മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.41.1
तस्य संपश्यतस्त्वेव पिनाकी गोवृषध्वजः ।
जगामादर्शनं भानुर्लोकस्येवास्तमीयिवान् ॥ ३.४१.१ ॥
അവൻ നോക്കിനിൽക്കേ പിനാകധാരിയും വൃഷഭധ്വജനുമായവൻ അദൃശ്യനായി; ലോകത്തുനിന്ന് സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ.
3.41.2
ततोऽर्जुनः परं चक्रे विस्मयं परवीरहा ।
मया साक्षान्महादेवो दृष्ट इत्येव भारत ॥ ३.४१.२ ॥
അപ്പോൾ ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന അർജ്ജുനന് വലിയ വിസ്മയം ഉണ്ടായി; ‘ഞാൻ സാക്ഷാൽ മഹാദേവനെ കണ്ടു’ എന്ന് ഭാരത.
3.41.3
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मया त्र्यम्बको हरः ।
पिनाकी वरदो रूपी दृष्टः स्पृष्टश्ट पाणिना ॥ ३.४१.३ ॥
ഞാൻ ധന്യനാണ്, അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; ഞാൻ ത്ര്യംബകനായ ഹരനെ കണ്ടു — പിനാകധാരിയും വരദായകനും രൂപം ധരിച്ചവനും; കൈകൊണ്ട് സ്പർശിക്കുകയും ചെയ്തു.
3.41.4
कृतार्थं चावगच्छामि परमात्मानमात्मना ।
शत्रूंश्च विजितान्सर्वान्निर्वृत्तं च प्रयोजनम् ॥ ३.४१.४ ॥
ഞാൻ കൃതാർത്ഥനായെന്നും സ്വയം പരമാത്മാവ് ആയെന്നും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു; എല്ലാ ശത്രുക്കളും ജയിക്കപ്പെട്ടു, ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായി.
3.41.5
इत्येवं चिन्तयानस्य पार्थस्यामिततेजसः ।
ततो वैडूर्यवर्णाभो भासयन्सर्वतो दिशः।
यादोगणवृतः श्रीमानाजगाम जलेश्वरः ॥ ३.४१.५ ॥
അമിതതേജസ്വിയായ പാർത്ഥൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, വൈഡൂര്യവർണ്ണ പ്രഭയോടെ എല്ലാ ദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചും ജലജന്തുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും ജലേശ്വരനായ ശ്രീമാൻ വന്നു.
3.41.6
नागैर्नदैर्नदीभिश्च दैत्यैः साध्यैर्मरुद्गणैः ।
वरुणो यादसांभर्ता वशी तं देशमागमत् ॥ ३.४१.६ ॥
നാഗങ്ങളോടും നദങ്ങളോടും നദികളോടും ദൈത്യരോടും സാധ്യരോടും മരുദ്ഗണങ്ങളോടും കൂടി, ജലജന്തുക്കളുടെ നാഥനും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനുമായ വരുണൻ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി.
3.41.7
अथ जाम्बूनदवपुर्विमानेन महार्चिषा ।
कुबेरः समनुप्राप्तो यक्षैरनुगतः प्रभुः ॥ ३.४१.७ ॥
അപ്പോൾ സ്വർണ്ണശരീരനായ പ്രഭുവായ കുബേരൻ, മഹാപ്രകാശമുള്ള വിമാനത്തിൽ യക്ഷന്മാരോടൊപ്പം അവിടെ എത്തി.
3.41.8
विद्योतयन्निवाकाशमद्भुतोपमदर्शनः ।
धनानामधिपः श्रीमानर्जुनं द्रष्टुमागतः ॥ ३.४१.८ ॥
ആകാശത്തെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അദ്ഭുതകരമായ രൂപമുള്ള ധനാധിപതിയായ ശ്രീമാൻ കുബേരൻ അർജുനനെ കാണാൻ വന്നു.
3.41.9
तथा लोकान्तकः श्रीमान्यमः साक्षात्प्रतापवान् ।
मर्त्यमूर्तिधरैः सार्धं पितृभिर्लोकभावनैः ॥ ३.४१.९ ॥
അതുപോലെ ലോകാന്തകനും ശ്രീമാനും പ്രതാപശാലിയുമായ യമൻ സാക്ഷാൽ, മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച, ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന പിതൃക്കളോടൊപ്പം വന്നു.
3.41.10
दण्डपाणिरचिन्त्यात्मा सर्वभूतविनाशकृत् ।
वैवस्वतो धर्मराजो विमानेनावभासयन् ॥ ३.४१.१० ॥
ദണ്ഡം കയ്യിലേന്തിയ, അചിന്ത്യസ്വരൂപനായ, സർവ്വഭൂതങ്ങളെയും സംഹരിക്കുന്ന, വിവസ്വാന്റെ പുത്രനായ ധർമ്മരാജനായ യമൻ വിമാനത്താൽ പ്രകാശം പരത്തിക്കൊണ്ട് വന്നു.
3.41.11
त्रील्लोकान्गुह्यकांश्चैव गन्धर्वाश्चैव पन्नगान् ।
द्वितीय इव मार्ताण्डो युगान्ते समुपस्थिते ॥ ३.४१.११ ॥
യുഗാന്തം അടുത്തപ്പോൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ഗുഹ്യകന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും പന്നഗന്മാരെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന രണ്ടാം സൂര്യനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം വന്നു.
3.41.12
भानुमन्ति विचित्राणि शिखराणि महागिरेः ।
समास्थायार्जुनं तत्रददृशुस्तपसान्वितम् ॥ ३.४१.१२ ॥
മഹാപർവതത്തിന്റെ തിളങ്ങുന്ന വിചിത്ര ശിഖരങ്ങളിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, തപസ്സോടുകൂടിയ അർജുനനെ അവർ അവിടെ കണ്ടു.
3.41.13
ततो मुहूर्ताद्भगवानैरावतशिरोगतः ।
आजगाम सहेन्द्राण्या शक्रः सुरगणैर्वृतः ॥ ३.४१.१३ ॥
പിന്നെ ഒരു നിമിഷത്തിനകം ഐരാവതത്തിന്റെ ശിരസ്സിലിരുന്ന ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രൻ ഇന്ദ്രാണിയോടൊപ്പം ദേവഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് എത്തി.
3.41.14
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे नागराजस्थः सितमभ्रमिव स्थितः ॥ ३.४१.१४ ॥
ശിരസ്സിന് മീതെ പിടിച്ച വെൺകുടയോടെ ഗജരാജന്റെ മേൽ നിന്ന അദ്ദേഹം വെൺമേഘത്തിൽ നിൽക്കുന്നതുപോലെ ശോഭിച്ചു.
3.41.15
संस्तूयमानो गन्धर्वैर्ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
शृङ्गं गिरेः समासाद्य तस्थौ सूर्य इवोदितः ॥ ३.४१.१५ ॥
ഗന്ധർവന്മാരാലും തപോധനരായ ഋഷിമാരാലും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനായി, പർവതശൃംഗത്തിലെത്തി ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം നിന്നു.
3.41.16
अथ मेघस्वनो धीमान्व्याजहार शुभां गिरम् ।
यमऋ परमधर्मज्ञो दक्षिणां दिशमास्थितः ॥ ३.४१.१६ ॥
പിന്നെ മേഘഗർജ്ജനം പോലുള്ള സ്വരമുള്ള, ബുദ്ധിമാനും പരമധർമ്മജ്ഞനുമായ യമൻ ദക്ഷിണദിക്കിൽ നിന്ന് ശുഭമായ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
3.41.17
अर्जुनार्जुन पश्यास्माँल्लोकपालान्समागतान् ।
दृष्टिं ते वितरामोऽद्य भवानर्हति दर्शनम् ॥ ३.४१.१७ ॥
അർജ്ജുനാ, അർജ്ജുനാ! ഇവിടെ ഒത്തുകൂടിയ ലോകപാലകരായ ഞങ്ങളെ നോക്കൂ. ഇന്ന് ഞങ്ങൾ നിനക്ക് ദൃഷ്ടി നൽകുന്നു; നീ ഞങ്ങളുടെ ദർശനത്തിന് അർഹനാണ്.
3.41.18
पूर्वर्षिरमितात्मा त्वं नरो नाम महाबलः ।
नियोगाद्ब्रह्मणस्तात मर्त्यतां समुपागतः ॥ ३.४१.१८ ॥
നീ പൂർവ്വ ഋഷിയാണ്, അപരിമിതാത്മാവാണ്, നരൻ എന്ന മഹാബലനാണ്; പ്രിയനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിയോഗത്താൽ നീ മർത്യത്വം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
3.41.19
त्वया च वसुसंभूतो महावीर्यः पितामहः ।
भीष्मः परमधर्मात्मा जेतव्यश्च रणेऽनघ ॥ ३.४१.१९ ॥
വസുക്കളിൽ നിന്ന് ജനിച്ച, മഹാവീര്യനായ, പരമധർമാത്മാവായ പിതാമഹൻ ഭീഷ്മരെ, നിഷ്കളങ്കനേ, നീ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കേണ്ടതാണ്.
3.41.20
क्षत्रं चाग्निसमस्पर्शं भारद्वाजेन रक्षितम् ।
निवातकवचाश्चैव संसाध्याः कुरुनन्दन ॥ ३.४१.२० ॥
ഭാരദ്വാജപുത്രനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട, അഗ്നിസമാനമായ സ്പർശമുള്ള ക്ഷത്രിയസമൂഹത്തെയും, നിവാതകവചന്മാരെയും, കുരുനന്ദനാ, നീ കീഴടക്കണം.
3.41.21
पितुर्ममांशो देवस्य सर्वलोकप्रतापिनः ।
कर्णश्व सुमहावीर्यस्त्वया वध्यो धनंजय ॥ ३.४१.२१ ॥
സർവലോകങ്ങളെയും ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന ദേവന്റെ, എന്റെ പിതാവിന്റെ അംശമായ, മഹാവീരനായ കർണനെയും, ധനഞ്ജയാ, നീ വധിക്കണം.
3.41.22
अंशाश्च क्षितिसंप्राप्ता देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
त्वया निपातिता युद्धेस्वकर्मफलनिर्जिताम्।
गतिं प्राप्स्यन्ति कौन्तेय यथास्वमरिकर्शन ॥ ३.४१.२२ ॥
ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും അംശങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചവരാണ്; നിന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ട്, സ്വകർമഫലത്താൽ ജയിക്കപ്പെട്ട്, കൗന്തേയാ, ശത്രുനിഗ്രഹിയേ, അവരവരുടെ ഗതി പ്രാപിക്കും.
3.41.23
अक्षया तव कीर्तिश्च लोके स्थासय्ति फल्गुन ।
त्वया साक्षान्महादेवस्तोषितो हि महामृधे ॥ ३.४१.२३ ॥
നിന്റെ അക്ഷയമായ കീർത്തി ലോകത്തിൽ നിലനിൽക്കും, ഫല്ഗുനാ; ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ നീ സാക്ഷാൽ മഹാദേവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചുവല്ലോ.
3.41.24
लघ्वी वसुमती चापि कर्तव्या विष्णुना सह ॥ ३.४१.२४ ॥
വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഭൂമിയുടെ ഭാരം ലഘൂകരിക്കണം.
3.41.25
गृहाणास्त्रं महाबाहो दण्डमप्रतिवारणम् ।
अनेनास्त्रेण सुमहत्त्वं हि कर्म करिष्यसि ॥ ३.४१.२५ ॥
ഓ മഹാബാഹുവേ, തടുക്കാനാവാത്ത ഈ ദണ്ഡം എന്ന അസ്ത്രം സ്വീകരിക്കുക. ഈ അസ്ത്രംകൊണ്ട് നീ തീർച്ചയായും അതിമഹത്തായ കർമ്മം ചെയ്യും.
3.41.26
प्रतिजग्राह पार्थोपि विधिवत्कुरुनन्दनः ।
समन्त्रं सोपरोधं च समोक्षविनिवर्तनम् ॥ ३.४१.२६ ॥
കുരുവംശത്തിന് ആനന്ദമായ പാർത്ഥനും വിധിപ്രകാരം അത് സ്വീകരിച്ചു—മന്ത്രത്തോടും അതിന്റെ നിരോധത്തോടും മോചനത്തിന്റെയും പിൻവലിക്കലിന്റെയും വിധിയോടും കൂടി.
3.41.27
ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसांपतिः ।
पश्चिमां दिशमास्थाय गिरमुच्चारयन्प्रभुः ॥ ३.४१.२७ ॥
അപ്പോൾ മേഘത്തെപ്പോലെ കറുത്തവനും ജലജീവികളുടെ അധിപതിയുമായ പ്രഭു വരുണൻ പടിഞ്ഞാറൻ ദിക്കിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് വാക്ക് ഉച്ചരിച്ചു.
3.41.28
पार्थ क्षत्रियमुख्यस्त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः ।
पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणोस्मि जलेश्वरः ॥ ३.४१.२८ ॥
ഓ പാർത്ഥാ, ക്ഷത്രിയരിൽ മുഖ്യനായവനേ, നീ ക്ഷാത്രധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിതനായിരിക്കുന്നു. ഓ വിശാലവും ചുവന്നതുമായ കണ്ണുകളുള്ളവനേ, എന്നെ നോക്കുക—ഞാൻ വരുണൻ, ജലങ്ങളുടെ ഈശ്വരൻ.
3.41.29
मया समुद्यतान्पाशान्वारुणाननिवारितान् ।
प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सहरहस्यनिवर्तनान् ॥ ३.४१.२९ ॥
എന്നാൽ ഉയർത്തപ്പെട്ട, വരുണസംബന്ധമായ, തടുക്കാനാവാത്ത പാശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുക, ഓ കൗന്തേയാ—അവയുടെ രഹസ്യമായ പിൻവലിക്കൽ വിധിയോടുകൂടി.
3.41.30
एभिस्तदा मया वीर संग्रामे तारकामये ।
दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम् ॥ ३.४१.३० ॥
ഓ വീരാ, ഇവകൊണ്ടാണ് അന്ന് താരകാമയ യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ദൈത്യരിലെ ആയിരക്കണക്കിന് മഹാത്മാക്കളെ അടക്കിയത്.
3.41.31
तस्मादिमान्महासत्व मत्प्रसादसमुत्थितान् ।
गृहाण न हि ते मुच्येदन्तकोप्याततायिनः ॥ ३.४१.३१ ॥
അതിനാൽ, മഹാസത്ത്വനേ, എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഉണ്ടായ ഇവയെ സ്വീകരിക്കുക. ആതതായികളിൽ നിന്ന് മൃത്യുവും നിന്നെ വിടില്ല.
3.41.32
अनेन त्वं यदाऽस्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि ।
तदा निःक्षत्रिया भूमिर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.४१.३२ ॥
ഈ അസ്ത്രംകൊണ്ട് നീ യുദ്ധത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഭൂമി ക്ഷത്രിയരില്ലാത്തതാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
3.41.33
ततस्तान्वारुणानस्त्रान्दिव्यानस्त्रविदांवरः ।
प्रतिजग्राह विधिवद्वरुणाद्वासविस्तदा ॥ ३.४१.३३ ॥
അപ്പോൾ അസ്ത്രവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ വരുണനിൽ നിന്ന് ആ ദിവ്യ വാരുണ അസ്ത്രങ്ങൾ വിധിപ്രകാരം സ്വീകരിച്ചു.
3.41.34
ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षोऽभ्यभापत ।
दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च ॥ ३.४१.३४ ॥
അപ്പോൾ കൈലാസത്തിൽ വസിക്കുന്ന ധനാധ്യക്ഷൻ (കുബേരൻ) വരുണനും യമനും നൽകിയ ദിവ്യ അസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു.
3.41.35
प्रीतोऽहमपि ते प्राज्ञ पाण्डवेय महाहल ।
त्वया सह समागम्य अजितेन तथैव च ॥ ३.४१.३५ ॥
ഹേ പ്രാജ്ഞാ, പാണ്ഡവാ, മഹാബലാ, ഞാനും നിന്നോട് സന്തുഷ്ടനായിരിക്കുന്നു. നിന്നെയും അജിതനെയും കണ്ടുമുട്ടിയതിനാൽ അങ്ങനെതന്നെ.
3.41.36
सव्यसाचिन्महाबाहो पूर्वदेव सनातन ।
सहास्माभिर्भवाञ्श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः ॥ ३.४१.३६ ॥
സവ്യസാചിയേ, മഹാബാഹോ, പൂർവദേവാ, സനാതനാ, പൂർവകൽപങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടൊപ്പം നീ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു.
3.41.37
दर्शनं ते त्विदं दिव्यं प्रदिशामि नरर्षभ ।
अमानुषान्महाबाहो दुर्जयानपि जेष्यसि ॥ ३.४१.३७ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ദിവ്യദർശനം ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു. മഹാബാഹോ, മാനുഷേതരരെയും ജയിക്കാനാവാത്തവരെയും നീ ജയിക്കും.
3.41.38
मत्तश्चैव भवानाशु गृह्णात्वस्त्रमनुत्तमम् ।
अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि ॥ ३.४१.३८ ॥
നീ എന്നിൽനിന്ന് വേഗം ഈ അത്യുത്തമമായ അസ്ത്രം സ്വീകരിക്കുക. ഇതുകൊണ്ട് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സേനകളെ നീ ദഹിപ്പിക്കും.
3.41.39
मत्तोऽपि त्वं गृहाणास्त्रमन्तर्धानं प्रियं भम ।
ओजस्तेजोद्युतिकरं प्रस्वापनमरातिनुत् ॥ ३.४१.३९ ॥
എന്നിൽനിന്നും നീ അന്തർധാനം എന്ന പ്രിയ അസ്ത്രം സ്വീകരിക്കുക. അത് ഓജസ്സും തേജസ്സും കാന്തിയും വർധിപ്പിക്കുന്നു; ഉറക്കം വരുത്തുന്നു; ശത്രുക്കളെ അകറ്റുന്നു.
3.41.40
महात्मना शंकरेण त्रिपुरं निहतं यादा ।
तदैतदस्त्रं निर्मुक्तं येन दग्धा महासुराः ॥ ३.४१.४० ॥
മഹാത്മാവായ ശങ്കരൻ ത്രിപുരത്തെ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഈ അസ്ത്രമാണ് അയച്ചത്; അതുകൊണ്ട് മഹാസുരന്മാർ ദഹിച്ചു.
3.41.41
त्वदर्थमुद्यतं चेदं मया सत्यपराक्रम ।
त्वमर्हो धारणे चास्य मेरुप्रतिमगौरव। ॥ ३.४१.४१ ॥
സത്യപരാക്രമാ, നിനക്കുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇതു ഉയർത്തിയത്. ഇത് ധരിക്കാൻ നീയാണ് യോഗ്യൻ, മേരുവിനു തുല്യമായ മഹിമയുള്ളവനേ.
3.41.42
ततोऽर्जुनो महाबाहुर्विधिवत्कुरुनन्दनः ।
कौबेरमधिजग्राह दिव्यमस्त्रं महाबलः ॥ ३.४१.४२ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവും കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദവുമായ അർജുനൻ വിധിപ്രകാരം കുബേരന്റെ ദിവ്യാസ്ത്രം സ്വീകരിച്ചു; അവൻ മഹാബലനായിരുന്നു.
3.41.43
ततोऽब्रवीद्देवराजः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णयावाचादिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ ३.४१.४३ ॥
അപ്പോൾ ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രൻ, ദിവ്യദുന്ദുഭിയുടെ നാദംപോലുള്ള സ്വരത്തിൽ, ക്ഷീണമില്ലാതെ കർമം ചെയ്യുന്ന പാർത്ഥനോട് മൃദുവായ വാക്കുകളാൽ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
3.41.44
कुन्तीमातर्महाबाहो त्वमीशानः पुरातनः ।
परां सिद्धिमनुप्राप्तः साक्षाद्देवगतिं गतः ॥ ३.४१.४४ ॥
കുന്തീപുത്രാ, മഹാബാഹോ! നീ പുരാതനനായ ഈശാനനാണ്; പരമസിദ്ധി നേടി നേരിട്ട് ദേവഗതി പ്രാപിച്ചവനാണ്.
3.41.45
देवकार्यं तु सुमहत्त्वया कार्यमरिंदम ।
आरोढव्यस्त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते ॥ ३.४१.४५ ॥
ശത്രുദമനാ! ദേവകാര്യം അതിമഹത്തായത് നീ ചെയ്യണം; നീ സ്വർഗത്തിൽ കയറേണ്ടതാണ്. മഹാദ്യുതേ, തയ്യാറാകൂ.
3.41.46
रथो मातलिसंयुक्त आगतस्त्वत्कृते मम ।
तत्र तेऽहंप्रदास्यामि सर्वाण्यस्त्राणि कौरव ॥ ३.४१.४६ ॥
നിനക്കുവേണ്ടി മാതലിയോടൊപ്പം എന്റെ രഥം വന്നിരിക്കുന്നു. അവിടെവെച്ച് നിനക്ക് ഞാൻ എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും നൽകും, കൗരവാ.
3.41.47
तान्दृष्ट्वा लोकपालांस्तु समेतान्गिरिमूर्धनि ।
जगाम विस्मयं धीमान्कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४१.४७ ॥
പർവതശിഖരത്തിൽ ഒന്നുചേർന്ന ആ ലോകപാലകരെ കണ്ട്, ബുദ്ധിമാനായ കുന്തീപുത്രൻ ധനഞ്ജയൻ വിസ്മയത്തിലായി.
3.41.48
ततोऽर्जुनो महातेजा लोकपालान्समागतान् ।
पूजयामास विधिवद्वाग्भिरद्भिः फलैरपि ॥ ३.४१.४८ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ അർജുനൻ ഒത്തുചേർന്ന ലോകപാലകരെ ചട്ടപ്രകാരം വാക്കുകളാലും ജലത്താലും ഫലങ്ങളാലും പൂജിച്ചു.
3.41.49
ततः प्रतिययुर्देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम् ।
यथागतेन विबुधाः सर्वे कामं मनोजवाः ॥ ३.४१.४९ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരെല്ലാം ധനഞ്ജയനെ ആദരിച്ച്, വന്ന വഴിയിൽത്തന്നെ മനോവേഗത്തിൽ ഇഷ്ടംപോലെ മടങ്ങിപ്പോയി.
3.41.50
ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्पभः ।
कृतार्थमथ चात्मानं स मेने पूर्णमानसम् ॥ ३.४१.५० ॥
അപ്പോൾ അസ്ത്രങ്ങൾ നേടിയ പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ അർജുനൻ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചു; താൻ കൃതാർത്ഥനായെന്നും മനസ്സ് പൂർണമായെന്നും അവൻ കരുതി.