Mahābhārata · Adhyāya 3.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.43.1
ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम् ।
सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम् ॥ ३.४३.१ ॥
Él contempló aquella ciudad deliciosa, frecuentada por siddhas y cāraṇas, adornada con árboles sagrados y flores de todas las estaciones.
3.43.2
तत्र सौगन्धिकानां च पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ।
उपवीज्यमानो मिश्रेण वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ३.४३.२ ॥
Allí era abanicado por una brisa mezclada, dulce con el perfume de los loto saugandhika y otras flores sagradas.
3.43.3
नन्दनं च वनं दिव्यमप्सरोगणसेवितम् ।
ददर्श दिव्यकुसुमैराह्वयद्भिरिव द्रुमैः ॥ ३.४३.३ ॥
Vio el bosque divino de Nandana, frecuentado por grupos de apsarases, donde los árboles de flores celestiales parecían llamarlo.
3.43.4
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुं नानाहिताग्निना ।
स लोकः पुण्यकर्तॄणां नापि युद्धे पराङ्युखैः ॥ ३.४३.४ ॥
Ese mundo de los que hacen obras meritorias no puede ser visto por quien no ha practicado austeridad ni encendido los fuegos sagrados, ni tampoco por quienes dan la espalda en la batalla.
3.43.5
नायज्वभिर्नाव्रतिकैर्न वेदश्रुतिवर्जितैः ।
नानाप्लुताङ्गैस्तीर्थेषु यज्ञदानबहिष्कृतैः ॥ ३.४३.५ ॥
No puede ser visto por quienes no sacrifican, ni por quienes carecen de votos, ni por quienes no conocen la enseñanza védica, ni por quienes se bañan de mil maneras en los vados sagrados pero están excluidos del sacrificio y de la dádiva.
3.43.6
नापि यज्ञहनैः क्षुद्रैर्द्रष्टुं शक्यः कथंचन ।
पानपैर्गुरुतल्पैश्च मांसादैर्वा दुरात्मभिः ॥ ३.४३.६ ॥
De ninguna manera puede ser visto por los destructores del sacrificio, los viles, los bebedores, los que mancillan el lecho del maestro, los carnívoros o los hombres de mala índole.
3.43.7
स तद्दिव्यं वनं पश्यन्दिव्यगीतनिनादितम् ।
प्रविवेश महाबाहुः शक्रस्य दयितां पुरीम् ॥ ३.४३.७ ॥
Contemplando aquel bosque divino resonante con cantos celestiales, el de grandes brazos entró en la amada ciudad de Śakra.
3.43.8
तत्र देवविमानानि कामगानि सहस्रशः ।
संस्थितान्यभियातानि ददर्शायुतशस्तदा ॥ ३.४३.८ ॥
Allí vio carros celestiales que se mueven a voluntad, estacionados y acercándose por millares, incluso por decenas de millares.
3.43.9
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्च पाण्डवः ।
पुष्पगन्धवहैः पुण्यैर्वायुभिश्चानुवीजितः ॥ ३.४३.९ ॥
Alabado por los Gandharvas y las Apsarases, el Pāṇḍava era refrescado por vientos puros que traían el perfume de las flores.
3.43.10
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
हृष्टाः संपूजयामासुः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ॥ ३.४३.१० ॥
Entonces los dioses, con los Gandharvas, los Siddhas y los grandes sabios, alegres, honraron grandemente a Pārtha, el que actúa sin esfuerzo.
3.43.11
आसीर्वादैः स्तूयमानो दिव्यवादित्रनिःस्वनैः ।
प्रतिपेदे महाबाहुः शङ्खदुन्दुभिनादितम् ॥ ३.४३.११ ॥
Alabado con bendiciones, entre el sonido de instrumentos divinos, el de grandes brazos alcanzó el camino resonante de caracolas y tambores.
3.43.12
नक्षत्रमार्गं विपुलं सुरवीथीति विश्रुतम् ।
इन्द्राज्ञया ययौ पार्थः स्तूयमानः समन्ततः ॥ ३.४३.१२ ॥
Por orden de Indra, Pārtha avanzó por el vasto camino de las estrellas, famoso como la senda de los dioses, alabado por todas partes.
3.43.13
तत्र साध्यास्तथा विश्वे मरुतोऽथाश्विनौ तथा ।
आदित्या वसवो रुद्रास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.४३.१३ ॥
Allí estaban los Sādhyas, los Viśvedevas, los Marutas, los dos Aśvins, los Ādityas, los Vasus, los Rudras y los sabios brahmanes sin mancha.
3.43.14
राजर्षयश्च बहवो दिलीपप्रमुखा नृपाः ।
तम्बुरुर्नारदश्चैव गन्धर्वौ च हाहा हूहूः ॥ ३.४३.१४ ॥
Había muchos reyes-sabios y reyes encabezados por Dilīpa, además de Tamburu y Nārada, y los dos Gandharvas Hāhā y Hūhū.
3.43.15
तान्स सर्वान्समागम्य विधिवत्कुरुनन्दनः ।
ततोऽपश्यद्देवराजं शतक्रतुमरिंदमः ॥ ३.४३.१५ ॥
Tras acercarse a todos ellos como correspondía, el deleite de los Kurus vio entonces a Indra, rey de los dioses, el de cien sacrificios, el subyugador de enemigos.
3.43.16
ततः पार्थो महाबाहुरवतीर्य रथोत्तमात् ।
ददर्श साक्षाद्देवेशं पितरं पाकशासनम् ॥ ३.४३.१६ ॥
Entonces Pārtha, el de brazos poderosos, descendió de su excelente carro y contempló cara a cara al señor de los dioses, su padre, Indra, el vencedor de Pāka.
3.43.17
पाण्डुरेणातपत्रेण हेमदण्डेन चारुणा ।
दिव्यगन्धाधिवासेन व्यजनेन विधूयता ॥ ३.४३.१७ ॥
[Se le veía] con una sombrilla blanca, de hermoso mango dorado, perfumada con fragancia divina, y con un abanico que se agitaba.
3.43.18
विश्वावसुप्रभृतिनिर्गन्धर्वैः स्तुतिवन्दिभिः ।
स्तूयमानं द्विजाग्र्यैश्च ऋग्यजुःसामसंस्तवैः ॥ ३.४३.१८ ॥
Siendo alabado por los Gandharvas encabezados por Viśvāvasu, por bardos que cantan alabanzas, y por los principales renacidos con himnos de los Vedas Ṛg, Yajus y Sāma.
3.43.19
ततोऽभिगम्य कौन्तेयः शिरसाऽभ्यगमद्बली ।
स चैनं वृत्तपीनाभ्यां बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णत ॥ ३.४३.१९ ॥
Entonces el poderoso hijo de Kuntī, acercándose, inclinó la cabeza; y aquel lo recibió con ambos brazos, redondos y robustos.
3.43.20
ततः शक्रासने पुण्ये देवर्षिगणसेविते ।
शक्रः पाणौ गृहीत्वैनमुपावेशयदन्तिके ॥ ३.४३.२० ॥
Entonces, en el trono sagrado de Indra, servido por multitudes de sabios divinos, Indra le tomó la mano y lo hizo sentar junto a sí.
3.43.21
मूर्धि चैनमुपाघ्राय देवेन्द्रः परवीरहा ।
अङ्कमारोपयामास प्रश्रयावनतं तदा ॥ ३.४३.२१ ॥
Entonces Devendra, matador de héroes enemigos, besó su cabeza y lo sentó en su regazo, inclinado en humildad.
3.43.22
सहस्राक्षनियोगात्स पार्थः शक्रासनं तदा ।
आरुरुक्षुरमेयात्मा द्वितीय इववासवः ॥ ३.४३.२२ ॥
Por orden del de los mil ojos, Pārtha, de alma inmensurable, deseó entonces subir al trono de Indra, como un segundo Vāsava.
3.43.23
ततः प्रेम्णा वृत्रशत्रुरर्जुनस्य शुभं मुखम् ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन करेण परिसान्त्वयन् ॥ ३.४३.२३ ॥
Entonces Indra, enemigo de Vṛtra, tocó con amor el hermoso rostro de Arjuna con su mano de sagrada fragancia, consolándolo.
3.43.24
प्रमार्जमानः शनकैर्बाहू चास्यायतौ शुभौ ।
ज्याशरक्षेपकिनौ स्तम्भाविव हिरण्मयौ ॥ ३.४३.२४ ॥
Acariciando suavemente sus largos y hermosos brazos, diestros en tensar la cuerda del arco y disparar flechas, como columnas de oro.
3.43.25
वज्रग्रहणचिह्नेन करेण परिसान्त्वयन् ।
मुहुर्मुहुर्वज्रधरो बाहू चास्फोटयञ्शनैः ॥ ३.४३.२५ ॥
Consolándolo suavemente con la mano marcada por la empuñadura del rayo, el portador del vajra una y otra vez golpeó lentamente sus brazos.
3.43.26
स्मयन्निव गुडाकेशं प्रेक्षमाणः सहस्रदृक् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनो न चातृप्यत वृत्रहा ॥ ३.४३.२६ ॥
Sonriendo, como mirando a Guḍākeśa, el de mil ojos, matador de Vṛtra, con los ojos abiertos de alegría, no se saciaba.
3.43.27
एकासनोपविष्टौ तौ शोभयांसचक्रतुः सभाम् ।
सूर्याचन्द्रमसौ व्योम चतुर्दश्यामिवोदितौ ॥ ३.४३.२७ ॥
Sentados juntos en un mismo asiento, ambos adornaban la sala de asambleas como el sol y la luna elevados en el cielo el día catorce.
3.43.28
तत्र स्म गाथा गायन्ति साम्ना परमवल्गुना ।
गन्धर्वास्तुम्बुरुश्रेष्ठाः कुशला गीतसामसु ॥ ३.४३.२८ ॥
Allí los gandharvas, entre ellos el más destacado Tumburu, diestros en el canto y en los cantos sāman, cantaban historias con la más dulce melodía sāman.
3.43.29
घृताची मेनका रम्भा पूर्वचित्तिः स्वयंप्रभा ।
उर्वशी मिश्रकेशी च दण्डगौरी वरूथीनि ॥ ३.४३.२९ ॥
Ghṛtācī, Menakā, Rambhā, Pūrvacitti, Svayaṁprabhā, Urvaśī, Miśrakeśī, Daṇḍagaurī y Varūthinī (las apsarás).
3.43.30
गोपाली सहजन्या च कुम्भयोनिः प्रजागरा ।
चित्रसेना चित्रलेखा सहा च मधुरस्वरा ॥ ३.४३.३० ॥
Gopālī, Sahajanyā, Kumbhayoni, Prajāgarā, Citrasenā, Citralekhā, Sahā y Madhurasvarā (las apsarás).
3.43.31
एताश्चान्याश्च ननृतुस्तत्रतत्र शुचिस्मिताः ।
चत्तप्रमथने युक्ताः सिद्धानां पद्मलोचनाः ॥ ३.४३.३१ ॥
Y las demás, de sonrisa pura y ojos de loto, danzaban aquí y allá, empeñadas en turbar la mente de los perfectos.
3.43.32
महाकटितटश्रोण्यः कम्पमानैः पयोधरैः ।
कटाक्षहावमाधुर्यैश्चेतोबुद्धिमनोहरैः ॥ ३.४३.३२ ॥
De caderas anchas y cinturas ceñidas, con pechos temblorosos, con la dulzura de miradas de soslayo y gestos juguetones, que cautivaban el corazón, el intelecto y la mente.
3.43.33
ततो देवाः सगन्धर्वाः समादायार्घ्यमुत्तमम् ।
शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा ॥ ३.४३.३३ ॥
Entonces los dioses, junto con los gandharvas, tomando la excelente ofrenda de bienvenida y conociendo el deseo de Indra, honraron de inmediato a Pārtha, el hijo de Pṛthā.
3.43.34
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्य नृपात्मजम् ।
प्रवेशयामासुरथो पुरंदरनिवेशनम् ॥ ३.४३.३४ ॥
Después de hacer que el príncipe aceptara agua para los pies y agua para enjuagarse, lo condujeron a la morada de Purandara.
3.43.35
एवं संपूजितो जिष्णुरुवास भवने पितुः ।
उपशिक्षन्महास्राणि ससंहाराणि पाण्डवः ॥ ३.४३.३५ ॥
Así honrado, el vencedor, el Pāṇḍava, moró en la morada de su padre, aprendiendo las grandes armas junto con su retirada.
3.43.36
शक्रस्य हस्ताद्दयितं वज्रमस्त्रं च दुःसहम् ।
अशनीश्च महानादा मेघबर्हिणलक्षणाः ॥ ३.४३.३६ ॥
De la mano de Indra, el amado rayo y el arma insoportable, y los rayos de gran estruendo que llevan las marcas de la nube y del pavo real.
3.43.37
गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातॄन्सस्मार पाण्डवः ।
पुरंदरनियोगाच्च पञ्चाब्दानवसत्सुखी ॥ ३.४३.३७ ॥
Habiendo tomado las armas, el hijo de Kuntī, el Pāṇḍava, recordó a sus hermanos; y por orden de Indra vivió allí felizmente durante cinco años.
3.43.38
ततः शक्रोऽब्रवीत्पार्थं कृतास्त्रं काल आगते ।
नृत्यं गीतं च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्नुहि ॥ ३.४३.३८ ॥
Entonces Indra dijo a Pārtha, diestro en las armas: 'Hijo de Kuntī, ha llegado el momento; aprende danza y canto de Citrasena.'
3.43.39
वादित्रं देवविहितं नृलोके यन्न विद्यते ।
तदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति ॥ ३.४३.३९ ॥
'Hijo de Kuntī, obtén el instrumento hecho por los dioses, que no existe en el mundo humano; ciertamente será para tu bien.'
3.43.40
सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरंदरः ।
स तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामयः ॥ ३.४३.४० ॥
Indra le dio a Citrasena como compañero; reuniéndose con él, Pārtha, libre de enfermedad, se regocijó.
3.43.41
गीतवादित्रनृत्यानि भूय एवादिदेश ह ।
तथाऽपि नालभच्छर्म तरस्वी द्यूतकारितम् ॥ ३.४३.४१ ॥
Él volvió a dirigir el canto, los instrumentos y la danza; aun así el fuerte Pārtha no encontró paz, por el dolor causado por el juego de dados.
3.43.42
दुःशासनवधामर्षी शकुनेः सौबलस्य च ।
ततस्तेनातुलां प्रीतिमुपागम्य क्वचित्क्वचित्।
गान्धऱ्वमतुलं नृत्यं वादित्रं चोपलब्धवान् ॥ ३.४३.४२ ॥
Irritado por la muerte de Duḥśāsana y por Śakuni, hijo de Subala, y luego alcanzando una alegría incomparable a través de él, de vez en cuando aprendió la danza incomparable al estilo gandharva y la práctica de los instrumentos.
3.43.43
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेका-
न्वादित्रगीतार्थगुणांश्च सर्वान्।
न शर्ण लेभे परवीरहन्ता ।
भ्रातॄन्स्मरन्मातरं चैव कुन्तीम् ॥ ३.४३.४३ ॥
Aunque instruido en las muchas cualidades de la danza y en todos los significados y excelencias de los instrumentos y el canto, el matador de héroes enemigos no hallaba paz, recordando a sus hermanos y a su madre Kuntī.