മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.40.1
नरस्त्वं पूर्वदेहे वै नारायणसहायवान् ।
बदर्यां तप्तवानुग्रं तपो वर्षायुतान्बहून् ॥ ३.४०.१ ॥
നീ പൂർവ്വദേഹത്തിൽ നരനായിരുന്നു; നാരായണന്റെ സഹായത്തോടെ ബദരിയിൽ പതിനായിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ കഠിനതപസ്സ് ചെയ്തു.
3.40.2
त्वयि वा परमं तेजो विष्णौ वा पुरुषोत्तमे ।
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तेजसा धार्यते जगत् ॥ ३.४०.२ ॥
നിന്നിലോ പുരുഷോത്തമനായ വിഷ്ണുവിലോ പരമതേജസ്സുണ്ട്; നിങ്ങൾ ഇരുവരായ പുരുഷശ്രേഷ്ഠരുടെ തേജസ്സിനാൽ ജഗത്ത് ധരിക്കപ്പെടുന്നു.
3.40.3
शक्राभिषेके सुमहद्धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
प्रगृह्य दानवाः शस्तास्त्वया कृष्णेन च प्रभो ॥ ३.४०.३ ॥
പ്രഭോ, ഇന്ദ്രാഭിഷേകവേളയിൽ മേഘംപോലെ മുഴങ്ങുന്ന മഹാധനുസ്സെടുത്ത് നീയും കൃഷ്ണനും ദാനവരെ വധിച്ചു.
3.40.4
तदेतदेव गाण्डीवं तव पार्थ करोचितम् ।
भायामास्थाय तद्ग्रस्तं मया पुरुषसत्तम ॥ ३.४०.४ ॥
പാർത്ഥാ, ഇതുതന്നെ നിന്റെ കൈക്ക് യോജിച്ച ഗാണ്ഡീവം; പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ മായാരൂപം സ്വീകരിച്ച് അതിനെ ഗ്രഹിച്ചുവെച്ചിരുന്നു.
3.40.5
तूणौ चाप्यक्षयौ भूयस्तव पार्थ करोचितौ ।
भविष्यति शरीरं च नीरुजं कुरुनन्दन ॥ ३.४०.५ ॥
പാർത്ഥാ, നിന്റെ കൈക്ക് യോജിച്ച രണ്ടമ്പുകൂടുകളും വീണ്ടും അക്ഷയമായിരിക്കും; കുരുനന്ദനാ, നിന്റെ ശരീരവും രോഗരഹിതമായിരിക്കും.
3.40.6
प्रीतिमानस्मि वै पार्थ भवान्सत्यपराक्रमः ।
गृहाण वरमस्मत्तः काङ्क्षितं यन्नरर्षभ ॥ ३.४०.६ ॥
പാർത്ഥാ, ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രീതനായിരിക്കുന്നു; നീ സത്യപരാക്രമിയാണ്. നരശ്രേഷ്ഠാ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം എന്നിൽനിന്ന് സ്വീകരിച്ചുകൊള്ളുക.
3.40.7
न त्वया सदृशः कश्चित्पुमान्मर्त्येषु भारत ।
दिवि वा वर्तते त्रं त्वत्प्रधानमरिंदम ॥ ३.४०.७ ॥
ഹേ ഭാരതാ, മർത്യരിൽ നിനക്കു തുല്യനായ ഒരു പുരുഷനില്ല; സ്വർഗ്ഗത്തിലുമില്ല. ശത്രുദമനാ, നീയാണ് പ്രധാനൻ.
3.40.8
वरं ददासि चेन्मह्यं कामं प्रीत्या वृषध्वज ।
कामये दिव्यामस्त्रं तद्धोरं पाशुपतं प्रभो ॥ ३.४०.८ ॥
ഹേ വൃഷധ്വജാ, പ്രീതിയോടെ എനിക്ക് വരം നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഹേ പ്രഭോ, ആ ദിവ്യവും ഘോരവുമായ പാശുപതാസ്ത്രമാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
3.40.9
यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम रौद्रं भीमपराक्रमम् ।
युगान्ते दारुणे प्राप्ते कृत्स्नं संहरते जगत् ॥ ३.४०.९ ॥
ബ്രഹ്മശിരസ് എന്ന രൗദ്രവും ഭയങ്കര പരാക്രമവുമുള്ള ആ അസ്ത്രം, ഭയങ്കരമായ യുഗാന്തം വന്നെത്തുമ്പോൾ സർവ്വ ജഗത്തിനെയും സംഹരിക്കുന്നു.
3.40.10
कर्णभीष्मकृपद्रोणैर्भविता तु महाहवः ।
त्वत्प्रसादान्महादेव जयेयं तान्यथा युधि ॥ ३.४०.१० ॥
കർണ്ണൻ, ഭീഷ്മർ, കൃപർ, ദ്രോണർ എന്നിവരോടൊത്ത് ഒരു മഹായുദ്ധം ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്നു; ഹേ മഹാദേവാ, നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ ഞാൻ അവരെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കും.
3.40.11
जयेयं येन संग्रामे दानवान्राक्षसांस्तथा ।
राज्ञश्चैव पिशाचांश्च गन्धर्वानथपन्नगान् ॥ ३.४०.११ ॥
അതിനാൽ യുദ്ധത്തിൽ ദാനവരെയും രാക്ഷസരെയും രാജാക്കന്മാരെയും പിശാചുക്കളെയും ഗന്ധർവരെയും നാഗങ്ങളെയും ഞാൻ ജയിക്കും.
3.40.12
यस्मिञ्शूलसहस्राणि गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
शराश्चाशीविषाकाराः संभवन्त्यनुमन्त्रिताः ॥ ३.४०.१२ ॥
അതിൽ ആയിരം ശൂലങ്ങളും ഉഗ്രരൂപമുള്ള ഗദകളും സർപ്പതുല്യമായ അമ്പുകളും മന്ത്രത്താൽ അഭിമന്ത്രിതമാകുമ്പോൾ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
3.40.13
युध्येयं येन भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
सूतपुत्रेण च रणे नित्यं कटुकभाषिणा ॥ ३.४०.१३ ॥
ഭീഷ്മർ, ദ്രോണർ, കൃപർ, എപ്പോഴും കടുത്ത വാക്കുകൾ പറയുന്ന സൂതപുത്രൻ എന്നിവരോടൊപ്പം ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ പോരാടണം.
3.40.14
एष मे प्रथमः कामो भगवन्भगनेत्रहन् ।
त्वत्प्रसादाद्विनिर्बृत्तः समर्थः स्यामहं यथा
भव उवाच। ॥ ३.४०.१४ ॥
ഭഗവാനേ, ഭഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവനേ, ഇതാണ് എന്റെ ആദ്യ ആഗ്രഹം; അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ സമർത്ഥനായി തീരട്ടെ.
3.40.15
ददामि तेऽस्त्रं दयितमहं पाशुपतं विभो ।
समर्थो धारणे मोक्षे संहारेऽपि च पाण्डव ॥ ३.४०.१५ ॥
വിഭോ, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പാശുപതാസ്ത്രം നിനക്ക് ഞാൻ നൽകുന്നു; പാണ്ഡവാ, അതു ധരിക്കാനും വിടാനും സംഹരിക്കാനും നീ സമർത്ഥനാണ്.
3.40.16
न तद्वेद महेन्द्रोपि न यमो न च यक्षराट् ।
वरुणोप्यथवा वायुः कुतो वेत्स्यन्ति मानवाः ॥ ३.४०.१६ ॥
ആ അസ്ത്രം ഇന്ദ്രനും അറിയില്ല, യമനും യക്ഷരാജനും വരുണനും വായുവും അറിയില്ല; പിന്നെ മനുഷ്യർ എങ്ങനെ അറിയും?
3.40.17
न त्वया सहसा पार्थ मोक्तव्यं पुरुषे क्वचित् ।
जगद्विनिर्दहेत्सर्वमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.४०.१७ ॥
പാർത്ഥാ, ഇത് ആരുടെ മേലും പെട്ടെന്ന് ഒരിക്കലും പ്രയോഗിക്കരുത്; ദുർബലതേജസ്സുള്ളവന്റെ മേൽ പതിച്ചാൽ ലോകം മുഴുവൻ ദഹിച്ചുപോകും.
3.40.18
अबध्यो नाम नास्त्यस्य त्रैलोक्ये सचराचरे ।
मनसा चक्षुषा वाचा धनुषा च निपात्यते ॥ ३.४०.१८ ॥
ചരവും അചരവുമായ ത്രിലോകത്തിലും അതിനു അവധ്യനായി ആരുമില്ല; മനസ്സാലും കണ്ണാലും വാക്കാലും വില്ലാലും അത് വീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.
3.40.19
तच्छ्रुत्वा त्वरितः पार्थः शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
उपसंगृह्य विश्वेशमधीष्वेत्यथ सोऽब्रवीत् ॥ ३.४०.१९ ॥
അതു കേട്ട് പാർത്ഥൻ വേഗത്തിൽ, ശുചിയായി ഏകാഗ്രനായി, വിശ്വേശനെ സമീപിച്ച് 'എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണമേ' എന്നു പറഞ്ഞു.
3.40.20
ततस्त्वध्यापयामास सरहस्यनिवर्तनम् ।
तदस्त्रं पाण्डवश्रेष्ठं मूर्तिमन्तमिवान्तकम् ॥ ३.४०.२० ॥
അപ്പോൾ അവർ ആ അസ്ത്രം അതിന്റെ രഹസ്യവും പിൻവലിക്കൽ വിധിയും സഹിതം പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠനെ പഠിപ്പിച്ചു; അത് മൂർത്തീഭവിച്ച യമനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
3.40.21
उपतस्थे महात्मानं यथा त्र्यक्षमुमापतिम् ।
प्रतिजग्राह तच्चापि प्रीतिमानर्जुनस्तदा ॥ ३.४०.२१ ॥
ഉമാപതിയായ ത്ര്യംബകനെ സേവിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ ആ മഹാത്മാവിനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു; അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ അർജുനൻ അതും സ്വീകരിച്ചു.
3.40.22
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
ससागरवनोद्देशा सग्रामनगराकरा ॥ ३.४०.२२ ॥
അപ്പോൾ പർവതങ്ങളും കാടുകളും മരങ്ങളുമായി ഭൂമി വിറച്ചു; സമുദ്രങ്ങളും വനപ്രദേശങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും ഖനികളുമായി അത് കുലുങ്ങി.
3.40.23
शङ्खदुन्दुभिघोषाश्च भेरीणां च सहस्रशः ।
तस्मिनमुहूर्ते संप्राप्ते निर्घातश्च महानभूत् ॥ ३.४०.२३ ॥
ശംഖുകളുടെയും ദുന്ദുഭികളുടെയും ഘോഷം, ആയിരക്കണക്കിന് ഭേരികളുടെ നാദം; ആ മുഹൂർത്തം വന്നപ്പോൾ വലിയൊരു ഇടിമുഴക്കമുണ്ടായി.
3.40.24
अथास्त्रं जाज्वलद्धोरं पाण्डवस्यामितौजसः ।
मूर्तिमद्विष्ठितं पार्श्वे ददृशुर्देवदानवाः ॥ ३.४०.२४ ॥
അപ്പോൾ അമിതതേജസ്വിയായ പാണ്ഡവന്റെ പാർശ്വത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്നതും ഭയങ്കരവുമായ ആ അസ്ത്രം മൂർത്തീഭവിച്ച് നിൽക്കുന്നത് ദേവദാനവർ കണ്ടു.
3.40.25
स्पृष्टस्य त्र्यम्बकेणाथ फल्गुनस्यामितौजसः ।
यत्किं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ॥ ३.४०.२५ ॥
അപ്പോൾ ത്ര്യംബകൻ സ്പർശിച്ച അമിത തേജസ്വിയായ ഫൽഗുനനോട്, 'പോകൂ' എന്ന് ത്ര്യംബകൻ അനുവാദം നൽകി; അപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ അനുവാദം ലഭിച്ചു.
3.40.26
स्वर्गं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ।
प्रणम्य शिरसा राजन्प्राञ्जलिर्भवमैक्षत । ॥ ३.४०.२६ ॥
'സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകൂ' എന്ന് ത്ര്യംബകനിൽനിന്ന് അനുവാദം ലഭിച്ച അർജ്ജുനൻ, രാജാവേ, ശിരസ്സ് നമിച്ച് കൈകൂപ്പി ഭവനെ നോക്കി.
3.40.27
ततः प्रभुस्त्रिदिवनिवासिनां वसी ।
महामतिर्गिरिश उमापतिः शिवः।
धनुर्महद्दितिजपिशाचसूदनं ।
ददौ भवः पुरुषवराय गाण्डिवम् ॥ ३.४०.२७ ॥
അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗവാസികളുടെ പ്രഭുവും, ജിതേന്ദ്രിയനും, മഹാമതിയും, ഗിരീശനും, ഉമാപതിയുമായ ശിവനായ ഭവൻ, ദൈത്യരെയും പിശാചുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്ന മഹാധനുസ്സായ ഗാണ്ഡീവം പുരുഷശ്രേഷ്ഠന് നൽകി.
3.40.28
ततः शुभं गिरिवरमीश्वरस्तदा ।
सहोमयाऽसिततटसानुकन्दरम्।
विहाय तं पतगमहर्षिसेवितं ।
जगाम स्वं पुरुषवरस्य पश्यतः ॥ ३.४०.२८ ॥
അപ്പോൾ ഈശ്വരൻ, കറുത്ത ചരിവുകളും ശിഖരങ്ങളും ഗുഹകളുമുള്ള ആ ശുഭ പർവ്വതശ്രേഷ്ഠത്തെയും മഹർഷികൾ സേവിക്കുന്ന ആ പതഗത്തെയും വിട്ട്, ഉമയോടൊപ്പം പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്റെ കാൺകെ തന്റെ സ്വന്തം ഇടത്തേക്ക് പോയി.