ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.40.1
नरस्त्वं पूर्वदेहे वै नारायणसहायवान् ।
बदर्यां तप्तवानुग्रं तपो वर्षायुतान्बहून् ॥ ३.४०.१ ॥
ତୁମେ ପୂର୍ବଦେହରେ ନର ଥିଲ; ନାରାୟଣଙ୍କ ସହାୟତାରେ ବଦରୀରେ ଅନେକ ଅଯୁତ ବର୍ଷ ଘୋର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲ।
3.40.2
त्वयि वा परमं तेजो विष्णौ वा पुरुषोत्तमे ।
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तेजसा धार्यते जगत् ॥ ३.४०.२ ॥
ତୁମଠାରେ କିମ୍ବା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କଠାରେ ପରମ ତେଜ ଅଛି; ତୁମେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କ ତେଜରେ ଜଗତ ଧାରଣ ହୁଏ।
3.40.3
शक्राभिषेके सुमहद्धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
प्रगृह्य दानवाः शस्तास्त्वया कृष्णेन च प्रभो ॥ ३.४०.३ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଭିଷେକ ସମୟରେ ମେଘ ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ମହାଧନୁ ଧରି ତୁମେ ଓ କୃଷ୍ଣ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲ।
3.40.4
तदेतदेव गाण्डीवं तव पार्थ करोचितम् ।
भायामास्थाय तद्ग्रस्तं मया पुरुषसत्तम ॥ ३.४०.४ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ଗାଣ୍ଡୀବ ତୁମ ହାତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ; ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ମାୟାରୂପ ଧରି ତାହା ଗ୍ରହଣ କରି ରଖିଥିଲି।
3.40.5
तूणौ चाप्यक्षयौ भूयस्तव पार्थ करोचितौ ।
भविष्यति शरीरं च नीरुजं कुरुनन्दन ॥ ३.४०.५ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମ ହାତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଦୁଇ ତୂଣୀର ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଅକ୍ଷୟ ହେବ; ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ତୁମ ଶରୀରଓ ରୋଗରହିତ ହେବ।
3.40.6
प्रीतिमानस्मि वै पार्थ भवान्सत्यपराक्रमः ।
गृहाण वरमस्मत्तः काङ्क्षितं यन्नरर्षभ ॥ ३.४०.६ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ; ତୁମେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ। ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯେଉଁ ବର ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା ମୋ ପାଖରୁ ଗ୍ରହଣ କର।
3.40.7
न त्वया सदृशः कश्चित्पुमान्मर्त्येषु भारत ।
दिवि वा वर्तते त्रं त्वत्प्रधानमरिंदम ॥ ३.४०.७ ॥
ହେ ଭାରତ, ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପରି କୌଣସି ପୁରୁଷ ନାହାଁନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ନାହାଁନ୍ତି। ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରଧାନ।
3.40.8
वरं ददासि चेन्मह्यं कामं प्रीत्या वृषध्वज ।
कामये दिव्यामस्त्रं तद्धोरं पाशुपतं प्रभो ॥ ३.४०.८ ॥
ହେ ବୃଷଧ୍ୱଜ, ପ୍ରୀତିରେ ଯଦି ମୋତେ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତେବେ ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ସେହି ଦିବ୍ୟ ଓ ଘୋର ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.40.9
यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम रौद्रं भीमपराक्रमम् ।
युगान्ते दारुणे प्राप्ते कृत्स्नं संहरते जगत् ॥ ३.४०.९ ॥
ବ୍ରହ୍ମଶିର ନାମକ ସେହି ରୌଦ୍ର, ଭୀମ ପରାକ୍ରମୀ ଅସ୍ତ୍ର, ଦାରୁଣ ଯୁଗାନ୍ତ ଆସିଲେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ସଂହାର କରେ।
3.40.10
कर्णभीष्मकृपद्रोणैर्भविता तु महाहवः ।
त्वत्प्रसादान्महादेव जयेयं तान्यथा युधि ॥ ३.४०.१० ॥
କର୍ଣ୍ଣ, ଭୀଷ୍ମ, କୃପ ଓ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସହିତ ମହାଯୁଦ୍ଧ ହେବ; ହେ ମହାଦେବ, ତୁମ ପ୍ରସାଦରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବି।
3.40.11
जयेयं येन संग्रामे दानवान्राक्षसांस्तथा ।
राज्ञश्चैव पिशाचांश्च गन्धर्वानथपन्नगान् ॥ ३.४०.११ ॥
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବ, ରାକ୍ଷସ, ରାଜା, ପିଶାଚ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ନାଗମାନଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି।
3.40.12
यस्मिञ्शूलसहस्राणि गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
शराश्चाशीविषाकाराः संभवन्त्यनुमन्त्रिताः ॥ ३.४०.१२ ॥
ଯେଉଁଥିରେ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ ହଜାର ହଜାର ତ୍ରିଶୂଳ, ଉଗ୍ରରୂପ ଗଦା ଓ ସର୍ପସଦୃଶ ବାଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
3.40.13
युध्येयं येन भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
सूतपुत्रेण च रणे नित्यं कटुकभाषिणा ॥ ३.४०.१३ ॥
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପ ଏବଂ ସର୍ବଦା କଟୁ କଥା କହୁଥିବା ସୂତପୁତ୍ର ସହ ମୁଁ ରଣରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବି।
3.40.14
एष मे प्रथमः कामो भगवन्भगनेत्रहन् ।
त्वत्प्रसादाद्विनिर्बृत्तः समर्थः स्यामहं यथा
भव उवाच। ॥ ३.४०.१४ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଭଗଙ୍କ ନେତ୍ର ବିନାଶକାରୀ, ଏହା ମୋର ପ୍ରଥମ ଇଚ୍ଛା; ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମୁଁ ସମର୍ଥ ହେବି।
3.40.15
ददामि तेऽस्त्रं दयितमहं पाशुपतं विभो ।
समर्थो धारणे मोक्षे संहारेऽपि च पाण्डव ॥ ३.४०.१५ ॥
ହେ ବିଭୁ, ମୋର ପ୍ରିୟ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଦେଉଛି; ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ ତାହା ଧାରଣ, ମୋଚନ ଓ ସଂହାରରେ ସମର୍ଥ।
3.40.16
न तद्वेद महेन्द्रोपि न यमो न च यक्षराट् ।
वरुणोप्यथवा वायुः कुतो वेत्स्यन्ति मानवाः ॥ ३.४०.१६ ॥
ସେହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଯମ ନୁହଁନ୍ତି, ଯକ୍ଷରାଜ ନୁହଁନ୍ତି, ବରୁଣ କିମ୍ବା ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି; ତେବେ ମାନବମାନେ କିପରି ଜାଣିବେ?
3.40.17
न त्वया सहसा पार्थ मोक्तव्यं पुरुषे क्वचित् ।
जगद्विनिर्दहेत्सर्वमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.४०.१७ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଏହାକୁ କୌଣସି ପୁରୁଷ ଉପରେ କେବେ ବି ହଠାତ୍ ମୁକ୍ତ କରିବ ନାହିଁ; ଅଳ୍ପତେଜ ଥିବା ଉପରେ ନିକ୍ଷେପିତ ହେଲେ ଏହା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦଗ୍ଧ କରିଦେବ।
3.40.18
अबध्यो नाम नास्त्यस्य त्रैलोक्ये सचराचरे ।
मनसा चक्षुषा वाचा धनुषा च निपात्यते ॥ ३.४०.१८ ॥
ଚର ଓ ଅଚର ସହିତ ତ୍ରିଲୋକରେ ଏହାର ଅବଧ୍ୟ କେହି ନାହିଁ; ମନ, ଦୃଷ୍ଟି, ବାଣୀ ଓ ଧନୁ ଦ୍ୱାରା ଏହା ପାତିତ ହୁଏ।
3.40.19
तच्छ्रुत्वा त्वरितः पार्थः शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
उपसंगृह्य विश्वेशमधीष्वेत्यथ सोऽब्रवीत् ॥ ३.४०.१९ ॥
ଏହା ଶୁଣି ପାର୍ଥ ଶୀଘ୍ର ଶୁଚି ଓ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ବିଶ୍ୱେଶଙ୍କ ଚରଣ ଧରି କହିଲେ — 'ମୋତେ ଶିଖାନ୍ତୁ।'
3.40.20
ततस्त्वध्यापयामास सरहस्यनिवर्तनम् ।
तदस्त्रं पाण्डवश्रेष्ठं मूर्तिमन्तमिवान्तकम् ॥ ३.४०.२० ॥
ତା'ପରେ ସେ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଏହାର ରହସ୍ୟ ଓ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ବିଧି ସହିତ ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଶିଖାଇଲେ; ତାହା ଯେପରି ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ଯମ ଥିଲା।
3.40.21
उपतस्थे महात्मानं यथा त्र्यक्षमुमापतिम् ।
प्रतिजग्राह तच्चापि प्रीतिमानर्जुनस्तदा ॥ ३.४०.२१ ॥
ଉମାପତି ତ୍ର୍ୟମ୍ବକଙ୍କ ପରି ସେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ସେବା କଲେ; ତା'ପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.40.22
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
ससागरवनोद्देशा सग्रामनगराकरा ॥ ३.४०.२२ ॥
ତା'ପରେ ପର୍ବତ, ବନ ଓ ଗଛ ସହିତ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଗଲା; ସମୁଦ୍ର ଓ ବନାଞ୍ଚଳ, ଗ୍ରାମ, ନଗର ଓ ଖଣି ସହିତ ତାହା କମ୍ପିଗଲା।
3.40.23
शङ्खदुन्दुभिघोषाश्च भेरीणां च सहस्रशः ।
तस्मिनमुहूर्ते संप्राप्ते निर्घातश्च महानभूत् ॥ ३.४०.२३ ॥
ଶଙ୍ଖ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଘୋଷ, ହଜାରେ ଭେରୀର ନିନାଦ; ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମହାନ ବଜ୍ରନିର୍ଘୋଷ ହେଲା।
3.40.24
अथास्त्रं जाज्वलद्धोरं पाण्डवस्यामितौजसः ।
मूर्तिमद्विष्ठितं पार्श्वे ददृशुर्देवदानवाः ॥ ३.४०.२४ ॥
ତା'ପରେ ଅମିତତେଜା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଖରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର ସେ ଅସ୍ତ୍ର ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଦେଖିଲେ।
3.40.25
स्पृष्टस्य त्र्यम्बकेणाथ फल्गुनस्यामितौजसः ।
यत्किं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ॥ ३.४०.२५ ॥
ତା'ପରେ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ଅମିତତେଜସ୍ୱୀ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ, 'ଯାଅ' ବୋଲି ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ଅନୁମତି ଦେଲେ; ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ଅନୁମତି ପାଇଲେ।
3.40.26
स्वर्गं गच्छेत्यनुज्ञातस्त्र्यम्बकेण तदाऽर्जुनः ।
प्रणम्य शिरसा राजन्प्राञ्जलिर्भवमैक्षत । ॥ ३.४०.२६ ॥
'ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ' ବୋଲି ତ୍ର୍ୟମ୍ବକଙ୍କ ଠାରୁ ଅନୁମତି ପାଇ ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ, ହେ ରାଜନ୍, ମସ୍ତକ ନୁଆଇ ପ୍ରଣାମ କରି ଯୋଡ଼ହାତରେ ଭବଙ୍କୁ ଚାହିଁଲେ।
3.40.27
ततः प्रभुस्त्रिदिवनिवासिनां वसी ।
महामतिर्गिरिश उमापतिः शिवः।
धनुर्महद्दितिजपिशाचसूदनं ।
ददौ भवः पुरुषवराय गाण्डिवम् ॥ ३.४०.२७ ॥
ତା'ପରେ ତ୍ରିଦିବ ନିବାସୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ବଶୀ, ମହାମତି, ଗିରୀଶ, ଉମାପତି ଶିବ ଭବ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦୈତ୍ୟ ଓ ପିଶାଚମାନଙ୍କ ସଂହାରକାରୀ ମହାଧନୁ ଗାଣ୍ଡୀବ ଦେଲେ।
3.40.28
ततः शुभं गिरिवरमीश्वरस्तदा ।
सहोमयाऽसिततटसानुकन्दरम्।
विहाय तं पतगमहर्षिसेवितं ।
जगाम स्वं पुरुषवरस्य पश्यतः ॥ ३.४०.२८ ॥
ତା'ପରେ ଈଶ୍ୱର, କଳା ଢାଲୁ, ଶିଖର ଓ ଗୁମ୍ଫାଯୁକ୍ତ ସେହି ଶୁଭ ଗିରିବରକୁ ଏବଂ ମହର୍ଷିସେବିତ ସେହି ପତଗକୁ ଛାଡ଼ି, ଉମାଙ୍କ ସହିତ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ନିଜ ଧାମକୁ ଚାଲିଗଲେ।