Mahābhārata · Adhyāya 3.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.41.1
तस्य संपश्यतस्त्वेव पिनाकी गोवृषध्वजः ।
जगामादर्शनं भानुर्लोकस्येवास्तमीयिवान् ॥ ३.४१.१ ॥
Während er zusah, verschwand der Träger des Pināka-Bogens, dessen Banner der Stier ist, aus dem Blickfeld, wie die Sonne untergeht und die Welt verlässt.
3.41.2
ततोऽर्जुनः परं चक्रे विस्मयं परवीरहा ।
मया साक्षान्महादेवो दृष्ट इत्येव भारत ॥ ३.४१.२ ॥
Da geriet Arjuna, der Töter feindlicher Helden, in großes Staunen und dachte: »Ich habe Mahādeva leibhaftig gesehen«, o Bhārata.
3.41.3
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मया त्र्यम्बको हरः ।
पिनाकी वरदो रूपी दृष्टः स्पृष्टश्ट पाणिना ॥ ३.४१.३ ॥
Ich bin gesegnet und begnadet, denn ich habe Hara mit den drei Augen gesehen, den Träger des Pināka, Gewährer von Gaben, der eine sichtbare Gestalt annahm, und ich habe ihn sogar mit der Hand berührt.
3.41.4
कृतार्थं चावगच्छामि परमात्मानमात्मना ।
शत्रूंश्च विजितान्सर्वान्निर्वृत्तं च प्रयोजनम् ॥ ३.४१.४ ॥
Ich erkenne mich selbst als vollendet und als das höchste Selbst; alle Feinde sind besiegt und das Ziel ist erreicht.
3.41.5
इत्येवं चिन्तयानस्य पार्थस्यामिततेजसः ।
ततो वैडूर्यवर्णाभो भासयन्सर्वतो दिशः।
यादोगणवृतः श्रीमानाजगाम जलेश्वरः ॥ ३.४१.५ ॥
Während Pārtha von unermesslichem Glanz so nachdachte, kam der prachtvolle Herr der Gewässer, leuchtend in der Farbe des Lapislazuli, alle Richtungen erhellend, umgeben von Scharen von Wassertieren.
3.41.6
नागैर्नदैर्नदीभिश्च दैत्यैः साध्यैर्मरुद्गणैः ।
वरुणो यादसांभर्ता वशी तं देशमागमत् ॥ ३.४१.६ ॥
Varuṇa, der Herr der Wassertiere, der sich selbst beherrscht, kam an jenen Ort mit den Schlangen, den Flüssen (männlich und weiblich), den Daityas, den Sādhyas und den Scharen der Maruts.
3.41.7
अथ जाम्बूनदवपुर्विमानेन महार्चिषा ।
कुबेरः समनुप्राप्तो यक्षैरनुगतः प्रभुः ॥ ३.४१.७ ॥
Da kam Kubera, der Herr mit goldenem Leib, auf einem von großem Glanz erfüllten himmlischen Wagen dorthin, begleitet von den Yakṣas.
3.41.8
विद्योतयन्निवाकाशमद्भुतोपमदर्शनः ।
धनानामधिपः श्रीमानर्जुनं द्रष्टुमागतः ॥ ३.४१.८ ॥
Den Himmel erhellend, von wunderbarem Aussehen, kam der glanzvolle Herr der Schätze, um Arjuna zu sehen.
3.41.9
तथा लोकान्तकः श्रीमान्यमः साक्षात्प्रतापवान् ।
मर्त्यमूर्तिधरैः सार्धं पितृभिर्लोकभावनैः ॥ ३.४१.९ ॥
Ebenso erschien Yama, der Beender der Welten, glanzvoll und mächtig, persönlich, zusammen mit den Ahnen, die die Welten erhalten und menschliche Gestalt tragen.
3.41.10
दण्डपाणिरचिन्त्यात्मा सर्वभूतविनाशकृत् ।
वैवस्वतो धर्मराजो विमानेनावभासयन् ॥ ३.४१.१० ॥
Yama, den Stab in der Hand, von unfassbarem Wesen, Vernichter aller Wesen, Sohn des Vivasvat, König des Dharma, kam und erleuchtete alles mit seinem himmlischen Wagen.
3.41.11
त्रील्लोकान्गुह्यकांश्चैव गन्धर्वाश्चैव पन्नगान् ।
द्वितीय इव मार्ताण्डो युगान्ते समुपस्थिते ॥ ३.४१.११ ॥
Als das Ende des Zeitalters nahte, erschien er wie eine zweite Sonne, die die drei Welten, die Guhyakas, Gandharvas und Schlangen erhellte.
3.41.12
भानुमन्ति विचित्राणि शिखराणि महागिरेः ।
समास्थायार्जुनं तत्रददृशुस्तपसान्वितम् ॥ ३.४१.१२ ॥
Auf den leuchtenden, wunderbaren Gipfeln des großen Berges stehend, sahen sie dort Arjuna, in Askese versunken.
3.41.13
ततो मुहूर्ताद्भगवानैरावतशिरोगतः ।
आजगाम सहेन्द्राण्या शक्रः सुरगणैर्वृतः ॥ ३.४१.१३ ॥
Dann kam nach einem Augenblick der erhabene Indra, auf dem Haupt Airāvatas sitzend, mit Indrāṇī, umgeben von den Scharen der Götter.
3.41.14
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे नागराजस्थः सितमभ्रमिव स्थितः ॥ ३.४१.१४ ॥
Mit einem weißen Sonnenschirm über dem Haupt, auf dem König der Elefanten stehend, strahlte er, als stünde er auf einer weißen Wolke.
3.41.15
संस्तूयमानो गन्धर्वैर्ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
शृङ्गं गिरेः समासाद्य तस्थौ सूर्य इवोदितः ॥ ३.४१.१५ ॥
Von den Gandharvas und den Weisen, deren Reichtum die Askese ist, gepriesen, auf den Gipfel des Berges gelangt, stand er da wie die aufgehende Sonne.
3.41.16
अथ मेघस्वनो धीमान्व्याजहार शुभां गिरम् ।
यमऋ परमधर्मज्ञो दक्षिणां दिशमास्थितः ॥ ३.४१.१६ ॥
Dann sprach Yama, mit donnergleicher Stimme, weise, der Kenner des höchsten Dharma, im Süden stehend, ein verheißungsvolles Wort.
3.41.17
अर्जुनार्जुन पश्यास्माँल्लोकपालान्समागतान् ।
दृष्टिं ते वितरामोऽद्य भवानर्हति दर्शनम् ॥ ३.४१.१७ ॥
Arjuna, Arjuna! Schau uns an, die Hüter der Welten, die hier versammelt sind. Heute schenken wir dir die Sicht; du bist würdig, uns zu sehen.
3.41.18
पूर्वर्षिरमितात्मा त्वं नरो नाम महाबलः ।
नियोगाद्ब्रह्मणस्तात मर्त्यतां समुपागतः ॥ ३.४१.१८ ॥
Du bist der alte Weise von grenzenlosem Selbst, der Mächtige namens Nara; mein Lieber, auf Geheiß Brahmās bist du zur Sterblichkeit gelangt.
3.41.19
त्वया च वसुसंभूतो महावीर्यः पितामहः ।
भीष्मः परमधर्मात्मा जेतव्यश्च रणेऽनघ ॥ ३.४१.१९ ॥
Und der Großvater Bhīṣma, aus den Vasus geboren, von großer Tapferkeit und höchster Rechtschaffenheit, ist von dir im Kampf zu besiegen, o Makelloser.
3.41.20
क्षत्रं चाग्निसमस्पर्शं भारद्वाजेन रक्षितम् ।
निवातकवचाश्चैव संसाध्याः कुरुनन्दन ॥ ३.४१.२० ॥
Und das Kriegerstand, feurig in der Berührung und vom Sohn Bharadvājas beschützt, sowie die Nivātakavacas, sind von dir zu bezwingen, o Freude der Kurus.
3.41.21
पितुर्ममांशो देवस्य सर्वलोकप्रतापिनः ।
कर्णश्व सुमहावीर्यस्त्वया वध्यो धनंजय ॥ ३.४१.२१ ॥
Auch Karṇa, ein Teil meines Vaters, des Gottes, der alle Welten versengt, von großer Tapferkeit, ist von dir zu töten, o Dhanaṃjaya.
3.41.22
अंशाश्च क्षितिसंप्राप्ता देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
त्वया निपातिता युद्धेस्वकर्मफलनिर्जिताम्।
गतिं प्राप्स्यन्ति कौन्तेय यथास्वमरिकर्शन ॥ ३.४१.२२ ॥
Die Anteile der Götter, Gandharvas und Rakṣasas, die zur Erde herabgestiegen sind, von dir im Kampf niedergestreckt und vom Ertrag ihrer eigenen Taten besiegt, werden jeweils ihr Ziel erreichen, o Sohn der Kuntī, o Quäler der Feinde.
3.41.23
अक्षया तव कीर्तिश्च लोके स्थासय्ति फल्गुन ।
त्वया साक्षान्महादेवस्तोषितो हि महामृधे ॥ ३.४१.२३ ॥
Dein unvergänglicher Ruhm wird in der Welt bestehen bleiben, o Phalguna, denn in jener großen Schlacht hast du Mahādeva selbst erfreut.
3.41.24
लघ्वी वसुमती चापि कर्तव्या विष्णुना सह ॥ ३.४१.२४ ॥
Gemeinsam mit Viṣṇu ist die Last der Erde zu erleichtern.
3.41.25
गृहाणास्त्रं महाबाहो दण्डमप्रतिवारणम् ।
अनेनास्त्रेण सुमहत्त्वं हि कर्म करिष्यसि ॥ ३.४१.२५ ॥
O Mahābāhu, nimm diese Waffe namens Daṇḍa, der nicht zu widerstehen ist. Mit dieser Waffe wirst du gewiss eine sehr große Tat vollbringen.
3.41.26
प्रतिजग्राह पार्थोपि विधिवत्कुरुनन्दनः ।
समन्त्रं सोपरोधं च समोक्षविनिवर्तनम् ॥ ३.४१.२६ ॥
Pārtha, die Freude des Kuru-Geschlechts, empfing es ebenfalls gemäß der Vorschrift, mit seinem Mantra, seiner Zurückhaltung sowie dem Verfahren zu seiner Lösung und Rückholung.
3.41.27
ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसांपतिः ।
पश्चिमां दिशमास्थाय गिरमुच्चारयन्प्रभुः ॥ ३.४१.२७ ॥
Da sprach Varuṇa, dunkel wie eine Regenwolke, der Herr der Wasserwesen, sich nach Westen wendend, seine Rede.
3.41.28
पार्थ क्षत्रियमुख्यस्त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः ।
पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणोस्मि जलेश्वरः ॥ ३.४१.२८ ॥
O Pārtha, Vornehmster der Krieger, du stehst fest im Pflichtenkreis des Kṣatriya. Sieh mich an, o du mit den weiten, rötlichen Augen: Ich bin Varuṇa, der Herr der Gewässer.
3.41.29
मया समुद्यतान्पाशान्वारुणाननिवारितान् ।
प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सहरहस्यनिवर्तनान् ॥ ३.४१.२९ ॥
Nimm von mir die erhobenen Schlingen Varuṇas an, die nicht aufzuhalten sind, o Sohn der Kuntī, samt ihrem geheimen Verfahren des Zurückrufens.
3.41.30
एभिस्तदा मया वीर संग्रामे तारकामये ।
दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम् ॥ ३.४१.३० ॥
Mit diesen, o Held, bezwang ich einst in der Schlacht namens Tārakāmaya Tausende der hochherzigen Daityas.
3.41.31
तस्मादिमान्महासत्व मत्प्रसादसमुत्थितान् ।
गृहाण न हि ते मुच्येदन्तकोप्याततायिनः ॥ ३.४१.३१ ॥
Nimm daher diese, aus meiner Gnade hervorgegangenen (Waffen), o Starker. Nicht einmal der Tod würde dich vor Angreifern verschonen.
3.41.32
अनेन त्वं यदाऽस्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि ।
तदा निःक्षत्रिया भूमिर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.४१.३२ ॥
Wenn du mit dieser Waffe im Kampf umherziehst, wird die Erde ohne Kṣatriyas sein – daran besteht kein Zweifel.
3.41.33
ततस्तान्वारुणानस्त्रान्दिव्यानस्त्रविदांवरः ।
प्रतिजग्राह विधिवद्वरुणाद्वासविस्तदा ॥ ३.४१.३३ ॥
Da empfing der Beste unter den Waffenkundigen gemäß dem Ritus jene göttlichen Varuṇa-Waffen von Varuṇa.
3.41.34
ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षोऽभ्यभापत ।
दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च ॥ ३.४१.३४ ॥
Da sprach der Herr des Reichtums, der auf dem Kailāsa wohnt, nachdem die göttlichen Waffen von Varuṇa und Yama gegeben worden waren.
3.41.35
प्रीतोऽहमपि ते प्राज्ञ पाण्डवेय महाहल ।
त्वया सह समागम्य अजितेन तथैव च ॥ ३.४१.३५ ॥
O Weiser, Sohn des Pāṇḍu, o Starkarmiger, auch ich bin mit dir zufrieden, nachdem ich dich getroffen habe, und ebenso mit Ajita.
3.41.36
सव्यसाचिन्महाबाहो पूर्वदेव सनातन ।
सहास्माभिर्भवाञ्श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः ॥ ३.४१.३६ ॥
O Savyasācin, o Starkarmiger, o alter Gott, o Ewiger, du bist in früheren Weltaltern stets mit uns ermüdet gewesen.
3.41.37
दर्शनं ते त्विदं दिव्यं प्रदिशामि नरर्षभ ।
अमानुषान्महाबाहो दुर्जयानपि जेष्यसि ॥ ३.४१.३७ ॥
Stier unter den Menschen, ich gewähre dir diese göttliche Schau. O Starkarmiger, du wirst auch die Nichtmenschlichen und Unbesiegbaren besiegen.
3.41.38
मत्तश्चैव भवानाशु गृह्णात्वस्त्रमनुत्तमम् ।
अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि ॥ ३.४१.३८ ॥
Und nimm schnell von mir diese höchste Waffe. Mit ihr wirst du die Heere der Söhne Dhṛtarāṣṭras verbrennen.
3.41.39
मत्तोऽपि त्वं गृहाणास्त्रमन्तर्धानं प्रियं भम ।
ओजस्तेजोद्युतिकरं प्रस्वापनमरातिनुत् ॥ ३.४१.३९ ॥
Auch von mir nimm die geliebte Waffe namens Antardhāna, die Kraft und Glanz steigert, Schlaf bringt und die Feinde vertreibt.
3.41.40
महात्मना शंकरेण त्रिपुरं निहतं यादा ।
तदैतदस्त्रं निर्मुक्तं येन दग्धा महासुराः ॥ ३.४१.४० ॥
Als der großgesinnte Śaṅkara die drei Städte vernichtete, entsandte er eben diese Waffe, durch die die großen Asuras verbrannt wurden.
3.41.41
त्वदर्थमुद्यतं चेदं मया सत्यपराक्रम ।
त्वमर्हो धारणे चास्य मेरुप्रतिमगौरव। ॥ ३.४१.४१ ॥
Um deinetwillen habe ich diese Waffe erhoben. Du bist würdig, sie zu führen, o du von wahrer Tapferkeit, dessen Würde dem Berg Meru gleicht.
3.41.42
ततोऽर्जुनो महाबाहुर्विधिवत्कुरुनन्दनः ।
कौबेरमधिजग्राह दिव्यमस्त्रं महाबलः ॥ ३.४१.४२ ॥
Da empfing Arjuna, der Starkarmige, die Freude der Kurus, gemäß der Vorschrift die göttliche Waffe Kuberas; er war von großer Kraft.
3.41.43
ततोऽब्रवीद्देवराजः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णयावाचादिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ ३.४१.४३ ॥
Da sprach der König der Götter zu Pārtha, dem Tatkräftigen ohne Mühsal, ihn mit sanften Worten tröstend, seine Stimme wie der Klang himmlischer Trommeln.
3.41.44
कुन्तीमातर्महाबाहो त्वमीशानः पुरातनः ।
परां सिद्धिमनुप्राप्तः साक्षाद्देवगतिं गतः ॥ ३.४१.४४ ॥
O Sohn der Kuntī, du Starkarmiger! Du bist der alte Herr; nachdem du die höchste Vollendung erlangt hast, bist du unmittelbar in den Zustand der Götter eingegangen.
3.41.45
देवकार्यं तु सुमहत्त्वया कार्यमरिंदम ।
आरोढव्यस्त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते ॥ ३.४१.४५ ॥
O Bezwinger der Feinde! Eine sehr große Aufgabe für die Götter ist von dir zu vollbringen; du sollst zum Himmel emporsteigen. Mach dich bereit, o Strahlender!
3.41.46
रथो मातलिसंयुक्त आगतस्त्वत्कृते मम ।
तत्र तेऽहंप्रदास्यामि सर्वाण्यस्त्राणि कौरव ॥ ३.४१.४६ ॥
Mein Wagen, mit Mātali als Wagenlenker, ist um deinetwillen gekommen; dort werde ich dir alle Waffen geben, o Kaurava.
3.41.47
तान्दृष्ट्वा लोकपालांस्तु समेतान्गिरिमूर्धनि ।
जगाम विस्मयं धीमान्कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४१.४७ ॥
Als er jene Hüter der Welten auf dem Gipfel des Berges versammelt sah, geriet der weise Sohn der Kuntī, Dhanaṃjaya, in Verwunderung.
3.41.48
ततोऽर्जुनो महातेजा लोकपालान्समागतान् ।
पूजयामास विधिवद्वाग्भिरद्भिः फलैरपि ॥ ३.४१.४८ ॥
Da ehrte Arjuna, von großem Glanz, die versammelten Hüter der Welten gebührend mit Worten, Wasser und Früchten.
3.41.49
ततः प्रतिययुर्देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम् ।
यथागतेन विबुधाः सर्वे कामं मनोजवाः ॥ ३.४१.४९ ॥
Dann kehrten die Götter, nachdem sie Dhanaṃjaya ehrenvoll gegrüßt hatten, alle auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren, schnell wie der Gedanke, wie es ihnen beliebte.
3.41.50
ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्पभः ।
कृतार्थमथ चात्मानं स मेने पूर्णमानसम् ॥ ३.४१.५० ॥
Da empfand Arjuna, der Stier unter den Männern, der die Waffen erlangt hatte, Freude und hielt sich für vollendet, mit erfülltem Sinn.