Mahābhārata · Adhyāya 3.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.40.1
नरस्त्वं पूर्वदेहे वै नारायणसहायवान् ।
बदर्यां तप्तवानुग्रं तपो वर्षायुतान्बहून् ॥ ३.४०.१ ॥
En un cuerpo anterior fuiste Nara, con Nārāyaṇa como compañero, y en Badarī practicaste austeridades severas durante muchos decenas de miles de años.
3.40.2
त्वयि वा परमं तेजो विष्णौ वा पुरुषोत्तमे ।
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तेजसा धार्यते जगत् ॥ ३.४०.२ ॥
En ti, o en Viṣṇu, el mejor de los seres, reside el supremo resplandor; por el resplandor de ustedes dos, los primeros de los hombres, el mundo es sostenido.
3.40.3
शक्राभिषेके सुमहद्धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
प्रगृह्य दानवाः शस्तास्त्वया कृष्णेन च प्रभो ॥ ३.४०.३ ॥
Oh señor, en la consagración de Indra, tomando el gran arco que ruge como una nube, tú y Kṛṣṇa abatisteis a los Dānavas.
3.40.4
तदेतदेव गाण्डीवं तव पार्थ करोचितम् ।
भायामास्थाय तद्ग्रस्तं मया पुरुषसत्तम ॥ ३.४०.४ ॥
Este mismo arco Gāṇḍīva es apto para tu mano, oh hijo de Pṛthā; oh mejor de los hombres, lo había retenido, adoptando una forma ilusoria.
3.40.5
तूणौ चाप्यक्षयौ भूयस्तव पार्थ करोचितौ ।
भविष्यति शरीरं च नीरुजं कुरुनन्दन ॥ ३.४०.५ ॥
Oh hijo de Pṛthā, tus dos aljabas, aptas para tu mano, volverán a ser inagotables; y tu cuerpo, oh gozo de los Kurus, quedará libre de enfermedad.
3.40.6
प्रीतिमानस्मि वै पार्थ भवान्सत्यपराक्रमः ।
गृहाण वरमस्मत्तः काङ्क्षितं यन्नरर्षभ ॥ ३.४०.६ ॥
De verdad estoy complacido contigo, oh hijo de Pṛthā, tú de verdadero valor; oh toro entre los hombres, acepta de mí el don que desees.
3.40.7
न त्वया सदृशः कश्चित्पुमान्मर्त्येषु भारत ।
दिवि वा वर्तते त्रं त्वत्प्रधानमरिंदम ॥ ३.४०.७ ॥
Oh Bhārata, no hay ningún hombre entre los mortales igual a ti, ni en el cielo; en quien tú eres el primero, oh domador de enemigos.
3.40.8
वरं ददासि चेन्मह्यं कामं प्रीत्या वृषध्वज ।
कामये दिव्यामस्त्रं तद्धोरं पाशुपतं प्रभो ॥ ३.४०.८ ॥
Oh Vṛṣadhvaja, si me concedes con afecto el don que deseo, oh señor, deseo esa arma divina y terrible, el Pāśupata.
3.40.9
यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम रौद्रं भीमपराक्रमम् ।
युगान्ते दारुणे प्राप्ते कृत्स्नं संहरते जगत् ॥ ३.४०.९ ॥
Aquella arma feroz llamada Brahmaśiras, de terrible poder, que al llegar el espantoso fin de una edad destruye todo el mundo.
3.40.10
कर्णभीष्मकृपद्रोणैर्भविता तु महाहवः ।
त्वत्प्रसादान्महादेव जयेयं तान्यथा युधि ॥ ३.४०.१० ॥
Una gran batalla ocurrirá con Karṇa, Bhīṣma, Kṛpa y Droṇa; oh Mahādeva, por tu gracia podría vencerlos en la batalla.
3.40.11
जयेयं येन संग्रामे दानवान्राक्षसांस्तथा ।
राज्ञश्चैव पिशाचांश्च गन्धर्वानथपन्नगान् ॥ ३.४०.११ ॥
Con el cual podría vencer en batalla a los Dānavas y Rākṣasas, así como a reyes, Piśācas, Gandharvas y serpientes.
3.40.12
यस्मिञ्शूलसहस्राणि गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
शराश्चाशीविषाकाराः संभवन्त्यनुमन्त्रिताः ॥ ३.४०.१२ ॥
En el cual, cuando se invocan con mantras, surgen miles de tridentes, mazas de aspecto feroz y flechas semejantes a serpientes.
3.40.13
युध्येयं येन भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
सूतपुत्रेण च रणे नित्यं कटुकभाषिणा ॥ ३.४०.१३ ॥
Que yo pudiera combatir en la batalla con Bhīṣma, con Droṇa, con Kṛpa y con el hijo del auriga, que siempre habla con dureza.
3.40.14
एष मे प्रथमः कामो भगवन्भगनेत्रहन् ।
त्वत्प्रसादाद्विनिर्बृत्तः समर्थः स्यामहं यथा
भव उवाच। ॥ ३.४०.१४ ॥
Este es mi primer deseo, oh venerable señor, destructor del ojo de Bhaga: que por tu gracia me vuelva capaz y realizado.
3.40.15
ददामि तेऽस्त्रं दयितमहं पाशुपतं विभो ।
समर्थो धारणे मोक्षे संहारेऽपि च पाण्डव ॥ ३.४०.१५ ॥
Te doy mi arma amada, el Pāśupata, oh poderoso. Eres capaz de sostenerla, liberarla y retirarla, oh hijo de Pāṇḍu.
3.40.16
न तद्वेद महेन्द्रोपि न यमो न च यक्षराट् ।
वरुणोप्यथवा वायुः कुतो वेत्स्यन्ति मानवाः ॥ ३.४०.१६ ॥
Ni siquiera Indra conoce esa arma, ni Yama, ni el rey de los yakṣas, ni Varuṇa, ni Vāyu. ¿Cómo entonces la conocerán los hombres?
3.40.17
न त्वया सहसा पार्थ मोक्तव्यं पुरुषे क्वचित् ।
जगद्विनिर्दहेत्सर्वमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.४०.१७ ॥
Nunca la lances a la ligera contra ningún hombre, oh hijo de Pṛthā; lanzada contra alguien de poco poder, quemaría todo el mundo.
3.40.18
अबध्यो नाम नास्त्यस्य त्रैलोक्ये सचराचरे ।
मनसा चक्षुषा वाचा धनुषा च निपात्यते ॥ ३.४०.१८ ॥
En los tres mundos, con lo móvil y lo inmóvil, no hay nadie que no pueda ser abatido por él; es derribado por la mente, por la mirada, por la palabra y por el arco.
3.40.19
तच्छ्रुत्वा त्वरितः पार्थः शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
उपसंगृह्य विश्वेशमधीष्वेत्यथ सोऽब्रवीत् ॥ ३.४०.१९ ॥
Al oírlo, Pārtha, rápidamente purificado y recogido, tomó los pies del Señor del universo y dijo: «Enséñame».
3.40.20
ततस्त्वध्यापयामास सरहस्यनिवर्तनम् ।
तदस्त्रं पाण्डवश्रेष्ठं मूर्तिमन्तमिवान्तकम् ॥ ३.४०.२० ॥
Entonces le enseñó aquella arma con su secreto y su retirada al mejor de los Pāṇḍava; era como la Muerte misma encarnada.
3.40.21
उपतस्थे महात्मानं यथा त्र्यक्षमुमापतिम् ।
प्रतिजग्राह तच्चापि प्रीतिमानर्जुनस्तदा ॥ ३.४०.२१ ॥
Sirvió a aquel gran ser como se sirve al de tres ojos, Señor de Umā; y Arjuna, complacido, también recibió entonces aquella arma.
3.40.22
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
ससागरवनोद्देशा सग्रामनगराकरा ॥ ३.४०.२२ ॥
Entonces tembló la tierra, con sus montañas, bosques y árboles, con sus océanos y regiones boscosas, con sus aldeas, ciudades y minas.
3.40.23
शङ्खदुन्दुभिघोषाश्च भेरीणां च सहस्रशः ।
तस्मिनमुहूर्ते संप्राप्ते निर्घातश्च महानभूत् ॥ ३.४०.२३ ॥
El estruendo de caracolas y timbales, y el sonido de miles de tambores de guerra; cuando llegó aquel momento, hubo un gran estruendo de trueno.
3.40.24
अथास्त्रं जाज्वलद्धोरं पाण्डवस्यामितौजसः ।
मूर्तिमद्विष्ठितं पार्श्वे ददृशुर्देवदानवाः ॥ ३.४०.२४ ॥
Entonces, junto al Pāṇḍava de poder infinito, aquella arma, ardiente y terrible, fue vista de pie en forma corpórea; la contemplaron dioses y demonios.
3.40.25
स्पृष्टस्य त्र्यम्बकेणाथ फल्गुनस्यामितौजसः ।
यत्किं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ॥ ३.४०.२५ ॥
Entonces, tocado por Tryambaka, Phalguna de poder inmensurable recibió permiso de Tryambaka: «Ve». Entonces Arjuna fue autorizado.
3.40.26
स्वर्गं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ।
प्रणम्य शिरसा राजन्प्राञ्जलिर्भवमैक्षत । ॥ ३.४०.२६ ॥
Autorizado por Tryambaka: «Ve al cielo». Entonces Arjuna, oh rey, se inclinó con la cabeza y, con las manos juntas, miró a Bhava.
3.40.27
ततः प्रभुस्त्रिदिवनिवासिनां वसी ।
महामतिर्गिरिश उमापतिः शिवः।
धनुर्महद्दितिजपिशाचसूदनं ।
ददौ भवः पुरुषवराय गाण्डिवम् ॥ ३.४०.२७ ॥
Entonces Bhava, señor de los moradores del cielo, dominador de sí, de gran sabiduría, señor de las montañas, esposo de Umā, Śiva, dio al mejor de los hombres el gran arco Gāṇḍīva, matador de daityas y pisācas.
3.40.28
ततः शुभं गिरिवरमीश्वरस्तदा ।
सहोमयाऽसिततटसानुकन्दरम्।
विहाय तं पतगमहर्षिसेवितं ।
जगाम स्वं पुरुषवरस्य पश्यतः ॥ ३.४०.२८ ॥
Entonces el Señor, junto con Umā, abandonó aquella auspiciosa cumbre de montañas con sus oscuras laderas, picos y cuevas, y aquel «ave» frecuentado por grandes sabios, y se fue a su morada mientras el mejor de los hombres lo observaba.