ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.43.1
ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम् ।
सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम् ॥ ३.४३.१ ॥
ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಸೇವಿಸುವ, ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಪವಿತ್ರ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ರಮಣೀಯ ನಗರವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
3.43.2
तत्र सौगन्धिकानां च पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ।
उपवीज्यमानो मिश्रेण वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ३.४३.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸೌಗಂಧಿಕ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸುಗಂಧದ ಹೂವುಗಳ ಮಿಶ್ರ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅವನು ಬೀಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದನು.
3.43.3
नन्दनं च वनं दिव्यमप्सरोगणसेवितम् ।
ददर्श दिव्यकुसुमैराह्वयद्भिरिव द्रुमैः ॥ ३.४३.३ ॥
ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳು ಸೇವಿಸುವ ದಿವ್ಯ ನಂದನ ವನವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು; ದಿವ್ಯ ಹೂವುಗಳ ಮರಗಳು ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುವಂತಿದ್ದವು.
3.43.4
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुं नानाहिताग्निना ।
स लोकः पुण्यकर्तॄणां नापि युद्धे पराङ्युखैः ॥ ३.४३.४ ॥
ತಪಸ್ಸು ಮಾಡದವನಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡದವನಿಗೆ ಆ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದವರಿಗೂ ಅಲ್ಲ.
3.43.5
नायज्वभिर्नाव्रतिकैर्न वेदश्रुतिवर्जितैः ।
नानाप्लुताङ्गैस्तीर्थेषु यज्ञदानबहिष्कृतैः ॥ ३.४३.५ ॥
ಯಜ್ಞ ಮಾಡದವರಿಗೆ, ವ್ರತವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ, ವೇದಶ್ರುತಿ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ, ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಯಜ್ಞದಾನಗಳಿಂದ ದೂರವಿದ್ದವರಿಗೆ ಅದು ಕಾಣಿಸದು.
3.43.6
नापि यज्ञहनैः क्षुद्रैर्द्रष्टुं शक्यः कथंचन ।
पानपैर्गुरुतल्पैश्च मांसादैर्वा दुरात्मभिः ॥ ३.४३.६ ॥
ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರಿಗೆ, ನೀಚರಿಗೆ, ಮದ್ಯಪಾನಿಗಳಿಗೆ, ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕಲಂಕಗೊಳಿಸುವವರಿಗೆ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅಥವಾ ದುರಾತ್ಮರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅದು ಕಾಣಿಸದು.
3.43.7
स तद्दिव्यं वनं पश्यन्दिव्यगीतनिनादितम् ।
प्रविवेश महाबाहुः शक्रस्य दयितां पुरीम् ॥ ३.४३.७ ॥
ದಿವ್ಯ ಗೀತೆಗಳ ನಾದದಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದಿವ್ಯ ವನವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಮಹಾಬಾಹು ಇಂದ್ರನ ಪ್ರಿಯ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.43.8
तत्र देवविमानानि कामगानि सहस्रशः ।
संस्थितान्यभियातानि ददर्शायुतशस्तदा ॥ ३.४३.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಚಲಿಸುವ ದೇವವಿಮಾನಗಳು ಸಾವಿರಾರು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನೂ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಆಗ ಅವನು ನೋಡಿದನು, ಅಯುತಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ.
3.43.9
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्च पाण्डवः ।
पुष्पगन्धवहैः पुण्यैर्वायुभिश्चानुवीजितः ॥ ३.४३.९ ॥
ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳ ಹೊತ್ತ ಪವಿತ್ರ ಗಾಳಿಗಳಿಂದ ಬೀಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವನು.
3.43.10
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
हृष्टाः संपूजयामासुः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ॥ ३.४३.१० ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದರು.
3.43.11
आसीर्वादैः स्तूयमानो दिव्यवादित्रनिःस्वनैः ।
प्रतिपेदे महाबाहुः शङ्खदुन्दुभिनादितम् ॥ ३.४३.११ ॥
ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ದಿವ್ಯ ವಾದ್ಯಗಳ ನಿನಾದದಲ್ಲಿ, ಶಂಖ-ದುಂದುಭಿಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ ಮೊಳಗಿದ ದಾರಿಯನ್ನು ಮಹಾಬಾಹು ಸೇರಿದನು.
3.43.12
नक्षत्रमार्गं विपुलं सुरवीथीति विश्रुतम् ।
इन्द्राज्ञया ययौ पार्थः स्तूयमानः समन्ततः ॥ ३.४३.१२ ॥
ನಕ್ಷತ್ರಮಾರ್ಗ ಎಂಬ ವಿಶಾಲವಾದ, ಸುರವೀಥಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪಾರ್ಥನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಸಾಗಿದನು.
3.43.13
तत्र साध्यास्तथा विश्वे मरुतोऽथाश्विनौ तथा ।
आदित्या वसवो रुद्रास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.४३.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯರು, ವಿಶ್ವೇದೇವತೆಗಳು, ಮರುತ್ತುಗಳು, ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿಯರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಇದ್ದರು.
3.43.14
राजर्षयश्च बहवो दिलीपप्रमुखा नृपाः ।
तम्बुरुर्नारदश्चैव गन्धर्वौ च हाहा हूहूः ॥ ३.४३.१४ ॥
ದಿಲೀಪ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜರು, ತುಂಬುರು, ನಾರದ ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರಾದ ಹಾಹಾ, ಹೂಹೂ ಇದ್ದರು.
3.43.15
तान्स सर्वान्समागम्य विधिवत्कुरुनन्दनः ।
ततोऽपश्यद्देवराजं शतक्रतुमरिंदमः ॥ ३.४३.१५ ॥
ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ದೇವರಾಜ ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವವನು.
3.43.16
ततः पार्थो महाबाहुरवतीर्य रथोत्तमात् ।
ददर्श साक्षाद्देवेशं पितरं पाकशासनम् ॥ ३.४३.१६ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಪಾರ್ಥನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ದೇವೇಶನೂ ತಂದೆಯೂ ಪಾಕಶಾಸನನೂ ಆದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಕಂಡನು.
3.43.17
पाण्डुरेणातपत्रेण हेमदण्डेन चारुणा ।
दिव्यगन्धाधिवासेन व्यजनेन विधूयता ॥ ३.४३.१७ ॥
ಬಿಳಿಯ ಕೊಡೆ, ಸುಂದರ ಚಿನ್ನದ ಹಿಡಿಯುಳ್ಳ, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಸುವಾಸಿತವಾದ, ಬೀಸಲ್ಪಡುವ ಚಾಮರದೊಂದಿಗೆ (ಅವನಿದ್ದನು).
3.43.18
विश्वावसुप्रभृतिनिर्गन्धर्वैः स्तुतिवन्दिभिः ।
स्तूयमानं द्विजाग्र्यैश्च ऋग्यजुःसामसंस्तवैः ॥ ३.४३.१८ ॥
ವಿಶ್ವಾವಸು ಮೊದಲಾದ ಗಂಧರ್ವರಿಂದ, ಸ್ತುತಿಸುವ ಭಾಟರಿಂದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಋಕ್, ಯಜುಸ್, ಸಾಮ ವೇದದ ಸ್ತುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದನು.
3.43.19
ततोऽभिगम्य कौन्तेयः शिरसाऽभ्यगमद्बली ।
स चैनं वृत्तपीनाभ्यां बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णत ॥ ३.४३.१९ ॥
ನಂತರ ಕುಂತಿಯ ಮಗನಾದ ಬಲಶಾಲಿಯು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಅವನು ದುಂಡಾದ, ಪುಷ್ಟವಾದ ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
3.43.20
ततः शक्रासने पुण्ये देवर्षिगणसेविते ।
शक्रः पाणौ गृहीत्वैनमुपावेशयदन्तिके ॥ ३.४३.२० ॥
ನಂತರ ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಪವಿತ್ರ ಇಂದ್ರಾಸನದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನು ಅವನ ಕೈಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಸಮೀಪ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದನು.
3.43.21
मूर्धि चैनमुपाघ्राय देवेन्द्रः परवीरहा ।
अङ्कमारोपयामास प्रश्रयावनतं तदा ॥ ३.४३.२१ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ದೇವೇಂದ್ರನು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಬಾಗಿದ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡನು.
3.43.22
सहस्राक्षनियोगात्स पार्थः शक्रासनं तदा ।
आरुरुक्षुरमेयात्मा द्वितीय इववासवः ॥ ३.४३.२२ ॥
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ, ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮದ ಆ ಪಾರ್ಥನು ಆಗ ಇಂದ್ರಾಸನವನ್ನು ಏರಲು ಬಯಸಿದನು; ಅವನು ಎರಡನೆಯ ವಾಸವನಂತೆ ತೋರಿದನು.
3.43.23
ततः प्रेम्णा वृत्रशत्रुरर्जुनस्य शुभं मुखम् ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन करेण परिसान्त्वयन् ॥ ३.४३.२३ ॥
ಆಗ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ವೃತ್ರನ ಶತ್ರುವಾದ ಇಂದ್ರನು, ಪವಿತ್ರ ಸುಗಂಧವುಳ್ಳ ಕೈಯಿಂದ ಅರ್ಜುನನ ಸುಂದರ ಮುಖವನ್ನು ಸವರಿ ಸಾಂತ್ವನಗೊಳಿಸಿದನು.
3.43.24
प्रमार्जमानः शनकैर्बाहू चास्यायतौ शुभौ ।
ज्याशरक्षेपकिनौ स्तम्भाविव हिरण्मयौ ॥ ३.४३.२४ ॥
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನ ಉದ್ದವಾದ, ಸುಂದರ ಎರಡು ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಸವರುತ್ತಾ; ಅವು ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರ, ಬಾಣ ಎಸೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಪುಣವಾದ ಚಿನ್ನದ ಕಂಬಗಳಂತೆ ಇದ್ದವು.
3.43.25
वज्रग्रहणचिह्नेन करेण परिसान्त्वयन् ।
मुहुर्मुहुर्वज्रधरो बाहू चास्फोटयञ्शनैः ॥ ३.४३.२५ ॥
ವಜ್ರ ಹಿಡಿದ ಗುರುತಿನ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಮೆಲ್ಲನೆ ಸಾಂತ್ವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ವಜ್ರಧರನು ಪದೇಪದೇ ಮೆಲ್ಲನೆ ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿದನು.
3.43.26
स्मयन्निव गुडाकेशं प्रेक्षमाणः सहस्रदृक् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनो न चातृप्यत वृत्रहा ॥ ३.४३.२६ ॥
ನಗುತ್ತಾ ಗುಡಾಕೇಶನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ನೋಡುತ್ತಾ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣಿನ ವೃತ್ರಹಂತನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ತೃಪ್ತನಾಗಲಿಲ್ಲ.
3.43.27
एकासनोपविष्टौ तौ शोभयांसचक्रतुः सभाम् ।
सूर्याचन्द्रमसौ व्योम चतुर्दश्यामिवोदितौ ॥ ३.४३.२७ ॥
ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಭೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು; ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉದಿಸಿದ ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರಂತೆ.
3.43.28
तत्र स्म गाथा गायन्ति साम्ना परमवल्गुना ।
गन्धर्वास्तुम्बुरुश्रेष्ठाः कुशला गीतसामसु ॥ ३.४३.२८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರು — ತುಂಬುರು ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವರು — ಗೀತ ಸಾಮದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ಸಾಮ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು.
3.43.29
घृताची मेनका रम्भा पूर्वचित्तिः स्वयंप्रभा ।
उर्वशी मिश्रकेशी च दण्डगौरी वरूथीनि ॥ ३.४३.२९ ॥
ಘೃತಾಚಿ, ಮೇನಕೆ, ರಂಭೆ, ಪೂರ್ವಚಿತ್ತಿ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಭೆ, ಊರ್ವಶಿ, ಮಿಶ್ರಕೇಶಿ, ದಂಡಗೌರಿ ಮತ್ತು ವರೂಥಿನಿ (ಅಪ್ಸರೆಯರು).
3.43.30
गोपाली सहजन्या च कुम्भयोनिः प्रजागरा ।
चित्रसेना चित्रलेखा सहा च मधुरस्वरा ॥ ३.४३.३० ॥
ಗೋಪಾಲಿ, ಸಹಜನ್ಯೆ, ಕುಂಭಯೋನಿ, ಪ್ರಜಾಗರೆ, ಚಿತ್ರಸೇನೆ, ಚಿತ್ರಲೇಖೆ, ಸಹೆ ಮತ್ತು ಮಧುರಸ್ವರೆ (ಅಪ್ಸರೆಯರು).
3.43.31
एताश्चान्याश्च ननृतुस्तत्रतत्र शुचिस्मिताः ।
चत्तप्रमथने युक्ताः सिद्धानां पद्मलोचनाः ॥ ३.४३.३१ ॥
ಶುಚಿಯಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳ, ಕಮಲನೇತ್ರೆಯರಾದ ಇತರರೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನರ್ತಿಸಿದರು; ಸಿದ್ಧರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.
3.43.32
महाकटितटश्रोण्यः कम्पमानैः पयोधरैः ।
कटाक्षहावमाधुर्यैश्चेतोबुद्धिमनोहरैः ॥ ३.४३.३२ ॥
ವಿಶಾಲವಾದ ಸೊಂಟ, ಮೇಖಲೆ ಧರಿಸಿದ ಸೊಂಟದವರು; ನಡುಗುವ ಸ್ತನಗಳಿಂದ, ಕಟಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಹಾವಭಾವದ ಮಾಧುರ್ಯದಿಂದ, ಮನಸ್ಸು ಬುದ್ಧಿ ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವವರಾಗಿ.
3.43.33
ततो देवाः सगन्धर्वाः समादायार्घ्यमुत्तमम् ।
शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा ॥ ३.४३.३३ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಇಂದ್ರನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪೃಥೆಯ ಮಗ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.
3.43.34
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्य नृपात्मजम् ।
प्रवेशयामासुरथो पुरंदरनिवेशनम् ॥ ३.४३.३४ ॥
ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಆಚಮನೀಯ ಜಲವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಪುರಂದರನ ಭವನದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
3.43.35
एवं संपूजितो जिष्णुरुवास भवने पितुः ।
उपशिक्षन्महास्राणि ससंहाराणि पाण्डवः ॥ ३.४३.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಸನ್ಮಾನಿತನಾದ ಜಿಷ್ಣು ಪಾಂಡವನು ತಂದೆಯ ಭವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಸಂಹಾರ ಸಹಿತ ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿತನು.
3.43.36
शक्रस्य हस्ताद्दयितं वज्रमस्त्रं च दुःसहम् ।
अशनीश्च महानादा मेघबर्हिणलक्षणाः ॥ ३.४३.३६ ॥
ಇಂದ್ರನ ಕೈಯಿಂದ ಪ್ರಿಯವಾದ ವಜ್ರ ಮತ್ತು ದುಃಸಹ ಅಸ್ತ್ರ, ಹಾಗೂ ಮೇಘ-ನವಿಲು ಲಕ್ಷಣಗಳುಳ್ಳ ಮಹಾಗರ್ಜನೆಯ ಅಶನಿಗಳು.
3.43.37
गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातॄन्सस्मार पाण्डवः ।
पुरंदरनियोगाच्च पञ्चाब्दानवसत्सुखी ॥ ३.४३.३७ ॥
ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಪಾಂಡವನು ಸಹೋದರರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು; ಇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಸುಖದಿಂದ ಐದು ವರ್ಷ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
3.43.38
ततः शक्रोऽब्रवीत्पार्थं कृतास्त्रं काल आगते ।
नृत्यं गीतं च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्नुहि ॥ ३.४३.३८ ॥
ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಕೃತಾಸ್ತ್ರನಾದ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಕುಂತಿಯ ಮಗನೇ, ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ; ಚಿತ್ರಸೇನನಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಗೀತವನ್ನು ಪಡೆ.'
3.43.39
वादित्रं देवविहितं नृलोके यन्न विद्यते ।
तदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति ॥ ३.४३.३९ ॥
'ಕುಂತಿಯ ಮಗನೇ, ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ, ದೇವತೆಗಳು ರಚಿಸಿದ ವಾದ್ಯವನ್ನು ಪಡೆ; ಅದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಉಂಟಾಗುವುದು.'
3.43.40
सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरंदरः ।
स तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामयः ॥ ३.४३.४० ॥
ಇಂದ್ರನು ಅವನಿಗೆ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ ಚಿತ್ರಸೇನನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅವನೊಡನೆ ಕೂಡಿ ಪಾರ್ಥನು ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದನು.
3.43.41
गीतवादित्रनृत्यानि भूय एवादिदेश ह ।
तथाऽपि नालभच्छर्म तरस्वी द्यूतकारितम् ॥ ३.४३.४१ ॥
ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗೀತ, ವಾದ್ಯ, ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಆದೇಶಿಸಿದನು; ಆದರೂ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಜೂಜಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸಂಕಟದಿಂದ ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
3.43.42
दुःशासनवधामर्षी शकुनेः सौबलस्य च ।
ततस्तेनातुलां प्रीतिमुपागम्य क्वचित्क्वचित्।
गान्धऱ्वमतुलं नृत्यं वादित्रं चोपलब्धवान् ॥ ३.४३.४२ ॥
ದುಃಶಾಸನನ ವಧೆ ಮತ್ತು ಸೌಬಲನಾದ ಶಕುನಿಯ (ಅಪರಾಧ) ದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು, ನಂತರ ಅವನಿಂದ ಅತುಲ ಸಂತೋಷ ಪಡೆದು, ಆಗಾಗ ಗಾಂಧರ್ವ ಶೈಲಿಯ ಅನುಪಮ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯವನ್ನು ಕಲಿತನು.
3.43.43
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेका-
न्वादित्रगीतार्थगुणांश्च सर्वान्।
न शर्ण लेभे परवीरहन्ता ।
भ्रातॄन्स्मरन्मातरं चैव कुन्तीम् ॥ ३.४३.४३ ॥
ನೃತ್ಯದ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ವಾದ್ಯ-ಗೀತದ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥ-ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಕಲಿತಿದ್ದರೂ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಸಹೋದರರನ್ನೂ ತಾಯಿ ಕುಂತಿಯನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.