Mahābhārata · Adhyāya 3.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.38.1
भगवञ्श्रोतुमिच्छासमि पार्थस्याक्लिष्टकर्मणः ।
विस्तरेण कथामेतां यथाऽस्त्राण्युपलब्धवान् ॥ ३.३८.१ ॥
O Verehrter, ich wünsche diese Geschichte des Pārtha (Arjuna), dessen Taten mühelos waren, in allen Einzelheiten zu hören: wie er die Waffen erlangte.
3.38.2
कथं च पुरुषव्याघ्रो दीर्घबाहुर्धनंजयः ।
वनं प्रविष्टस्तेजस्वी निर्मनुष्यमभीतवत् ॥ ३.३८.२ ॥
Und wie betrat Dhanaṃjaya (Arjuna), der Tiger unter den Menschen, der langarmige und strahlende, den menschenleeren Wald furchtlos?
3.38.3
किंचानेन कृतंतत्रवसता ब्रह्मवित्तम ।
कथं च भगवान्स्थाणुर्देवराजश्च तोषितः ॥ ३.३८.३ ॥
O Bester unter den Brahmakennern, was tat er, während er dort weilte? Und wie wurden der verehrte Sthāṇu (Śiva) und der Götterkönig (Indra) erfreut?
3.38.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्प्रसादाद्द्विजोत्तम ।
त्वं हि सर्वज्ञ दिव्यं च मानुषं चैव वेत्थ ॥ ३.३८.४ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, durch deine Gnade wünsche ich dies zu hören. Du bist allwissend; du kennst das Göttliche wie das Menschliche.
3.38.5
अत्यद्भुतं महाप्राज्ञ रोमहर्षणमर्जुनः ।
भवेन सह संग्रामं चकाराप्रतिमं किल।
पुरा प्रहरतांश्रेष्ठः संग्रामेष्वपराजितः ॥ ३.३८.५ ॥
O sehr Weiser, etwas höchst Wunderbares und Haare sträubendes: Arjuna kämpfte einen unvergleichlichen Kampf mit Bhava (Śiva). Der beste der Krieger, in Schlachten unbesiegt, tat dies.
3.38.6
यच्छ्रुत्वा नरसिंहानां दैन्यहर्षातिविस्मयात् ।
शूराणामपि पार्थानां हृदयानि चकम्पिरे ॥ ३.३८.६ ॥
Als sie dies hörten, zitterten selbst die Herzen der Löwenmenschen, der heldenhaften Söhne der Pṛthā, vor Niedergeschlagenheit, Freude und großem Erstaunen.
3.38.7
यद्यच्च कृतवानन्यत्पार्थस्तदस्विलं वद ॥ ३.३८.७ ॥
Erzähle mir vollständig, was Pārtha (Arjuna) sonst noch getan hat.
3.38.8
न ह्यस् निन्दितं जिष्णोः सुसूक्ष्ममपि लक्षये ।
चरितं यस्य शूरस्य तन्मे सर्वं प्रकीर्तय ॥ ३.३८.८ ॥
Ich erkenne im Verhalten des siegreichen Arjuna keinen tadelnswerten Makel, und sei er noch so gering. Erzähle mir das ganze Tun jenes Helden.
3.38.9
कथयिष्यामि ते तात कथामेतां महात्मनः ।
दिव्यां कौरवशार्दूल महतीमद्भुतोपमाम् ॥ ३.३८.९ ॥
Mein Lieber, ich werde dir diese göttliche Geschichte jenes hochherzigen Mannes erzählen, Tiger unter den Kauravas, groß und wunderbar wie sie ist.
3.38.10
गात्रसंस्पर्शसंबद्धां त्र्यम्बकेण महाहवे ।
पार्थस्य देवदेवेन शृणु सम्यक्समागमम् ॥ ३.३८.१० ॥
Höre genau auf die Begegnung Pārthas mit dem Dreiäugigen, dem Gott der Götter, in der großen Schlacht, die mit der Berührung des Körpers verbunden ist.
3.38.11
युधिष्ठिरनियोगात्स जगामामितविक्रमः ।
शक्रं सुरेश्वरं द्रष्टुं देवदेवं च शंकरम् ॥ ३.३८.११ ॥
Auf Yudhiṣṭhiras Geheiß ging er von unermesslicher Tapferkeit, um Śakra, den Herrn der Götter, und den Gott der Götter, Śaṅkara, zu sehen.
3.38.12
दिव्यं तद्धनुरादाय खङ्गं च पुरुषर्षभः ।
महाबलो महाबाहुरर्जुनः कार्यसिद्धये ॥ ३.३८.१२ ॥
Den göttlichen Bogen und das Schwert ergreifend, brach Arjuna, der Stier unter den Männern, von großer Kraft und mächtigen Armen, auf, um sein Vorhaben zu vollenden.
3.38.13
दिशं ह्युदीचीं कौरव्यो हिमवच्छिखरं प्रति ।
ऐन्द्रिः स्थिरमना राजन्सर्वलोकमहारथः ॥ ३.३८.१३ ॥
O König, der Kaurava Arjuna, Sohn Indras, standhaften Geistes und berühmter Großkrieger in allen Welten, machte sich in nördlicher Richtung auf zum Gipfel des Himālaya.
3.38.14
त्वरया परया युक्तस्तपसे धृतनिश्चयः ।
वनं कण्टकितं घोरमेक एवान्वपद्यत ॥ ३.३८.१४ ॥
Von größter Eile erfüllt und fest entschlossen zur Askese, betrat Arjuna allein den schrecklichen, dornigen Wald.
3.38.15
नानापुष्पफलोपेतं नानापक्षिनिनादितम् ।
नानामृगगणाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ३.३८.१५ ॥
Jener Wald war reich an vielerlei Blüten und Früchten, erfüllt vom Rufen vielerlei Vögel, voller Herden mancherlei Hirsche und wurde von Siddhas und Cāraṇas besucht.
3.38.16
ततः प्रयाते बीभत्सौ वनं मानुषवर्जितम् ।
शङ्खानां पटहानां च शब्दः समभवद्दिवि ॥ ३.३८.१६ ॥
Als Arjuna zu dem von Menschen verlassenen Wald aufgebrochen war, erhob sich am Himmel der Klang von Muschelhörnern und Trommeln.
3.38.17
पुष्पवर्षं च सुमहन्निपपात महीतले ।
मेघजालं च सततं छादयामास सर्वतः ॥ ३.३८.१७ ॥
Ein gewaltiger Blütenregen fiel auf die Oberfläche der Erde, und ein Netz aus Wolken bedeckte sie unablässig von allen Seiten.
3.38.18
सोतीत्य वनदुर्गाणि सन्निकर्षे महागिरेः ।
शुशुभे हिमवत्पृष्ठे वसमानोऽर्जुनस्तदा ॥ ३.३८.१८ ॥
Nachdem er die schwierigen Stellen des Waldes durchschritten hatte, gelangte er nahe an den großen Berg, und da strahlte Arjuna, der auf dem Hang des Himālaya wohnte.
3.38.19
तत्रतत्र द्रुमान्फुल्लान्विहगैर्वल्गुनादितान् ।
नदीश्च विपुलावर्ता वैदूर्यनीलसंनिभाः ॥ ३.३८.१९ ॥
Hier und dort standen blühende Bäume, widerhallend vom süßen Gesang der Vögel, und Flüsse mit weiten Strudeln, gleich blauem Lapislazuli.
3.38.20
हंसकारण्डवोद्गीताः सारसाभिरुतास्तथा ।
पुंस्कोकिलरुताश्चैव क्रौञ्चबर्हिणनादिताः ॥ ३.३८.२० ॥
Besungen von Schwänen und Enten, gerufen von Kranichen, widerhallend vom Ruf der männlichen Kuckucke und dem Schreien der Reiher und Pfauen.
3.38.21
मनोहरवनोपेतास्तस्मिन्नतिरथोऽर्जुनः ।
पुण्यशीतामलजलाः पश्यन्प्रीतमनाऽभवत् ॥ ३.३८.२१ ॥
Als er jenen Ort sah, mit reizenden Hainen und reinem, kühlem, klarem Wasser, wurde der große Wagenkämpfer Arjuna froh gestimmt.
3.38.22
रमणीये वनोद्देशे रममाणोऽर्जुनस्तदा ।
तपस्युग्रे वर्तमान उग्रतेजा महामनाः ॥ ३.३८.२२ ॥
Im Wonnen jener reizenden Waldgegend hingegeben, widmete sich Arjuna von gewaltiger Strahlkraft und großem Sinn damals einer harten Askese.
3.38.23
दर्भचीरं निवस्याथ दण्डाजिनबिभूषितः ।
शीर्णं च पतितं भूमौ पर्णं समुपभुक्तवान् ॥ ३.३८.२३ ॥
In ein Gewand aus Kuśa-Gras gekleidet, mit Stab und Hirschfell geschmückt, aß er da die verwelkten Blätter, die zu Boden gefallen waren.
3.38.24
पूर्णेपूर्णे त्रिररात्रे तु मासमेकं फलाशनः ।
द्विगुणेनैव कालेन द्वितीयं मासमत्ययात् ॥ ३.३८.२४ ॥
Jedesmal, wenn drei Nächte vollendet waren, lebte er einen Monat lang nur von Früchten; und in der doppelten Zeit verbrachte er einen zweiten Monat.
3.38.25
तृतीयमपि मासं स क्रमेणाहारमाचरन् ।
चतुर्थे त्वथ संप्राप्ते मासे भरतसत्तमः ॥ ३.३८.२५ ॥
Auch im dritten Monat nahm er seine Nahrung der Reihe nach zu sich; als dann der vierte Monat kam, der beste der Bharatas…
3.38.26
वायुभक्षो महाबाहुरभवत्पाण्डुनन्दनः ।
ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बः पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितः ॥ ३.३८.२६ ॥
Der mächtigarmige Sohn Pāṇḍus wurde zu einem, der nur von Luft lebte, die Arme erhoben, ohne Stütze, auf der Spitze seiner großen Zehe stehend.
3.38.27
सदोपस्पर्शनाच्चास्य बभूवुरमितौजसः ।
विद्युदम्भोरुहनिभा जटास्तस्य महात्मनः ॥ ३.३८.२७ ॥
Durch sein beständiges Wasserschlürfen wurden die Haarflechten jenes großherzigen Mannes von unermesslichem Glanz wie Blitze und Lotusse.
3.38.28
ततो महर्षयः सर्वे जग्मुर्देवं पिनाकिनम् ।
विवेदयिषवः पार्थं तपस्युग्रे समास्थितम् ॥ ३.३८.२८ ॥
Da gingen alle großen Weisen zu dem Gott mit dem Pināka-Bogen, um Pārtha zu melden, der sich einer harten Askese hingegeben hatte.
3.38.29
नीलकण्ठं महादेवमभिवाद्य प्रणम्य च ।
सर्वे निवेदयामासुः कर्म तत्फल्गुनस्य ह ॥ ३.३८.२९ ॥
Nachdem sie Mahādeva, den Blauhalsigen, gegrüßt und verneigt hatten, berichteten sie alle jene Tat des Phalguna.
3.38.30
एकः पार्थो महातेजा हिमवत्पृष्ठमाश्रितः ।
उग्रे तपरसि दुष्पारे स्थितो धूमापयन्दिशः ॥ ३.३८.३० ॥
Allein hat sich der an Glanz große Pārtha auf den Rücken des Himālaya begeben, verharrt in grimmiger und schwerer Askese und erfüllt die Himmelsrichtungen mit Rauch.
3.38.31
तस्य देवेश न वयं विद्मः सर्वे चिकीर्षितम् ।
संतापयति नः सर्वानसौ साधु निवार्यताम् ॥ ३.३८.३१ ॥
O Herr der Götter, wir wissen nicht, was er vorhat. Er quält uns alle; man möge ihn gehörig aufhalten.
3.38.32
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मुननां भावितात्मनाम् ।
उमापतिर्भूतपतिर्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ३.३८.३२ ॥
Als er diese Worte der Weisen mit geläuterten Seelen hörte, sprach Umāpati, der Herr der Wesen, diese Worte.
3.38.33
न वो विषादः कर्तव्यः फल्गुनं प्रति सर्वशः ।
शीघ्रं गच्छत संहृष्टा यथागतमतन्द्रिताः ॥ ३.३८.३३ ॥
Ihr sollt wegen Phalguna (Arjuna) in keiner Weise trauern. Geht schnell, fröhlich und unermüdlich, wie ihr gekommen seid.
3.38.34
अहमस्य विजानामि संकल्पं मनसि स्थितम् ।
नास्य स्वर्गस्पृहा काचिन्नैश्वर्यस्य न चायुषः।
यत्तस्य काङ्क्षितं प्राप्तुं तत्करिष्येऽहमद्य वै ॥ ३.३८.३४ ॥
Ich kenne den Entschluss, der in seinem Geist wohnt. Er hat weder Verlangen nach dem Himmel noch nach Herrschaft noch nach langem Leben. Was er zu erlangen wünscht, werde ich heute gewiss erfüllen.
3.38.35
तच्छ्रुत्वा शर्ववचनमृषयः सत्यवादिनः ।
प्रहृष्टमनसो जग्मुर्यथास्वं पुनराश्रमम् ॥ ३.३८.३५ ॥
Als sie die Worte Śarvas hörten, kehrten die wahrhaftigen Weisen mit frohem Sinn jeder in seine eigene Einsiedelei zurück.