, los héroes hijos de Pṛthā, temblaron por abatimiento, alegría y gran asombro.
3.38.7
यद्यच्च कृतवानन्यत्पार्थस्तदस्विलं वद ॥ ३.३८.७ ॥
Cuéntame por completo todo lo demás que hizo Pārtha (Arjuna).
3.38.8
न ह्यस् निन्दितं जिष्णोः सुसूक्ष्ममपि लक्षये ।
चरितं यस्य शूरस्य तन्मे सर्वं प्रकीर्तय ॥ ३.३८.८ ॥
No percibo en la conducta del victorioso Arjuna falta alguna digna de reproche, por leve que sea. Relátame todas las hazañas de aquel héroe.
3.38.9
कथयिष्यामि ते तात कथामेतां महात्मनः ।
दिव्यां कौरवशार्दूल महतीमद्भुतोपमाम् ॥ ३.३८.९ ॥
Querido, te contaré esta divina historia de aquel magnánimo, tigre de los Kauravas, grande y maravillosa como es.
3.38.10
गात्रसंस्पर्शसंबद्धां त्र्यम्बकेण महाहवे ।
पार्थस्य देवदेवेन शृणु सम्यक्समागमम् ॥ ३.३८.१० ॥
Escucha bien el encuentro de Pārtha con el de tres ojos, dios de los dioses, en la gran batalla, vinculado al contacto del cuerpo.
3.38.11
युधिष्ठिरनियोगात्स जगामामितविक्रमः ।
शक्रं सुरेश्वरं द्रष्टुं देवदेवं च शंकरम् ॥ ३.३८.११ ॥
Por orden de Yudhiṣṭhira, aquel de prowess inmensurable fue a ver a Śakra, señor de los dioses, y al dios de los dioses, Śaṅkara.
3.38.12
दिव्यं तद्धनुरादाय खङ्गं च पुरुषर्षभः ।
महाबलो महाबाहुरर्जुनः कार्यसिद्धये ॥ ३.३८.१२ ॥
Tomando aquel arco y espada divinos, Arjuna, toro entre los hombres, de gran fuerza y brazos poderosos, partió para cumplir su tarea.
3.38.13
दिशं ह्युदीचीं कौरव्यो हिमवच्छिखरं प्रति ।
ऐन्द्रिः स्थिरमना राजन्सर्वलोकमहारथः ॥ ३.३८.१३ ॥
Oh rey, el kaurava Arjuna, hijo de Indra, de mente firme y gran guerrero conocido en todos los mundos, se dirigió hacia el pico del Himālaya, en dirección norte.
3.38.14
त्वरया परया युक्तस्तपसे धृतनिश्चयः ।
वनं कण्टकितं घोरमेक एवान्वपद्यत ॥ ३.३८.१४ ॥
Impulsado por una gran prisa y firme en su propósito de austeridad, Arjuna entró solo en el terrible bosque cubierto de espinas.
3.38.15
नानापुष्पफलोपेतं नानापक्षिनिनादितम् ।
नानामृगगणाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ३.३८.१५ ॥
Aquel bosque estaba lleno de muchas clases de flores y frutos, resonaba con los cantos de muchas aves, estaba poblado por rebaños de muchos ciervos y era frecuentado por siddhas y cāraṇas.
3.38.16
ततः प्रयाते बीभत्सौ वनं मानुषवर्जितम् ।
शङ्खानां पटहानां च शब्दः समभवद्दिवि ॥ ३.३८.१६ ॥
Entonces, cuando Arjuna se hubo puesto en camino hacia el bosque desprovisto de hombres, surgió en el cielo un sonido de caracolas y tambores.
3.38.17
पुष्पवर्षं च सुमहन्निपपात महीतले ।
मेघजालं च सततं छादयामास सर्वतः ॥ ३.३८.१७ ॥
Una gran lluvia de flores cayó sobre la superficie de la tierra, y una red de nubes la cubrió sin cesar por todas partes.
3.38.18
सोतीत्य वनदुर्गाणि सन्निकर्षे महागिरेः ।
शुशुभे हिमवत्पृष्ठे वसमानोऽर्जुनस्तदा ॥ ३.३८.१८ ॥
Tras atravesar los lugares difíciles del bosque, se acercó a la gran montaña, y entonces Arjuna, morando en la ladera del Himālaya, resplandeció.
3.38.19
तत्रतत्र द्रुमान्फुल्लान्विहगैर्वल्गुनादितान् ।
नदीश्च विपुलावर्ता वैदूर्यनीलसंनिभाः ॥ ३.३८.१९ ॥
Aquí y allá había árboles en flor, resonando con los dulces cantos de las aves, y ríos de amplios remolinos, semejantes al lapislázuli azul.
3.38.20
हंसकारण्डवोद्गीताः सारसाभिरुतास्तथा ।
पुंस्कोकिलरुताश्चैव क्रौञ्चबर्हिणनादिताः ॥ ३.३८.२० ॥
Cantados por cisnes y patos, llamados por grullas, resonando con el canto de los cucos machos y los graznidos de garzas y pavos reales.
3.38.21
मनोहरवनोपेतास्तस्मिन्नतिरथोऽर्जुनः ।
पुण्यशीतामलजलाः पश्यन्प्रीतमनाऽभवत् ॥ ३.३८.२१ ॥
Al contemplar aquel lugar, lleno de bosques encantadores y de aguas puras, frescas y limpias, el gran auriga Arjuna se alegró de corazón.
3.38.22
रमणीये वनोद्देशे रममाणोऽर्जुनस्तदा ।
तपस्युग्रे वर्तमान उग्रतेजा महामनाः ॥ ३.३८.२२ ॥
Deleitándose en aquella región encantadora del bosque, Arjuna, de fulgor feroz y gran ánimo, se entregó entonces a una austeridad severa.
3.38.23
दर्भचीरं निवस्याथ दण्डाजिनबिभूषितः ।
शीर्णं च पतितं भूमौ पर्णं समुपभुक्तवान् ॥ ३.३८.२३ ॥
Vestido con una prenda de hierba kuśa, adornado con un bastón y piel de venado, comió entonces las hojas marchitas caídas en el suelo.
3.38.24
पूर्णेपूर्णे त्रिररात्रे तु मासमेकं फलाशनः ।
द्विगुणेनैव कालेन द्वितीयं मासमत्ययात् ॥ ३.३८.२४ ॥
Cada vez que se completaban tres noches, vivió un mes solo de frutos; y en el doble de tiempo pasó un segundo mes.
3.38.25
तृतीयमपि मासं स क्रमेणाहारमाचरन् ।
चतुर्थे त्वथ संप्राप्ते मासे भरतसत्तमः ॥ ३.३८.२५ ॥
En el tercer mes también tomó su alimento con orden; y cuando llegó el cuarto mes, el mejor de los Bharatas…
3.38.26
वायुभक्षो महाबाहुरभवत्पाण्डुनन्दनः ।
ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बः पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितः ॥ ३.३८.२६ ॥
El hijo de Pāṇḍu, de brazos poderosos, se volvió alguien que vivía solo de aire, con los brazos en alto, sin apoyo, de pie sobre la punta de su dedo gordo.
3.38.27
सदोपस्पर्शनाच्चास्य बभूवुरमितौजसः ।
विद्युदम्भोरुहनिभा जटास्तस्य महात्मनः ॥ ३.३८.२७ ॥
Por su constante ablución de agua, las trenzas de aquel de esplendor inmensurable, el de gran alma, se volvieron como relámpagos y loto.
3.38.28
ततो महर्षयः सर्वे जग्मुर्देवं पिनाकिनम् ।
विवेदयिषवः पार्थं तपस्युग्रे समास्थितम् ॥ ३.३८.२८ ॥
Entonces todos los grandes sabios fueron al dios portador del arco Pināka, deseosos de informar sobre Pārtha, que se había entregado a una austeridad feroz.
3.38.29
नीलकण्ठं महादेवमभिवाद्य प्रणम्य च ।
सर्वे निवेदयामासुः कर्म तत्फल्गुनस्य ह ॥ ३.३८.२९ ॥
Tras saludar e inclinarse ante Mahādeva, el de garganta azul, todos informaron de aquella acción de Phalguna.
3.38.30
एकः पार्थो महातेजा हिमवत्पृष्ठमाश्रितः ।
उग्रे तपरसि दुष्पारे स्थितो धूमापयन्दिशः ॥ ३.३८.३० ॥
Solo, el gran resplandeciente Pārtha se ha refugiado en la espalda del Himālaya, firme en una austeridad feroz y ardua, llenando las direcciones de humo.
3.38.31
तस्य देवेश न वयं विद्मः सर्वे चिकीर्षितम् ।
संतापयति नः सर्वानसौ साधु निवार्यताम् ॥ ३.३८.३१ ॥
Oh señor de los dioses, no sabemos lo que él se propone. Nos atormenta a todos; que sea debidamente contenido.
3.38.32
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मुननां भावितात्मनाम् ।
उमापतिर्भूतपतिर्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ३.३८.३२ ॥
Habiendo oído aquellas palabras de los sabios de almas purificadas, Umāpati, señor de los seres, pronunció estas palabras.
3.38.33
न वो विषादः कर्तव्यः फल्गुनं प्रति सर्वशः ।
शीघ्रं गच्छत संहृष्टा यथागतमतन्द्रिताः ॥ ३.३८.३३ ॥
No debéis afligiros en modo alguno por Phalguna (Arjuna). Id pronto, alegres e incansables, como vinisteis.
3.38.34
अहमस्य विजानामि संकल्पं मनसि स्थितम् ।
नास्य स्वर्गस्पृहा काचिन्नैश्वर्यस्य न चायुषः।
यत्तस्य काङ्क्षितं प्राप्तुं तत्करिष्येऽहमद्य वै ॥ ३.३८.३४ ॥
Conozco la resolución que habita en su mente. No anhela el cielo, ni el poder, ni una larga vida. Lo que él desea obtener, yo ciertamente lo cumpliré hoy.
3.38.35
तच्छ्रुत्वा शर्ववचनमृषयः सत्यवादिनः ।
प्रहृष्टमनसो जग्मुर्यथास्वं पुनराश्रमम् ॥ ३.३८.३५ ॥
Habiendo oído las palabras de Śarva, los sabios veraces, con el ánimo alegre, regresaron cada uno a su propio ermitaño.