مهابهاراتا · أدهيايا 3.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.4.1
वनं प्रविष्टेष्वथ पाण्डवेषु ।
प्रज्ञाचक्षुस्तप्यमानोऽम्बिकेयः।
धर्मात्मानं विदुरमगाधबुद्धिं ।
सुखासीनो वाक्यमुवाच राजा ॥ ३.४.१ ॥
lamma dakhala al-Pāṇḍavūna al-ghābata takallama malikun ibnu Ambikā, al-ḍarīru al-baṣīratu bi-l-ʿaqli, wa huwa jālisun fī rāḥatin ḥazīnun, ilā Vidurā dhī al-nafsi al-ṣāliḥati wa al-ʿaqli al-ʿamīqi bi-hādhihi al-kalimāti.
3.4.2
प्रज्ञा च ते भार्गवस्येव शुद्धा ।
धर्मं च त्वं परमं वेत्थ सूक्ष्मम्।
समश्च त्वं संमतः कौरवाणां ।
पथ्यं चैषां मम चैव ब्रवीहि ॥ ३.४.२ ॥
ḥikmatuka ṭāhiratun ka-ḥikmati Bhārgavi, wa anta taʿrifu al-dharma al-aʿlā al-daqīqa. Anta sawiyyun maḥmūdun bayna al-Kurūwiyyīna. Fa qul mā yanfaʿuhum wa yanfaʿunī.
3.4.3
एवं गते विदुरयदद्य कार्यं ।
पौराश्चेमे कथमस्मान्भजेरन्।
ते चाप्यस्मान्नोद्धरेयुः समूला-
न्न कामये तांश्च विनश्यमानान् ॥ ३.४.३ ॥
idhā waqaʿa ʿalā hādhā, yā Vidura, fa-mā al-ladhī yanbaghī an yuṣnaʿa al-ān? Kayfa yakhdimūnanā hā'ulā'i al-ahlu? Wa-lā yarfaʿūnanā min al-judhūri, wa lā uridu lahum al-halāka.
3.4.4
सौबलेनैव पापेन दुर्योधनहितैषिणा ।
क्रूरमाचरितं क्षत्तर्न मे प्रियमनुष्ठितम् ॥ ३.४.४ ॥
Qad faʿala hādhā al-amra al-qāsiya bi-ibni Subalā al-āthimi, Shakunī, sāʿiyan fī khayri Duryodhanā; yā Kṣattṛ, lam yakun dhālika mustaḥsanan ʿindī.
3.4.5
तथैवाङ्गीकृते तत्र तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
उत्तरं प्राप्तकालं च किमन्यन्मन्यते क्षमम् ॥ ३.४.५ ॥
Idhā qubila dhālika hunāka kadhālika, fa-anta ahluhu an tatakallama ʿanhu. Fa-ajib bi-jawābin fī waqtihi; wa mā al-ladhī tarāhu aṣlaḥa min dhālika?
3.4.6
नास्ति धर्मे सहायत्वमिति मे दीर्यते मनः ।
यत्र पाण्डुसुताः सर्वे क्लिश्यन्ति वानमागताः ॥ ३.४.६ ॥
يبدو لي أنه لا عون في الدَّهرما، وينشطر قلبي إذ جاء أبناء بانду جميعاً إلى الغابة يعانون.
3.4.7
त्रिवर्गोऽयं धर्ममूलो नरेन्द्र ।
राज्यं चेदं धर्ममूलं वदन्ति।
धर्मे राजन्वर्तमानः स्वशक्त्या ।
पुत्रान्सर्वान्पाहि कुन्तीसुतांश्च ॥ ३.४.७ ॥
أيها سيد البشر، هذا الثلاثي الغاية أصله الدهرما، ويقال إن المُلك أيضاً أصله الدهرما. أيها الملك، ثابتاً في الدهرما، احم بقوتك جميع بنيك وأبناء كونتي.
3.4.8
स वै ध्रमो विप्रलब्धः सभायां ।
पापात्मभिः सौबलेयप्रधानैः।
आहूय कुन्तीसुतमक्षवत्यां ।
पराजैषीत्सत्यसन्धं सुतस्ते ॥ ३.४.८ ॥
خُدِع ذلك الدهرما في المجلس على يد ذوي النفوس الشريرة وعلى رأسهم ابن سوبالا. إذ استدعى ابن كونتي إلى لعبة النرد، هزمه ابنك، ذاك الثابت على كلمته.
3.4.9
एतस्य ते दुष्प्रणीतस्य राज-
न्द्वेषस्याहं परिपश्याम्युपायम्।
यथा पुत्रस्तव कौरव्य पापा-
न्मुक्तो लोके प्रतितिष्ठेत साधु ॥ ३.४.९ ॥
أرى علاجاً لهذا العداء المُسيء الذي تحمله للملك، أيها الكوراوي، لكي ينجو ابنك من الإثم ويثبت حسناً في العالم.
3.4.10
तद्वै सर्वं पाण्डुपुत्रा लभन्तां ।
यत्तद्राजन्नतिसृष्टं त्वयाऽऽसीत्।
एष धर्मः परमो यत्स्वकेन ।
राजा तुष्येन्न परस्वेषु गृद्ध्येत् ॥ ३.४.१० ॥
أيها الملك، ليَنَلْ أبناءُ بانду كلَّ ما كنتَ قد تركتَه. هذا هو الدهرما الأسمى: أن يقنع الملك بما هو له، ولا يشتهي ما لغيره.
3.4.11
यशो ने नश्येज्ज्ञातिभेदश्च न स्या-
द्धर्मो न स्यान्नैव चैवं कृते त्वाम्।
एतत्कार्ये तव सर्वप्रधानं ।
तेषां तुष्टिः शकुनेश्चावमानः ॥ ३.४.११ ॥
لو فُعل ذلك لهلكت شهرتك، ولوقع الانقسام بين الأقارب، ولما بقي الدارما. وفي هذا الأمر فإن أهم شيء لك هو رضاهم، لا كرامة شكوني.
3.4.12
एवं शेषं यदि पुत्रेषु ते स्या-
देतद्राजंस्त्वरमाणः कुरुष्व।
अथैतदेवं न करोषि राजन् ।
ध्रुवं कुरूणां भविता विनाशः ॥ ३.४.१२ ॥
إن كان ما يبقى لأبنائك هو هذا، فأسرع أيها الملك وافعله. وإن لم تفعل ذلك أيها الملك، فلا ريب أن هلاك الكورو سيأتي.
3.4.13
नहि क्रुद्धो भीमसेनोऽर्जुनो वा ।
शेषं कुर्याच्छात्रवाणामनीके।
येषां योद्धा सव्यसाची कृतास्त्रो ।
धनुर्येषां गाण्डिवं लोकसारम् ॥ ३.४.१३ ॥
لن يترك بهيمسينا الغاضب أو أرجونا من جيش الأعداء شيئاً. أولئك الذين مقاتلهم سافياساتشين، البارع في الأسلحة، وقوسهم غاندِيفا، جوهر العالم.
3.4.14
येषां भीमो बाहुशाली च योद्धा ।
तेषां लोके किंनु न प्राप्यमस्ति।
उक्तं पूर्वं जातमात्रे सुते ते ।
मया यत्ते हितमासीत्तदानीम् ॥ ३.४.१४ ॥
لمن يكون مقاتلهم بهيما ذا الذراعين القويتين، أي شيء في العالم لا يُنال؟ وقد قلتُ لك من قبل عند ولادة ابنك ما كان فيه نفعك حينئذ.
3.4.15
पुत्रं त्यजेममहितं कुलस्य ।
हितं परं न च तत्त्वं चकर्थ।
इदानीं ते हितमुक्तं न चेत्त्व-
मेवं कर्ता परितप्ताऽसि पश्चात् ॥ ३.४.१५ ॥
اطرح هذا الابن الضار بالأسرة. لم تفعل الخير الأسمى. والآن قد قيل لك الخير؛ فإن لم تفعل ذلك ستندم فيما بعد.
3.4.16
यद्येतदेवमनुमन्ता सुतस्ते ।
संप्रीयमाणः पाण्डवैरेकराज्यम्।
तापो न ते भविता प्रीतियोगा-
त्त्वं चेन्न गृह्णासि सुतं सहायैः ॥ ३.४.१६ ॥
إن وافق ابنك على هذا وعاش في مملكة واحدة مسرورًا مع البانداڤا، فلن يكون لك عذاب بسبب اتحاد المودة؛ وإن لم تقبل الابن مع أنصاره.
3.4.17
दुर्योधनं त्वहितं वै निगृह्य ।
पाण्डोः पुत्रं प्रकुरुष्वाधिपत्ये।
ध्रुवं विनाशस्तव पुत्रेण धीमन् ।
सबन्धुवर्गेण सहैव राजभिः ॥ ३.४.१७ ॥
اكبح دوريودھانا الضار، وأقم ابن بانڈو في السيادة. أيها الحكيم، بسبب ابنك سيحل بك الهلاك حتمًا مع أقاربك والملوك.
3.4.18
चतुर्दशे चैव वर्षे नरेन्द्र ।
कुलक्षयं प्राप्स्यसि राजसिंह।
तस्मात्कुरुष्वाधिपत्ये नरेन्द्र ।
युधिष्ठिरं धर्मभृतां वरिष्ठम् ॥ ३.४.१८ ॥
وفي السنة الرابعة عشرة، أيها سيد البشر، ستبلغ هلاك أسرتك، يا أسد الملوك. لذلك، أيها سيد البشر، أقم يوديشثيرا، أفضل حفظة الدهرما، في السيادة.
3.4.19
अजातशत्रुर्हि विमुक्तरागो ।
धर्मोणेमां पृथिवीं शास्तु राजन्।
ततो राजन्पार्थिवाः सर्व एव ।
वैश्या इवास्मानुपतिष्ठन्तु सद्यः ॥ ३.४.१९ ॥
ليحكم يودهيشثيرا، الذي لا عدو له، المتحرر من التعلق، هذه الأرض بالدهرما، أيها الملك. ثم ليمثُل أمامنا جميع الملوك في الحال كالتجار، أيها الملك.
3.4.20
दुर्योधनः शकुनिः सूतपुत्रः ।
प्रीत्या राजन्पाण्डुपुत्रान्भजन्तु।
दुःशासनो याचतु भीमसेनं ।
सभामध्ये द्रुपदस्यात्मजां च ॥ ३.४.२० ॥
ليخدم دوريودهانا وشاكوني وابن السائق كارنا أبناء باندو بمودة، أيها الملك. وليلتمس دوهشاسانا من بهيماسينا، وليلتمس من ابنة دروبادا في وسط المجلس.
3.4.21
युधिष्ठिरं त्वं परिसान्त्वयस्व ।
राज्ये चैनं स्थापयस्वाभिपूज्य।
त्वया पृष्टः किमहमन्यद्वदेय-
मेतत्कृत्वा कृतकृत्योसि राजन् ॥ ३.४.२१ ॥
عزِّ يودهيشثيرا عزاءً وافياً، وأكرمه وأقمه في المملكة. وإذ سألتني، فماذا أقول غير ذلك؟ وبفعلك هذا، أيها الملك، تكون قد أنجزت ما عليك.
3.4.22
एतद्वाक्यं विदुर यत्ते सभाया-
मिह प्रोक्तं पाण्डवान्प्राप्य मां च।
हितं तेषामहितं मामकाना-
मेतत्सर्वं मम नावैदि चेतः ॥ ३.४.२२ ॥
يا فيدورا، إن هذا الكلام الذي قلتَه هنا في المجلس عن البانداڤا وعني، هو نافع لهم وضار بقومي؛ ولم يدرك عقلي كل هذا.
3.4.23
इदं त्विदानीं गत एव निश्चितं ।
तेषामर्थे पाण्डवानां यदात्थ।
तेनाद्य मन्ये नासि हितो ममेति ।
कथं हि पुत्रं पाण्डवार्थे त्यजेयम् ॥ ३.४.२३ ॥
ما تقوله من أجل أبناء بانضو قد تقرر الآن لا محالة. لذلك أظن اليوم أنك لست ناصحًا لي. فكيف أتخلى عن ابني من أجل أبناء بانضو؟
3.4.24
असंशयं तेऽपि ममैव पुत्रा ।
दुर्योधनस्तु मम देहात्प्रमूतः।
स्वं वै देहं परहेतोस्त्यजेति ।
कोनु ब्रूयात्समतामन्ववेक्षन् ॥ ३.४.२४ ॥
لا شك أنهم هم أيضًا أبنائي، لكن دور يودهانا وُلد من جسدي نفسه. فمن ذا الذي، ناظرًا بعين الإنصاف، يقول: اترك جسدك لأجل غيرك؟
3.4.25
स मां जिह्मं विदुर सर्वं ब्रवीपि ।
मन्युं तेऽहमधिकं धारयामि।
यथेच्छकं गच्छ वा तिष्ठ वा त्वं ।
सुसान्त्व्यमानाऽप्यसती स्त्री जहाति ॥ ३.४.२५ ॥
يا فيدورا، أنت تقول لي كل شيء بالتواء، وأحمل عليك غضبًا عظيمًا. اذهب كما تشاء أو امكث. فحتى إن طُيّبت خاطرها كثيرًا، فإن المرأة غير العفيفة تهجر زوجها.
3.4.26
एतावदुक्त्वा धृतराष्ट्रोऽन्वपद्य-
दन्तर्वेश्म सहसोत्थाय राजन्।
नेदमस्तीत्यथ विदुरो भापमाप्पः ।
संप्राद्रवद्यत्र पार्था बभूवुः ॥ ३.४.२६ ॥
ولما قال هذا، نهض دهريتراشترا فجأة ودخل المخادع الداخلية. وقال فيدورا: ليس الأمر كذلك، ثم أخذ جوابه وأسرع نحو المكان الذي كان فيه أبناء بريثا.