Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.42

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

3.42.1

गतेषु लोकपालेषु पार्थः शत्रुनिबर्हणः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र देवराजरथागमम् ॥ ३.४२.१ ॥

ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਲੋਕਪਾਲ ਚਲੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਰਥ ਨੇ ਦੇਵਰਾਜ (ਇੰਦਰ) ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।

3.42.2

तस्य चिन्तयमानस्य गुडाकेशस्य धीमतः ।
रथो मातलिसंयुक्त आजगाम महाप्रभः ॥ ३.४२.२ ॥

ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ (ਅਰਜੁਨ) ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਾਤਲੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਮਹਾਪ੍ਰਭ ਰਥ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।

3.42.3

नभो वितिमिरं कुर्वञ्जलदान्पाटयन्निव ।
दिशः संपूरयन्नादैर्महामेघरवोपमैः। ॥ ३.४२.३ ॥

ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾੜਦਾ ਹੋਵੇ, ਮਹਾਮੇਘ ਦੀ ਗਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰਦਾ।

3.42.4

असयः शक्तयो भीमा गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ।
दिव्यप्रभावाः प्रासाश्च विद्युतश्च महाप्रभाः ॥ ३.४२.४ ॥

ਭਿਆਨਕ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗਦਾਵਾਂ—ਉਗਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ; ਦਿਵ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਸ ਅਤੇ ਮਹਾਪ੍ਰਭ ਬਿਜਲੀਆਂ।

3.42.5

तथैवाशनयश्चैव चक्रयुक्तास्तुलागुडाः ।
वायुस्फोटाः सनिर्घाताः शङ्खमेघस्वनास्तथा ॥ ३.४२.५ ॥

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਕਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵਜ੍ਰ ਅਤੇ ਤੱਕੜੀ ਵਰਗੇ ਗੋਲੇ; ਹਵਾ ਦੇ ਫਟਣ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਟਕਰਾਅ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਮੇਘ ਵਰਗੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ।

3.42.6

तत्रनागा महाकाया ज्वलितास्याः सुदारुणाः ।
सिताभ्रकूटप्रतिमाः संहताश्च यथोपलाः ॥ ३.४२.६ ॥

ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਲਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤਿ ਭਿਆਨਕ ਨਾਗ ਸਨ—ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰਾਂ ਵਰਗੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।

3.42.7

दशवाजिसहस्राणि हरीणां वातरंहसाम् ।
वहन्ति यं नेत्रमुषं दिव्यं मायामयं रथम् ॥ ३.४२.७ ॥

ਹਵਾ ਵਰਗੀ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਰੀ ਘੋੜੇ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਅੱਖਾਂ ਚੁੰਧਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।

3.42.8

तत्रापश्यन्महानीलं वैजयन्तं महाप्रभम् ।
ध्वजमिन्दीवरश्यामं वंशं कनकभूषणम् ॥ ३.४२.८ ॥

ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਨੀਲਾ, ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭਾ ਵਾਲਾ ਵੈਜਯੰਤ ਧੁਜ ਵੇਖਿਆ; ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸ਼ਿਆਮ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਡੰਡਾ।

3.42.9

तस्मिन्रथे स्थितं सूतं तप्तहेमविभूषितम् ।
दृष्ट्वा पार्थो महाबाहुर्देवराजमतर्कयत् ॥ ३.४२.९ ॥

ਉਸ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ, ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਪਾਰਥ ਨੇ ਦੇਵਰਾਜ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਇਆ।

3.42.10

तथा तर्कयतस्तस्य फल्गुनस्याथ मातलिः ।
सन्नतः प्रस्थितो भूत्वा वाक्यमर्जुनमब्रवीत् ॥ ३.४२.१० ॥

ਫਾਲਗੁਨ (ਅਰਜੁਨ) ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਮਾਤਲੀ ਝੁਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।

3.42.11

भोभो शक्रात्मज श्रीमञ्शक्रस्त्वां द्रष्टुमिच्छति ।
आरोहतु भवाञ्शीघ्रं रथमिन्द्रस्य संभतम् ॥ ३.४२.११ ॥

ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁੱਤਰ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ! ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਛੇਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ।

3.42.12

आह माममरश्रेष्ठः पिता तव शतक्रतुः ।
कुन्तीसुतमिह प्राप्तं पश्यन्तु त्रिदशालयाः ॥ ३.४२.१२ ॥

ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ।

3.42.13

एष शक्रः परिवृतो देवैर्ऋषिगणैस्तथा ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च त्वां दिदृक्षुः प्रतीक्षते ॥ ३.४२.१३ ॥

ਇਹ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਗਣਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

3.42.14

अस्माल्लोकाद्देवलोकं पाकशासनशासनात् ।
मारोह त्वं मया सार्धं लब्धास्त्रः पुनरेष्यसि ॥ ३.४२.१४ ॥

ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ, ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੇਵਲੋਕ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ; ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਫਿਰ ਆਵੇਂਗਾ।

3.42.15

मातले गच्छ शीघ्रं त्वमारोहस्व रथोत्तमम् ।
राजसूयाश्वमेधानां शतैरपि सुदुर्लभम् ॥ ३.४२.१५ ॥

ਮਾਤਲਿ, ਜਲਦੀ ਜਾ; ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰਕੇ ਵੀ ਦੁਰਲੱਭ ਉਸ ਉੱਤਮ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ।

3.42.16

पार्थिवैः सुमहाभागैर्यज्वभिर्भूरिदक्षिणैः ।
दैवतैर्वा दुरारोहं दानवैर्वा रथोत्तमम् ॥ ३.४२.१६ ॥

ਮਹਾਭਾਗ, ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤਮ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।

3.42.17

नातप्ततपसा शक्य एष दिव्यो महारथः ।
द्रष्टुं वाऽप्यथवा स्प्रष्टुमारोढुं कुत एव च ॥ ३.४२.१७ ॥

ਜਿਸਨੇ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਦਿਵ ਮਹਾਰਥ ਦੇਖਣਾ, ਛੂਹਣਾ ਜਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ?

3.42.18

त्वयि मतिष्ठिते साधो रथस्थे स्थिरवाजिनि ।
पश्चादहमथारोक्ष्ये मुकृती सत्पथं यथा ॥ ३.४२.१८ ॥

ਹੇ ਸਾਧੂ, ਤੂੰ ਸਥਿਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਥ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰ; ਫਿਰ ਪੁੰਨਵਾਨ ਜਿਵੇਂ ਸਤ ਪੰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ।

3.42.19

तस्यतद्वचनं श्रुत्वा मातलिः शक्रसारथिः ।
आरुरोह रथं शीघ्रं हयाञ्जग्राह रश्मिभिः ॥ ३.४२.१९ ॥

ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਮਾਤਲਿ ਤੁਰੰਤ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।

3.42.20

ततोऽर्जुनो हृष्टमना गङ्गायामाप्लुतः शुचिः ।
जजाप जप्यं कौन्तेयो विधिवत्कुरुनन्दनः ॥ ३.४२.२० ॥

ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨੰਦਨ ਕੌਂਤੇਯ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪਣ ਯੋਗ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ।

3.42.21

ततः पितृन्यथान्यायं तर्पयित्वा यथाविधि ।
मन्दरं शैलराजं तमाप्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ३.४२.२१ ॥

ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਬਤਰਾਜ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

3.42.22

साधूनां पुण्यशीलानां मुनीनां पुण्यकर्मणाम् ।
त्वं सदा संश्रयः शैल स्वर्गमार्गाभिकाङ्क्षिणाम् ॥ ३.४२.२२ ॥

ਹੇ ਪਰਬਤ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਾਧੂਆਂ, ਪੁੰਨ ਸ਼ੀਲ ਮੁਨੀਆਂ, ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।

3.42.23

त्वत्प्रसादात्सदा शैल ब्राह्मणाः क्षत्रिया विशः ।
स्वर्गं प्राप्ताश्चरन्ति स्म देवैः सह गतव्यथाः ॥ ३.४२.२३ ॥

ਹੇ ਪਰਬਤ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਸਦਾ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ।

3.42.24

अद्रिराज महाशैल मुनिसंश्रय तीर्थवन् ।
गच्छाम्यामन्त्रयित्वा त्वां सुखमस्म्युषितस्त्वयि ॥ ३.४२.२४ ॥

ਹੇ ਪਰਬਤਰਾਜ, ਹੇ ਮਹਾਸ਼ੈਲ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਿਹਾ।

3.42.25

तव सानूनि कुञ्जाश्च नद्यः प्रस्रवणानि च ।
तीर्थानि च सुपुण्यानि मया दृष्टान्यनेकशः ॥ ३.४२.२५ ॥

ਤੇਰੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਕੁੰਜਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਝਰਨੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਵੇਖੇ ਹਨ।

3.42.26

सुसुगन्धाश्च वैर्योघास्त्वच्छरीरविनिःसृताः ।
अमृतास्वादसृशाः पीताः प्रस्रवणोदकाः ॥ ३.४२.२६ ॥

ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਵੈਦੂਰਯ ਵਰਗੀਆਂ ਜਲ-ਧਾਰਾਵਾਂ; ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸੁਆਦ ਵਰਗਾ ਝਰਨਿਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਪੀਤਾ ਹੈ।

3.42.27

शिशुर्यथा पितुश्चाङ्के सुखं शेते तटे तथा ।
मया तवाङ्के ललितं शैलराज महाप्रभो ॥ ३.४२.२७ ॥

ਜਿਵੇਂ ਬਾਲਕ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੇ ਪਰਬਤਰਾਜ, ਹੇ ਮਹਾਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਲੇਟਿਆ ਸੀ।

3.42.28

अप्सरोगणसंकीर्णए ब्रह्मघोषानुनादिते ।
सुखमस्म्युषितः शैल तव सानुषु नित्यदा ॥ ३.४२.२८ ॥

ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ, ਹੇ ਪਰਬਤ, ਤੇਰੀਆਂ ਢਲਾਣਾਂ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਸਿਆ ਹਾਂ।

3.42.29

एवमुक्त्वार्जुनः शैलमामन्त्र्य परवीरहा ।
आरुरोह रथं दिव्यं द्योतयन्निव भास्करः ॥ ३.४२.२९ ॥

ਏਦਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਪਰਬਤ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਵਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।

3.42.30

स तेनादित्यरूपेण दिव्येनाद्भुतकर्मणा ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे धीमान्प्रहृष्टः कुरुनन्दनः ॥ ३.४२.३० ॥

ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਰੂਨੰਦਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦਿਵਯ ਰਥ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਉੱਠਿਆ।

3.42.31

सोऽदर्शनपथं यातो मर्त्यानां धर्मचारिणाम् ।
ददर्शाद्भुतरूपाणि विमानानि सहस्रशः ॥ ३.४२.३१ ॥

ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਮਾਨ ਵੇਖੇ।

3.42.32

न तत्र सूर्यः सोमो वा द्योतते न च पावकः ।
स्वयैव प्रभया तत्र द्योतन्ते पुण्यलब्धया ॥ ३.४२.३२ ॥

ਉੱਥੇ ਨਾ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਗਨੀ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਹ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

3.42.33

तारारूपाणि यानीह दृश्यन्ते द्युतिमन्ति वै ।
आकाशे विप्रकृष्टत्वात्तनूनि सुमहान्त्यपि ॥ ३.४२.३३ ॥

ਇੱਥੋਂ ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਛੋਟੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਨ।

3.42.34

तानि तत्र प्रभास्वन्ति रूपवन्ति च पाण्डवः ।
ददर्श स्वेषु धिष्ण्येषु दीप्तिमन्ति स्वयाऽर्चिषा ॥ ३.४२.३४ ॥

ਉੱਥੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾ ਵਾਲੇ, ਰੂਪਵਾਨ ਲੋਕ ਵੇਖੇ; ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੀ ਲਾਟ ਨਾਲ ਦਮਕਦੇ ਸਨ।

3.42.35

तत्र राजर्षयः सिद्धा वीराश्च निहता युधि ।
तपसा च जितं स्वर्गं संपेतुः शतसङ्घशः ॥ ३.४२.३५ ॥

ਉੱਥੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਵੀਰ ਤਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਟੋਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।

3.42.36

गन्धर्वाणां सहस्राणि मूर्यज्वलिततेजसाम् ।
गुह्यकारनामृषीणां च तथैवाप्सरसां गणान् ॥ ३.४२.३६ ॥

ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਜਲਦੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੰਧਰਵ, ਗੁਹਿਆਕ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ।

3.42.37

लोकानात्मप्रभान्पश्यन्फल्गुनो विस्मयान्वितः ।
पप्रच्छ मातलिं प्रीत्या स चाप्येनमुवाच ह ॥ ३.४२.३७ ॥

ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਫਲਗੁਨ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਤਲਿ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।

3.42.38

एते सुकृतिनः पार्थ स्वेषु धिष्ण्येष्ववस्थिताः ।
तान्दृष्टवानसि विभो तारारूपाणि भूतले ॥ ३.४२.३८ ॥

ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਪੁੰਨਵਾਨ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਥਾਂਵਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹੇ ਵਿਭੂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।

3.42.39

ततोऽपश्यत्स्थितं द्वारि मत्तं विजयिनं गजम् ।
ऐरावतं चतुर्दन्तं कैलासमिव शृङ्गिणम् ॥ ३.४२.३९ ॥

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਮਸਤ ਅਤੇ ਜੇਤੂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ — ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਐਰਾਵਤ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਕੈਲਾਸ਼।

3.42.40

स सिद्धमार्गमाक्रम्य कुरुपाण्डवसत्तमः ।
व्यरोचत यथापूर्वं मान्धाता पार्थिवोत्तमः ॥ ३.४२.४० ॥

ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਕੁਰੂ-ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ; ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਾਂਧਾਤਾ ਵਾਂਗ।

3.42.41

अभिचक्राम लोकान्स राज्ञां राजीवलोचनः ॥ ३.४२.४१ ॥

ਕਮਲ-ਨੈਣ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।

3.42.42

एवं स संक्रमंस्तत्र स्वर्गलोके महायशाः ।
ततो ददर्श शक्रस्य पुरीं ताममरावतीम् ॥ ३.४२.४२ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਸਵਰਗ-ਲੋਕ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਹ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਵੇਖੀ।