Mahābhārata · Adhyāya 3.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.41.1
तस्य संपश्यतस्त्वेव पिनाकी गोवृषध्वजः ।
जगामादर्शनं भानुर्लोकस्येवास्तमीयिवान् ॥ ३.४१.१ ॥
Mientras él miraba, el portador del arco Pināka, cuyo estandarte es el toro, desapareció de la vista, como el sol que se pone y se aleja del mundo.
3.41.2
ततोऽर्जुनः परं चक्रे विस्मयं परवीरहा ।
मया साक्षान्महादेवो दृष्ट इत्येव भारत ॥ ३.४१.२ ॥
Entonces Arjuna, matador de héroes enemigos, sintió gran asombro, pensando: 'He visto a Mahādeva en persona', oh Bhārata.
3.41.3
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मया त्र्यम्बको हरः ।
पिनाकी वरदो रूपी दृष्टः स्पृष्टश्ट पाणिना ॥ ३.४१.३ ॥
Soy bendecido y favorecido, pues he visto a Hara, el de tres ojos, portador del Pināka, otorgador de dones, que tomó forma visible, e incluso lo toqué con mi mano.
3.41.4
कृतार्थं चावगच्छामि परमात्मानमात्मना ।
शत्रूंश्च विजितान्सर्वान्निर्वृत्तं च प्रयोजनम् ॥ ३.४१.४ ॥
Me considero realizado y me comprendo como el Ser supremo; todos los enemigos han sido vencidos y el propósito está cumplido.
3.41.5
इत्येवं चिन्तयानस्य पार्थस्यामिततेजसः ।
ततो वैडूर्यवर्णाभो भासयन्सर्वतो दिशः।
यादोगणवृतः श्रीमानाजगाम जलेश्वरः ॥ ३.४१.५ ॥
Mientras el infinitamente resplandeciente Pārtha pensaba así, llegó el glorioso señor de las aguas, radiante con el color del lapislázuli, iluminando todas las direcciones, rodeado de multitudes de criaturas acuáticas.
3.41.6
नागैर्नदैर्नदीभिश्च दैत्यैः साध्यैर्मरुद्गणैः ।
वरुणो यादसांभर्ता वशी तं देशमागमत् ॥ ३.४१.६ ॥
Varuṇa, señor de las criaturas acuáticas, dueño de sí, llegó a aquel lugar con las serpientes, los ríos masculinos y femeninos, los Daityas, los Sādhyas y las huestes de los Marutas.
3.41.7
अथ जाम्बूनदवपुर्विमानेन महार्चिषा ।
कुबेरः समनुप्राप्तो यक्षैरनुगतः प्रभुः ॥ ३.४१.७ ॥
Entonces Kubera, el señor, de cuerpo dorado, llegó allí en un carro celeste de gran resplandor, acompañado por los yakṣas.
3.41.8
विद्योतयन्निवाकाशमद्भुतोपमदर्शनः ।
धनानामधिपः श्रीमानर्जुनं द्रष्टुमागतः ॥ ३.४१.८ ॥
Iluminando el cielo, de aspecto maravilloso, el glorioso señor de las riquezas vino a ver a Arjuna.
3.41.9
तथा लोकान्तकः श्रीमान्यमः साक्षात्प्रतापवान् ।
मर्त्यमूर्तिधरैः सार्धं पितृभिर्लोकभावनैः ॥ ३.४१.९ ॥
Asimismo Yama, el fin de los mundos, glorioso y poderoso, apareció en persona, junto a los antepasados que sostienen los mundos y portan forma humana.
3.41.10
दण्डपाणिरचिन्त्यात्मा सर्वभूतविनाशकृत् ।
वैवस्वतो धर्मराजो विमानेनावभासयन् ॥ ३.४१.१० ॥
Yama, con el bastón en la mano, de naturaleza inconcebible, destructor de todos los seres, hijo de Vivasvat, rey de la justicia, llegó iluminando con su carro celeste.
3.41.11
त्रील्लोकान्गुह्यकांश्चैव गन्धर्वाश्चैव पन्नगान् ।
द्वितीय इव मार्ताण्डो युगान्ते समुपस्थिते ॥ ३.४१.११ ॥
Cuando llegó el fin de la edad, parecía un segundo sol que iluminaba los tres mundos, a los guhyakas, a los gandharvas y a las serpientes.
3.41.12
भानुमन्ति विचित्राणि शिखराणि महागिरेः ।
समास्थायार्जुनं तत्रददृशुस्तपसान्वितम् ॥ ३.४१.१२ ॥
Situados sobre los cimas resplandecientes y maravillosas de la gran montaña, vieron allí a Arjuna, absorto en austeridad.
3.41.13
ततो मुहूर्ताद्भगवानैरावतशिरोगतः ।
आजगाम सहेन्द्राण्या शक्रः सुरगणैर्वृतः ॥ ३.४१.१३ ॥
Entonces, en un instante, el bienaventurado Indra, sentado sobre la cabeza de Airāvata, llegó con Indrāṇī, rodeado por multitudes de dioses.
3.41.14
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे नागराजस्थः सितमभ्रमिव स्थितः ॥ ३.४१.१४ ॥
Con un parasol blanco sostenido sobre su cabeza, de pie sobre el rey de los elefantes, resplandecía como si estuviera posado sobre una nube blanca.
3.41.15
संस्तूयमानो गन्धर्वैर्ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
शृङ्गं गिरेः समासाद्य तस्थौ सूर्य इवोदितः ॥ ३.४१.१५ ॥
Alabado por los gandharvas y los sabios cuya riqueza es la austeridad, habiendo llegado a la cima de la montaña, se erguió como el sol naciente.
3.41.16
अथ मेघस्वनो धीमान्व्याजहार शुभां गिरम् ।
यमऋ परमधर्मज्ञो दक्षिणां दिशमास्थितः ॥ ३.४१.१६ ॥
Entonces Yama, de voz como el trueno, sabio, conocedor del dharma supremo, situado en la dirección sur, pronunció una palabra auspiciosa.
3.41.17
अर्जुनार्जुन पश्यास्माँल्लोकपालान्समागतान् ।
दृष्टिं ते वितरामोऽद्य भवानर्हति दर्शनम् ॥ ३.४१.१७ ॥
¡Arjuna, Arjuna! Mírannos a nosotros, los guardianes de los mundos, reunidos aquí. Hoy te concedemos la visión; eres digno de nuestra visión.
3.41.18
पूर्वर्षिरमितात्मा त्वं नरो नाम महाबलः ।
नियोगाद्ब्रह्मणस्तात मर्त्यतां समुपागतः ॥ ३.४१.१८ ॥
Tú eres el antiguo sabio de alma sin límites, el poderoso llamado Nara; querido, por orden de Brahmā has llegado a la mortalidad.
3.41.19
त्वया च वसुसंभूतो महावीर्यः पितामहः ।
भीष्मः परमधर्मात्मा जेतव्यश्च रणेऽनघ ॥ ३.४१.१९ ॥
Y al abuelo Bhīṣma, nacido de los Vasus, de gran valor y suprema rectitud, debes vencerlo en batalla, oh sin mácula.
3.41.20
क्षत्रं चाग्निसमस्पर्शं भारद्वाजेन रक्षितम् ।
निवातकवचाश्चैव संसाध्याः कुरुनन्दन ॥ ३.४१.२० ॥
Y la casta guerrera, de tacto ardiente y protegida por el hijo de Bharadvāja, así como los Nivātakavacas, deben ser sometidos por ti, oh alegría de los Kurus.
3.41.21
पितुर्ममांशो देवस्य सर्वलोकप्रतापिनः ।
कर्णश्व सुमहावीर्यस्त्वया वध्यो धनंजय ॥ ३.४१.२१ ॥
También Karṇa, porción de mi padre, el dios que abrasa todos los mundos, de gran valor, debe ser muerto por ti, oh Dhanaṃjaya.
3.41.22
अंशाश्च क्षितिसंप्राप्ता देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
त्वया निपातिता युद्धेस्वकर्मफलनिर्जिताम्।
गतिं प्राप्स्यन्ति कौन्तेय यथास्वमरिकर्शन ॥ ३.४१.२२ ॥
Las porciones de dioses, gandharvas y rakṣasas que han descendido a la tierra, derribadas por ti en batalla y vencidas por el fruto de sus propias acciones, alcanzarán cada cual su destino, oh hijo de Kuntī, oh tormento de enemigos.
3.41.23
अक्षया तव कीर्तिश्च लोके स्थासय्ति फल्गुन ।
त्वया साक्षान्महादेवस्तोषितो हि महामृधे ॥ ३.४१.२३ ॥
Tu fama inmarcesible perdurará en el mundo, oh Phalguna, pues en aquella gran batalla complaciste en persona a Mahādeva.
3.41.24
लघ्वी वसुमती चापि कर्तव्या विष्णुना सह ॥ ३.४१.२४ ॥
Junto con Viṣṇu, la carga de la tierra debe aligerarse.
3.41.25
गृहाणास्त्रं महाबाहो दण्डमप्रतिवारणम् ।
अनेनास्त्रेण सुमहत्त्वं हि कर्म करिष्यसि ॥ ३.४१.२५ ॥
¡Oh tú de brazos poderosos! Toma esta arma llamada Daṇḍa, que no puede ser rechazada. Con esta arma realizarás en verdad una hazaña muy grande.
3.41.26
प्रतिजग्राह पार्थोपि विधिवत्कुरुनन्दनः ।
समन्त्रं सोपरोधं च समोक्षविनिवर्तनम् ॥ ३.४१.२६ ॥
El Pārtha, deleite de la estirpe kuru, también lo recibió según el rito, junto con su mantra, su restricción y el modo de liberarlo y recuperarlo.
3.41.27
ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसांपतिः ।
पश्चिमां दिशमास्थाय गिरमुच्चारयन्प्रभुः ॥ ३.४१.२७ ॥
Entonces Varuṇa, oscuro como una nube de lluvia, señor de los seres acuáticos, volviéndose hacia el cuadrante occidental, pronunció su palabra.
3.41.28
पार्थ क्षत्रियमुख्यस्त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः ।
पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणोस्मि जलेश्वरः ॥ ३.४१.२८ ॥
Oh Pārtha, el mejor de los guerreros, tú permaneces firme en el deber del kṣatriya. Mírame, oh de anchos ojos rojizos: soy Varuṇa, señor de las aguas.
3.41.29
मया समुद्यतान्पाशान्वारुणाननिवारितान् ।
प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सहरहस्यनिवर्तनान् ॥ ३.४१.२९ ॥
Recibe de mí los lazos de Varuṇa, alzados, que no pueden ser obstruidos, oh hijo de Kuntī, junto con su secreto modo de recogerlos.
3.41.30
एभिस्तदा मया वीर संग्रामे तारकामये ।
दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम् ॥ ३.४१.३० ॥
Con estos, oh héroe, en aquella batalla de Tārakāmaya sometí a miles de Daityas de grandes almas.
3.41.31
तस्मादिमान्महासत्व मत्प्रसादसमुत्थितान् ।
गृहाण न हि ते मुच्येदन्तकोप्याततायिनः ॥ ३.४१.३१ ॥
Por tanto, oh tú de gran fortaleza, toma estas armas nacidas de mi favor. Ni siquiera la Muerte te liberaría de los agresores.
3.41.32
अनेन त्वं यदाऽस्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि ।
तदा निःक्षत्रिया भूमिर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.४१.३२ ॥
Cuando te desplaces en la batalla con esta arma, entonces la tierra quedará sin kṣatriyas; no hay duda.
3.41.33
ततस्तान्वारुणानस्त्रान्दिव्यानस्त्रविदांवरः ।
प्रतिजग्राह विधिवद्वरुणाद्वासविस्तदा ॥ ३.४१.३३ ॥
Entonces el mejor de los conocedores de armas recibió debidamente de Varuṇa aquellas armas divinas del linaje de Varuṇa.
3.41.34
ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षोऽभ्यभापत ।
दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च ॥ ३.४१.३४ ॥
Entonces el señor de la riqueza, morador del Kailāsa, habló, habiendo sido dadas las armas divinas por Varuṇa y por Yama.
3.41.35
प्रीतोऽहमपि ते प्राज्ञ पाण्डवेय महाहल ।
त्वया सह समागम्य अजितेन तथैव च ॥ ३.४१.३५ ॥
Oh sabio, hijo de Pāṇḍu, oh de brazos poderosos, yo también estoy complacido contigo, por haberte encontrado, y lo mismo con Ajita.
3.41.36
सव्यसाचिन्महाबाहो पूर्वदेव सनातन ।
सहास्माभिर्भवाञ्श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः ॥ ३.४१.३६ ॥
Oh Savyasācin, oh de brazos poderosos, oh dios antiguo, oh eterno, siempre te has fatigado junto con nosotros en los ciclos pasados.
3.41.37
दर्शनं ते त्विदं दिव्यं प्रदिशामि नरर्षभ ।
अमानुषान्महाबाहो दुर्जयानपि जेष्यसि ॥ ३.४१.३७ ॥
Toro entre los hombres, te concedo esta visión divina. Oh de brazos poderosos, vencerás incluso a los no humanos y a los invencibles.
3.41.38
मत्तश्चैव भवानाशु गृह्णात्वस्त्रमनुत्तमम् ।
अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि ॥ ३.४१.३८ ॥
Y toma de mí rápidamente esta arma suprema. Con ella quemarás los ejércitos de los hijos de Dhṛtarāṣṭra.
3.41.39
मत्तोऽपि त्वं गृहाणास्त्रमन्तर्धानं प्रियं भम ।
ओजस्तेजोद्युतिकरं प्रस्वापनमरातिनुत् ॥ ३.४१.३९ ॥
De mí también toma el arma querida llamada Antardhāna, que aumenta el vigor y el resplandor, provoca el sueño y aleja a los enemigos.
3.41.40
महात्मना शंकरेण त्रिपुरं निहतं यादा ।
तदैतदस्त्रं निर्मुक्तं येन दग्धा महासुराः ॥ ३.४१.४० ॥
Cuando el magnánimo Śaṅkara destruyó las tres ciudades, lanzó precisamente esta arma, con la que fueron quemados los grandes asuras.
3.41.41
त्वदर्थमुद्यतं चेदं मया सत्यपराक्रम ।
त्वमर्हो धारणे चास्य मेरुप्रतिमगौरव। ॥ ३.४१.४१ ॥
Por tu causa he alzado esta arma. Eres digno de empuñarla, oh tú de verdadero valor, cuya dignidad es como la del monte Meru.
3.41.42
ततोऽर्जुनो महाबाहुर्विधिवत्कुरुनन्दनः ।
कौबेरमधिजग्राह दिव्यमस्त्रं महाबलः ॥ ३.४१.४२ ॥
Entonces Arjuna, el de brazos poderosos, gozo de los Kuru, recibió según el rito el arma divina de Kubera; él era de gran fuerza.
3.41.43
ततोऽब्रवीद्देवराजः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णयावाचादिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ ३.४१.४३ ॥
Entonces el rey de los dioses habló a Pārtha, el que actúa sin fatiga, consolándolo con palabras suaves, con una voz semejante al sonido de tambores celestiales.
3.41.44
कुन्तीमातर्महाबाहो त्वमीशानः पुरातनः ।
परां सिद्धिमनुप्राप्तः साक्षाद्देवगतिं गतः ॥ ३.४१.४४ ॥
¡Oh hijo de Kuntī, de brazos poderosos! Tú eres el antiguo señor; habiendo alcanzado la suprema perfección, has llegado directamente al estado de los dioses.
3.41.45
देवकार्यं तु सुमहत्त्वया कार्यमरिंदम ।
आरोढव्यस्त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते ॥ ३.४१.४५ ॥
¡Oh domador de enemigos! Una tarea muy grande para los dioses debe ser realizada por ti; debes ascender al cielo. Prepárate, oh de gran esplendor.
3.41.46
रथो मातलिसंयुक्त आगतस्त्वत्कृते मम ।
तत्र तेऽहंप्रदास्यामि सर्वाण्यस्त्राणि कौरव ॥ ३.४१.४६ ॥
Mi carro, uncido con Mātali, ha venido por ti; allí te daré todas las armas, oh Kaurava.
3.41.47
तान्दृष्ट्वा लोकपालांस्तु समेतान्गिरिमूर्धनि ।
जगाम विस्मयं धीमान्कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४१.४७ ॥
Al ver a aquellos guardianes de los mundos reunidos en la cima de la montaña, el sabio hijo de Kuntī, Dhanaṃjaya, quedó asombrado.
3.41.48
ततोऽर्जुनो महातेजा लोकपालान्समागतान् ।
पूजयामास विधिवद्वाग्भिरद्भिः फलैरपि ॥ ३.४१.४८ ॥
Entonces Arjuna, de gran esplendor, honró debidamente a los guardianes de los mundos reunidos con palabras, agua y frutos.
3.41.49
ततः प्रतिययुर्देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम् ।
यथागतेन विबुधाः सर्वे कामं मनोजवाः ॥ ३.४१.४९ ॥
Entonces los dioses, tras honrar a Dhanaṃjaya, regresaron todos por el camino por el que habían venido, veloces como el pensamiento, según su deseo.
3.41.50
ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्पभः ।
कृतार्थमथ चात्मानं स मेने पूर्णमानसम् ॥ ३.४१.५० ॥
Entonces Arjuna, toro entre los hombres, que había obtenido las armas, sintió alegría y se consideró realizado, con el ánimo satisfecho.