ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.40.1
नरस्त्वं पूर्वदेहे वै नारायणसहायवान् ।
बदर्यां तप्तवानुग्रं तपो वर्षायुतान्बहून् ॥ ३.४०.१ ॥
ನೀನು ಹಿಂದಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನರನಾಗಿದ್ದೆ; ನಾರಾಯಣನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹತ್ತುಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
3.40.2
त्वयि वा परमं तेजो विष्णौ वा पुरुषोत्तमे ।
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तेजसा धार्यते जगत् ॥ ३.४०.२ ॥
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿದೆ; ನೀವಿಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
3.40.3
शक्राभिषेके सुमहद्धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
प्रगृह्य दानवाः शस्तास्त्वया कृष्णेन च प्रभो ॥ ३.४०.३ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಇಂದ್ರನ ಅಭಿಷೇಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೇಘದಂತೆ ಧ್ವನಿಸುವ ಮಹಾಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನೀನು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನು ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಿರಿ.
3.40.4
तदेतदेव गाण्डीवं तव पार्थ करोचितम् ।
भायामास्थाय तद्ग्रस्तं मया पुरुषसत्तम ॥ ३.४०.४ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಇದೇ ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ ತಕ್ಕ ಗಾಂಡೀವ; ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಮಾಯಾರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.
3.40.5
तूणौ चाप्यक्षयौ भूयस्तव पार्थ करोचितौ ।
भविष्यति शरीरं च नीरुजं कुरुनन्दन ॥ ३.४०.५ ॥
ಪಾರ್ಥ, ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ ತಕ್ಕ ಎರಡು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳೂ ಮತ್ತೆ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಕುರುನಂದನ, ನಿನ್ನ ದೇಹವೂ ರೋಗರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
3.40.6
प्रीतिमानस्मि वै पार्थ भवान्सत्यपराक्रमः ।
गृहाण वरमस्मत्तः काङ्क्षितं यन्नरर्षभ ॥ ३.४०.६ ॥
ಪಾರ್ಥ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ. ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಬಯಸುವ ವರವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
3.40.7
न त्वया सदृशः कश्चित्पुमान्मर्त्येषु भारत ।
दिवि वा वर्तते त्रं त्वत्प्रधानमरिंदम ॥ ३.४०.७ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಮರ್ತ್ಯರಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಪುರುಷನಿಲ್ಲ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಶತ್ರುದಮನನೇ, ನೀನೇ ಪ್ರಧಾನನು.
3.40.8
वरं ददासि चेन्मह्यं कामं प्रीत्या वृषध्वज ।
कामये दिव्यामस्त्रं तद्धोरं पाशुपतं प्रभो ॥ ३.४०.८ ॥
ಓ ವೃಷಧ್ವಜ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಘೋರ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.40.9
यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम रौद्रं भीमपराक्रमम् ।
युगान्ते दारुणे प्राप्ते कृत्स्नं संहरते जगत् ॥ ३.४०.९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ ಎಂಬ ಆ ರೌದ್ರವೂ ಭೀಕರ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಅಸ್ತ್ರವು, ದಾರುಣ ಯುಗಾಂತ ಬಂದಾಗ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ.
3.40.10
कर्णभीष्मकृपद्रोणैर्भविता तु महाहवः ।
त्वत्प्रसादान्महादेव जयेयं तान्यथा युधि ॥ ३.४०.१० ॥
ಕರ್ಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಕೃಪ, ದ್ರೋಣರೊಡನೆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ; ಓ ಮಹಾದೇವ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಬಲ್ಲೆ.
3.40.11
जयेयं येन संग्रामे दानवान्राक्षसांस्तथा ।
राज्ञश्चैव पिशाचांश्च गन्धर्वानथपन्नगान् ॥ ३.४०.११ ॥
ಅದರಿಂದ ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರನ್ನು, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು, ರಾಜರನ್ನು, ಪಿಶಾಚರನ್ನು, ಗಂಧರ್ವರನ್ನು, ನಾಗರನ್ನು ಜಯಿಸಬಲ್ಲೆ.
3.40.12
यस्मिञ्शूलसहस्राणि गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
शराश्चाशीविषाकाराः संभवन्त्यनुमन्त्रिताः ॥ ३.४०.१२ ॥
ಅದರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ತ್ರಿಶೂಲಗಳೂ, ಉಗ್ರರೂಪದ ಗದೆಗಳೂ, ಸರ್ಪಗಳಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳೂ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತವಾದಾಗ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತವೆ.
3.40.13
युध्येयं येन भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
सूतपुत्रेण च रणे नित्यं कटुकभाषिणा ॥ ३.४०.१३ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಸದಾ ಕಟು ಮಾತನಾಡುವ ಸೂತಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ರಣದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು.
3.40.14
एष मे प्रथमः कामो भगवन्भगनेत्रहन् ।
त्वत्प्रसादाद्विनिर्बृत्तः समर्थः स्यामहं यथा
भव उवाच। ॥ ३.४०.१४ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಭಗನ ನೇತ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನೇ, ಇದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಆಸೆ; ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ಸಮರ್ಥನಾಗಬೇಕು.
3.40.15
ददामि तेऽस्त्रं दयितमहं पाशुपतं विभो ।
समर्थो धारणे मोक्षे संहारेऽपि च पाण्डव ॥ ३.४०.१५ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ಅದನ್ನು ಧರಿಸಲು, ಬಿಡಲು ಮತ್ತು ಸಂಹರಿಸಲು ನೀನು ಸಮರ್ಥ.
3.40.16
न तद्वेद महेन्द्रोपि न यमो न च यक्षराट् ।
वरुणोप्यथवा वायुः कुतो वेत्स्यन्ति मानवाः ॥ ३.४०.१६ ॥
ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಇಂದ್ರನೂ ತಿಳಿಯನು, ಯಮನೂ, ಯಕ್ಷರಾಜನೂ, ವರುಣನೂ, ವಾಯುವೂ ತಿಳಿಯರು; ಮಾನವರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುವರು?
3.40.17
न त्वया सहसा पार्थ मोक्तव्यं पुरुषे क्वचित् ।
जगद्विनिर्दहेत्सर्वमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.४०.१७ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥನೇ, ಇದನ್ನು ಯಾರ ಮೇಲೂ ತರಾತುರಿಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬಾರದು; ಅಲ್ಪತೇಜಸ್ಸಿನವನ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತದೆ.
3.40.18
अबध्यो नाम नास्त्यस्य त्रैलोक्ये सचराचरे ।
मनसा चक्षुषा वाचा धनुषा च निपात्यते ॥ ३.४०.१८ ॥
ಚರ ಮತ್ತು ಅಚರ ಸಹಿತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಅವಧ್ಯನಾದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅದು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ವಾಕ್ಯದಿಂದ, ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
3.40.19
तच्छ्रुत्वा त्वरितः पार्थः शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
उपसंगृह्य विश्वेशमधीष्वेत्यथ सोऽब्रवीत् ॥ ३.४०.१९ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾರ್ಥನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ, ವಿಶ್ವೇಶನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, 'ನನಗೆ ಕಲಿಸು' ಎಂದನು.
3.40.20
ततस्त्वध्यापयामास सरहस्यनिवर्तनम् ।
तदस्त्रं पाण्डवश्रेष्ठं मूर्तिमन्तमिवान्तकम् ॥ ३.४०.२० ॥
ಆಗ ಅವರು ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅದರ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಕಲಿಸಿದರು; ಅದು ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತ ಯಮನಂತಿತ್ತು.
3.40.21
उपतस्थे महात्मानं यथा त्र्यक्षमुमापतिम् ।
प्रतिजग्राह तच्चापि प्रीतिमानर्जुनस्तदा ॥ ३.४०.२१ ॥
ಉಮಾಪತಿ ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವಂತೆ ಅವರು ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು; ಆಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅರ್ಜುನನೂ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
3.40.22
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
ससागरवनोद्देशा सग्रामनगराकरा ॥ ३.४०.२२ ॥
ಆಗ ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು; ಸಮುದ್ರಗಳು, ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ನಗರಗಳು, ಗಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದು ನಡುಗಿತು.
3.40.23
शङ्खदुन्दुभिघोषाश्च भेरीणां च सहस्रशः ।
तस्मिनमुहूर्ते संप्राप्ते निर्घातश्च महानभूत् ॥ ३.४०.२३ ॥
ಶಂಖ ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿಗಳ ಘೋಷ, ಸಾವಿರಾರು ಭೇರಿಗಳ ನಾದ; ಆ ಮುಹೂರ್ತ ಬಂದಾಗ ಮಹಾ ಗುಡುಗಿನ ಶಬ್ದ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.40.24
अथास्त्रं जाज्वलद्धोरं पाण्डवस्यामितौजसः ।
मूर्तिमद्विष्ठितं पार्श्वे ददृशुर्देवदानवाः ॥ ३.४०.२४ ॥
ಆಗ ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಪಾಂಡವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಭಯಂಕರ ಆ ಅಸ್ತ್ರ ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ದೇವದಾನವರು ಕಂಡರು.
3.40.25
स्पृष्टस्य त्र्यम्बकेणाथ फल्गुनस्यामितौजसः ।
यत्किं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ॥ ३.४०.२५ ॥
ಆಗ ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ಮುಟ್ಟಿದ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಫಲ್ಗುನನಿಗೆ, 'ಹೋಗು' ಎಂದು ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದನು; ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಅನುಮತಿ ಪಡೆದನು.
3.40.26
स्वर्गं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ।
प्रणम्य शिरसा राजन्प्राञ्जलिर्भवमैक्षत । ॥ ३.४०.२६ ॥
'ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗು' ಎಂದು ತ್ರ್ಯಂಬಕನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಅರ್ಜುನನು, ಓ ರಾಜನೇ, ತಲೆ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಭವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
3.40.27
ततः प्रभुस्त्रिदिवनिवासिनां वसी ।
महामतिर्गिरिश उमापतिः शिवः।
धनुर्महद्दितिजपिशाचसूदनं ।
ददौ भवः पुरुषवराय गाण्डिवम् ॥ ३.४०.२७ ॥
ಆಗ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳ ಪ್ರಭು, ವಶೀ, ಮಹಾಮತಿ, ಗಿರೀಶ, ಉಮಾಪತಿ ಶಿವನಾದ ಭವನು, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಹಾ ಧನುಸ್ಸಾದ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
3.40.28
ततः शुभं गिरिवरमीश्वरस्तदा ।
सहोमयाऽसिततटसानुकन्दरम्।
विहाय तं पतगमहर्षिसेवितं ।
जगाम स्वं पुरुषवरस्य पश्यतः ॥ ३.४०.२८ ॥
ಆಗ ಈಶ್ವರನು, ಕಪ್ಪು ಇಳಿಜಾರು, ಶಿಖರ, ಗುಹೆಗಳಿರುವ ಆ ಶುಭ ಗಿರಿವರವನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಆ ಪತಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.