மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.40.1
नरस्त्वं पूर्वदेहे वै नारायणसहायवान् ।
बदर्यां तप्तवानुग्रं तपो वर्षायुतान्बहून् ॥ ३.४०.१ ॥
நீ முற்பிறவியில் நரனாக இருந்தாய்; நாராயணனைத் துணையாகக் கொண்டு பதரியில் பல பல பதினாயிரம் ஆண்டுகள் கடுந்தவம் புரிந்தாய்.
3.40.2
त्वयि वा परमं तेजो विष्णौ वा पुरुषोत्तमे ।
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तेजसा धार्यते जगत् ॥ ३.४०.२ ॥
உன்னிலோ அல்லது புருஷோத்தமனான விஷ்ணுவிலோ பரம தேஜஸ் உள்ளது; உங்கள் இருவரான முதன்மை புருஷர்களின் தேஜஸால் உலகம் தாங்கப்படுகிறது.
3.40.3
शक्राभिषेके सुमहद्धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
प्रगृह्य दानवाः शस्तास्त्वया कृष्णेन च प्रभो ॥ ३.४०.३ ॥
பிரபுவே, இந்திரனின் அபிஷேக வேளையில் மேகம் போல் முழங்கும் பெரிய வில்லை எடுத்து, நீயும் கிருஷ்ணனும் தானவர்களை வீழ்த்தினீர்கள்.
3.40.4
तदेतदेव गाण्डीवं तव पार्थ करोचितम् ।
भायामास्थाय तद्ग्रस्तं मया पुरुषसत्तम ॥ ३.४०.४ ॥
பார்த்தா, இதுவே உன் கைக்குத் தகுந்த காண்டீவம்; புருஷ சிறந்தவனே, நான் மாயையை ஏற்று அதைக் கவர்ந்திருந்தேன்.
3.40.5
तूणौ चाप्यक्षयौ भूयस्तव पार्थ करोचितौ ।
भविष्यति शरीरं च नीरुजं कुरुनन्दन ॥ ३.४०.५ ॥
பார்த்தா, உன் கைக்குத் தகுந்த இரண்டு அம்பறாத்தூணிகளும் மீண்டும் அழியாதவையாகும்; குருநந்தனா, உன் உடலும் பிணியற்றதாகும்.
3.40.6
प्रीतिमानस्मि वै पार्थ भवान्सत्यपराक्रमः ।
गृहाण वरमस्मत्तः काङ्क्षितं यन्नरर्षभ ॥ ३.४०.६ ॥
பார்த்தா, நான் உன்மேல் மகிழ்ந்திருக்கிறேன்; நீ சத்தியபராக்கிரமன். நரசிறந்தவனே, நீ விரும்பும் வரத்தை என்னிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்.
3.40.7
न त्वया सदृशः कश्चित्पुमान्मर्त्येषु भारत ।
दिवि वा वर्तते त्रं त्वत्प्रधानमरिंदम ॥ ३.४०.७ ॥
ஓ பாரதா, மனிதர்களிடையே உன்னைப் போன்ற ஒரு ஆடவன் இல்லை; வானுலகிலும் இல்லை. எதிரிகளை அடக்குபவனே, உன்னையே முதன்மையாகக் கொண்டவர் அவர்களுள் உள்ளனர்.
3.40.8
वरं ददासि चेन्मह्यं कामं प्रीत्या वृषध्वज ।
कामये दिव्यामस्त्रं तद्धोरं पाशुपतं प्रभो ॥ ३.४०.८ ॥
ஓ விருஷத்வஜா, அன்புடன் எனக்கு விரும்பிய வரத்தை அளிக்க விரும்பினால், ஓ பிரபுவே, நான் அந்த தெய்வீகமான, பயங்கரமான பாசுபத அஸ்திரத்தையே விரும்புகிறேன்.
3.40.9
यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम रौद्रं भीमपराक्रमम् ।
युगान्ते दारुणे प्राप्ते कृत्स्नं संहरते जगत् ॥ ३.४०.९ ॥
பிரம்மசிரம் என்ற அந்த உக்கிரமான, அச்சம் தரும் வீரியமுடைய அஸ்திரம், கொடிய யுகமுடிவு வந்தபோது முழு உலகையும் அழிக்கிறது.
3.40.10
कर्णभीष्मकृपद्रोणैर्भविता तु महाहवः ।
त्वत्प्रसादान्महादेव जयेयं तान्यथा युधि ॥ ३.४०.१० ॥
கர்ணன், பீஷ்மர், கிருபர், துரோணர் ஆகியோருடன் ஒரு பெரும் போர் நிகழவிருக்கிறது; ஓ மகாதேவா, உன் அருளால் அவர்களை போரில் வெல்வேன்.
3.40.11
जयेयं येन संग्रामे दानवान्राक्षसांस्तथा ।
राज्ञश्चैव पिशाचांश्च गन्धर्वानथपन्नगान् ॥ ३.४०.११ ॥
அதனால் போரில் தானவர்களையும், ராட்சசர்களையும், அரசர்களையும், பிசாசுகளையும், கந்தர்வர்களையும், பாம்புகளையும் வெல்லலாம்.
3.40.12
यस्मिञ्शूलसहस्राणि गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
शराश्चाशीविषाकाराः संभवन्त्यनुमन्त्रिताः ॥ ३.४०.१२ ॥
அதில் ஆயிரக்கணக்கான சூலங்களும், உக்கிரமான தோற்றமுள்ள கதைகளும், நாகத்தைப் போன்ற அம்புகளும் மந்திரத்தால் அழைக்கப்படும்போது தோன்றுகின்றன.
3.40.13
युध्येयं येन भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
सूतपुत्रेण च रणे नित्यं कटुकभाषिणा ॥ ३.४०.१३ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் மற்றும் சூதபுத்திரன் ஆகியோருடன், எப்போதும் கடுமையான சொற்களைப் பேசுபவனுடன், போரில் நான் போரிட வேண்டும்.
3.40.14
एष मे प्रथमः कामो भगवन्भगनेत्रहन् ।
त्वत्प्रसादाद्विनिर्बृत्तः समर्थः स्यामहं यथा
भव उवाच। ॥ ३.४०.१४ ॥
பகவானே, பகனின் கண்ணை அழித்தவரே, இதுவே என் முதல் விருப்பம்; உமது அருளால் நான் நிறைவேறி வல்லவனாக ஆக வேண்டும்.
3.40.15
ददामि तेऽस्त्रं दयितमहं पाशुपतं विभो ।
समर्थो धारणे मोक्षे संहारेऽपि च पाण्डव ॥ ३.४०.१५ ॥
வல்லவனே, என் அன்பிற்குரிய பாசுபத அஸ்திரத்தை உனக்குத் தருகிறேன்; பாண்டவனே, அதைத் தாங்கவும், விடவும், அழிக்கவும் நீ வல்லவன்.
3.40.16
न तद्वेद महेन्द्रोपि न यमो न च यक्षराट् ।
वरुणोप्यथवा वायुः कुतो वेत्स्यन्ति मानवाः ॥ ३.४०.१६ ॥
அதை இந்திரனும் அறியான், யமனும் அறியான், யக்ஷர்களின் அரசனும், வருணனும், வாயுவும் அறியார்; மனிதர்கள் எப்படி அறிவார்கள்?
3.40.17
न त्वया सहसा पार्थ मोक्तव्यं पुरुषे क्वचित् ।
जगद्विनिर्दहेत्सर्वमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.४०.१७ ॥
பிருதையின் மகனே, இதை யார் மீதும் அவசரமாக ஒருபோதும் ஏவக்கூடாது; ஆற்றல் குறைந்தவன் மீது விடப்பட்டால் உலகம் முழுவதையும் எரித்துவிடும்.
3.40.18
अबध्यो नाम नास्त्यस्य त्रैलोक्ये सचराचरे ।
मनसा चक्षुषा वाचा धनुषा च निपात्यते ॥ ३.४०.१८ ॥
இம்மூன்று உலகங்களிலும், அசையும் அசையாதவற்றுடன், அதற்கு அவிழாதவன் எவனும் இல்லை; அது மனத்தாலும், பார்வையாலும், சொல்லாலும், வில்லாலும் வீழ்த்தப்படும்.
3.40.19
तच्छ्रुत्वा त्वरितः पार्थः शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
उपसंगृह्य विश्वेशमधीष्वेत्यथ सोऽब्रवीत् ॥ ३.४०.१९ ॥
இதைக் கேட்டு பார்த்தன் விரைவாக, தூய்மையாகி, ஒருமுகப்பட்டு, விஸ்வேசனை அணுகி, 'எனக்குக் கற்பியுங்கள்' என்றான்.
3.40.20
ततस्त्वध्यापयामास सरहस्यनिवर्तनम् ।
तदस्त्रं पाण्डवश्रेष्ठं मूर्तिमन्तमिवान्तकम् ॥ ३.४०.२० ॥
பின்னர் அவர் அந்த அஸ்திரத்தை அதன் ரகசியம் மற்றும் திரும்பப் பெறும் முறையுடன் பாண்டவர்களில் சிறந்தவனுக்குக் கற்பித்தார்; அது உருவெடுத்த யமனைப் போல இருந்தது.
3.40.21
उपतस्थे महात्मानं यथा त्र्यक्षमुमापतिम् ।
प्रतिजग्राह तच्चापि प्रीतिमानर्जुनस्तदा ॥ ३.४०.२१ ॥
உமாபதியான த்ரயம்பகனை வணங்குவது போல அவர் அந்த மகாத்மாவை அணுகினான்; அப்போது மகிழ்ந்த அர்ஜுனனும் அதை ஏற்றுக்கொண்டான்.
3.40.22
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
ससागरवनोद्देशा सग्रामनगराकरा ॥ ३.४०.२२ ॥
அப்போது மலைகள், காடுகள், மரங்களுடன் பூமி அதிர்ந்தது; கடல்களும் வனப்பகுதிகளும், கிராமங்கள், நகரங்கள், சுரங்கங்களுடனும் அதிர்ந்தது.
3.40.23
शङ्खदुन्दुभिघोषाश्च भेरीणां च सहस्रशः ।
तस्मिनमुहूर्ते संप्राप्ते निर्घातश्च महानभूत् ॥ ३.४०.२३ ॥
சங்குகளும் துந்துபிகளும் முழங்கின; ஆயிரக்கணக்கான பேரிகைகளின் ஒலியும் எழுந்தது; அந்த வேளை வந்தபோது பெரும் இடி முழக்கம் உண்டானது.
3.40.24
अथास्त्रं जाज्वलद्धोरं पाण्डवस्यामितौजसः ।
मूर्तिमद्विष्ठितं पार्श्वे ददृशुर्देवदानवाः ॥ ३.४०.२४ ॥
அப்போது அமிதசக்தியுடைய பாண்டவனின் அருகில் எரிந்துகொண்டும் கொடுமையுடனும் அந்த அஸ்திரம் உருவெடுத்து நிற்பதைத் தேவர்களும் தானவர்களும் கண்டனர்.
3.40.25
स्पृष्टस्य त्र्यम्बकेणाथ फल्गुनस्यामितौजसः ।
यत्किं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ॥ ३.४०.२५ ॥
அப்போது திரியம்பகனால் தொடப்பட்ட அளவற்ற தேஜஸ்வியான பால்குனனுக்கு, திரியம்பகன் 'செல்' என்று அனுமதி அளித்தார்; அப்போது அர்ஜுனன் அனுமதி பெற்றான்.
3.40.26
स्वर्गं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ।
प्रणम्य शिरसा राजन्प्राञ्जलिर्भवमैक्षत । ॥ ३.४०.२६ ॥
'சொர்க்கம் செல்' என்று திரியம்பகனிடம் அனுமதி பெற்ற அர்ஜுனன், அரசே, தலை வணங்கி வணங்கி, கைகூப்பி பவனை நோக்கினான்.
3.40.27
ततः प्रभुस्त्रिदिवनिवासिनां वसी ।
महामतिर्गिरिश उमापतिः शिवः।
धनुर्महद्दितिजपिशाचसूदनं ।
ददौ भवः पुरुषवराय गाण्डिवम् ॥ ३.४०.२७ ॥
அப்போது சொர்க்கவாசிகளின் பிரபுவும், அடக்கியாள்பவரும், பெரும் அறிவுடையவரும், கிரீசனும், உமாபதியுமான சிவபவன், மனிதர்களில் சிறந்தவனுக்கு தைத்யர்களையும் பிசாசுகளையும் அழிக்கும் பெரிய வில்லான காண்டீவத்தை அளித்தார்.
3.40.28
ततः शुभं गिरिवरमीश्वरस्तदा ।
सहोमयाऽसिततटसानुकन्दरम्।
विहाय तं पतगमहर्षिसेवितं ।
जगाम स्वं पुरुषवरस्य पश्यतः ॥ ३.४०.२८ ॥
அப்போது ஈசுவரன், உமையுடன் கூட, கரிய சரிவுகளும் சிகரங்களும் குகைகளும் கொண்ட அந்த சுபமான மலைச்சிறந்ததையும், மகரிஷிகள் சேவிக்கும் அந்த பறவைவழியையும் விட்டு, சிறந்த மனிதனின் கண்முன்னே தம் இடம் சென்றார்.