Mahābhārata · Adhyāya 3.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.41.1
तस्य संपश्यतस्त्वेव पिनाकी गोवृषध्वजः ।
जगामादर्शनं भानुर्लोकस्येवास्तमीयिवान् ॥ ३.४१.१ ॥
Enquanto ele observava, o portador do arco Pināka, cujo estandarte é o touro, desapareceu de vista, como o sol que se põe e deixa o mundo.
3.41.2
ततोऽर्जुनः परं चक्रे विस्मयं परवीरहा ।
मया साक्षान्महादेवो दृष्ट इत्येव भारत ॥ ३.४१.२ ॥
Então Arjuna, o matador de heróis inimigos, sentiu grande espanto, pensando: 'Vi Mahādeva face a face', ó Bhārata.
3.41.3
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मया त्र्यम्बको हरः ।
पिनाकी वरदो रूपी दृष्टः स्पृष्टश्ट पाणिना ॥ ३.४१.३ ॥
Sou abençoado e favorecido, pois vi Hara, o de três olhos, portador do Pināka, concedente de dons, que assumiu forma visível, e até o toquei com a mão.
3.41.4
कृतार्थं चावगच्छामि परमात्मानमात्मना ।
शत्रूंश्च विजितान्सर्वान्निर्वृत्तं च प्रयोजनम् ॥ ३.४१.४ ॥
Considero-me realizado e compreendo-me como o Ser supremo; todos os inimigos foram vencidos e o propósito está cumprido.
3.41.5
इत्येवं चिन्तयानस्य पार्थस्यामिततेजसः ।
ततो वैडूर्यवर्णाभो भासयन्सर्वतो दिशः।
यादोगणवृतः श्रीमानाजगाम जलेश्वरः ॥ ३.४१.५ ॥
Enquanto o Pārtha de esplendor infinito pensava assim, chegou o glorioso senhor das águas, radiante com a cor do lápis-lazúli, iluminando todas as direções, cercado por multidões de criaturas aquáticas.
3.41.6
नागैर्नदैर्नदीभिश्च दैत्यैः साध्यैर्मरुद्गणैः ।
वरुणो यादसांभर्ता वशी तं देशमागमत् ॥ ३.४१.६ ॥
Varuṇa, senhor das criaturas aquáticas, senhor de si mesmo, chegou àquele lugar com as serpentes, os rios (masculinos e femininos), os Daityas, os Sādhyas e as hostes dos Marutas.
3.41.7
अथ जाम्बूनदवपुर्विमानेन महार्चिषा ।
कुबेरः समनुप्राप्तो यक्षैरनुगतः प्रभुः ॥ ३.४१.७ ॥
Então Kubera, o senhor de corpo dourado, chegou ali num carro celeste de grande brilho, acompanhado pelos yakṣas.
3.41.8
विद्योतयन्निवाकाशमद्भुतोपमदर्शनः ।
धनानामधिपः श्रीमानर्जुनं द्रष्टुमागतः ॥ ३.४१.८ ॥
Iluminando o céu, de aparência maravilhosa, o glorioso senhor das riquezas veio ver Arjuna.
3.41.9
तथा लोकान्तकः श्रीमान्यमः साक्षात्प्रतापवान् ।
मर्त्यमूर्तिधरैः सार्धं पितृभिर्लोकभावनैः ॥ ३.४१.९ ॥
Do mesmo modo, Yama, o fim dos mundos, glorioso e poderoso, apareceu em pessoa, junto aos ancestrais que sustentam os mundos e portam forma humana.
3.41.10
दण्डपाणिरचिन्त्यात्मा सर्वभूतविनाशकृत् ।
वैवस्वतो धर्मराजो विमानेनावभासयन् ॥ ३.४१.१० ॥
Yama, com o bastão na mão, de natureza inconcebível, destruidor de todos os seres, filho de Vivasvat, rei do dharma, chegou iluminando com seu carro celeste.
3.41.11
त्रील्लोकान्गुह्यकांश्चैव गन्धर्वाश्चैव पन्नगान् ।
द्वितीय इव मार्ताण्डो युगान्ते समुपस्थिते ॥ ३.४१.११ ॥
Quando o fim da era se aproximou, ele pareceu um segundo sol, iluminando os três mundos, os guhyakas, os gandharvas e as serpentes.
3.41.12
भानुमन्ति विचित्राणि शिखराणि महागिरेः ।
समास्थायार्जुनं तत्रददृशुस्तपसान्वितम् ॥ ३.४१.१२ ॥
Postados sobre os picos radiantes e maravilhosos da grande montanha, viram ali Arjuna, absorto na austeridade.
3.41.13
ततो मुहूर्ताद्भगवानैरावतशिरोगतः ।
आजगाम सहेन्द्राण्या शक्रः सुरगणैर्वृतः ॥ ३.४१.१३ ॥
Então, num instante, o bem-aventurado Indra, sentado na cabeça de Airāvata, chegou com Indrāṇī, cercado pelas hostes dos deuses.
3.41.14
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे नागराजस्थः सितमभ्रमिव स्थितः ॥ ३.४१.१४ ॥
Com um guarda-sol branco sobre a cabeça, de pé sobre o rei dos elefantes, ele resplandecia como se estivesse pousado sobre uma nuvem branca.
3.41.15
संस्तूयमानो गन्धर्वैर्ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
शृङ्गं गिरेः समासाद्य तस्थौ सूर्य इवोदितः ॥ ३.४१.१५ ॥
Louvado pelos gandharvas e pelos sábios cuja riqueza é a austeridade, tendo alcançado o cume da montanha, ele ficou em pé como o sol nascente.
3.41.16
अथ मेघस्वनो धीमान्व्याजहार शुभां गिरम् ।
यमऋ परमधर्मज्ञो दक्षिणां दिशमास्थितः ॥ ३.४१.१६ ॥
Então Yama, de voz de trovão, sábio, conhecedor do dharma supremo, postado na direção sul, proferiu uma palavra auspiciosa.
3.41.17
अर्जुनार्जुन पश्यास्माँल्लोकपालान्समागतान् ।
दृष्टिं ते वितरामोऽद्य भवानर्हति दर्शनम् ॥ ३.४१.१७ ॥
Arjuna, Arjuna! Contempla-nos, os guardiões dos mundos, reunidos aqui. Hoje te concedemos a visão; tu és digno de nossa visão.
3.41.18
पूर्वर्षिरमितात्मा त्वं नरो नाम महाबलः ।
नियोगाद्ब्रह्मणस्तात मर्त्यतां समुपागतः ॥ ३.४१.१८ ॥
Tu és o antigo sábio de alma sem limites, o poderoso chamado Nara; querido, por ordem de Brahmā chegaste à mortalidade.
3.41.19
त्वया च वसुसंभूतो महावीर्यः पितामहः ।
भीष्मः परमधर्मात्मा जेतव्यश्च रणेऽनघ ॥ ३.४१.१९ ॥
E o avô Bhīṣma, nascido dos Vasus, de grande valor e suprema retidão, deve ser vencido por ti em batalha, ó sem mácula.
3.41.20
क्षत्रं चाग्निसमस्पर्शं भारद्वाजेन रक्षितम् ।
निवातकवचाश्चैव संसाध्याः कुरुनन्दन ॥ ३.४१.२० ॥
E a casta guerreira, de toque ardente e protegida pelo filho de Bharadvāja, bem como os Nivātakavacas, devem ser subjugados por ti, ó alegria dos Kurus.
3.41.21
पितुर्ममांशो देवस्य सर्वलोकप्रतापिनः ।
कर्णश्व सुमहावीर्यस्त्वया वध्यो धनंजय ॥ ३.४१.२१ ॥
Também Karṇa, parte de meu pai, o deus que abrasa todos os mundos, de grande valor, deve ser morto por ti, ó Dhanaṃjaya.
3.41.22
अंशाश्च क्षितिसंप्राप्ता देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
त्वया निपातिता युद्धेस्वकर्मफलनिर्जिताम्।
गतिं प्राप्स्यन्ति कौन्तेय यथास्वमरिकर्शन ॥ ३.४१.२२ ॥
As porções de deuses, gandharvas e rākṣasas que desceram à terra, abatidas por ti em batalha e vencidas pelo fruto de suas próprias ações, alcançarão cada qual o seu destino, ó filho de Kuntī, ó atormentador dos inimigos.
3.41.23
अक्षया तव कीर्तिश्च लोके स्थासय्ति फल्गुन ।
त्वया साक्षान्महादेवस्तोषितो हि महामृधे ॥ ३.४१.२३ ॥
Tua fama inesgotável perdurará no mundo, ó Phalguna, pois naquela grande batalha agradaste ao próprio Mahādeva.
3.41.24
लघ्वी वसुमती चापि कर्तव्या विष्णुना सह ॥ ३.४१.२४ ॥
Junto com Viṣṇu, o fardo da terra deve ser aliviado.
3.41.25
गृहाणास्त्रं महाबाहो दण्डमप्रतिवारणम् ।
अनेनास्त्रेण सुमहत्त्वं हि कर्म करिष्यसि ॥ ३.४१.२५ ॥
Ó tu de braços poderosos, recebe esta arma chamada Daṇḍa, que não pode ser repelida. Com esta arma realizarás certamente um feito muito grande.
3.41.26
प्रतिजग्राह पार्थोपि विधिवत्कुरुनन्दनः ।
समन्त्रं सोपरोधं च समोक्षविनिवर्तनम् ॥ ३.४१.२६ ॥
Pārtha, a alegria da linhagem kuru, também o recebeu segundo o rito, com o seu mantra, a sua restrição e o modo de libertá-lo e recolhê-lo.
3.41.27
ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसांपतिः ।
पश्चिमां दिशमास्थाय गिरमुच्चारयन्प्रभुः ॥ ३.४१.२७ ॥
Então Varuṇa, escuro como uma nuvem de chuva, senhor dos seres aquáticos, voltando-se para a direção ocidental, proferiu a sua fala.
3.41.28
पार्थ क्षत्रियमुख्यस्त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः ।
पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणोस्मि जलेश्वरः ॥ ३.४१.२८ ॥
Ó Pārtha, o melhor dos guerreiros, tu permaneces firme no dever do kṣatriya. Olha para mim, ó de olhos largos e avermelhados: sou Varuṇa, senhor das águas.
3.41.29
मया समुद्यतान्पाशान्वारुणाननिवारितान् ।
प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सहरहस्यनिवर्तनान् ॥ ३.४१.२९ ॥
Recebe de mim os laços de Varuṇa, erguidos, que não podem ser detidos, ó filho de Kuntī, juntamente com o seu segredo para os recolher.
3.41.30
एभिस्तदा मया वीर संग्रामे तारकामये ।
दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम् ॥ ३.४१.३० ॥
Com estes, ó herói, outrora, na batalha de Tārakāmaya, subjuguei milhares de Daityas de almas grandiosas.
3.41.31
तस्मादिमान्महासत्व मत्प्रसादसमुत्थितान् ।
गृहाण न हि ते मुच्येदन्तकोप्याततायिनः ॥ ३.४१.३१ ॥
Portanto, ó tu de grande força, toma estas (armas) nascidas da minha graça. Nem mesmo a Morte te libertaria dos agressores.
3.41.32
अनेन त्वं यदाऽस्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि ।
तदा निःक्षत्रिया भूमिर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.४१.३२ ॥
Quando te moveres na batalha com esta arma, então a terra ficará sem kṣatriyas — não há dúvida.
3.41.33
ततस्तान्वारुणानस्त्रान्दिव्यानस्त्रविदांवरः ।
प्रतिजग्राह विधिवद्वरुणाद्वासविस्तदा ॥ ३.४१.३३ ॥
Então o melhor dos conhecedores de armas recebeu devidamente de Varuṇa aquelas armas divinas de Varuṇa.
3.41.34
ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षोऽभ्यभापत ।
दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च ॥ ३.४१.३४ ॥
Então o senhor da riqueza, morador do Kailāsa, falou, tendo sido dadas as armas divinas por Varuṇa e por Yama.
3.41.35
प्रीतोऽहमपि ते प्राज्ञ पाण्डवेय महाहल ।
त्वया सह समागम्य अजितेन तथैव च ॥ ३.४१.३५ ॥
Ó sábio, filho de Pāṇḍu, ó de braços poderosos, também eu estou satisfeito contigo, por ter-te encontrado, e igualmente com Ajita.
3.41.36
सव्यसाचिन्महाबाहो पूर्वदेव सनातन ।
सहास्माभिर्भवाञ्श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः ॥ ३.४१.३६ ॥
Ó Savyasācin, ó de braços poderosos, ó deus antigo, ó eterno, sempre estiveste cansado connosco nos ciclos anteriores.
3.41.37
दर्शनं ते त्विदं दिव्यं प्रदिशामि नरर्षभ ।
अमानुषान्महाबाहो दुर्जयानपि जेष्यसि ॥ ३.४१.३७ ॥
Touro entre os homens, concedo-te esta visão divina. Ó de braços poderosos, vencerás até os não humanos e os invencíveis.
3.41.38
मत्तश्चैव भवानाशु गृह्णात्वस्त्रमनुत्तमम् ।
अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि ॥ ३.४१.३८ ॥
E recebe de mim rapidamente esta arma suprema. Com ela queimarás os exércitos dos filhos de Dhṛtarāṣṭra.
3.41.39
मत्तोऽपि त्वं गृहाणास्त्रमन्तर्धानं प्रियं भम ।
ओजस्तेजोद्युतिकरं प्रस्वापनमरातिनुत् ॥ ३.४१.३९ ॥
De mim também recebe a arma querida chamada Antardhāna, que aumenta o vigor e o brilho, provoca o sono e afasta os inimigos.
3.41.40
महात्मना शंकरेण त्रिपुरं निहतं यादा ।
तदैतदस्त्रं निर्मुक्तं येन दग्धा महासुराः ॥ ३.४१.४० ॥
Quando o magnânimo Śaṅkara destruiu as três cidades, lançou justamente esta arma, pela qual os grandes asuras foram queimados.
3.41.41
त्वदर्थमुद्यतं चेदं मया सत्यपराक्रम ।
त्वमर्हो धारणे चास्य मेरुप्रतिमगौरव। ॥ ३.४१.४१ ॥
Por tua causa ergui esta arma. És digno de empunhá-la, ó tu de verdadeiro valor, cuja dignidade é como a do monte Meru.
3.41.42
ततोऽर्जुनो महाबाहुर्विधिवत्कुरुनन्दनः ।
कौबेरमधिजग्राह दिव्यमस्त्रं महाबलः ॥ ३.४१.४२ ॥
Então Arjuna, o de braços poderosos, alegria dos Kurus, recebeu segundo o rito a arma divina de Kubera; era de grande força.
3.41.43
ततोऽब्रवीद्देवराजः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णयावाचादिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ ३.४१.४३ ॥
Então o rei dos deuses falou a Pārtha, aquele que age sem esforço, consolando-o com palavras suaves, sua voz como o som de tambores celestiais.
3.41.44
कुन्तीमातर्महाबाहो त्वमीशानः पुरातनः ।
परां सिद्धिमनुप्राप्तः साक्षाद्देवगतिं गतः ॥ ३.४१.४४ ॥
Ó filho de Kuntī, de braços poderosos! Tu és o antigo senhor; tendo alcançado a perfeição suprema, chegaste diretamente ao estado dos deuses.
3.41.45
देवकार्यं तु सुमहत्त्वया कार्यमरिंदम ।
आरोढव्यस्त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते ॥ ३.४१.४५ ॥
Ó domador de inimigos! Uma tarefa muito grande para os deuses deve ser cumprida por ti; deves subir ao céu. Prepara-te, ó de grande brilho.
3.41.46
रथो मातलिसंयुक्त आगतस्त्वत्कृते मम ।
तत्र तेऽहंप्रदास्यामि सर्वाण्यस्त्राणि कौरव ॥ ३.४१.४६ ॥
Meu carro, atrelado com Mātali, veio por tua causa; ali te darei todas as armas, ó Kaurava.
3.41.47
तान्दृष्ट्वा लोकपालांस्तु समेतान्गिरिमूर्धनि ।
जगाम विस्मयं धीमान्कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४१.४७ ॥
Ao ver aqueles guardiões dos mundos reunidos no cume da montanha, o sábio filho de Kuntī, Dhanaṃjaya, encheu-se de admiração.
3.41.48
ततोऽर्जुनो महातेजा लोकपालान्समागतान् ।
पूजयामास विधिवद्वाग्भिरद्भिः फलैरपि ॥ ३.४१.४८ ॥
Então Arjuna, de grande esplendor, honrou devidamente os guardiões dos mundos reunidos com palavras, água e frutos.
3.41.49
ततः प्रतिययुर्देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम् ।
यथागतेन विबुधाः सर्वे कामं मनोजवाः ॥ ३.४१.४९ ॥
Então os deuses, tendo honrado Dhanaṃjaya em retribuição, partiram todos pelo caminho por onde haviam vindo, rápidos como o pensamento, à vontade.
3.41.50
ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्पभः ।
कृतार्थमथ चात्मानं स मेने पूर्णमानसम् ॥ ३.४१.५० ॥
Então Arjuna, touro entre os homens, que obtivera as armas, sentiu alegria e considerou-se realizado, com a mente plena.