ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.41.1
तस्य संपश्यतस्त्वेव पिनाकी गोवृषध्वजः ।
जगामादर्शनं भानुर्लोकस्येवास्तमीयिवान् ॥ ३.४१.१ ॥
ସେ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ ହିଁ ପିନାକଧାରୀ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ, ଯେପରି ଜଗତରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହୋଇ ଚାଲିଯାଏ।
3.41.2
ततोऽर्जुनः परं चक्रे विस्मयं परवीरहा ।
मया साक्षान्महादेवो दृष्ट इत्येव भारत ॥ ३.४१.२ ॥
ତା'ପରେ ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବହୁତ ବିସ୍ମୟ ହେଲା; 'ମୁଁ ସାକ୍ଷାତ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲି' — ହେ ଭାରତ, ଏହା ଭାବି।
3.41.3
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मया त्र्यम्बको हरः ।
पिनाकी वरदो रूपी दृष्टः स्पृष्टश्ट पाणिना ॥ ३.४१.३ ॥
ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ଅନୁଗୃହୀତ; କାରଣ ମୁଁ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିଲି — ପିନାକଧାରୀ, ବରଦାତା, ରୂପଧାରୀ, ଏବଂ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ ମଧ୍ୟ କଲି।
3.41.4
कृतार्थं चावगच्छामि परमात्मानमात्मना ।
शत्रूंश्च विजितान्सर्वान्निर्वृत्तं च प्रयोजनम् ॥ ३.४१.४ ॥
ମୁଁ ନିଜକୁ କୃତାର୍ଥ ଓ ପରମାତ୍ମା ବୋଲି ବୁଝେ; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଜିତାଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଛି।
3.41.5
इत्येवं चिन्तयानस्य पार्थस्यामिततेजसः ।
ततो वैडूर्यवर्णाभो भासयन्सर्वतो दिशः।
यादोगणवृतः श्रीमानाजगाम जलेश्वरः ॥ ३.४१.५ ॥
ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ପାର୍ଥ ଏପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣର କାନ୍ତିରେ ସବୁ ଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି, ଜଳଚର ଗଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ଶ୍ରୀମାନ ଜଳେଶ୍ୱର ଆସିଲେ।
3.41.6
नागैर्नदैर्नदीभिश्च दैत्यैः साध्यैर्मरुद्गणैः ।
वरुणो यादसांभर्ता वशी तं देशमागमत् ॥ ३.४१.६ ॥
ନାଗ, ନଦ, ନଦୀ, ଦୈତ୍ୟ, ସାଧ୍ୟ ଓ ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କ ସହିତ ଜଳଚରଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ସଂଯମୀ ବରୁଣ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ।
3.41.7
अथ जाम्बूनदवपुर्विमानेन महार्चिषा ।
कुबेरः समनुप्राप्तो यक्षैरनुगतः प्रभुः ॥ ३.४१.७ ॥
ଏହାପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରଧାରୀ ପ୍ରଭୁ କୁବେର ମହାଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ବିମାନରେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ସହ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
3.41.8
विद्योतयन्निवाकाशमद्भुतोपमदर्शनः ।
धनानामधिपः श्रीमानर्जुनं द्रष्टुमागतः ॥ ३.४१.८ ॥
ଆକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପର ଧନାଧିପତି ଶ୍ରୀମାନ କୁବେର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।
3.41.9
तथा लोकान्तकः श्रीमान्यमः साक्षात्प्रतापवान् ।
मर्त्यमूर्तिधरैः सार्धं पितृभिर्लोकभावनैः ॥ ३.४१.९ ॥
ସେହିପରି ଲୋକାନ୍ତକ, ଶ୍ରୀମାନ, ପ୍ରତାପୀ ଯମ ସାକ୍ଷାତ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକପାଳକ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ଆସିଲେ।
3.41.10
दण्डपाणिरचिन्त्यात्मा सर्वभूतविनाशकृत् ।
वैवस्वतो धर्मराजो विमानेनावभासयन् ॥ ३.४१.१० ॥
ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ସର୍ବଭୂତ ବିନାଶକ, ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମରାଜ ଯମ ବିମାନରେ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କରି ଆସିଲେ।
3.41.11
त्रील्लोकान्गुह्यकांश्चैव गन्धर्वाश्चैव पन्नगान् ।
द्वितीय इव मार्ताण्डो युगान्ते समुपस्थिते ॥ ३.४१.११ ॥
ଯୁଗାନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ତ୍ରିଲୋକ, ଗୁହ୍ୟକ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ପନ୍ନଗମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକିତ କରି ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସେ ଆସିଲେ।
3.41.12
भानुमन्ति विचित्राणि शिखराणि महागिरेः ।
समास्थायार्जुनं तत्रददृशुस्तपसान्वितम् ॥ ३.४१.१२ ॥
ମହାପର୍ବତର ଦୀପ୍ତିମୟ ବିଚିତ୍ର ଶିଖରରେ ଠିଆ ହୋଇ ସେମାନେ ସେଠାରେ ତପସ୍ୟାରତ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.41.13
ततो मुहूर्ताद्भगवानैरावतशिरोगतः ।
आजगाम सहेन्द्राण्या शक्रः सुरगणैर्वृतः ॥ ३.४१.१३ ॥
ତା'ପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଐରାବତର ମସ୍ତକରେ ଥିବା ଭଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ସହିତ ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ଆସିଲେ।
3.41.14
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे नागराजस्थः सितमभ्रमिव स्थितः ॥ ३.४१.१४ ॥
ମସ୍ତକ ଉପରେ ଧରାଯାଇଥିବା ଧଳା ଛତ୍ର ସହିତ ଗଜରାଜ ଉପରେ ଥିବା ସେ ଧଳା ମେଘ ଉପରେ ଥିବା ପରି ଶୋଭିଲେ।
3.41.15
संस्तूयमानो गन्धर्वैर्ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
शृङ्गं गिरेः समासाद्य तस्थौ सूर्य इवोदितः ॥ ३.४१.१५ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ତପୋଧନ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଠିଆ ହେଲେ।
3.41.16
अथ मेघस्वनो धीमान्व्याजहार शुभां गिरम् ।
यमऋ परमधर्मज्ञो दक्षिणां दिशमास्थितः ॥ ३.४१.१६ ॥
ତା'ପରେ ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ସ୍ୱରବିଶିଷ୍ଟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପରମଧର୍ମଜ୍ଞ ଯମ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଠିଆ ହୋଇ ଶୁଭବାଣୀ କହିଲେ।
3.41.17
अर्जुनार्जुन पश्यास्माँल्लोकपालान्समागतान् ।
दृष्टिं ते वितरामोऽद्य भवानर्हति दर्शनम् ॥ ३.४१.१७ ॥
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ହେ ଅର୍ଜୁନ! ଏଠାରେ ସମବେତ ଲୋକପାଳ ଆମକୁ ଦେଖ। ଆଜି ଆମେ ତୁମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛୁ; ତୁମେ ଆମ ଦର୍ଶନର ଯୋଗ୍ୟ।
3.41.18
पूर्वर्षिरमितात्मा त्वं नरो नाम महाबलः ।
नियोगाद्ब्रह्मणस्तात मर्त्यतां समुपागतः ॥ ३.४१.१८ ॥
ତୁମେ ପୂର୍ବ ଋଷି, ଅମିତ ଆତ୍ମା, ନର ନାମକ ମହାବଳୀ; ହେ ତାତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ମର୍ତ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛ।
3.41.19
त्वया च वसुसंभूतो महावीर्यः पितामहः ।
भीष्मः परमधर्मात्मा जेतव्यश्च रणेऽनघ ॥ ३.४१.१९ ॥
ବସୁମାନଙ୍କଠାରୁ ଜାତ, ମହାପରାକ୍ରମୀ, ପରମ ଧର୍ମାତ୍ମା ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବାକୁ ହେବ।
3.41.20
क्षत्रं चाग्निसमस्पर्शं भारद्वाजेन रक्षितम् ।
निवातकवचाश्चैव संसाध्याः कुरुनन्दन ॥ ३.४१.२० ॥
ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ଅଗ୍ନିସମ ସ୍ପର୍ଶ ବିଶିଷ୍ଟ କ୍ଷତ୍ରିୟ ସମୂହ ଓ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କୁ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ତୁମେ ବଶ କରିବାକୁ ହେବ।
3.41.21
पितुर्ममांशो देवस्य सर्वलोकप्रतापिनः ।
कर्णश्व सुमहावीर्यस्त्वया वध्यो धनंजय ॥ ३.४१.२१ ॥
ସର୍ବଲୋକକୁ ତାପିତ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କ, ମୋ ପିତାଙ୍କ ଅଂଶ, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣକୁ ମଧ୍ୟ, ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ବଧ କରିବାକୁ ହେବ।
3.41.22
अंशाश्च क्षितिसंप्राप्ता देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
त्वया निपातिता युद्धेस्वकर्मफलनिर्जिताम्।
गतिं प्राप्स्यन्ति कौन्तेय यथास्वमरिकर्शन ॥ ३.४१.२२ ॥
ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ଅଂଶମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ପତିତ ହୋଇ, ନିଜ କର୍ମଫଳରେ ପରାଜିତ ହୋଇ, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ନିଜ ନିଜ ଗତି ପାଇବେ।
3.41.23
अक्षया तव कीर्तिश्च लोके स्थासय्ति फल्गुन ।
त्वया साक्षान्महादेवस्तोषितो हि महामृधे ॥ ३.४१.२३ ॥
ତୁମ ଅକ୍ଷୟ କୀର୍ତ୍ତି ଜଗତରେ ସ୍ଥିର ରହିବ, ହେ ଫଲ୍ଗୁନ; କାରଣ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସାକ୍ଷାତ୍ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲ।
3.41.24
लघ्वी वसुमती चापि कर्तव्या विष्णुना सह ॥ ३.४१.२४ ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ପୃଥିବୀର ଭାର ହାଲୁକା କରିବାକୁ ହେବ।
3.41.25
गृहाणास्त्रं महाबाहो दण्डमप्रतिवारणम् ।
अनेनास्त्रेण सुमहत्त्वं हि कर्म करिष्यसि ॥ ३.४१.२५ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଏହି ଅପ୍ରତିବାରଣ ଦଣ୍ଡ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଅତି ମହତ୍ କର୍ମ କରିବ।
3.41.26
प्रतिजग्राह पार्थोपि विधिवत्कुरुनन्दनः ।
समन्त्रं सोपरोधं च समोक्षविनिवर्तनम् ॥ ३.४१.२६ ॥
କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ପାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ବିଧିପୂର୍ବକ ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ—ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ତାହାର ନିରୋଧ ସହିତ, ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଓ ନିବର୍ତ୍ତନ ବିଧି ସହିତ।
3.41.27
ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसांपतिः ।
पश्चिमां दिशमास्थाय गिरमुच्चारयन्प्रभुः ॥ ३.४१.२७ ॥
ତେବେ ମେଘପରି ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଜଳଚରମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ପ୍ରଭୁ ବରୁଣ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁଖ କରି ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
3.41.28
पार्थ क्षत्रियमुख्यस्त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः ।
पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणोस्मि जलेश्वरः ॥ ३.४१.२८ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ। ହେ ବିଶାଳ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ, ମୋତେ ଦେଖ—ମୁଁ ବରୁଣ, ଜଳର ଈଶ୍ୱର।
3.41.29
मया समुद्यतान्पाशान्वारुणाननिवारितान् ।
प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सहरहस्यनिवर्तनान् ॥ ३.४१.२९ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତୋଳିତ, ବରୁଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ, ଅପ୍ରତିରୋଧ୍ୟ ପାଶସମୂହ ଗ୍ରହଣ କର—ସେମାନଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ନିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ।
3.41.30
एभिस्तदा मया वीर संग्रामे तारकामये ।
दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम् ॥ ३.४१.३० ॥
ହେ ବୀର, ଏଥିରେ ହିଁ ସେତେବେଳେ ତାରକାମୟ ସଂଗ୍ରାମରେ ମୁଁ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ସହସ୍ର ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ବଶ କରିଥିଲି।
3.41.31
तस्मादिमान्महासत्व मत्प्रसादसमुत्थितान् ।
गृहाण न हि ते मुच्येदन्तकोप्याततायिनः ॥ ३.४१.३१ ॥
ଅତଏବ, ହେ ମହାସତ୍ତ୍ୱ, ମୋ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଆତତାୟୀମାନଙ୍କଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ।
3.41.32
अनेन त्वं यदाऽस्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि ।
तदा निःक्षत्रिया भूमिर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.४१.३२ ॥
ଏହି ଅସ୍ତ୍ରରେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଚରଣ କଲେ, ପୃଥିବୀ କ୍ଷତ୍ରିୟଶୂନ୍ୟ ହେବ — ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
3.41.33
ततस्तान्वारुणानस्त्रान्दिव्यानस्त्रविदांवरः ।
प्रतिजग्राह विधिवद्वरुणाद्वासविस्तदा ॥ ३.४१.३३ ॥
ତା'ପରେ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ବରୁଣଙ୍କଠାରୁ ସେହି ଦିବ୍ୟ ବାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ରସମୂହ ବିଧିପୂର୍ବକ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.41.34
ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षोऽभ्यभापत ।
दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च ॥ ३.४१.३४ ॥
ତା'ପରେ କୈଳାସରେ ବାସକରୁଥିବା ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ (କୁବେର) ବରୁଣ ଓ ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
3.41.35
प्रीतोऽहमपि ते प्राज्ञ पाण्डवेय महाहल ।
त्वया सह समागम्य अजितेन तथैव च ॥ ३.४१.३५ ॥
ହେ ପ୍ରାଜ୍ଞ, ପାଣ୍ଡବ, ମହାବାହୁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛି। ତୁମକୁ ଓ ଅଜିତଙ୍କୁ ଭେଟି ସେହିପରି।
3.41.36
सव्यसाचिन्महाबाहो पूर्वदेव सनातन ।
सहास्माभिर्भवाञ्श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः ॥ ३.४१.३६ ॥
ହେ ସବ୍ୟସାଚୀ, ମହାବାହୁ, ପୂର୍ବଦେବ, ସନାତନ, ପୂର୍ବ କଳ୍ପଗୁଡ଼ିକରେ ସର୍ବଦା ଆମ ସହିତ ତୁମେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଥିଲ।
3.41.37
दर्शनं ते त्विदं दिव्यं प्रदिशामि नरर्षभ ।
अमानुषान्महाबाहो दुर्जयानपि जेष्यसि ॥ ३.४१.३७ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ପ୍ରଦାନ କରୁଛି। ହେ ମହାବାହୁ, ଅମାନୁଷ ଓ ଦୁର୍ଜୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଜିତିବ।
3.41.38
मत्तश्चैव भवानाशु गृह्णात्वस्त्रमनुत्तमम् ।
अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि ॥ ३.४१.३८ ॥
ତୁମେ ମୋଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର। ଏଥିରେ ତୁମେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସେନା ଦଗ୍ଧ କରିବ।
3.41.39
मत्तोऽपि त्वं गृहाणास्त्रमन्तर्धानं प्रियं भम ।
ओजस्तेजोद्युतिकरं प्रस्वापनमरातिनुत् ॥ ३.४१.३९ ॥
ମୋଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ନାମକ ପ୍ରିୟ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର। ଏହା ଓଜ ଓ ତେଜର ଦୀପ୍ତି ବଢ଼ାଏ, ନିଦ୍ରା ଆଣେ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ିଦିଏ।
3.41.40
महात्मना शंकरेण त्रिपुरं निहतं यादा ।
तदैतदस्त्रं निर्मुक्तं येन दग्धा महासुराः ॥ ३.४१.४० ॥
ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କର ଯେତେବେଳେ ତ୍ରିପୁର ବିନାଶ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଥିଲେ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ମହାଅସୁରମାନେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ।
3.41.41
त्वदर्थमुद्यतं चेदं मया सत्यपराक्रम ।
त्वमर्हो धारणे चास्य मेरुप्रतिमगौरव। ॥ ३.४१.४१ ॥
ହେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ, ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ମୁଁ ଏହା ଉଠାଇଛି। ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ତୁମେ ହିଁ, ହେ ମେରୁ ସମାନ ଗୌରବଯୁକ୍ତ।
3.41.42
ततोऽर्जुनो महाबाहुर्विधिवत्कुरुनन्दनः ।
कौबेरमधिजग्राह दिव्यमस्त्रं महाबलः ॥ ३.४१.४२ ॥
ତାପରେ ମହାବାହୁ, କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଅର୍ଜୁନ ବିଧିବତ୍ କୁବେରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ; ସେ ମହାବଳୀ ଥିଲେ।
3.41.43
ततोऽब्रवीद्देवराजः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णयावाचादिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ ३.४१.४३ ॥
ଆପଣ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଧ୍ୱନି ପରି ସ୍ୱରରେ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ କର୍ମକାରୀ ପାର୍ଥଙ୍କୁ କୋମଳ ବାକ୍ୟରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ।
3.41.44
कुन्तीमातर्महाबाहो त्वमीशानः पुरातनः ।
परां सिद्धिमनुप्राप्तः साक्षाद्देवगतिं गतः ॥ ३.४१.४४ ॥
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ମହାବାହୁ! ତୁମେ ପ୍ରାଚୀନ ଈଶାନ; ପରମ ସିଦ୍ଧି ପାଇ ସାକ୍ଷାତ ଦେବଗତି ପାଇଛ।
3.41.45
देवकार्यं तु सुमहत्त्वया कार्यमरिंदम ।
आरोढव्यस्त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते ॥ ३.४१.४५ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ! ଦେବତାଙ୍କ ଅତି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ କରିବାକୁ ହେବ; ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରିବାକୁ ହେବ। ହେ ମହାଦ୍ୟୁତି, ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ।
3.41.46
रथो मातलिसंयुक्त आगतस्त्वत्कृते मम ।
तत्र तेऽहंप्रदास्यामि सर्वाण्यस्त्राणि कौरव ॥ ३.४१.४६ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ମାତଲି ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ମୋ ରଥ ଆସିଛି। ସେଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଦେବି, ହେ କୌରବ।
3.41.47
तान्दृष्ट्वा लोकपालांस्तु समेतान्गिरिमूर्धनि ।
जगाम विस्मयं धीमान्कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४१.४७ ॥
ଗିରିଶିଖରରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ସେହି ଲୋକପାଳମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
3.41.48
ततोऽर्जुनो महातेजा लोकपालान्समागतान् ।
पूजयामास विधिवद्वाग्भिरद्भिः फलैरपि ॥ ३.४१.४८ ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଅର୍ଜୁନ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ଲୋକପାଳମାନଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ବାକ୍ୟ, ଜଳ ଓ ଫଳରେ ପୂଜା କଲେ।
3.41.49
ततः प्रतिययुर्देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम् ।
यथागतेन विबुधाः सर्वे कामं मनोजवाः ॥ ३.४१.४९ ॥
ତା'ପରେ ଦେବତାମାନେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଯେଉଁ ପଥରେ ଆସିଥିଲେ ସେହି ପଥରେ ମନର ବେଗରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଫେରିଗଲେ।
3.41.50
ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्पभः ।
कृतार्थमथ चात्मानं स मेने पूर्णमानसम् ॥ ३.४१.५० ॥
ତା'ପରେ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପାଇଥିବା ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ନିଜକୁ କୃତାର୍ଥ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣମନା ବୋଲି ଭାବିଲେ।