ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.41.1
तस्य संपश्यतस्त्वेव पिनाकी गोवृषध्वजः ।
जगामादर्शनं भानुर्लोकस्येवास्तमीयिवान् ॥ ३.४१.१ ॥
ಅವನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಪಿನಾಕಧಾರಿ, ವೃಷಭಧ್ವಜನು ಅದೃಶ್ಯನಾದನು; ಲೋಕದಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಂಗತನಾದಂತೆ.
3.41.2
ततोऽर्जुनः परं चक्रे विस्मयं परवीरहा ।
मया साक्षान्महादेवो दृष्ट इत्येव भारत ॥ ३.४१.२ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯವಾಯಿತು; ‘ನಾನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಕಂಡೆ’ ಎಂದು, ಭಾರತ.
3.41.3
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मया त्र्यम्बको हरः ।
पिनाकी वरदो रूपी दृष्टः स्पृष्टश्ट पाणिना ॥ ३.४१.३ ॥
ನಾನು ಧನ್ಯ, ಅನುಗ್ರಹಿತ; ನಾನು ತ್ರ್ಯಂಬಕ ಹರನನ್ನು ಕಂಡೆ — ಪಿನಾಕಿ, ವರದಾತ, ರೂಪಧಾರಿ, ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದೆ ಕೂಡ.
3.41.4
कृतार्थं चावगच्छामि परमात्मानमात्मना ।
शत्रूंश्च विजितान्सर्वान्निर्वृत्तं च प्रयोजनम् ॥ ३.४१.४ ॥
ನಾನು ಕೃತಾರ್ಥನಾದೆನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮಾತ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳು ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರಿತು.
3.41.5
इत्येवं चिन्तयानस्य पार्थस्यामिततेजसः ।
ततो वैडूर्यवर्णाभो भासयन्सर्वतो दिशः।
यादोगणवृतः श्रीमानाजगाम जलेश्वरः ॥ ३.४१.५ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಪಾರ್ಥನು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ವೈಡೂರ್ಯ ವರ್ಣದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ, ಜಲಚರ ಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಶ್ರೀಮಂತ ಜಲೇಶ್ವರನು ಬಂದನು.
3.41.6
नागैर्नदैर्नदीभिश्च दैत्यैः साध्यैर्मरुद्गणैः ।
वरुणो यादसांभर्ता वशी तं देशमागमत् ॥ ३.४१.६ ॥
ನಾಗರೊಡನೆ, ನದಗಳೊಡನೆ, ನದಿಗಳೊಡನೆ, ದೈತ್ಯರೊಡನೆ, ಸಾಧ್ಯರೊಡನೆ, ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಡನೆ, ಜಲಚರಗಳ ಒಡೆಯನೂ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನೂ ಆದ ವರುಣನು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
3.41.7
अथ जाम्बूनदवपुर्विमानेन महार्चिषा ।
कुबेरः समनुप्राप्तो यक्षैरनुगतः प्रभुः ॥ ३.४१.७ ॥
ಆಗ ಚಿನ್ನದ ದೇಹವುಳ್ಳ ಪ್ರಭು ಕುಬೇರನು, ಮಹಾಕಾಂತಿಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.
3.41.8
विद्योतयन्निवाकाशमद्भुतोपमदर्शनः ।
धनानामधिपः श्रीमानर्जुनं द्रष्टुमागतः ॥ ३.४१.८ ॥
ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತ, ಅದ್ಭುತ ರೂಪದ ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಬೇರನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದನು.
3.41.9
तथा लोकान्तकः श्रीमान्यमः साक्षात्प्रतापवान् ।
मर्त्यमूर्तिधरैः सार्धं पितृभिर्लोकभावनैः ॥ ३.४१.९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕಾಂತಕನಾದ ಶ್ರೀಮಂತ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಯಮನು ಸ್ವತಃ ಬಂದನು; ಮಾನವ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ, ಲೋಕಪಾಲಕ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ.
3.41.10
दण्डपाणिरचिन्त्यात्मा सर्वभूतविनाशकृत् ।
वैवस्वतो धर्मराजो विमानेनावभासयन् ॥ ३.४१.१० ॥
ದಂಡವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಅಚಿಂತ್ಯ ಸ್ವರೂಪನಾದ, ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುವ, ವಿವಸ್ವಂತನ ಮಗನಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯಮನು ತನ್ನ ವಿಮಾನದಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತ ಬಂದನು.
3.41.11
त्रील्लोकान्गुह्यकांश्चैव गन्धर्वाश्चैव पन्नगान् ।
द्वितीय इव मार्ताण्डो युगान्ते समुपस्थिते ॥ ३.४१.११ ॥
ಯುಗಾಂತ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ಗುಹ್ಯಕರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಪನ್ನಗರನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ಎರಡನೇ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅವನು ಬಂದನು.
3.41.12
भानुमन्ति विचित्राणि शिखराणि महागिरेः ।
समास्थायार्जुनं तत्रददृशुस्तपसान्वितम् ॥ ३.४१.१२ ॥
ಮಹಾಪರ್ವತದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಿಚಿತ್ರ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.
3.41.13
ततो मुहूर्ताद्भगवानैरावतशिरोगतः ।
आजगाम सहेन्द्राण्या शक्रः सुरगणैर्वृतः ॥ ३.४१.१३ ॥
ನಂತರ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಐರಾವತದ ತಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಭಗವಾನ್ ಇಂದ್ರನು ಇಂದ್ರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ, ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಬಂದನು.
3.41.14
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे नागराजस्थः सितमभ्रमिव स्थितः ॥ ३.४१.१४ ॥
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದ ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ಗಜರಾಜನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನು ಬಿಳಿಯ ಮೇಘದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
3.41.15
संस्तूयमानो गन्धर्वैर्ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
शृङ्गं गिरेः समासाद्य तस्थौ सूर्य इवोदितः ॥ ३.४१.१५ ॥
ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಮತ್ತು ತಪೋಧನರಾದ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ನಿಂತನು.
3.41.16
अथ मेघस्वनो धीमान्व्याजहार शुभां गिरम् ।
यमऋ परमधर्मज्ञो दक्षिणां दिशमास्थितः ॥ ३.४१.१६ ॥
ನಂತರ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಧ್ವನಿಯ, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಪರಮಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ಯಮನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಶುಭವಾಣಿಯನ್ನು ನುಡಿದನು.
3.41.17
अर्जुनार्जुन पश्यास्माँल्लोकपालान्समागतान् ।
दृष्टिं ते वितरामोऽद्य भवानर्हति दर्शनम् ॥ ३.४१.१७ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಅರ್ಜುನ! ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಲೋಕಪಾಲಕರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡು. ಇಂದು ನಿನಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇವೆ; ನೀನು ನಮ್ಮ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು.
3.41.18
पूर्वर्षिरमितात्मा त्वं नरो नाम महाबलः ।
नियोगाद्ब्रह्मणस्तात मर्त्यतां समुपागतः ॥ ३.४१.१८ ॥
ನೀನು ಪೂರ್ವದ ಋಷಿ, ಅಮಿತ ಆತ್ಮನು, ನರ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲನು; ಪ್ರಿಯನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೀನು ಮರ್ತ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ.
3.41.19
त्वया च वसुसंभूतो महावीर्यः पितामहः ।
भीष्मः परमधर्मात्मा जेतव्यश्च रणेऽनघ ॥ ३.४१.१९ ॥
ವಸುಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ, ಪರಮ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು, ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಬೇಕು.
3.41.20
क्षत्रं चाग्निसमस्पर्शं भारद्वाजेन रक्षितम् ।
निवातकवचाश्चैव संसाध्याः कुरुनन्दन ॥ ३.४१.२० ॥
ಭಾರದ್ವಾಜನ ಮಗನಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಸ್ಪರ್ಶವುಳ್ಳ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸಮೂಹವನ್ನೂ, ನಿವಾತಕವಚರನ್ನೂ, ಓ ಕುರುನಂದನ, ನೀನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
3.41.21
पितुर्ममांशो देवस्य सर्वलोकप्रतापिनः ।
कर्णश्व सुमहावीर्यस्त्वया वध्यो धनंजय ॥ ३.४१.२१ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಗುವ ದೇವನ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಅಂಶವಾದ, ಮಹಾವೀರ ಕರ್ಣನನ್ನೂ, ಓ ಧನಂಜಯ, ನೀನು ವಧಿಸಬೇಕು.
3.41.22
अंशाश्च क्षितिसंप्राप्ता देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
त्वया निपातिता युद्धेस्वकर्मफलनिर्जिताम्।
गतिं प्राप्स्यन्ति कौन्तेय यथास्वमरिकर्शन ॥ ३.४१.२२ ॥
ದೇವ, ಗಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸರ ಅಂಶಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದಿವೆ; ನಿನ್ನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲದಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಶತ್ರುನಿಗ್ರಹಕನೇ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.
3.41.23
अक्षया तव कीर्तिश्च लोके स्थासय्ति फल्गुन ।
त्वया साक्षान्महादेवस्तोषितो हि महामृधे ॥ ३.४१.२३ ॥
ನಿನ್ನ ಅಕ್ಷಯ ಕೀರ್ತಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದು, ಓ ಫಲ್ಗುನ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದೆ.
3.41.24
लघ्वी वसुमती चापि कर्तव्या विष्णुना सह ॥ ३.४१.२४ ॥
ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಬೇಕು.
3.41.25
गृहाणास्त्रं महाबाहो दण्डमप्रतिवारणम् ।
अनेनास्त्रेण सुमहत्त्वं हि कर्म करिष्यसि ॥ ३.४१.२५ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ತಡೆಯಲಾಗದ ಈ ದಂಡ ಎಂಬ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಈ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅತಿ ಮಹತ್ತಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವೆ.
3.41.26
प्रतिजग्राह पार्थोपि विधिवत्कुरुनन्दनः ।
समन्त्रं सोपरोधं च समोक्षविनिवर्तनम् ॥ ३.४१.२६ ॥
ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದವಾದ ಪಾರ್ಥನೂ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು—ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ಅದರ ನಿರೋಧದೊಂದಿಗೆ, ಬಿಡುಗಡೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಪಡೆಯುವ ವಿಧಾನದೊಂದಿಗೆ.
3.41.27
ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसांपतिः ।
पश्चिमां दिशमास्थाय गिरमुच्चारयन्प्रभुः ॥ ३.४१.२७ ॥
ಆಗ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾದ, ಜಲಚರಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಪ್ರಭು ವರುಣನು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಮಾತನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.
3.41.28
पार्थ क्षत्रियमुख्यस्त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः ।
पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणोस्मि जलेश्वरः ॥ ३.४१.२८ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವೆ. ಓ ವಿಶಾಲ ಕೆಂಗಣ್ಣಿನವನೇ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು—ನಾನು ವರುಣ, ಜಲಗಳ ಒಡೆಯ.
3.41.29
मया समुद्यतान्पाशान्वारुणाननिवारितान् ।
प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सहरहस्यनिवर्तनान् ॥ ३.४१.२९ ॥
ನನ್ನಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ, ವರುಣನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ, ತಡೆಯಲಾಗದ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಓ ಕೌಂತೇಯ—ಅವುಗಳ ರಹಸ್ಯ ಹಿಂಪಡೆಯುವ ವಿಧಿಯೊಂದಿಗೆ.
3.41.30
एभिस्तदा मया वीर संग्रामे तारकामये ।
दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम् ॥ ३.४१.३० ॥
ಓ ವೀರನೇ, ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ಆಗ ತಾರಕಾಮಯ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ದೈತ್ಯರ ಸಾವಿರಾರು ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದೆ.
3.41.31
तस्मादिमान्महासत्व मत्प्रसादसमुत्थितान् ।
गृहाण न हि ते मुच्येदन्तकोप्याततायिनः ॥ ३.४१.३१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಮಹಾಸತ್ತ್ವನೇ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಇವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಆತತಾಯಿಗಳಿಂದ ಮೃತ್ಯುವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
3.41.32
अनेन त्वं यदाऽस्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि ।
तदा निःक्षत्रिया भूमिर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.४१.३२ ॥
ಈ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ, ಭೂಮಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಲ್ಲದಂತಾಗುವುದು — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
3.41.33
ततस्तान्वारुणानस्त्रान्दिव्यानस्त्रविदांवरः ।
प्रतिजग्राह विधिवद्वरुणाद्वासविस्तदा ॥ ३.४१.३३ ॥
ಆಗ ಅಸ್ತ್ರವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ವರುಣನಿಂದ ಆ ದಿವ್ಯ ವಾರುಣ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
3.41.34
ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षोऽभ्यभापत ।
दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च ॥ ३.४१.३४ ॥
ಆಗ ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಧನಾಧ್ಯಕ್ಷ (ಕುಬೇರ) ವರುಣ ಮತ್ತು ಯಮರಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.41.35
प्रीतोऽहमपि ते प्राज्ञ पाण्डवेय महाहल ।
त्वया सह समागम्य अजितेन तथैव च ॥ ३.४१.३५ ॥
ಓ ಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಪಾಂಡವನೇ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಾನೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ಅಜಿತನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದುದರಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ.
3.41.36
सव्यसाचिन्महाबाहो पूर्वदेव सनातन ।
सहास्माभिर्भवाञ्श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः ॥ ३.४१.३६ ॥
ಓ ಸವ್ಯಸಾಚಿ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಪೂರ್ವದೇವನೇ, ಸನಾತನನೇ, ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನೀನು ದಣಿದಿದ್ದೆ.
3.41.37
दर्शनं ते त्विदं दिव्यं प्रदिशामि नरर्षभ ।
अमानुषान्महाबाहो दुर्जयानपि जेष्यसि ॥ ३.४१.३७ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನಗೆ ಈ ದಿವ್ಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅಮಾನುಷರನ್ನೂ ದುರ್ಜಯರನ್ನೂ ನೀನು ಗೆಲ್ಲುವೆ.
3.41.38
मत्तश्चैव भवानाशु गृह्णात्वस्त्रमनुत्तमम् ।
अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि ॥ ३.४१.३८ ॥
ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊ. ಇದರಿಂದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನೀನು ದಹಿಸುವೆ.
3.41.39
मत्तोऽपि त्वं गृहाणास्त्रमन्तर्धानं प्रियं भम ।
ओजस्तेजोद्युतिकरं प्रस्वापनमरातिनुत् ॥ ३.४१.३९ ॥
ನನ್ನಿಂದಲೂ ನೀನು ಅಂತರ್ಧಾನ ಎಂಬ ಪ್ರಿಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಅದು ಓಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ; ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತದೆ.
3.41.40
महात्मना शंकरेण त्रिपुरं निहतं यादा ।
तदैतदस्त्रं निर्मुक्तं येन दग्धा महासुराः ॥ ३.४१.४० ॥
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶಂಕರನು ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದಾಗ, ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು; ಅದರಿಂದ ಮಹಾಸುರರು ದಗ್ಧರಾದರು.
3.41.41
त्वदर्थमुद्यतं चेदं मया सत्यपराक्रम ।
त्वमर्हो धारणे चास्य मेरुप्रतिमगौरव। ॥ ३.४१.४१ ॥
ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ನಿನಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಇದನ್ನು ಎತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಧರಿಸಲು ನೀನೇ ಅರ್ಹ, ಮೇರುವಿನಂತಹ ಗೌರವವುಳ್ಳವನೇ.
3.41.42
ततोऽर्जुनो महाबाहुर्विधिवत्कुरुनन्दनः ।
कौबेरमधिजग्राह दिव्यमस्त्रं महाबलः ॥ ३.४१.४२ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ, ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದನಾದ ಅರ್ಜುನನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕುಬೇರನ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಅವನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ.
3.41.43
ततोऽब्रवीद्देवराजः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णयावाचादिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ ३.४१.४३ ॥
ಆಗ ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನು, ದಿವ್ಯ ದುಂದುಭಿಯ ನಾದದಂತಹ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯಗೈಯುವ ಪಾರ್ಥನೊಡನೆ ಮೃದು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಾಂತ್ವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
3.41.44
कुन्तीमातर्महाबाहो त्वमीशानः पुरातनः ।
परां सिद्धिमनुप्राप्तः साक्षाद्देवगतिं गतः ॥ ३.४१.४४ ॥
ಕುಂತೀ ಪುತ್ರನೇ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ! ನೀನು ಪುರಾತನ ಈಶಾನ; ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ನೇರವಾಗಿ ದೇವಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು.
3.41.45
देवकार्यं तु सुमहत्त्वया कार्यमरिंदम ।
आरोढव्यस्त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते ॥ ३.४१.४५ ॥
ಶತ್ರುದಮನನೇ! ದೇವತೆಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಬೇಕು; ನೀನು ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ಸಿದ್ಧನಾಗು.
3.41.46
रथो मातलिसंयुक्त आगतस्त्वत्कृते मम ।
तत्र तेऽहंप्रदास्यामि सर्वाण्यस्त्राणि कौरव ॥ ३.४१.४६ ॥
ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತಲಿ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಕೂಡಿದ ನನ್ನ ರಥ ಬಂದಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಕೌರವನೇ.
3.41.47
तान्दृष्ट्वा लोकपालांस्तु समेतान्गिरिमूर्धनि ।
जगाम विस्मयं धीमान्कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४१.४७ ॥
ಗಿರಿಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿದ್ದ ಆ ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನು ನೋಡಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು.
3.41.48
ततोऽर्जुनो महातेजा लोकपालान्समागतान् ।
पूजयामास विधिवद्वाग्भिरद्भिः फलैरपि ॥ ३.४१.४८ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅರ್ಜುನನು ಸೇರಿದ್ದ ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.
3.41.49
ततः प्रतिययुर्देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम् ।
यथागतेन विबुधाः सर्वे कामं मनोजवाः ॥ ३.४१.४९ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಧನಂಜಯನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಮನೋವೇಗದಿಂದ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
3.41.50
ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्पभः ।
कृतार्थमथ चात्मानं स मेने पूर्णमानसम् ॥ ३.४१.५० ॥
ಆಗ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಜುನನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರಿತೆಂದೂ ಮನಸ್ಸು ತೃಪ್ತವಾಯಿತೆಂದೂ ಭಾವಿಸಿದನು.