మహాభారతం · అధ్యాయం 3.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.40.1
नरस्त्वं पूर्वदेहे वै नारायणसहायवान् ।
बदर्यां तप्तवानुग्रं तपो वर्षायुतान्बहून् ॥ ३.४०.१ ॥
నువ్వు పూర్వ దేహంలో నరుడవు; నారాయణుని సహాయంతో బదరిలో అనేక పదివేల సంవత్సరాలు ఘోర తపస్సు చేశావు.
3.40.2
त्वयि वा परमं तेजो विष्णौ वा पुरुषोत्तमे ।
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तेजसा धार्यते जगत् ॥ ३.४०.२ ॥
నీలో లేదా పురుషోత్తముడైన విష్ణువులో పరమ తేజస్సు ఉంది; మీ ఇద్దరు శ్రేష్ఠ పురుషుల తేజస్సుతోనే జగత్తు ధరించబడుతోంది.
3.40.3
शक्राभिषेके सुमहद्धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
प्रगृह्य दानवाः शस्तास्त्वया कृष्णेन च प्रभो ॥ ३.४०.३ ॥
ప్రభూ, ఇంద్రుని అభిషేక సమయంలో మేఘంలా ధ్వనించే మహాధనుస్సును ఎత్తి నువ్వు, కృష్ణుడు దానవులను సంహరించారు.
3.40.4
तदेतदेव गाण्डीवं तव पार्थ करोचितम् ।
भायामास्थाय तद्ग्रस्तं मया पुरुषसत्तम ॥ ३.४०.४ ॥
పార్థా, ఇదే నీ చేతికి తగిన గాండీవం; పురుషోత్తమా, నేను మాయారూపం ధరించి దానిని గ్రహించి ఉంచాను.
3.40.5
तूणौ चाप्यक्षयौ भूयस्तव पार्थ करोचितौ ।
भविष्यति शरीरं च नीरुजं कुरुनन्दन ॥ ३.४०.५ ॥
పార్థా, నీ చేతికి తగిన రెండు తూణీరాలు కూడా మళ్లీ అక్షయమవుతాయి; కురునందనా, నీ శరీరం కూడా రోగరహితమవుతుంది.
3.40.6
प्रीतिमानस्मि वै पार्थ भवान्सत्यपराक्रमः ।
गृहाण वरमस्मत्तः काङ्क्षितं यन्नरर्षभ ॥ ३.४०.६ ॥
పార్థా, నేను నీపై ప్రీతి చెందాను; నువ్వు సత్యపరాక్రమివి. నరశ్రేష్ఠా, నువ్వు కోరిన వరాన్ని నా నుండి స్వీకరించు.
3.40.7
न त्वया सदृशः कश्चित्पुमान्मर्त्येषु भारत ।
दिवि वा वर्तते त्रं त्वत्प्रधानमरिंदम ॥ ३.४०.७ ॥
ఓ భారతా, మర్త్యులలో నీతో సమానమైన పురుషుడు లేడు; స్వర్గంలో కూడా లేడు. శత్రుదమనుడా, నీవే ప్రధానుడు.
3.40.8
वरं ददासि चेन्मह्यं कामं प्रीत्या वृषध्वज ।
कामये दिव्यामस्त्रं तद्धोरं पाशुपतं प्रभो ॥ ३.४०.८ ॥
ఓ వృషధ్వజా, ప్రీతితో నాకు వరం ఇవ్వదలిస్తే, ఓ ప్రభూ, ఆ దివ్యమైన, భయంకరమైన పాశుపతాస్త్రాన్నే నేను కోరుతున్నాను.
3.40.9
यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम रौद्रं भीमपराक्रमम् ।
युगान्ते दारुणे प्राप्ते कृत्स्नं संहरते जगत् ॥ ३.४०.९ ॥
బ్రహ్మశిరస్సు అనే ఆ రౌద్రమైన, భయంకర పరాక్రమం గల అస్త్రం — భయంకరమైన యుగాంతం వచ్చినప్పుడు సమస్త జగత్తును సంహరిస్తుంది.
3.40.10
कर्णभीष्मकृपद्रोणैर्भविता तु महाहवः ।
त्वत्प्रसादान्महादेव जयेयं तान्यथा युधि ॥ ३.४०.१० ॥
కర్ణ, భీష్మ, కృప, ద్రోణులతో మహాయుద్ధం జరగబోతోంది; ఓ మహాదేవా, నీ అనుగ్రహంతో నేను వారిని యుద్ధంలో జయించగలను.
3.40.11
जयेयं येन संग्रामे दानवान्राक्षसांस्तथा ।
राज्ञश्चैव पिशाचांश्च गन्धर्वानथपन्नगान् ॥ ३.४०.११ ॥
దానికి ద్వారా నేను యుద్ధంలో దానవులను, రాక్షసులను, రాజులను, పిశాచులను, గంధర్వులను, నాగులను జయించగలను.
3.40.12
यस्मिञ्शूलसहस्राणि गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
शराश्चाशीविषाकाराः संभवन्त्यनुमन्त्रिताः ॥ ३.४०.१२ ॥
దానిలో వేలకొలది శూలాలు, ఉగ్రరూపమైన గదలు, విషసర్పాల వంటి బాణాలు మంత్రంతో అభిమంత్రించినప్పుడు ఉత్పన్నమవుతాయి.
3.40.13
युध्येयं येन भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
सूतपुत्रेण च रणे नित्यं कटुकभाषिणा ॥ ३.४०.१३ ॥
భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కృపుడు, సూతపుత్రుడు — ఎల్లప్పుడూ కఠినంగా మాట్లాడేవాడు — వీరితో నేను రణంలో పోరాడగలగాలి.
3.40.14
एष मे प्रथमः कामो भगवन्भगनेत्रहन् ।
त्वत्प्रसादाद्विनिर्बृत्तः समर्थः स्यामहं यथा
भव उवाच। ॥ ३.४०.१४ ॥
ఓ భగవంతుడా, భగుని నేత్రాన్ని నాశనం చేసినవాడా, ఇదే నా మొదటి కోరిక; నీ అనుగ్రహంతో నేను సమర్థుడనై నెరవేరాలి.
3.40.15
ददामि तेऽस्त्रं दयितमहं पाशुपतं विभो ।
समर्थो धारणे मोक्षे संहारेऽपि च पाण्डव ॥ ३.४०.१५ ॥
ఓ విభుడా, నా ప్రియమైన పాశుపతాస్త్రాన్ని నీకు ఇస్తున్నాను; ఓ పాండవా, దానిని ధరించడంలో, విడిచిపెట్టడంలో, సంహరించడంలో నీవు సమర్థుడవు.
3.40.16
न तद्वेद महेन्द्रोपि न यमो न च यक्षराट् ।
वरुणोप्यथवा वायुः कुतो वेत्स्यन्ति मानवाः ॥ ३.४०.१६ ॥
ఆ అస్త్రాన్ని ఇంద్రుడు కూడా తెలియడు, యముడు కాదు, యక్షరాజు కాదు, వరుణుడు కాదు, వాయువు కూడా కాదు; మానవులు ఎలా తెలుసుకుంటారు?
3.40.17
न त्वया सहसा पार्थ मोक्तव्यं पुरुषे क्वचित् ।
जगद्विनिर्दहेत्सर्वमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.४०.१७ ॥
ఓ పృథానందనా, దీనిని ఎవరిపైనా అవివేకంగా ఎప్పుడూ ప్రయోగించకూడదు; అల్పతేజస్సు గల వానిపై వేస్తే ఇది సర్వ జగత్తును దహించివేస్తుంది.
3.40.18
अबध्यो नाम नास्त्यस्य त्रैलोक्ये सचराचरे ।
मनसा चक्षुषा वाचा धनुषा च निपात्यते ॥ ३.४०.१८ ॥
చర అచర సహిత త్రిలోకాలలో దీనికి అవధ్యుడు ఎవడూ లేడు; అది మనస్సుతో, చూపుతో, మాటతో, ధనుస్సుతో కూడా పడగొట్టబడుతుంది.
3.40.19
तच्छ्रुत्वा त्वरितः पार्थः शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
उपसंगृह्य विश्वेशमधीष्वेत्यथ सोऽब्रवीत् ॥ ३.४०.१९ ॥
అది విని పార్థుడు వెంటనే, శుచిగా ఏకాగ్రంగా అయి, విశ్వేశ్వరుని పాదాలు పట్టుకొని, 'నాకు నేర్పండి' అని అన్నాడు.
3.40.20
ततस्त्वध्यापयामास सरहस्यनिवर्तनम् ।
तदस्त्रं पाण्डवश्रेष्ठं मूर्तिमन्तमिवान्तकम् ॥ ३.४०.२० ॥
అప్పుడు ఆయన ఆ అస్త్రాన్ని దాని రహస్యంతో, ఉపసంహార విధితో పాండవ శ్రేష్ఠునికి నేర్పించాడు; అది మూర్తీభవించిన యముడిలా ఉంది.
3.40.21
उपतस्थे महात्मानं यथा त्र्यक्षमुमापतिम् ।
प्रतिजग्राह तच्चापि प्रीतिमानर्जुनस्तदा ॥ ३.४०.२१ ॥
ఉమాపతి త్र్యంబకుని సేవించినట్లు ఆ మహాత్మునికి అర్జునుడు సేవ చేశాడు; అప్పుడు ప్రీతితో అర్జునుడు దానిని స్వీకరించాడు.
3.40.22
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
ससागरवनोद्देशा सग्रामनगराकरा ॥ ३.४०.२२ ॥
అప్పుడు పర్వతాలు, అడవులు, వృక్షాలతో భూమి కంపించింది; సముద్రాలు, అరణ్య ప్రదేశాలు, గ్రామాలు, నగరాలు, గనులతో కూడా కంపించింది.
3.40.23
शङ्खदुन्दुभिघोषाश्च भेरीणां च सहस्रशः ।
तस्मिनमुहूर्ते संप्राप्ते निर्घातश्च महानभूत् ॥ ३.४०.२३ ॥
శంఖాలు, దుందుభుల ఘోషలు, వేల భేరీల ధ్వని; ఆ ముహూర్తం రాగానే మహా పిడుగు పడిన శబ్దం కలిగింది.
3.40.24
अथास्त्रं जाज्वलद्धोरं पाण्डवस्यामितौजसः ।
मूर्तिमद्विष्ठितं पार्श्वे ददृशुर्देवदानवाः ॥ ३.४०.२४ ॥
అప్పుడు అమితపరాక్రముడైన పాండవుని పక్కన ప్రజ్వలిస్తూ భయంకరమైన ఆ అస్త్రం మూర్తీభవించి నిలబడి ఉండటం దేవదానవులు చూశారు.
3.40.25
स्पृष्टस्य त्र्यम्बकेणाथ फल्गुनस्यामितौजसः ।
यत्किं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ॥ ३.४०.२५ ॥
అప్పుడు త్ర్యంబకుడు తాకిన అమిత తేజస్వి ఫల్గునునితో, 'వెళ్లు' అని త్ర్యంబకుడు అనుమతించగా అర్జునుడు అనుమతి పొందాడు.
3.40.26
स्वर्गं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ।
प्रणम्य शिरसा राजन्प्राञ्जलिर्भवमैक्षत । ॥ ३.४०.२६ ॥
'స్వర్గానికి వెళ్లు' అని త్ర్యంబకుని అనుమతి పొందిన అర్జునుడు, ఓ రాజా, తల వంచి నమస్కరించి, చేతులు జోడించి భవుడిని చూశాడు.
3.40.27
ततः प्रभुस्त्रिदिवनिवासिनां वसी ।
महामतिर्गिरिश उमापतिः शिवः।
धनुर्महद्दितिजपिशाचसूदनं ।
ददौ भवः पुरुषवराय गाण्डिवम् ॥ ३.४०.२७ ॥
అప్పుడు స్వర్గవాసుల ప్రభువు, జితేంద్రియుడు, మహామతి, గిరీశుడు, ఉమాపతి అయిన శివుడు భవుడు, రాక్షసులను పిశాచులను సంహరించే మహాధనువు గాండీవాన్ని పురుషోత్తముడికి ఇచ్చాడు.
3.40.28
ततः शुभं गिरिवरमीश्वरस्तदा ।
सहोमयाऽसिततटसानुकन्दरम्।
विहाय तं पतगमहर्षिसेवितं ।
जगाम स्वं पुरुषवरस्य पश्यतः ॥ ३.४०.२८ ॥
అప్పుడు ఈశ్వరుడు, నల్లని వాలులు, శిఖరాలు, గుహలు కల ఆ శుభ గిరివరాన్ని, మహర్షులు సేవించే ఆ 'పతగ'ాన్ని విడిచి, ఉమతో కలిసి, పురుషోత్తముడు చూస్తుండగా తన స్థానానికి వెళ్లిపోయాడు.