ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.42.1
गतेषु लोकपालेषु पार्थः शत्रुनिबर्हणः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र देवराजरथागमम् ॥ ३.४२.१ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಲೋಕಪಾಲರು ಹೋದ ಬಳಿಕ, ಶತ್ರುನಿಬರ್ಹಣನಾದ ಪಾರ್ಥನು ದೇವರಾಜನ (ಇಂದ್ರನ) ರಥದ ಆಗಮನವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
3.42.2
तस्य चिन्तयमानस्य गुडाकेशस्य धीमतः ।
रथो मातलिसंयुक्त आजगाम महाप्रभः ॥ ३.४२.२ ॥
ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಗುಡಾಕೇಶನು (ಅರ್ಜುನನು) ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಾತಲಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾಪ್ರಭೆಯ ರಥವು ಬಂದಿತು.
3.42.3
नभो वितिमिरं कुर्वञ्जलदान्पाटयन्निव ।
दिशः संपूरयन्नादैर्महामेघरवोपमैः। ॥ ३.४२.३ ॥
ಆಕಾಶವನ್ನು ಕತ್ತಲಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಮೇಘಗಳನ್ನು ಸೀಳುವಂತೆ, ಮಹಾಮೇಘಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಂತಿರುವ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ.
3.42.4
असयः शक्तयो भीमा गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
दिव्यप्रभावाः प्रासाश्च विद्युतश्च महाप्रभाः ॥ ३.४२.४ ॥
ಭಯಂಕರವಾದ ಖಡ್ಗಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು, ಗದೆಗಳು—ಉಗ್ರ ರೂಪದವು; ದಿವ್ಯ ಪ್ರಭಾವದ ಈಟಿಗಳು, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯ ಮಿಂಚುಗಳು.
3.42.5
तथैवाशनयश्चैव चक्रयुक्तास्तुलागुडाः ।
वायुस्फोटाः सनिर्घाताः शङ्खमेघस्वनास्तथा ॥ ३.४२.५ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಜ್ರಗಳು, ತಕ್ಕಡಿಯಂತಹ ಗುಂಡುಗಳು; ಗಾಳಿಯ ಸ್ಫೋಟಗಳು, ಭೀಕರ ಘಾತಗಳು, ಶಂಖ-ಮೇಘ ಧ್ವನಿಗಳು.
3.42.6
तत्रनागा महाकाया ज्वलितास्याः सुदारुणाः ।
सिताभ्रकूटप्रतिमाः संहताश्च यथोपलाः ॥ ३.४२.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ, ಉರಿಯುವ ಬಾಯಿಯ, ಅತಿಭಯಂಕರ ನಾಗಗಳಿದ್ದವು—ಬಿಳಿಯ ಮೇಘ ಶಿಖರಗಳಂತೆ, ಕಲ್ಲುಗಳಂತೆ ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದವು.
3.42.7
दशवाजिसहस्राणि हरीणां वातरंहसाम् ।
वहन्ति यं नेत्रमुषं दिव्यं मायामयं रथम् ॥ ३.४२.७ ॥
ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹರಿ ಕುದುರೆಗಳು ಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸುವ ಆ ದಿವ್ಯ, ಮಾಯಾಮಯ ರಥವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು.
3.42.8
तत्रापश्यन्महानीलं वैजयन्तं महाप्रभम् ।
ध्वजमिन्दीवरश्यामं वंशं कनकभूषणम् ॥ ३.४२.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ನೀಲವಾದ, ಮಹಾ ಪ್ರಭೆಯ ವೈಜಯಂತ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ನೀಲೋತ್ಪಲದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ದಂಡ ಹೊಂದಿತ್ತು.
3.42.9
तस्मिन्रथे स्थितं सूतं तप्तहेमविभूषितम् ।
दृष्ट्वा पार्थो महाबाहुर्देवराजमतर्कयत् ॥ ३.४२.९ ॥
ಆ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಕಾಸಿದ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಾಬಾಹು ಪಾರ್ಥನು ದೇವರಾಜನನ್ನು ಊಹಿಸಿದನು.
3.42.10
तथा तर्कयतस्तस्य फल्गुनस्याथ मातलिः ।
सन्नतः प्रस्थितो भूत्वा वाक्यमर्जुनमब्रवीत् ॥ ३.४२.१० ॥
ಫಲ್ಗುನ (ಅರ್ಜುನ) ಹೀಗೆ ಊಹಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಾತಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.42.11
भोभो शक्रात्मज श्रीमञ्शक्रस्त्वां द्रष्टुमिच्छति ।
आरोहतु भवाञ्शीघ्रं रथमिन्द्रस्य संभतम् ॥ ३.४२.११ ॥
ಓ ಶಕ್ರಪುತ್ರನೇ, ಶ್ರೀಮಂತನೇ! ಶಕ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಬೇಗನೆ ಇಂದ್ರನ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಏರು.
3.42.12
आह माममरश्रेष्ठः पिता तव शतक्रतुः ।
कुन्तीसुतमिह प्राप्तं पश्यन्तु त्रिदशालयाः ॥ ३.४२.१२ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಶತಕ್ರತು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ: ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲಿ.
3.42.13
एष शक्रः परिवृतो देवैर्ऋषिगणैस्तथा ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च त्वां दिदृक्षुः प्रतीक्षते ॥ ३.४२.१३ ॥
ಇಗೋ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಣಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.42.14
अस्माल्लोकाद्देवलोकं पाकशासनशासनात् ।
मारोह त्वं मया सार्धं लब्धास्त्रः पुनरेष्यसि ॥ ३.४२.१४ ॥
ಈ ಲೋಕದಿಂದ, ಪಾಕಶಾಸನ ಇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ, ನನ್ನೊಡನೆ ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರು; ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುವೆ.
3.42.15
मातले गच्छ शीघ्रं त्वमारोहस्व रथोत्तमम् ।
राजसूयाश्वमेधानां शतैरपि सुदुर्लभम् ॥ ३.४२.१५ ॥
ಮಾತಲಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋಗು; ರಾಜಸೂಯ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನೂರಾರು ಬಾರಿ ಮಾಡಿದರೂ ಪಡೆಯಲಾಗದ ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ಏರು.
3.42.16
पार्थिवैः सुमहाभागैर्यज्वभिर्भूरिदक्षिणैः ।
दैवतैर्वा दुरारोहं दानवैर्वा रथोत्तमम् ॥ ३.४२.१६ ॥
ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ, ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಹೇರಳ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದ ರಾಜರಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ದಾನವರಿಗೂ ಆ ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ಏರುವುದು ಕಷ್ಟ.
3.42.17
नातप्ततपसा शक्य एष दिव्यो महारथः ।
द्रष्टुं वाऽप्यथवा स्प्रष्टुमारोढुं कुत एव च ॥ ३.४२.१७ ॥
ತಪಸ್ಸು ಮಾಡದವನಿಗೆ ಈ ದಿವ್ಯ ಮಹಾರಥವನ್ನು ನೋಡಲು, ಮುಟ್ಟಲು ಅಥವಾ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಹೇಗೆ?
3.42.18
त्वयि मतिष्ठिते साधो रथस्थे स्थिरवाजिनि ।
पश्चादहमथारोक्ष्ये मुकृती सत्पथं यथा ॥ ३.४२.१८ ॥
ಸಾಧು, ನೀನು ಸ್ಥಿರ ಕುದುರೆಗಳೊಡನೆ ರಥದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು; ಆಮೇಲೆ ಪುಣ್ಯವಂತನು ಸತ್ಪಥವನ್ನು ಏರುವಂತೆ ನಾನೂ ಏರುತ್ತೇನೆ.
3.42.19
तस्यतद्वचनं श्रुत्वा मातलिः शक्रसारथिः ।
आरुरोह रथं शीघ्रं हयाञ्जग्राह रश्मिभिः ॥ ३.४२.१९ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಂದ್ರನ ಸಾರಥಿ ಮಾತಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಲಗಾಮುಗಳಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
3.42.20
ततोऽर्जुनो हृष्टमना गङ्गायामाप्लुतः शुचिः ।
जजाप जप्यं कौन्तेयो विधिवत्कुरुनन्दनः ॥ ३.४२.२० ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಮನಸ್ಕನಾದ ಕುರುನಂದನ ಕೌಂತೇಯ ಅರ್ಜುನನು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಜಪಿಸಬೇಕಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು.
3.42.21
ततः पितृन्यथान्यायं तर्पयित्वा यथाविधि ।
मन्दरं शैलराजं तमाप्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ३.४२.२१ ॥
ನಂತರ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪರ್ವತರಾಜ ಮಂದರನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಪಡೆಯಲು ಉಪಕ್ರಮಿಸಿದನು.
3.42.22
साधूनां पुण्यशीलानां मुनीनां पुण्यकर्मणाम् ।
त्वं सदा संश्रयः शैल स्वर्गमार्गाभिकाङ्क्षिणाम् ॥ ३.४२.२२ ॥
ಓ ಪರ್ವತವೇ, ನೀನು ಸದಾ ಸಾಧುಗಳಿಗೆ, ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಮುನಿಗಳಿಗೆ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವೆ.
3.42.23
त्वत्प्रसादात्सदा शैल ब्राह्मणाः क्षत्रिया विशः ।
स्वर्गं प्राप्ताश्चरन्ति स्म देवैः सह गतव्यथाः ॥ ३.४२.२३ ॥
ಓ ಪರ್ವತವೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಸದಾ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾತನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.42.24
अद्रिराज महाशैल मुनिसंश्रय तीर्थवन् ।
गच्छाम्यामन्त्रयित्वा त्वां सुखमस्म्युषितस्त्वयि ॥ ३.४२.२४ ॥
ಓ ಪರ್ವತರಾಜನೇ, ಮಹಾಶೈಲವೇ, ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಯವೇ, ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವನೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದೆನು.
3.42.25
तव सानूनि कुञ्जाश्च नद्यः प्रस्रवणानि च ।
तीर्थानि च सुपुण्यानि मया दृष्टान्यनेकशः ॥ ३.४२.२५ ॥
ನಿನ್ನ ಶಿಖರಗಳನ್ನು, ಕುಂಜಗಳನ್ನು, ನದಿಗಳನ್ನು, ಚಿಲುಮೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅತಿ ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
3.42.26
सुसुगन्धाश्च वैर्योघास्त्वच्छरीरविनिःसृताः ।
अमृतास्वादसृशाः पीताः प्रस्रवणोदकाः ॥ ३.४२.२६ ॥
ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಹರಿದ ಅತಿ ಸುಗಂಧದ ವೈಡೂರ್ಯ ಸದೃಶ ಧಾರೆಗಳು; ಅಮೃತ ರುಚಿಯ ಚಿಲುಮೆಯ ನೀರನ್ನು ನಾನು ಕುಡಿದಿದ್ದೇನೆ.
3.42.27
शिशुर्यथा पितुश्चाङ्के सुखं शेते तटे तथा ।
मया तवाङ्के ललितं शैलराज महाप्रभो ॥ ३.४२.२७ ॥
ಮಗು ತಂದೆಯ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗುವಂತೆ, ಓ ಪರ್ವತರಾಜನೇ, ಮಹಾಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ.
3.42.28
अप्सरोगणसंकीर्णए ब्रह्मघोषानुनादिते ।
सुखमस्म्युषितः शैल तव सानुषु नित्यदा ॥ ३.४२.२८ ॥
ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ವೇದ ಮಂತ್ರಘೋಷದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಓ ಪರ್ವತವೇ, ನಿನ್ನ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಸದಾ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದೇನೆ.
3.42.29
एवमुक्त्वार्जुनः शैलमामन्त्र्य परवीरहा ।
आरुरोह रथं दिव्यं द्योतयन्निव भास्करः ॥ ३.४२.२९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಅರ್ಜುನನು ಪರ್ವತದಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಸೂರ್ಯನು ಬೆಳಗುವಂತೆ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನೇರಿದನು.
3.42.30
स तेनादित्यरूपेण दिव्येनाद्भुतकर्मणा ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे धीमान्प्रहृष्टः कुरुनन्दनः ॥ ३.४२.३० ॥
ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕುರುನಂದನನು ಹರ್ಷದಿಂದ, ಸೂರ್ಯರೂಪದ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯದ ಆ ದಿವ್ಯ ರಥದೊಂದಿಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
3.42.31
सोऽदर्शनपथं यातो मर्त्यानां धर्मचारिणाम् ।
ददर्शाद्भुतरूपाणि विमानानि सहस्रशः ॥ ३.४२.३१ ॥
ಅವನು ಧರ್ಮಾಚಾರಿಗಳಾದ ಮರ್ತ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿಪಥದಿಂದ ಆಚೆ ಹೋದನು; ಅದ್ಭುತ ರೂಪದ ಸಾವಿರಾರು ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.
3.42.32
न तत्र सूर्यः सोमो वा द्योतते न च पावकः ।
स्वयैव प्रभया तत्र द्योतन्ते पुण्यलब्धया ॥ ३.४२.३२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನೂ ಚಂದ್ರನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪಡೆದ ತಮ್ಮದೇ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
3.42.33
तारारूपाणि यानीह दृश्यन्ते द्युतिमन्ति वै ।
आकाशे विप्रकृष्टत्वात्तनूनि सुमहान्त्यपि ॥ ३.४२.३३ ॥
ಇಲ್ಲಿಂದ ನಕ್ಷತ್ರರೂಪದ ಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದೂರದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಆದರೂ ಅವು ಅತಿ ದೊಡ್ಡವು.
3.42.34
तानि तत्र प्रभास्वन्ति रूपवन्ति च पाण्डवः ।
ददर्श स्वेषु धिष्ण्येषु दीप्तिमन्ति स्वयाऽर्चिषा ॥ ३.४२.३४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನು ಆ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ, ರೂಪವಂತ ಧಾಮಗಳನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
3.42.35
तत्र राजर्षयः सिद्धा वीराश्च निहता युधि ।
तपसा च जितं स्वर्गं संपेतुः शतसङ्घशः ॥ ३.४२.३५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ವೀರರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೆದ್ದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದರು.
3.42.36
गन्धर्वाणां सहस्राणि मूर्यज्वलिततेजसाम् ।
गुह्यकारनामृषीणां च तथैवाप्सरसां गणान् ॥ ३.४२.३६ ॥
ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಉರಿಯುವ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಸಾವಿರಾರು ಗಂಧರ್ವರು, ಗುಹ್ಯಕರು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು.
3.42.37
लोकानात्मप्रभान्पश्यन्फल्गुनो विस्मयान्वितः ।
पप्रच्छ मातलिं प्रीत्या स चाप्येनमुवाच ह ॥ ३.४२.३७ ॥
ತಮ್ಮದೇ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಫಾಲ್ಗುನನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಲಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ಅವನೂ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.42.38
एते सुकृतिनः पार्थ स्वेषु धिष्ण्येष्ववस्थिताः ।
तान्दृष्टवानसि विभो तारारूपाणि भूतले ॥ ३.४२.३८ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ಇವರು ಪುಣ್ಯವಂತರು; ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಓ ವಿಭೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಇವರನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುವೆ.
3.42.39
ततोऽपश्यत्स्थितं द्वारि मत्तं विजयिनं गजम् ।
ऐरावतं चतुर्दन्तं कैलासमिव शृङ्गिणम् ॥ ३.४२.३९ ॥
ಆಗ ಅವನು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಮದಿಸಿದ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಆನೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು — ನಾಲ್ಕು ದಂತಗಳ ಐರಾವತ, ಶಿಖರಗಳ ಕೈಲಾಸದಂತೆ.
3.42.40
स सिद्धमार्गमाक्रम्य कुरुपाण्डवसत्तमः ।
व्यरोचत यथापूर्वं मान्धाता पार्थिवोत्तमः ॥ ३.४२.४० ॥
ಸಿದ್ಧರ ದಾರಿಯನ್ನು ದಾಟಿ, ಕುರು-ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮೊದಲಿನಂತೆ ಹೊಳೆದನು; ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಂಧಾತನಂತೆ.
3.42.41
अभिचक्राम लोकान्स राज्ञां राजीवलोचनः ॥ ३.४२.४१ ॥
ಕಮಲನಯನನಾದ ಅವನು ರಾಜರ ಲೋಕಗಳ ಮೂಲಕ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
3.42.42
एवं स संक्रमंस्तत्र स्वर्गलोके महायशाः ।
ततो ददर्श शक्रस्य पुरीं ताममरावतीम् ॥ ३.४२.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಇಂದ್ರನ ಆ ಅಮರಾವತೀ ನಗರವನ್ನು ಕಂಡನು.