Mahābhārata · Adhyāya 3.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.4.1
वनं प्रविष्टेष्वथ पाण्डवेषु ।
प्रज्ञाचक्षुस्तप्यमानोऽम्बिकेयः।
धर्मात्मानं विदुरमगाधबुद्धिं ।
सुखासीनो वाक्यमुवाच राजा ॥ ३.४.१ ॥
Als die Pāṇḍavas in den Wald eingetreten waren, sprach der König, der Sohn der Ambikā, blind an den Augen, doch sehend im Geist, in Trauer, bequem sitzend, diese Worte zu Vidura, dem gerechtgesinnten Mann von unergründlichem Verstand.
3.4.2
प्रज्ञा च ते भार्गवस्येव शुद्धा ।
धर्मं च त्वं परमं वेत्थ सूक्ष्मम्।
समश्च त्वं संमतः कौरवाणां ।
पथ्यं चैषां मम चैव ब्रवीहि ॥ ३.४.२ ॥
Deine Weisheit ist rein wie die Bhārgavas, und du kennst das höchste, feine Dharma. Du bist gleichmütig und bei den Kuru geachtet. Sag, was ihnen und mir heilsam ist.
3.4.3
एवं गते विदुरयदद्य कार्यं ।
पौराश्चेमे कथमस्मान्भजेरन्।
ते चाप्यस्मान्नोद्धरेयुः समूला-
न्न कामये तांश्च विनश्यमानान् ॥ ३.४.३ ॥
Da es so gekommen ist, Vidura, was soll nun geschehen? Wie könnten diese Bürger uns dienen? Auch würden sie uns nicht von Grund auf wieder aufrichten, und ich wünsche auch nicht, dass sie zugrunde gehen.
3.4.4
सौबलेनैव पापेन दुर्योधनहितैषिणा ।
क्रूरमाचरितं क्षत्तर्न मे प्रियमनुष्ठितम् ॥ ३.४.४ ॥
Durch den bösen Sohn des Subala, Śakuni, der das Wohl Duryodhanas suchte, wurde diese grausame Tat vollbracht; o Kṣattṛ, sie war mir nicht lieb.
3.4.5
तथैवाङ्गीकृते तत्र तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
उत्तरं प्राप्तकालं च किमन्यन्मन्यते क्षमम् ॥ ३.४.५ ॥
Wenn dies dort so angenommen ist, so ist es an Euch, darüber zu sprechen. Gebt eine zeitgemäße Antwort; was haltet Ihr sonst für angemessen?
3.4.6
नास्ति धर्मे सहायत्वमिति मे दीर्यते मनः ।
यत्र पाण्डुसुताः सर्वे क्लिश्यन्ति वानमागताः ॥ ३.४.६ ॥
Es scheint mir, dass Dharma keinen Helfer hat, und mein Geist zerreißt, da alle Söhne Pāṇḍus in den Wald gekommen sind und leiden.
3.4.7
त्रिवर्गोऽयं धर्ममूलो नरेन्द्र ।
राज्यं चेदं धर्ममूलं वदन्ति।
धर्मे राजन्वर्तमानः स्वशक्त्या ।
पुत्रान्सर्वान्पाहि कुन्तीसुतांश्च ॥ ३.४.७ ॥
O Herr der Menschen, dieses dreifache Ziel gründet im Dharma, und auch das Königtum soll im Dharma gründen. O König, im Dharma verharrend, schütze mit deiner eigenen Kraft alle deine Söhne und die Söhne Kuntīs.
3.4.8
स वै ध्रमो विप्रलब्धः सभायां ।
पापात्मभिः सौबलेयप्रधानैः।
आहूय कुन्तीसुतमक्षवत्यां ।
पराजैषीत्सत्यसन्धं सुतस्ते ॥ ३.४.८ ॥
Jener Dharma wurde in der Versammlung betrogen von bösgesinnten Männern, angeführt vom Sohn Subalas. Nachdem er den Sohn Kuntīs zum Würfelspiel gerufen hatte, besiegte ihn dein Sohn, den Wahrhaftigen.
3.4.9
एतस्य ते दुष्प्रणीतस्य राज-
न्द्वेषस्याहं परिपश्याम्युपायम्।
यथा पुत्रस्तव कौरव्य पापा-
न्मुक्तो लोके प्रतितिष्ठेत साधु ॥ ३.४.९ ॥
Ich sehe ein Mittel gegen diesen schlecht geführten Hass auf den König, o Kaurava, damit dein Sohn, von der Sünde befreit, in der Welt gut bestehen kann.
3.4.10
तद्वै सर्वं पाण्डुपुत्रा लभन्तां ।
यत्तद्राजन्नतिसृष्टं त्वयाऽऽसीत्।
एष धर्मः परमो यत्स्वकेन ।
राजा तुष्येन्न परस्वेषु गृद्ध्येत् ॥ ३.४.१० ॥
O König, mögen die Söhne Pāṇḍus alles erhalten, was du aufgegeben hattest. Dies ist der höchste Dharma: Ein König soll mit dem Seinen zufrieden sein und nicht nach dem Fremden gieren.
3.4.11
यशो ने नश्येज्ज्ञातिभेदश्च न स्या-
द्धर्मो न स्यान्नैव चैवं कृते त्वाम्।
एतत्कार्ये तव सर्वप्रधानं ।
तेषां तुष्टिः शकुनेश्चावमानः ॥ ३.४.११ ॥
Würde dies geschehen, so ginge dein Ruhm zugrunde, Spaltung träte unter den Verwandten ein, und das Dharma bestünde nicht mehr. In dieser Angelegenheit ist für dich vor allem ihre Zufriedenheit wichtig, nicht die Ehre Śakunis.
3.4.12
एवं शेषं यदि पुत्रेषु ते स्या-
देतद्राजंस्त्वरमाणः कुरुष्व।
अथैतदेवं न करोषि राजन् ।
ध्रुवं कुरूणां भविता विनाशः ॥ ३.४.१२ ॥
Ist für deine Söhne dies das Übrige, so beeile dich, o König, und tu dies. Tust du es aber nicht, o König, so wird gewiss der Untergang der Kurus kommen.
3.4.13
नहि क्रुद्धो भीमसेनोऽर्जुनो वा ।
शेषं कुर्याच्छात्रवाणामनीके।
येषां योद्धा सव्यसाची कृतास्त्रो ।
धनुर्येषां गाण्डिवं लोकसारम् ॥ ३.४.१३ ॥
Ein zorniger Bhīmasena oder Arjuna würde vom Heer der Feinde nichts übrig lassen. Jene, deren Kämpfer Savyasācin ist, bewandert in den Waffen, und deren Bogen Gāṇḍīva ist, das Wesen der Welt.
3.4.14
येषां भीमो बाहुशाली च योद्धा ।
तेषां लोके किंनु न प्राप्यमस्ति।
उक्तं पूर्वं जातमात्रे सुते ते ।
मया यत्ते हितमासीत्तदानीम् ॥ ३.४.१४ ॥
Für jene, deren Kämpfer Bhīma ist, der Starkarmige, was in der Welt ist unerreichbar? Bei der Geburt deines Sohnes habe ich dir bereits gesagt, was damals zu deinem Besten war.
3.4.15
पुत्रं त्यजेममहितं कुलस्य ।
हितं परं न च तत्त्वं चकर्थ।
इदानीं ते हितमुक्तं न चेत्त्व-
मेवं कर्ता परितप्ताऽसि पश्चात् ॥ ३.४.१५ ॥
Verstoße diesen Sohn, der der Familie schadet. Du hast nicht das höchste Gute getan. Nun ist dir das Gute gesagt worden; tust du es nicht, wirst du später Qualen leiden.
3.4.16
यद्येतदेवमनुमन्ता सुतस्ते ।
संप्रीयमाणः पाण्डवैरेकराज्यम्।
तापो न ते भविता प्रीतियोगा-
त्त्वं चेन्न गृह्णासि सुतं सहायैः ॥ ३.४.१६ ॥
Wenn dein Sohn dem so zustimmt und, mit den Pāṇḍava zufrieden, in einem Reich lebt, wird dir durch die Verbindung der Zuneigung kein Leid entstehen; wenn du den Sohn nicht mit seinen Verbündeten annimmst.
3.4.17
दुर्योधनं त्वहितं वै निगृह्य ।
पाण्डोः पुत्रं प्रकुरुष्वाधिपत्ये।
ध्रुवं विनाशस्तव पुत्रेण धीमन् ।
सबन्धुवर्गेण सहैव राजभिः ॥ ३.४.१७ ॥
Halte Duryodhana, der schädlich ist, zurück und setze den Sohn Pāṇḍus in die Herrschaft ein. O Weiser, durch deinen Sohn wird dir gewiss Vernichtung widerfahren, samt deinen Verwandten und den Königen.
3.4.18
चतुर्दशे चैव वर्षे नरेन्द्र ।
कुलक्षयं प्राप्स्यसि राजसिंह।
तस्मात्कुरुष्वाधिपत्ये नरेन्द्र ।
युधिष्ठिरं धर्मभृतां वरिष्ठम् ॥ ३.४.१८ ॥
Und im vierzehnten Jahr, o Herr der Menschen, wirst du den Untergang deiner Sippe erleben, o Löwe unter den Königen. Darum, o Herr der Menschen, setze Yudhiṣṭhira, den besten der Hüter des Dharma, in die Herrschaft ein.
3.4.19
अजातशत्रुर्हि विमुक्तरागो ।
धर्मोणेमां पृथिवीं शास्तु राजन्।
ततो राजन्पार्थिवाः सर्व एव ।
वैश्या इवास्मानुपतिष्ठन्तु सद्यः ॥ ३.४.१९ ॥
Möge Yudhiṣṭhira, der Feindlose, frei von Begierde, diese Erde gerecht regieren, o König. Dann sollen alle Könige sogleich uns aufwarten wie Kaufleute, o König.
3.4.20
दुर्योधनः शकुनिः सूतपुत्रः ।
प्रीत्या राजन्पाण्डुपुत्रान्भजन्तु।
दुःशासनो याचतु भीमसेनं ।
सभामध्ये द्रुपदस्यात्मजां च ॥ ३.४.२० ॥
Mögen Duryodhana, Śakuni und der Wagenlenkersohn Karṇa, in Zuneigung, o König, den Söhnen Pāṇḍus dienen. Mag Duḥśāsana Bhīmasena bitten, und inmitten der Versammlung die Tochter Drupadas.
3.4.21
युधिष्ठिरं त्वं परिसान्त्वयस्व ।
राज्ये चैनं स्थापयस्वाभिपूज्य।
त्वया पृष्टः किमहमन्यद्वदेय-
मेतत्कृत्वा कृतकृत्योसि राजन् ॥ ३.४.२१ ॥
Tröste Yudhiṣṭhira gut, ehre ihn und setze ihn im Reich ein. Von dir befragt, was sollte ich sonst sagen? Hast du dies getan, o König, so bist du am Ziel.
3.4.22
एतद्वाक्यं विदुर यत्ते सभाया-
मिह प्रोक्तं पाण्डवान्प्राप्य मां च।
हितं तेषामहितं मामकाना-
मेतत्सर्वं मम नावैदि चेतः ॥ ३.४.२२ ॥
O Vidura, diese Rede, die du hier in der Versammlung über die Pāṇḍavas und mich gehalten hast, ist ihnen heilsam und meinen Leuten schädlich; mein Geist hat all dies nicht begriffen.
3.4.23
इदं त्विदानीं गत एव निश्चितं ।
तेषामर्थे पाण्डवानां यदात्थ।
तेनाद्य मन्ये नासि हितो ममेति ।
कथं हि पुत्रं पाण्डवार्थे त्यजेयम् ॥ ३.४.२३ ॥
Was du um der Pāṇḍavas willen sagst, steht nun fest. Daher denke ich heute, du bist mir nicht wohlgesinnt. Wie könnte ich meinen Sohn um der Pāṇḍavas willen verstoßen?
3.4.24
असंशयं तेऽपि ममैव पुत्रा ।
दुर्योधनस्तु मम देहात्प्रमूतः।
स्वं वै देहं परहेतोस्त्यजेति ।
कोनु ब्रूयात्समतामन्ववेक्षन् ॥ ३.४.२४ ॥
Zweifellos sind auch sie meine Söhne, doch Duryodhana ist aus meinem eigenen Leib geboren. Wer würde, mit gleichmütigem Sinn bedacht, sagen: Gib deinen eigenen Leib für eines anderen Willen hin?
3.4.25
स मां जिह्मं विदुर सर्वं ब्रवीपि ।
मन्युं तेऽहमधिकं धारयामि।
यथेच्छकं गच्छ वा तिष्ठ वा त्वं ।
सुसान्त्व्यमानाऽप्यसती स्त्री जहाति ॥ ३.४.२५ ॥
Vidura, du sagst mir alles auf krumme Weise, und ich trage großen Zorn gegen dich. Geh, wie du willst, oder bleib. Auch wenn sie gut getröstet wird, verlässt eine untreue Frau ihren Gatten.
3.4.26
एतावदुक्त्वा धृतराष्ट्रोऽन्वपद्य-
दन्तर्वेश्म सहसोत्थाय राजन्।
नेदमस्तीत्यथ विदुरो भापमाप्पः ।
संप्राद्रवद्यत्र पार्था बभूवुः ॥ ३.४.२६ ॥
Nachdem er so viel gesagt hatte, erhob sich Dhṛtarāṣṭra plötzlich und ging in die inneren Gemächer. Vidura, der sagte, dies sei nicht so, erhielt seine Antwort und lief dorthin, wo die Söhne der Pṛthā waren.