மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.4.1
वनं प्रविष्टेष्वथ पाण्डवेषु ।
प्रज्ञाचक्षुस्तप्यमानोऽम्बिकेयः।
धर्मात्मानं विदुरमगाधबुद्धिं ।
सुखासीनो वाक्यमुवाच राजा ॥ ३.४.१ ॥
பாண்டவர்கள் காட்டில் நுழைந்த பின், அம்பிகையின் மகனான, ஞானக்கண் கொண்ட அரசன் துயருற்றவனாய், வசதியாக அமர்ந்திருந்து, தர்மாத்மாவும் ஆழ்ந்த அறிவுடையவருமான விதுரரிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.4.2
प्रज्ञा च ते भार्गवस्येव शुद्धा ।
धर्मं च त्वं परमं वेत्थ सूक्ष्मम्।
समश्च त्वं संमतः कौरवाणां ।
पथ्यं चैषां मम चैव ब्रवीहि ॥ ३.४.२ ॥
உன் அறிவு பார்கவரைப் போல் தூய்மையானது; நீ உயர்ந்த நுட்பமான தர்மத்தை அறிவாய். நீ சமநோக்குடையவன்; கௌரவர்களிடையே மதிக்கப்படுபவன். எனக்கும் அவர்களுக்கும் நன்மையானதைச் சொல்லு.
3.4.3
एवं गते विदुरयदद्य कार्यं ।
पौराश्चेमे कथमस्मान्भजेरन्।
ते चाप्यस्मान्नोद्धरेयुः समूला-
न्न कामये तांश्च विनश्यमानान् ॥ ३.४.३ ॥
இவ்வாறு நடந்த பிறகு, விதுரா, இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும்? இந்த நகரவாசிகள் நம்மை எவ்வாறு சேவிப்பார்கள்? அவர்களும் நம்மை வேரோடு மீட்க மாட்டார்கள்; அழிந்து கொண்டிருக்கும் அவர்களையும் நான் விரும்பவில்லை.
3.4.4
सौबलेनैव पापेन दुर्योधनहितैषिणा ।
क्रूरमाचरितं क्षत्तर्न मे प्रियमनुष्ठितम् ॥ ३.४.४ ॥
சுபலனின் (சகுனியின்) பாவியான மகன், துரியோதனனின் நன்மையை நாடி இந்தக் கொடிய செயலைச் செய்தான்; ஓ க்ஷத்தா, இது எனக்கு விருப்பமானதல்ல.
3.4.5
तथैवाङ्गीकृते तत्र तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
उत्तरं प्राप्तकालं च किमन्यन्मन्यते क्षमम् ॥ ३.४.५ ॥
அவ்வாறே அது ஏற்கப்பட்ட பின், நீர் அதைப் பற்றிப் பேசத் தகுந்தவர். காலத்திற்கேற்ற பதிலைச் சொல்லும்; இதைவிட வேறு என்ன தகுந்ததாக நீர் கருதுகிறீர்?
3.4.6
नास्ति धर्मे सहायत्वमिति मे दीर्यते मनः ।
यत्र पाण्डुसुताः सर्वे क्लिश्यन्ति वानमागताः ॥ ३.४.६ ॥
தர்மத்தில் துணை இல்லை என்று என் மனம் பிளக்கிறது; பாண்டுவின் மகன்கள் அனைவரும் காட்டுக்கு வந்து துன்புறுகிறார்களே.
3.4.7
त्रिवर्गोऽयं धर्ममूलो नरेन्द्र ।
राज्यं चेदं धर्ममूलं वदन्ति।
धर्मे राजन्वर्तमानः स्वशक्त्या ।
पुत्रान्सर्वान्पाहि कुन्तीसुतांश्च ॥ ३.४.७ ॥
நரேந்திரா, இந்த மூன்று நோக்கங்களும் தர்மத்தை மூலமாகக் கொண்டவை; அரசாட்சியும் தர்மத்தையே மூலமாகக் கொண்டது என்கிறார்கள். அரசே, தர்மத்தில் நிலைத்து உன் சக்தியால் உன் எல்லா மகன்களையும், குந்தியின் மகன்களையும் காப்பாயாக.
3.4.8
स वै ध्रमो विप्रलब्धः सभायां ।
पापात्मभिः सौबलेयप्रधानैः।
आहूय कुन्तीसुतमक्षवत्यां ।
पराजैषीत्सत्यसन्धं सुतस्ते ॥ ३.४.८ ॥
அந்த தர்மம் சபையில் ஏமாற்றப்பட்டது; பாவ மனம் கொண்ட சௌபலன் மகனை முதன்மையாகக் கொண்டவர்களால். சூதாட்டத்தில் குந்தியின் மகனை அழைத்து, சத்தியசந்தனை உன் மகன் வென்றான்.
3.4.9
एतस्य ते दुष्प्रणीतस्य राज-
न्द्वेषस्याहं परिपश्याम्युपायम्।
यथा पुत्रस्तव कौरव्य पापा-
न्मुक्तो लोके प्रतितिष्ठेत साधु ॥ ३.४.९ ॥
உன்னுடைய இந்த தவறாக நடத்தப்பட்ட அரச வெறுப்பிற்கு ஒரு வழியை நான் காண்கிறேன்; கௌரவ்யா, உன் மகன் பாவத்திலிருந்து விடுபட்டு உலகில் நன்றாக நிலைபெறும் வகையில்.
3.4.10
तद्वै सर्वं पाण्डुपुत्रा लभन्तां ।
यत्तद्राजन्नतिसृष्टं त्वयाऽऽसीत्।
एष धर्मः परमो यत्स्वकेन ।
राजा तुष्येन्न परस्वेषु गृद्ध्येत् ॥ ३.४.१० ॥
அரசே, நீ முன்பு கொடுத்ததையெல்லாம் பாண்டுவின் மகன்கள் பெறட்டும். இதுவே மேலான தர்மம்: அரசன் தன்னுடையதில் திருப்தி கொள்ள வேண்டும்; பிறருடைய பொருளில் ஆசை கொள்ளக்கூடாது.
3.4.11
यशो ने नश्येज्ज्ञातिभेदश्च न स्या-
द्धर्मो न स्यान्नैव चैवं कृते त्वाम्।
एतत्कार्ये तव सर्वप्रधानं ।
तेषां तुष्टिः शकुनेश्चावमानः ॥ ३.४.११ ॥
இவ்வாறு செய்தால் உன் புகழ் அழியும்; உறவினரிடையே பிளவு ஏற்படும், தர்மமும் இருக்காது. இந்தச் செயலில் உனக்கு முதன்மையானது அவர்களின் திருப்தியே; சகுனியின் அவமானம் அல்ல.
3.4.12
एवं शेषं यदि पुत्रेषु ते स्या-
देतद्राजंस्त्वरमाणः कुरुष्व।
अथैतदेवं न करोषि राजन् ।
ध्रुवं कुरूणां भविता विनाशः ॥ ३.४.१२ ॥
உன் மகன்களுக்கு மீதமுள்ளது இதுவேயானால், அரசே, விரைவாக இதைச் செய். இவ்வாறு நீ செய்யாவிட்டால், அரசே, குருக்களின் அழிவு நிச்சயம்.
3.4.13
नहि क्रुद्धो भीमसेनोऽर्जुनो वा ।
शेषं कुर्याच्छात्रवाणामनीके।
येषां योद्धा सव्यसाची कृतास्त्रो ।
धनुर्येषां गाण्डिवं लोकसारम् ॥ ३.४.१३ ॥
கோபமுற்ற பீமசேனனோ அர்ஜுனனோ எதிரிகளின் படையில் எதையும் மீதம் வைக்கமாட்டார்கள். எவர்களின் வீரன் சவ்யசாசி, அஸ்திரங்களில் திறமையானவன், எவர்களின் வில் உலகின் சாரமான காண்டீவமோ.
3.4.14
येषां भीमो बाहुशाली च योद्धा ।
तेषां लोके किंनु न प्राप्यमस्ति।
उक्तं पूर्वं जातमात्रे सुते ते ।
मया यत्ते हितमासीत्तदानीम् ॥ ३.४.१४ ॥
எவர்களின் வீரன் பீமன், புயபலம் மிக்கவனோ, அவர்களுக்கு உலகில் எது அடைய முடியாதது? உன் மகன் பிறந்தபோதே, அப்போது உனக்கு நன்மையானதை நான் முன்பே சொன்னேன்.
3.4.15
पुत्रं त्यजेममहितं कुलस्य ।
हितं परं न च तत्त्वं चकर्थ।
इदानीं ते हितमुक्तं न चेत्त्व-
मेवं कर्ता परितप्ताऽसि पश्चात् ॥ ३.४.१५ ॥
குலத்திற்குத் தீங்கான இம்மகனைக் கைவிடு. நீ உயர்ந்த நன்மையைச் செய்யவில்லை. இப்போது உனக்கு நன்மை சொல்லப்பட்டது; நீ அவ்வாறு செய்யாவிட்டால் பின்னர் வருந்துவாய்.
3.4.16
यद्येतदेवमनुमन्ता सुतस्ते ।
संप्रीयमाणः पाण्डवैरेकराज्यम्।
तापो न ते भविता प्रीतियोगा-
त्त्वं चेन्न गृह्णासि सुतं सहायैः ॥ ३.४.१६ ॥
உன் மகன் இதை இவ்வாறு ஏற்றுக்கொண்டு, பாண்டவர்களுடன் மகிழ்ச்சியாக ஒரே அரசில் இருந்தால், அன்பின் இணைப்பால் உனக்குத் துயரம் இருக்காது; நீ மகனை நட்பாளர்களுடன் ஏற்காவிட்டால்.
3.4.17
दुर्योधनं त्वहितं वै निगृह्य ।
पाण्डोः पुत्रं प्रकुरुष्वाधिपत्ये।
ध्रुवं विनाशस्तव पुत्रेण धीमन् ।
सबन्धुवर्गेण सहैव राजभिः ॥ ३.४.१७ ॥
அஹிதனான துரியோதனனைக் கட்டுப்படுத்தி, பாண்டுவின் மகனை ஆட்சியதிகாரத்தில் அமர்த்து. ஞானியே, உன் மகனால் நிச்சயம் உனக்கு அழிவு வரும்; உறவினர் கூட்டத்தோடும் அரசர்களோடும் சேர்ந்து.
3.4.18
चतुर्दशे चैव वर्षे नरेन्द्र ।
कुलक्षयं प्राप्स्यसि राजसिंह।
तस्मात्कुरुष्वाधिपत्ये नरेन्द्र ।
युधिष्ठिरं धर्मभृतां वरिष्ठम् ॥ ३.४.१८ ॥
பதினான்காம் ஆண்டில், அரசனே, குலத்தின் அழிவை அடைவாய், அரசர்களில் சிங்கமே. ஆகையால், அரசனே, தர்மதாரிகளில் சிறந்த யுதிஷ்டிரனை ஆட்சியதிகாரத்தில் அமர்த்து.
3.4.19
अजातशत्रुर्हि विमुक्तरागो ।
धर्मोणेमां पृथिवीं शास्तु राजन्।
ततो राजन्पार्थिवाः सर्व एव ।
वैश्या इवास्मानुपतिष्ठन्तु सद्यः ॥ ३.४.१९ ॥
பகையற்றவனாகிய யுதிஷ்டிரன் பற்றுதல் நீங்கி, அரசே, தர்மத்தோடு இந்தப் பூமியை ஆளட்டும். பின்னர், அரசே, எல்லா அரசர்களும் வைசியர்களைப் போல உடனே நம்மிடம் வந்து பணியட்டும்.
3.4.20
दुर्योधनः शकुनिः सूतपुत्रः ।
प्रीत्या राजन्पाण्डुपुत्रान्भजन्तु।
दुःशासनो याचतु भीमसेनं ।
सभामध्ये द्रुपदस्यात्मजां च ॥ ३.४.२० ॥
துரியோதனன், சகுனி, சூதபுத்திரன் கர்ணன் ஆகியோர் அன்புடன், அரசே, பாண்டுவின் மகன்களைச் சேவிக்கட்டும். துச்சாசனன் பீமசேனனிடம் யாசிக்கட்டும்; சபையின் நடுவில் துருபதனின் மகளிடமும் யாசிக்கட்டும்.
3.4.21
युधिष्ठिरं त्वं परिसान्त्वयस्व ।
राज्ये चैनं स्थापयस्वाभिपूज्य।
त्वया पृष्टः किमहमन्यद्वदेय-
मेतत्कृत्वा कृतकृत्योसि राजन् ॥ ३.४.२१ ॥
நீ யுதிஷ்டிரனை நன்றாக ஆறுதல்படுத்து; அவனை மரியாதையுடன் அரசில் நிலைநிறுத்து. உன்னால் கேட்கப்பட்ட நான் வேறு என்ன சொல்வேன்? இதைச் செய்து, அரசே, நீ கடமையை நிறைவேற்றியவனாவாய்.
3.4.22
एतद्वाक्यं विदुर यत्ते सभाया-
मिह प्रोक्तं पाण्डवान्प्राप्य मां च।
हितं तेषामहितं मामकाना-
मेतत्सर्वं मम नावैदि चेतः ॥ ३.४.२२ ॥
விதுரா, சபையில் நீ பாண்டவர்களையும் என்னையும் குறித்து இங்குச் சொன்ன இந்த வார்த்தை, அவர்களுக்கு நன்மையும் என் மக்களுக்குத் தீங்குமானது; இவை அனைத்தையும் என் மனம் அறியவில்லை.
3.4.23
इदं त्विदानीं गत एव निश्चितं ।
तेषामर्थे पाण्डवानां यदात्थ।
तेनाद्य मन्ये नासि हितो ममेति ।
कथं हि पुत्रं पाण्डवार्थे त्यजेयम् ॥ ३.४.२३ ॥
பாண்டவர்களுக்காக நீ சொல்வது இப்போது நிச்சயமாகிவிட்டது. ஆகவே இன்று நீ எனக்கு நலம் விரும்பியல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன். பாண்டவர்களுக்காக என் மகனை நான் எப்படித் துறப்பேன்?
3.4.24
असंशयं तेऽपि ममैव पुत्रा ।
दुर्योधनस्तु मम देहात्प्रमूतः।
स्वं वै देहं परहेतोस्त्यजेति ।
कोनु ब्रूयात्समतामन्ववेक्षन् ॥ ३.४.२४ ॥
சந்தேகமின்றி அவர்களும் என் மகன்களே. ஆனால் துரியோதனன் என் உடலிலிருந்தே பிறந்தவன். தன் உடலை பிறருக்காக துறந்துவிடு என்று சமநோக்குடன் யார் சொல்வார்கள்?
3.4.25
स मां जिह्मं विदुर सर्वं ब्रवीपि ।
मन्युं तेऽहमधिकं धारयामि।
यथेच्छकं गच्छ वा तिष्ठ वा त्वं ।
सुसान्त्व्यमानाऽप्यसती स्त्री जहाति ॥ ३.४.२५ ॥
விதுரா, நீ எல்லாவற்றையும் வக்கிரமாகவே என்னிடம் சொல்கிறாய். நான் உன் மீது மிகுந்த கோபம் கொண்டிருக்கிறேன். உன் விருப்பம் போல் செல், அல்லது இரு. நன்கு தேற்றப்பட்டாலும் ஒழுக்கமற்ற பெண் கணவனைக் கைவிடுவது போல.
3.4.26
एतावदुक्त्वा धृतराष्ट्रोऽन्वपद्य-
दन्तर्वेश्म सहसोत्थाय राजन्।
नेदमस्तीत्यथ विदुरो भापमाप्पः ।
संप्राद्रवद्यत्र पार्था बभूवुः ॥ ३.४.२६ ॥
இவ்வளவு சொல்லிவிட்டு திருதராஷ்டிரன் திடீரென எழுந்து உள்ளறைக்குச் சென்றான். 'இது சரியல்ல' என்று சொல்லி விதுரன் பதில் பெற்றான்; பிருதையின் மகன்கள் இருந்த இடத்தை நோக்கி ஓடினான்.