மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.38.1
भगवञ्श्रोतुमिच्छासमि पार्थस्याक्लिष्टकर्मणः ।
विस्तरेण कथामेतां यथाऽस्त्राण्युपलब्धवान् ॥ ३.३८.१ ॥
ஐயனே, களங்கமற்ற செயல்களைச் செய்த பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) இந்தக் கதையை விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்; அவர் எவ்வாறு அஸ்திரங்களைப் பெற்றார் என்று.
3.38.2
कथं च पुरुषव्याघ्रो दीर्घबाहुर्धनंजयः ।
वनं प्रविष्टस्तेजस्वी निर्मनुष्यमभीतवत् ॥ ३.३८.२ ॥
மனிதர்களில் புலியான, நீண்ட கரங்களையுடைய, ஒளிபொருந்திய தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) மனிதரற்ற அந்தக் காட்டில் அஞ்சாமல் எவ்வாறு நுழைந்தான்?
3.38.3
किंचानेन कृतंतत्रवसता ब्रह्मवित्तम ।
कथं च भगवान्स्थाणुर्देवराजश्च तोषितः ॥ ३.३८.३ ॥
பிரம்மம் அறிந்தோரில் சிறந்தவனே, அங்கு வாழ்ந்தபோது அவன் என்ன செய்தான்? பகவான் ஸ்தாணு (சிவன்) மற்றும் தேவராஜன் (இந்திரன்) எவ்வாறு மகிழ்ந்தனர்?
3.38.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्प्रसादाद्द्विजोत्तम ।
त्वं हि सर्वज्ञ दिव्यं च मानुषं चैव वेत्थ ॥ ३.३८.४ ॥
இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே, உன் அருளால் இதைக் கேட்க விரும்புகிறேன். நீ சர்வஞ்ஞன்; தெய்வீகமானதையும் மனிதரானதையும் அறிவாய்.
3.38.5
अत्यद्भुतं महाप्राज्ञ रोमहर्षणमर्जुनः ।
भवेन सह संग्रामं चकाराप्रतिमं किल।
पुरा प्रहरतांश्रेष्ठः संग्रामेष्वपराजितः ॥ ३.३८.५ ॥
மகாப்ராஜ்ஞனே, மிக அற்புதமும் மயிர்சிலிர்க்க வைக்கும் செயலுமாவது: அர்ஜுனன் பவனுடன் ஒப்பற்ற போரைச் செய்தான். போர்வீரர்களில் சிறந்தவனும் போர்களில் தோற்காதவனுமான அவன் அவ்வாறு செய்தான்.
3.38.6
यच्छ्रुत्वा नरसिंहानां दैन्यहर्षातिविस्मयात् ।
शूराणामपि पार्थानां हृदयानि चकम्पिरे ॥ ३.३८.६ ॥
அதைக் கேட்டு நரசிம்மர்களின், வீரம்மிக்க பார்த்தர்களின் இதயங்களும் கூட தாழ்வு, மகிழ்ச்சி, மிக்க வியப்பால் நடுங்கின.
3.38.7
यद्यच्च कृतवानन्यत्पार्थस्तदस्विलं वद ॥ ३.३८.७ ॥
பார்த்தன் வேறு எது எது செய்தானோ, அதையெல்லாம் முழுமையாகச் சொல்லுங்கள்.
3.38.8
न ह्यस् निन्दितं जिष्णोः सुसूक्ष्ममपि लक्षये ।
चरितं यस्य शूरस्य तन्मे सर्वं प्रकीर्तय ॥ ३.३८.८ ॥
வெற்றியாளன் ஜிஷ்ணுவின் (அர்ஜுனனின்) நடத்தையில் மிகச் சிறிய நிந்தைக்குரியதையும் நான் காணவில்லை. அந்த வீரனின் செயல்கள் அனைத்தையும் எனக்குக் கூறுங்கள்.
3.38.9
कथयिष्यामि ते तात कथामेतां महात्मनः ।
दिव्यां कौरवशार्दूल महतीमद्भुतोपमाम् ॥ ३.३८.९ ॥
அன்பனே, அந்த மகாத்மாவின் இந்தத் தெய்வீகக் கதையை உனக்குச் சொல்வேன், கௌரவர்களில் புலியே; அது மிகப் பெரியதும் அற்புதம் போன்றதுமாகும்.
3.38.10
गात्रसंस्पर्शसंबद्धां त्र्यम्बकेण महाहवे ।
पार्थस्य देवदेवेन शृणु सम्यक्समागमम् ॥ ३.३८.१० ॥
பெரும் போரில் முக்கண்ணனுடன் (சிவனுடன்) தேவதேவனால் பார்த்தனுக்கு உடல்-தொடுதலுடன் இணைந்த சந்திப்பை நன்றாகக் கேள்.
3.38.11
युधिष्ठिरनियोगात्स जगामामितविक्रमः ।
शक्रं सुरेश्वरं द्रष्टुं देवदेवं च शंकरम् ॥ ३.३८.११ ॥
யுதிட்டிரனின் கட்டளைப்படி அளவற்ற வீரம் கொண்ட அவன் தேவர்களின் தலைவன் இந்திரனையும், தேவதேவனான சங்கரனையும் காணச் சென்றான்.
3.38.12
दिव्यं तद्धनुरादाय खङ्गं च पुरुषर्षभः ।
महाबलो महाबाहुरर्जुनः कार्यसिद्धये ॥ ३.३८.१२ ॥
மனிதர்களில் காளையான மகாபலசாலி, நீண்ட தோள்களையுடைய அர்ஜுனன், அந்தத் தெய்வீக வில்லையும் வாளையும் எடுத்துக் கொண்டு, காரியம் நிறைவேற.
3.38.13
दिशं ह्युदीचीं कौरव्यो हिमवच्छिखरं प्रति ।
ऐन्द्रिः स्थिरमना राजन्सर्वलोकमहारथः ॥ ३.३८.१३ ॥
அரசே, இந்திரனின் மகனும் நிலையான மனமுடையவனும் உலகெங்கும் புகழ்பெற்ற மகாரதனுமான குரு வம்சத்தவன் அர்ஜுனன் வடக்குத் திசையில், இமயமலையின் சிகரத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
3.38.14
त्वरया परया युक्तस्तपसे धृतनिश्चयः ।
वनं कण्टकितं घोरमेक एवान्वपद्यत ॥ ३.३८.१४ ॥
மிக்க விரைவுடன், தவத்திற்கான உறுதியான உறுதியுடன் அர்ஜுனன் தனியாக முட்களடர்ந்த பயங்கரமான காட்டுக்குள் நுழைந்தான்.
3.38.15
नानापुष्पफलोपेतं नानापक्षिनिनादितम् ।
नानामृगगणाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ३.३८.१५ ॥
அது பல்வகை மலர்களும் கனிகளும் நிறைந்ததாகவும், பலவகைப் பறவைகளின் ஒலியால் எதிரொலிப்பதாகவும், பல விலங்குக் கூட்டங்கள் நிறைந்ததாகவும், சித்தர்களும் சாரணர்களும் சேவிப்பதாகவும் இருந்தது.
3.38.16
ततः प्रयाते बीभत्सौ वनं मानुषवर्जितम् ।
शङ्खानां पटहानां च शब्दः समभवद्दिवि ॥ ३.३८.१६ ॥
அதன் பின்னர், மனிதர்கள் அற்ற காட்டுக்கு பீபத்ஸு அர்ஜுனன் சென்றபோது, வானில் சங்குகளின் மற்றும் பறைகளின் ஒலி எழுந்தது.
3.38.17
पुष्पवर्षं च सुमहन्निपपात महीतले ।
मेघजालं च सततं छादयामास सर्वतः ॥ ३.३८.१७ ॥
பூமியின் மேல் பெரும் மலர் மழை பொழிந்தது; மேகக் கூட்டம் எல்லாப் பக்கங்களிலும் இடைவிடாது அதை மூடியது.
3.38.18
सोतीत्य वनदुर्गाणि सन्निकर्षे महागिरेः ।
शुशुभे हिमवत्पृष्ठे वसमानोऽर्जुनस्तदा ॥ ३.३८.१८ ॥
காட்டின் கடினமான பகுதிகளைக் கடந்து, அந்த அர்ஜுனன் பெரிய மலையின் அருகில் வந்தான்; அப்போது இமயத்தின் சரிவில் தங்கி அவன் ஒளிர்ந்தான்.
3.38.19
तत्रतत्र द्रुमान्फुल्लान्विहगैर्वल्गुनादितान् ।
नदीश्च विपुलावर्ता वैदूर्यनीलसंनिभाः ॥ ३.३८.१९ ॥
அங்கங்கே பூத்த மரங்களும், பறவைகளின் இனிய ஒலியால் நிறைந்தவையும், பெரிய சுழிகள் கொண்டவையும், வைடூர்ய நீல மணியைப் போன்றவையுமான ஆறுகளும் இருந்தன.
3.38.20
हंसकारण्डवोद्गीताः सारसाभिरुतास्तथा ।
पुंस्कोकिलरुताश्चैव क्रौञ्चबर्हिणनादिताः ॥ ३.३८.२० ॥
அன்னங்களும் கார்ண்டவங்களும் பாடும் இசையால் நிறைந்து, சாரசப் பறவைகளின் அழைப்பொலியுடன், ஆண் குயில்களின் கூவலும், கிரௌஞ்சங்கள் மற்றும் மயில்களின் கூச்சலும் எதிரொலிப்பவையாக இருந்தன.
3.38.21
मनोहरवनोपेतास्तस्मिन्नतिरथोऽर्जुनः ।
पुण्यशीतामलजलाः पश्यन्प्रीतमनाऽभवत् ॥ ३.३८.२१ ॥
அந்த இடத்தில் மனம் கவரும் காடுகளும், புனிதமும் குளிர்ச்சியும் தெளிவும் கொண்ட நீரும் நிறைந்திருந்ததைக் கண்டு அதிரதன் அர்ஜுனன் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
3.38.22
रमणीये वनोद्देशे रममाणोऽर्जुनस्तदा ।
तपस्युग्रे वर्तमान उग्रतेजा महामनाः ॥ ३.३८.२२ ॥
அந்த இனிய வனப் பகுதியில் மகிழ்ந்திருந்த அர்ஜுனன், பெரும் மனமும் உக்கிரத் தேஜஸும் கொண்டவனாய்க் கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்தான்.
3.38.23
दर्भचीरं निवस्याथ दण्डाजिनबिभूषितः ।
शीर्णं च पतितं भूमौ पर्णं समुपभुक्तवान् ॥ ३.३८.२३ ॥
தர்ப்பை ஆடையை அணிந்து, தண்டமும் மானுத்தோலும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய், பின்பு நிலத்தில் விழுந்த வாடிய இலையை உண்டான்.
3.38.24
पूर्णेपूर्णे त्रिररात्रे तु मासमेकं फलाशनः ।
द्विगुणेनैव कालेन द्वितीयं मासमत्ययात् ॥ ३.३८.२४ ॥
ஒவ்வொரு மூன்று இரவுகள் நிறைவுறும்போதும் ஒரு மாதம் பழங்களை உண்டு வாழ்ந்தான்; இரட்டிப்பு காலத்தில் இரண்டாவது மாதத்தைக் கழித்தான்.
3.38.25
तृतीयमपि मासं स क्रमेणाहारमाचरन् ।
चतुर्थे त्वथ संप्राप्ते मासे भरतसत्तमः ॥ ३.३८.२५ ॥
மூன்றாம் மாதத்திலும் அவர் முறைப்படி உணவு கொண்டார்; பின்பு நான்காம் மாதம் வந்தபோது பரதர்களில் சிறந்தவர்…
3.38.26
वायुभक्षो महाबाहुरभवत्पाण्डुनन्दनः ।
ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बः पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितः ॥ ३.३८.२६ ॥
பெருந்தோளான பாண்டுவின் மகன் காற்றை மட்டுமே உண்பவரானார்; கைகளை உயர்த்தி, ஆதரவின்றி, காற்பெருவிரலின் நுனியில் நின்றார்.
3.38.27
सदोपस्पर्शनाच्चास्य बभूवुरमितौजसः ।
विद्युदम्भोरुहनिभा जटास्तस्य महात्मनः ॥ ३.३८.२७ ॥
எப்போதும் ஆசமனம் செய்வதால் அளவற்ற ஒளியுடைய அவருடைய சடைகள் மின்னலையும் தாமரையையும் போல ஆயின; அந்த மகாத்மாவின்.
3.38.28
ततो महर्षयः सर्वे जग्मुर्देवं पिनाकिनम् ।
विवेदयिषवः पार्थं तपस्युग्रे समास्थितम् ॥ ३.३८.२८ ॥
அப்போது எல்லா மகரிஷிகளும் பினாகதாரியான தேவனிடம் சென்றனர்; கடும் தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்த பார்த்தனைப் பற்றித் தெரிவிக்க விரும்பி.
3.38.29
नीलकण्ठं महादेवमभिवाद्य प्रणम्य च ।
सर्वे निवेदयामासुः कर्म तत्फल्गुनस्य ह ॥ ३.३८.२९ ॥
நீலகண்டரான மகாதேவனை வணங்கி வழிபட்டு, அனைவரும் பல்குனனின் அந்தச் செயலைத் தெரிவித்தனர்.
3.38.30
एकः पार्थो महातेजा हिमवत्पृष्ठमाश्रितः ।
उग्रे तपरसि दुष्पारे स्थितो धूमापयन्दिशः ॥ ३.३८.३० ॥
மகாதேஜஸ்வியான பார்த்தன் தனியாக இமயமலையின் முதுகில் ஒதுங்கி, கடினமும் உக்கிரமுமான தவத்தில் நிலைபெற்று, திசைகளைப் புகையால் நிரப்புகிறார்.
3.38.31
तस्य देवेश न वयं विद्मः सर्वे चिकीर्षितम् ।
संतापयति नः सर्वानसौ साधु निवार्यताम् ॥ ३.३८.३१ ॥
தேவேசா, அவன் என்ன செய்ய விரும்புகிறான் என்பதை நாங்கள் அனைவரும் அறியோம். அவன் எங்கள் அனைவரையும் துன்புறுத்துகிறான்; அவனை நன்றாகத் தடுக்கவேண்டும்.
3.38.32
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मुननां भावितात्मनाम् ।
उमापतिर्भूतपतिर्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ३.३८.३२ ॥
தூய்மையான உள்ளம் கொண்ட அந்த முனிவர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, உமாபதியும் பூதபதியுமானவர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
3.38.33
न वो विषादः कर्तव्यः फल्गुनं प्रति सर्वशः ।
शीघ्रं गच्छत संहृष्टा यथागतमतन्द्रिताः ॥ ३.३८.३३ ॥
பால்குனனைப் (அர்ஜுனனைப்) பற்றி நீங்கள் எந்த வகையிலும் துயரம் கொள்ளக்கூடாது. மகிழ்ச்சியுடனும் சோர்வின்றியும், வந்தபடியே விரைவில் திரும்புங்கள்.
3.38.34
अहमस्य विजानामि संकल्पं मनसि स्थितम् ।
नास्य स्वर्गस्पृहा काचिन्नैश्वर्यस्य न चायुषः।
यत्तस्य काङ्क्षितं प्राप्तुं तत्करिष्येऽहमद्य वै ॥ ३.३८.३४ ॥
அவனுடைய மனத்தில் நிலைத்துள்ள சங்கல்பத்தை நான் அறிவேன். அவனுக்கு சுவர்க்கத்தின் மீது எந்த ஆசையும் இல்லை, ஐசுவரியத்தின் மீதும் நீண்ட ஆயுளின் மீதும் இல்லை. அவன் அடைய விரும்புவதை இன்றே நான் நிறைவேற்றுவேன்.
3.38.35
तच्छ्रुत्वा शर्ववचनमृषयः सत्यवादिनः ।
प्रहृष्टमनसो जग्मुर्यथास्वं पुनराश्रमम् ॥ ३.३८.३५ ॥
சர்வரின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, சத்தியம் பேசும் ரிஷிகள் மகிழ்ந்த மனத்துடன் தத்தம் ஆசிரமத்திற்கு மீண்டும் சென்றனர்.