Mahābhārata · Adhyāya 3.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.40.1
नरस्त्वं पूर्वदेहे वै नारायणसहायवान् ।
बदर्यां तप्तवानुग्रं तपो वर्षायुतान्बहून् ॥ ३.४०.१ ॥
Num corpo anterior foste Nara, tendo Nārāyaṇa como companheiro, e em Badarī praticaste austeridades severas durante muitas dezenas de milhares de anos.
3.40.2
त्वयि वा परमं तेजो विष्णौ वा पुरुषोत्तमे ।
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तेजसा धार्यते जगत् ॥ ३.४०.२ ॥
Em ti, ou em Viṣṇu, o melhor dos seres, reside o supremo esplendor; pelo esplendor de vós dois, os primeiros dos homens, o mundo é sustentado.
3.40.3
शक्राभिषेके सुमहद्धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
प्रगृह्य दानवाः शस्तास्त्वया कृष्णेन च प्रभो ॥ ३.४०.३ ॥
Ó senhor, na consagração de Indra, tomando o grande arco que ruge como uma nuvem, tu e Kṛṣṇa abatestes os Dānavas.
3.40.4
तदेतदेव गाण्डीवं तव पार्थ करोचितम् ।
भायामास्थाय तद्ग्रस्तं मया पुरुषसत्तम ॥ ३.४०.४ ॥
Este mesmo arco Gāṇḍīva convém à tua mão, ó filho de Pṛthā; ó melhor dos homens, eu o havia retido, assumindo uma forma ilusória.
3.40.5
तूणौ चाप्यक्षयौ भूयस्तव पार्थ करोचितौ ।
भविष्यति शरीरं च नीरुजं कुरुनन्दन ॥ ३.४०.५ ॥
Ó filho de Pṛthā, as tuas duas aljavas, convenientes à tua mão, voltarão a ser inesgotáveis; e o teu corpo, ó alegria dos Kurus, ficará livre de doença.
3.40.6
प्रीतिमानस्मि वै पार्थ भवान्सत्यपराक्रमः ।
गृहाण वरमस्मत्तः काङ्क्षितं यन्नरर्षभ ॥ ३.४०.६ ॥
Estou realmente satisfeito contigo, ó filho de Pṛthā, tu de verdadeiro valor; ó touro entre os homens, recebe de mim a dádiva que desejares.
3.40.7
न त्वया सदृशः कश्चित्पुमान्मर्त्येषु भारत ।
दिवि वा वर्तते त्रं त्वत्प्रधानमरिंदम ॥ ३.४०.७ ॥
Ó Bhārata, não há homem entre os mortais igual a ti, nem no céu; tu és o primeiro, ó domador de inimigos.
3.40.8
वरं ददासि चेन्मह्यं कामं प्रीत्या वृषध्वज ।
कामये दिव्यामस्त्रं तद्धोरं पाशुपतं प्रभो ॥ ३.४०.८ ॥
Ó Vṛṣadhvaja, se me concederes com favor o dom que desejo, ó senhor, desejo essa arma divina e terrível, o Pāśupata.
3.40.9
यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम रौद्रं भीमपराक्रमम् ।
युगान्ते दारुणे प्राप्ते कृत्स्नं संहरते जगत् ॥ ३.४०.९ ॥
Aquela arma feroz chamada Brahmaśiras, de poder terrível, que, ao chegar o fim espantoso de uma era, destrói o mundo inteiro.
3.40.10
कर्णभीष्मकृपद्रोणैर्भविता तु महाहवः ।
त्वत्प्रसादान्महादेव जयेयं तान्यथा युधि ॥ ३.४०.१० ॥
Uma grande batalha ocorrerá com Karṇa, Bhīṣma, Kṛpa e Droṇa; ó Mahādeva, pela tua graça eu poderia vencê-los na batalha.
3.40.11
जयेयं येन संग्रामे दानवान्राक्षसांस्तथा ।
राज्ञश्चैव पिशाचांश्च गन्धर्वानथपन्नगान् ॥ ३.४०.११ ॥
Com o qual eu poderia vencer em batalha os Dānavas e os Rākṣasas, assim como reis, Piśācas, Gandharvas e serpentes.
3.40.12
यस्मिञ्शूलसहस्राणि गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
शराश्चाशीविषाकाराः संभवन्त्यनुमन्त्रिताः ॥ ३.४०.१२ ॥
No qual, quando invocados com mantras, surgem milhares de tridentes, maças de aspecto feroz e flechas semelhantes a serpentes.
3.40.13
युध्येयं येन भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
सूतपुत्रेण च रणे नित्यं कटुकभाषिणा ॥ ३.४०.१३ ॥
Que eu possa lutar na batalha contra Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa e o filho do cocheiro, que sempre fala com dureza.
3.40.14
एष मे प्रथमः कामो भगवन्भगनेत्रहन् ।
त्वत्प्रसादाद्विनिर्बृत्तः समर्थः स्यामहं यथा
भव उवाच। ॥ ३.४०.१४ ॥
Este é o meu primeiro desejo, ó bem-aventurado senhor, destruidor do olho de Bhaga: que, pela tua graça, eu me torne capaz e realizado.
3.40.15
ददामि तेऽस्त्रं दयितमहं पाशुपतं विभो ।
समर्थो धारणे मोक्षे संहारेऽपि च पाण्डव ॥ ३.४०.१५ ॥
Dou-te a minha arma amada, o Pāśupata, ó poderoso. És capaz de o segurar, de o lançar e de o recolher, ó filho de Pāṇḍu.
3.40.16
न तद्वेद महेन्द्रोपि न यमो न च यक्षराट् ।
वरुणोप्यथवा वायुः कुतो वेत्स्यन्ति मानवाः ॥ ३.४०.१६ ॥
Nem Indra conhece essa arma, nem Yama, nem o rei dos yakṣas, nem Varuṇa, nem Vāyu. Como então a conhecerão os homens?
3.40.17
न त्वया सहसा पार्थ मोक्तव्यं पुरुषे क्वचित् ।
जगद्विनिर्दहेत्सर्वमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.४०.१७ ॥
Nunca a lances precipitadamente contra nenhum homem, ó filho de Pṛthā; lançada contra alguém de pouco poder, queimaria o mundo inteiro.
3.40.18
अबध्यो नाम नास्त्यस्य त्रैलोक्ये सचराचरे ।
मनसा चक्षुषा वाचा धनुषा च निपात्यते ॥ ३.४०.१८ ॥
Nos três mundos, com o móvel e o imóvel, não há ninguém que não possa ser abatido por ele; é derrubado pela mente, pelo olhar, pela palavra e pelo arco.
3.40.19
तच्छ्रुत्वा त्वरितः पार्थः शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
उपसंगृह्य विश्वेशमधीष्वेत्यथ सोऽब्रवीत् ॥ ३.४०.१९ ॥
Ouvindo isso, Pārtha, rapidamente purificado e recolhido, tomou os pés do Senhor do universo e disse: «Ensina-me.»
3.40.20
ततस्त्वध्यापयामास सरहस्यनिवर्तनम् ।
तदस्त्रं पाण्डवश्रेष्ठं मूर्तिमन्तमिवान्तकम् ॥ ३.४०.२० ॥
Então ensinou-lhe aquela arma, com seu segredo e sua retirada, ao melhor dos Pāṇḍava; era como a própria Morte encarnada.
3.40.21
उपतस्थे महात्मानं यथा त्र्यक्षमुमापतिम् ।
प्रतिजग्राह तच्चापि प्रीतिमानर्जुनस्तदा ॥ ३.४०.२१ ॥
Serviu aquela grande alma como se serve ao de três olhos, Senhor de Umā; e Arjuna, encantado, também recebeu então aquela arma.
3.40.22
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
ससागरवनोद्देशा सग्रामनगराकरा ॥ ३.४०.२२ ॥
Então a terra tremeu, com suas montanhas, florestas e árvores, com seus oceanos e regiões florestais, com suas aldeias, cidades e minas.
3.40.23
शङ्खदुन्दुभिघोषाश्च भेरीणां च सहस्रशः ।
तस्मिनमुहूर्ते संप्राप्ते निर्घातश्च महानभूत् ॥ ३.४०.२३ ॥
O estrondo de conchas e tambores, e o som de milhares de tambores de guerra; quando aquele momento chegou, ergueu-se um grande estrondo de trovão.
3.40.24
अथास्त्रं जाज्वलद्धोरं पाण्डवस्यामितौजसः ।
मूर्तिमद्विष्ठितं पार्श्वे ददृशुर्देवदानवाः ॥ ३.४०.२४ ॥
Então, ao lado do Pāṇḍava de força ilimitada, aquela arma, flamejante e terrível, foi vista de pé em forma corpórea; deuses e demônios a contemplaram.
3.40.25
स्पृष्टस्य त्र्यम्बकेणाथ फल्गुनस्यामितौजसः ।
यत्किं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ॥ ३.४०.२५ ॥
Então, tocado por Tryambaka, Phalguna de poder imensurável recebeu a permissão de Tryambaka: «Vai». Então Arjuna foi autorizado.
3.40.26
स्वर्गं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ।
प्रणम्य शिरसा राजन्प्राञ्जलिर्भवमैक्षत । ॥ ३.४०.२६ ॥
Permitido por Tryambaka: «Vai ao céu». Então Arjuna, ó rei, curvou a cabeça e, de mãos postas, olhou para Bhava.
3.40.27
ततः प्रभुस्त्रिदिवनिवासिनां वसी ।
महामतिर्गिरिश उमापतिः शिवः।
धनुर्महद्दितिजपिशाचसूदनं ।
ददौ भवः पुरुषवराय गाण्डिवम् ॥ ३.४०.२७ ॥
Então Bhava, senhor dos habitantes do céu, senhor de si, de grande sabedoria, senhor das montanhas, esposo de Umā, Śiva, deu ao melhor dos homens o grande arco Gāṇḍīva, matador de daityas e piśācas.
3.40.28
ततः शुभं गिरिवरमीश्वरस्तदा ।
सहोमयाऽसिततटसानुकन्दरम्।
विहाय तं पतगमहर्षिसेवितं ।
जगाम स्वं पुरुषवरस्य पश्यतः ॥ ३.४०.२८ ॥
Então o Senhor, junto com Umā, deixou aquele auspicioso melhor dos montes, com suas encostas escuras, picos e cavernas, e aquele voador frequentado pelos grandes sábios, e partiu para a sua própria morada enquanto o melhor dos homens observava.